ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΙΣ [4]
Ανανέωση σελίδας: 04.05.2010
Σε θέσεις μάχης για... αποστρατιωτικοποίηση
Toυ Άδωνη Παλληκαρίδη
Ο ΔΗΣΥ με ξεκάθαρη θέση καλεί τον Πρόεδρο Χριστόφια να διορθώσει στο τραπέζι των συνομιλιών, όταν αυτές ξαναρχίσουν, την εσφαλμένη εισήγηση που κατέθεσε για διάλυση της Εθνικής Φρουράς. Η θέση μας, δήλωσε ο Σωκράτης Χάσικος, υπεύθυνος για στρατιωτικά θέματα του ΔΗΣΥ, είναι ότι η Κύπρος διαπραγματεύεται την αποχώρηση όλων των ξένων στρατευμάτων και όχι τη διάλυση του στρατού της.
Η Κύπρος έχει ανειλημμένες υποχρεώσεις στους κόλπους της Ε.Ε για την άμυνα και την ασφάλεια της Ευρώπης και δεν πρόκειται να αυτοκαταργηθεί ως χώρα, εγκαταλείποντας το νόμιμο δικαίωμα αυτοάμυνας έναντι εξωτερικών κινδύνων.
Όλα τα κόμματα, πλην του ΑΚΕΛ, διατυπώνουν ανάλογη θέση, επισημαίνοντας ότι τα σημερινά δεδομένα είναι πολύ διαφορετικά με την ένταξη της χώρας μας στην Ε.Ε. από την εποχή που ως λύση... πανικού υποβλήθηκε η πρόταση καθολικής αποστρατιωτικοποίησης. Άλλωστε, ο χρόνος που παρήλθε, νεκρός από τότε, παγίωσε δεδομένα και άλλαξε επί του εδάφους πολλά.
Ο τουρκικός στόχος
Στρατιωτικοί αναλυτές, όπως ο Φοίβος Κλόκαρης, επισημαίνουν ότι η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο για να επιβάλει την πολιτικοστρατιωτική της ομπρέλα και θα το έκανε με κάποια δικαιολογία, ακόμη κι αν δεν υπήρχε ούτε ένας Τουρκοκύπριος στο κυπριακό έδαφος. Αυτό είναι ξεκάθαρο στους μελετητές της νεότερης ιστορίας του τουρκισμού.
Με αυτό το δεδομένο, επισημαίνουν καλοί γνώστες των ελληνοτουρκικών πραγμάτων, όπως ο ιστορικός Λεόντιος Κακογιάννης, η παγίδευση της Κύπρου σε πρόταση αποστρατιωτικοποίησης εξυπηρετεί αφάνταστα την τουρκική στόχευση.
Δηλαδή, ένα κομμάτι του Ελληνισμού αυτοπαραιτείται από το δικαίωμα αυτοάμυνας και αφήνει την Τουρκία να καλύπτει το αμυντικό σύστημα της Ανατολικής Μεσογείου. Καθίσταται έτσι η χώρα μας περιοχή όπου η Τουρκία απλώνει την πολιτικοστρατιωτική της ομπρέλα και επικαλύπτει την Κύπρο. Οι Ελληνοκύπριοι καθίστανται, έτσι, υποτελείς στην τουρκική κυριαρχία.
Αυτό λένε όλοι οι σοβαροί αναλυτές με βαθιά ιστορική γνώση. Κι όμως, η πλευρά μας παίζει ακόμη στο πλαίσιο της αποστρατιωτικοποίησης. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας κατέθεσε επί ψευδοπροεδρίας Μεχμέτ Αλί Ταλάτ πρόταση για διάλυση των κυπριακών ενόπλων δυνάμεων, χωρίς, όπως επισημαίνει ο Σωκράτης Χάσικος, να ενημερώσει προηγουμένως κανέναν. Αυτή η πρόταση δεν βρίσκεται σε ισχύ, επισημαίνει το στέλεχος του ΔΗΣΥ.
Μόνο το ΑΚΕΛ
Τα πολιτικά κόμματα πλην του ΑΚΕΛ έχουν διαμορφώσει άλλη θέση. Ζητούν η Κυπριακή Δημοκρατία, ως πλήρες μέλος της Ε.Ε., να διατηρεί εσαεί τις δικές της ένοπλες δυνάμεις για περιφρούρηση του εδάφους, των ακτών και του εναέριου χώρου της χώρας.
Διαφορετικά, χωρίς κυπριακές ένοπλες δυνάμεις, σιγά - σιγά η Κύπρος θα εκτουρκιστεί και θα απολέσει κάθε ψήγμα εθνικής κυριαρχίας. Κάπως διαφοροποιημένο παρουσιάζεται το ΔΗΚΟ, γιατί η πρόταση αποστρατιωτικοποίησης υποβλήθηκε επί προεδρίας Σπύρου Κυπριανού, αλλά τότε ήταν πολύ διαφορετικές οι συνθήκες.
Ωστόσο, ο υπεύθυνος αμυντικών θεμάτων του κόμματος, Φύτος Κωνσταντίνου, ξεκαθαρίζει ότι το ΔΗΚΟ εξαρτά την αποστρατιωτικοποίηση από διάφορους παράγοντες που, αν δεν υπάρξουν, δεν μπορεί να γίνει αποστρατιωτικοποίηση.
Όπως επισημαίνει ο Φύτος Κωνσταντίνου: «Εάν μετά τη λύση του Κυπριακού διατηρηθεί συμβατικός στρατός, είναι πολύ πιθανό να δημιουργηθεί σειρά προβληματικών καταστάσεων, ενώ είναι σχεδόν βέβαιον ότι ταυτόχρονα θα επιβληθεί η διατήρηση αριθμού τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο και θα διατηρηθούν οι τουρκικές επεμβατικές εγγυήσεις.
Υπάρχει το ενδεχόμενο, ορισμένοι κύκλοι, εκμεταλλευόμενοι τις ανησυχίες των Ελληνοκυπρίων για τα θέματα ασφάλειας, να αναζητούν άλλοθι για να προωθήσουν λύση του Κυπριακού, στα πλαίσια της οποίας δεν θα αποχωρούν όλα τα τουρκικά στρατεύματα και δεν θα καταργούνται πλήρως οι τουρκικές εγγυήσεις». Για το λόγο αυτό, επισημαίνει:
«Η δική μας αντίληψη για τις προϋποθέσεις της αποστρατιωτικοποίησης είναι σαφέστατη: Κανένας Τούρκος στρατιώτης στην Κύπρο, καμία τουρκική εγγύηση για την Κύπρο, κανένα επεμβατικό δικαίωμα στην Τουρκία. Εννοείται, ακόμη, ότι πρέπει να αποχωρήσουν τα βρετανικά στρατεύματα που βρίσκονται στις περιοχές των Βάσεων. Σε περίπτωση που δεν διασφαλίζονται πλήρως αυτές οι τρεις προϋποθέσεις, δεν είναι δυνατή η αποστρατιωτικοποίηση, αλλά κυρίως δεν είναι δυνατή η λύση του Κυπριακού».
Με αυτήν την επίσημη θέση του ΔΗΚΟ, ενός εκ των δύο εταίρων της Κυβέρνησης, εγείρεται το ερώτημα, πώς ο Πρόεδρος Χριστόφιας συμφώνησε για αποστρατιωτικοποίιηση με τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ; Συμφώνησε, μήπως, ν' αποχωρήσουν όλα τα τουρκικά στρατεύματα μέχρι και τον τελευταίο Τούρκο στρατιώτη;
Η εθνική σημαία
Το κρίσιμο αυτό θέμα τέθηκε γραπτώς από την ΕΔΕΚ στο Εθνικό Συμβούλιο, για να υπάρχει καταγραμμένη η ανάγκη διαμόρφωσης άλλης πολιτικής. Ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ Γιαννάκης Ομήρου ξεκαθάρισε στις πρόσφατες επαφές του στην Αθήνα ότι το θέμα είναι ύψιστο και αγγίζει το μεδούλι της διαπραγμάτευσης για το Κυπριακό.
ΔΗΣΥ, ΕΔΕΚ, ΕΥΡΩΚΟ, ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ και σε σημαντικό βαθμό το ΔΗΚΟ ζητούν αλλαγή τακτικής επί του θέματος, για να διασωθεί η υπόσταση της Κυπριακής Κυριαρχίας, γιατί, χωρίς στρατό, κράτος δεν υπάρχει, ούτε συμμετοχή της χώρας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς άμυνας και ασφάλειας. Ανάλογη θέση έχουν όλοι σχεδόν οι ανώτατοι επιτελείς και οι αξιωματούχοι του Υπουργείου Άμυνας.
Ο Υπουργός Άμυνας σχοινοβοτεί επί του θέματος, μη θέλοντας να συγκρουστεί με την Κυβέρνηση της οποίας, υποτίθεται, υλοποιεί την πολιτική. Κατ' ιδίαν ο Κώστας Παπακώστας κάνει λόγο για ειδικές δυνάμεις, που θα καλύψουν το κενό, αν και εφόσον προκύψει συμφωνία αποστρατιωτικοποίησης.
Η Ε.Φ. είναι μέρος του στρατού της Ευρώπης
Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς, Αντιστράτηγος Πέτρος Τσαλικίδης, συμμετέχοντας στην ετήσια Σύνοδο των Αρχηγών Γενικών Επιτελείων Στρατού των χωρών - μελών του Ευρωπαϊκού Οργανισμού «Finabel», υπογράμμισε την παρουσία της χώρας στο ευρωπαϊκο γίγνεσθαι. Ο «Finabel», ως στρατιωτικός Οργανισμός, έχει ως κύριο στόχο τη βελτίωση της διαλειτουργικότητας, την εκπαίδευση των ευρωπαϊκών στρατών και την αναθεώρηση των δογμάτων και των διαδικασιών που εφαρμόζουν.
Ο Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς έθεσε το θέμα της απειλής που αντιμετωπίζει το ανατολικότερο ευρωπαϊκό σύνορο από την παρουσία του στρατού κατοχής της Τουρκίας.
Αξιόμαχο το στράτευμα
Ενόσω συνεχίζεται η τουρκική στρατιωτική κατοχή της Κύπρου, η άμυνα της νήσου θα πρέπει να αναγορευθεί ως η κορυφαία εθνική στρατηγική, δήλωσε ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας Γιαννάκης Ομήρου.
Ο Γιαννάκης Ομήρου εξήγησε στις επαφές του με τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας στην Αθήνα ότι, ενόσω ο τουρκικός επεκτατισμός εκδιπλώνεται στην Κύπρο, είμαστε υποχρεωμένοι να αναγορεύουμε την άμυνα ως κορυφαία παράμετρο της εθνικής μας στρατηγικής και να διατηρούμε ισχυρές ένοπλες δυνάμεις υψηλής αποτρεπτικής ισχύος και επιχειρησιακής ικανότητας. Μόνον έτσι, εξήγησε, μπορούμε να δώσουμε το μήνυμα προς την Τουρκία ότι θα υποστεί βαρύ κόστος από μια νέα τυχοδιωκτική ενέργειά της στην Κύπρο.
03/05/2010
Απόφαση ΕΔΑΔ 5ης Μαρτίου 2010
ΜΑΚΡΙΑ από την ‘‘επιτροπή ξεπουλημάτων’’ του Αττίλα
«Επιτροπή ξεπουλημάτων» έπρεπε να ονομάζεται και ΟΧΙ «επιτροπή αποζημιώσεων»!
Του Πάνου Ιωαννίδη, Νομικού, Πρόεδρου ΚΙΝΗΣΗΣ)
Πρώτα απ’ όλα, είναι ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ να ακούμε και να βλέπουμε, ότι «η Απόφαση του ΕΔΑΔ χρησιμοποιείται για ΛΑΪΚΙΣΜΟ» και ότι «μερικοί μέμφονται τον Κυπριακό Λαό για τα δικά τους σφάλματα» για να προπαγανδίσουν τη Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία.
Για το καθ’ εαυτό θέμα που προέκυψε με την απόφαση του ΕΔΑΔ της 5ης Μαρτίου 2010, πρέπει να πούμε―με απλό και σαφή τρόπο―τρία πράγματα, γιατί είναι βασικό ο κόσμος να ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΑΠΟΡΙΕΣ:
1ο σημείο:
Το εάν η απόφαση θα αποδειχθεί ως «τεραστίων διαστάσεων επιτυχία της Τουρκίας και του κ. Ταλάτ» όπως πανηγυρίζουν οι Τούρκοι, θα εξαρτηθεί πλήρως από τη δική μας συμπεριφορά (και θα εξηγήσουμε σε λίγο).
Το μόνο σίγουρο, είναι πως πρόκειται για ένα «υποβολιμαίο και ενσυνείδητο, νομικό και ηθικό παραστράτημα των Δικαστών του ΕΔΑΔ», με σκοπό «τη δόλια επίλυση της εδαφικής πτυχής του Κυπριακού» και παρελκόμενο ωφέλημα «την υποστήριξη του κ. Ταλάτ στις παράνομες ψευδο-εκλογές του Απρίλη». Γι’ αυτό και η απόφαση εκδόθηκε βεβιασμένα πριν από 3 μέρες, αντί σε 3 μήνες (όπως αρχικά είχε οριστεί), οπότε -και το λέμε με ισχυρή πεποίθηση- η Απόφαση θα ήταν διαφορετική.
2ο σημείο:
Επειδή είπαμε, ότι «η απόφαση αποτελεί σοβαρό παραστράτημα», πρέπει και να το τεκμηριώσουμε:
Τον Δεκέμβριο 2005, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (το ΕΔΑΔ) άνοιξε -με την απόφαση του στην υπόθεση Ξενίδη-Αρέστη- τη ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ της παράνομης ‘‘επιτροπής αποζημιώσεων’’ (και ας όψονται, όσοι ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΑΝ τη διάνοιξη αυτής της ‘‘μαύρης τρύπας’’).
ΕΝΩ λοιπόν -στο σκεπτικό της Απόφασης- η Τουρκία βρέθηκε ένοχη για «συνεχιζόμενη παραβίαση του δικαιώματος επί της κατοικίας της κας Ξενίδη-Αρέστη», το Δικαστήριο ΔΕΝ ολοκλήρωσε το διατακτικό μέρος της Απόφασης, ΔΕΝ επιδίκασε ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ και ΔΕΝ διέταξε ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ του δικαιώματος της κας Ξενίδη-Αρέστη επί της περιουσίας της, όπως είχε καθήκον να πράξει, όπως ΟΡΘΑ έπραξε και σε άλλες περιπτώσεις προηγουμένως.
ΑΝΤΙ τούτου, το Δικαστήριο είπε στην Τουρκία ότι «πρέπει να δημιουργήσει ένα εσωτερικό μηχανισμό, που να διασφαλίζει ΓΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ», με την δικαιολογία ότι «ΑΥΤΕΣ οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων αφορούσαν ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού της Κύπρου και ήδη υπήρχαν 1400 υποθέσεις, που εκκρεμούσαν ενώπιον του ΕΔΑΔ».
Η Τουρκία καμώθηκε ότι «ακολουθεί τις οδηγίες του ΕΔΑΔ», ανάθεσε αυτό τον ρόλο στην ΠΑΡΑΝΟΜΗ ‘‘επιτροπή αποζημιώσεων του ψευδοκράτους’’, έγιναν μερικές 100δες αιτήσεις (γύρω στις 460), πλείστο αιτητές «πήγαν για μαλλί και βγήκαν κουρεμένοι» και μερικοί ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΑΝ τις κατεχόμενες περιουσίες τους προς την Τουρκία, παίρνοντας «ως αποζημίωση» γύρω στο 5% της αξίας της γης τους. Εδώ να αναφέρουμε και την μία ΠΕΡΙΒΟΗΤΗ ΔΙΕΥΘΕΤΗΣΗ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑΤΟΣ, όχι μέσω της ‘‘επιτροπής ΑΛΛΑ απ’ ευθείας με την Τουρκία (αυτό κι αν ήταν ΜΕΓΑΛΟ ΔΩΡΟ για τους Τούρκους) και προχθές το ΕΔΑΔ έκρινε, ότι «η Τουρκία ανταποκρίθηκε προς τις οδηγίες που της έδωσε το Δικαστήριο το 2005», η παράνομη ‘‘επιτροπή αποζημιώσεων του ψευδοκράτους’’ αναλαμβάνεται από το κράτος της Τουρκίας και γίνεται ΝΟΜΙΜΟ ΕΝΔΙΚΟ ΜΕΣΟ και συνεπώς, από τώρα και στο εξής «όποιος Έλληνας Κύπριος ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ Πολίτης επιθυμεί να εναγάγει την Τουρκία για αποζημιώσεις και για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θα πρέπει ΠΡΩΤΑ να αποταθεί προς την τουρκική ‘‘επιτροπή’’ και μόνο εάν ΔΕΝ ικανοποιηθεί θα μπορεί να προσφύγει στο ΕΔΑΔ»...
Και επιχαίρουν οι ελληνόφωνοι λάτρεις του Αννάν, που η Τουρκία θα συνεχίσει τον ίδιο χαβά, ΔΗΛΑΔΗ την εκβιαστική απόκτηση κυπριακής γης έναντι ψυχίων προς όσους αποφασίσουν να ξεπουλήσουν και περίπου «καλούν όσους απέρριψαν το Σχέδιο Αννάν να πουν και ΣΥΓΓΝΩΜΗ»... διότι «με το Αννάν ΔΕΝ θα υπήρχε αυτή η εξέλιξη...». Θου, Κύριε, σιωπήν τω στόματι μου...
Επανερχόμενοι όμως στην απόφαση, ακόμα και υποθετικά εάν δεχθούμε ότι «εν τάξει, ας ακολουθηθεί ΑΥΤΗ η διαδικασία», ΔΕΝ θα έπρεπε -μέσα στα πέντε χρόνια που μεσολάβησαν από το 2005- οι εντιμότατοι Δικαστές του ΕΔΑΔ να πληροφορηθούν «ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ η Τουρκία ανταποκρίθηκε στην εντολή που της έδωσαν», ΔΗΛΑΔΗ εάν -μέσω της ‘‘επιτροπής’’- η Τουρκία συζητούσε πράγματι με τους Αιτητές τις ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ για την απώλεια χρήσης και την ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ του δικαιώματος επί της περιουσίας τους;
Διότι, για να γίνει αυτή η «επιτροπή» ΝΟΜΙΜΟ ΕΝΔΙΚΟ ΜΕΣΟ και να προηγείται ως ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ της απ’ ευθείας προσφυγής στο ΕΔΑΔ θα έπρεπε «να επιλαμβάνεται του ιδίου αντικειμένου, με εκείνο που ζητούν οι Αιτητές όταν προσφεύγουν στο ΕΔΑΔ», δηλαδή «ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ και ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ του δικαιώματος επί της περιουσίας».
Αυτά, είναι εκείνα που διέταξε το ΕΔΑΔ την Τουρκία το 2005. ΑΥΤΑ είναι όμως ΕΚΕΙΝΑ που έπραττε η τουρκική ‘‘επιτροπή αποζημιώσεων’’ ή ΕΚΒΙΑΖΕ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ των ελληνικών περιουσιών;
Ακόμα και το όνομα της ‘‘επιτροπής’’ είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟ και ΑΠΑΤΗΛΟ: «Επιτροπή ξεπουλημάτων» έπρεπε να ονομάζεται και ΟΧΙ «επιτροπή αποζημιώσεων»!
Που βασίστηκαν λοιπόν οι Δικαστές του ΕΔΑΔ και επιβεβαίωσαν προχθές ότι «η Τουρκία ανταποκρίθηκε ικανοποιητικά» και καθόρισαν την παράνομη αυτή ‘‘επιτροπή’’ ως ‘‘νόμιμο ένδικο μέσο’’;
Αυτό είναι το νομικό και ηθικό παραστράτημα που αναφέραμε και είμαστε ιδιαίτερα επιεικείς στον χαρακτηρισμό.
ΔΙΟΤΙ -για να είμαστε σαφέστεροι- για μια «καλά μεθοδευμένη εξέλιξη» πρόκειται, για μια δόλια φόρμουλα για επίλυση της εδαφικής πτυχής του Κυπριακού». Πρόκειται για τη ‘‘φόρμουλα διευθέτησης’’ της γεωγραφικής πτυχής της Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, που ΜΑΖΙ με την εκ περιτροπής προεδρία, τη σταθμισμένη ψήφο, την παραμονή εποίκων, τη ΜΗ επιστροφή προσφύγων, την εξαφάνιση της ΑΜΥΝΑΣ και τα υπόλοιπα, θα επιτελέσουν στην πράξη τη βασική Συμφωνία, που τσιμεντώθηκε με τα ανακοινωθέντα της 21ης Μαρτίου, της 23ης Μαΐου και της 5ης Ιουνίου 2008, για να καταλήξει στη Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία δύο συνεταιρικών και ισοτίμων κρατών εφ’ όλης της ύλης.
Και το 3ο σημείο:
Με αυτά πλέον τα δεδομένα, οφείλουμε να απευθύνουμε μια ισχυρή ΠΡΟΤΡΟΠΗ:
Επειδή, το θέμα απασχολεί έντονα όλους τους νόμιμους ιδιοκτήτες περιουσιών στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου και ιδιαίτερα τους Πρόσφυγες, λέμε πρώτα απ΄ όλα και προς όλο τον κόσμο «ψυχραιμία, σύνεση και ΟΧΙ βεβιασμένες αποφάσεις», ΔΙΟΤΙ μας θέλουν να κάμουμε το λάθος:
Να αντιδράσουμε σπασμωδικά και να κάνουμε ουρές έξω από το γραφείο της παράνομης ‘‘επιτροπής αποζημιώσεων’’, ΟΧΙ για να αποζημιωθούμε και να αποκατασταθούν τα δικαιώματα και οι ελευθερίες μας, ΑΛΛΑ για να ξεπουλήσουμε, να απο-ενοχοποιήσουμε πλήρως την Τουρκία, να της μεταβιβάσουμε οικειοθελώς όση από την κλεμμένη γη χρειάζεται για να αποκτήσει με την υπογραφή μας «νόμιμο έδαφος» το ψευδοκράτος (που θα είναι -με την επερχόμενη «διευθέτηση»- ένα από τα δύο «νόμιμα κράτη») και -με αυτό τον τρόπο- να επιλυθεί ΚΑΙ το «εδαφικό ζήτημα».
Η ισχυρή προτροπή λοιπόν είναι:
Έλληνες της Κύπρου, ΜΑΚΡΙΑ από την ‘‘επιτροπή ξεπουλημάτων’’ της Τουρκίας, μέχρι την ΟΡΘΗ κατάληξη του Κυπριακού Ζητήματος.
Να διαφυλάξουμε ως «κόρη οφθαλμού» το απαραβίαστο δικαίωμα που έχουμε επί των όσων ΝΟΜΙΜΑ μας ανήκουν ΚΑΙ επί των οποίων -όπως σοφά μου είπε ένας σεβαστός Πατριώτης που με τιμά με τη φιλία του- έχουμε τον ΜΟΝΟ ΛΟΓΟ (και ΟΧΙ τον «πρώτο λόγο», όπως παραπλανητικά προσπαθούν να μας πείσουν μερικοί).
ΔΙΟΤΙ απλούστατα, ο ΜΟΝΟΣ που έχει λόγο επί των υπαρχόντων του ΕΙΝΑΙ ο νόμιμος ιδιοκτήτης. Και, εάν το ΕΔΑΔ παραστράτησε με την προχθεσινή του απόφαση, υπάρχουν εξ ίσου πρόσφατες αποφάσεις πολιτικών ευρωπαϊκών Δικαστηρίων που είναι και εκτελεστές, που επιβεβαιώνουν αυτό το απαραβίαστο και έχουν ήδη καταστεί ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ.
Γι’ αυτό, ΜΑΚΡΙΑ οι Έλληνες της Κύπρου από πονηρές ‘‘επιτροπές’’. Έχουμε το χρέος «αυτά που ανήκουν στα Παιδιά και τα Εγγόνια μας, να ΜΗΝ τα ξεπουλήσουμε ΕΜΕΙΣ, οι Γονιοί τους», είτε από άγνοια είτε επειδή λιποψυχήσαμε...
Τα δόλια και τα αφελή παραστρατήματα είναι αναμενόμενα και θα δούμε κι άλλα.
Υπομονή, επιμονή και ειρηνική, γρανιτένια αντίσταση προς τους ντόπιους και ξένους πονηρούς, για να εξουδετερωθεί ο επερχόμενος κίνδυνος και να πούμε το «ορθό ΝΑΙ» στην ώρα του, με ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ και ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.
8 Μαρτίου 2010
Τελευταία έξοδος Βλαντιμίρ Πούτιν
15/02/2010
Οι Ελληνες πρωθυπουργοί ταξίδευαν πάντα πρώτα στην Ουάσιγκτον και μετά στην Μόσχα, αλλά σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Οι δοκιμαζόμενες ΗΠΑ δεν είναι πλέον σε θέση να βοηθήσουν οικονομικά την Ελλάδα, ενώ το πετρέλαιο έχει δώσει στην Ρωσσία οικονομικές δυνατότητες που δεν είχε στο παρελθόν.Ο κ.Παπανδρέου αναζητά αγοραστές για τα ελληνικά ομόλογα και πρόσφατα άφησε να εννοηθεί ότι η Ελλάδα προσπαθεί να διαφοροποιήσει τις πηγές δανεισμού της. Θα βοηθήσει η Μόσχα τον Ελληνα πρωθυπουργό και την μοναδική χώρα του ΝΑΤΟ που αγοράζει ρωσικά όπλα και με τι ανταλλάγματα;
Η ρωσική ιστοσελίδα www.slon.ru που ειδικεύεται στις πολιτικές αναλύσεις, δημοσίευσε πρόσφατα ανταπόκριση του Δανιήλ Καππελίδη από την Αθήνα για την επίσκεψη του Γιώργου Παπανδρέου στην ρωσσική πρωτεύουσα που αρχίζει σήμερα, με τίτλο «Στη Μόσχα για φιλία και χρήμα» και υπότιτλο «Δεν αποκλείεται η διεξαγωγή διαπραγματεύσεων για την αγορά μέρους του ελληνικού χρέους».
Η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού πραγματοποιείται μόνο δέκα μέρες μετά το σκληρό διάγγελμά του προς το έθνος για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Καλά ενημερωμένες πηγές στην Αθήνα, σχετικά με την προετοιμασία της επίσκεψης, αναφέρουν ότι στη Μόσχα θα συζητηθεί, μεταξύ άλλων, η ενδεχόμενη αγορά από τη Ρωσία ελληνικών κρατικών ομολόγων.
Επίσημος στόχος της επίσκεψης είναι η επιβεβαίωση των καλών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Οι νεοεκλεγέντες πρόεδροι και πρωθυπουργοί, οπωσδήποτε, περιοδεύουν ανά τον κόσμο πραγματοποιώντας τέτοιες επισκέψεις –προς επιβεβαίωση των καλών σχέσεων. Ο κ. Παπανδρέου εξελέγη πρωθυπουργός πρόσφατα, τον Οκτώβριο του 2009. Στη Ρωσία έχει καταγραφεί ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός (αμερικανικής καταγωγής από την πλευρά της μητέρας του και με αμερικανική παιδεία) έρχεται εδώ (στη Μόσχα) πριν επισκεφθεί τις ΗΠΑ. Τα τελευταία 20 χρόνια αυτά τα πράγματα γίνονταν ανάποδα.
Βέβαια, στη Μόσχα θα συζητηθεί ο ‘διαφημισμένος’ πετρελαιαγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, για τον οποίο συζητούν εδώ και πολλές γενιές Ρώσοι, Έλληνες και Βούλγαροι πολιτικοί, καθώς και ο αγωγός φυσικού αερίου “South Stream”.
Ωστόσο, όλα αυτά είναι «θέματα ψυγείου», ενώ η τρέχουσα συγκυρία στην Ελλάδα επικεντρώνεται σ’ ένα πράγμα: πώς θα αποφευχθεί η χρεοκοπία και θα σταθεροποιηθεί η οικονομική κατάσταση.
Αυτό το θέμα δεν συζητείται μόνο μεταξύ της Ελλάδας, της Κομισιόν και της Κεντρικής Eυρωπαϊκής Τράπεζας, αφού η Ελλάδα, όπως και η Ιρλανδία από το φθινόπωρο του 2008, αναζητά βοήθεια εκτός Ευρώπης.
Το θέμα αυτό θα συζητηθεί και στο Κρεμλίνο.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΑΝΕΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΟ
«Η κατάσταση είναι δύσκολη και χρειάζεται τη προσωπική διπλωματία του πρωθυπουργού σχετικά με το ελληνικό εξωτερικό χρέος», παραδέχθηκε πηγή της ιστοσελίδας slon.ru στην ελληνική κυβέρνηση. Ο κ. Παπανδρέου ικανοποιείται με το να έχει “φορτωμένο πρόγραμμα” ταξιδιών, επειδή συνδυάζει τη θέση του πρωθυπουργού με αυτή του υπουργού Εξωτερικών. Αυτό είναι σωστό, επειδή, σήμερα, τo διπλωματικό ταλέντο του χρειάζεται όσο ποτέ.
Η χώρα, η οποία βρίσκεται στα πρόθυρα σοβαρότατων οικονομικών ανακατατάξεων, πρέπει επειγόντως να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη των αγορών και των εταίρων της στην Ε.Ε. Ωστόσο, η ίδια πηγή εξηγεί ότι κάθε πιθανή διαπραγμάτευση για δανεισμό θα πρέπει να διεξάγεται υπό πλήρη μυστικότητα.
Οι αιτίες γι αυτό είναι ξεκάθαρες: η Ελλάδα έχει ήδη ζημιωθεί ιδιαίτερα από τις φήμες για «διάσωσή» της από το εξωτερικό και δεν θέλει να επαναληφθεί το ίδιο σενάριο.
Τον Νοέμβριο του 2009, ο ελληνικός Τύπος έγραψε ότι η κυβέρνηση διεξάγει διαπραγματεύσεις με την Κίνα για δανεισμό μέχρι και 25 δις. ευρώ. Τότε ο κ. Παπανδρέου δεν επιβεβαίωσε αυτές τις φήμες, αλλά ούτε τις διέψευσε. Παραδέχθηκε μόνο ότι η Ελλάδα προσπαθεί να διαφοροποιήσει τις πηγές δανεισμού της. Έτσι, το τεράστιο χρέος ύψους 300 δις δεν θα σταθεροποιηθεί νωρίτερα από το 2012, ούτε και με τις πλέον αισιόδοξες εκτιμήσεις και είναι αυτό που καταπνίγει την ικανότητα της κυβέρνησης να αναθερμάνει την οικονομία και να εφαρμόσει πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων.
Πέραν αυτού, η Ελλάδα δανείζεται, τώρα, ακριβότερα σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρωζώνη και έχει περιέλθει σε τέτοια δεινή κατάσταση που πρέπει να δανείζεται όλο και πιο πολύ μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσει τα παλαιά της χρέη. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα χρειάζεται και την Κίνα και τη Ρωσία και άλλους επενδυτές πέραν των Ευρωπαίων. Περί τα τέλη Ιανουαρίου 2010, οι Financial Times ανέφεραν ότι η Ελλάδα ετοιμάζεται να δανειστεί από την Κίνα τα 25 δις. ευρώ (όπως έχει προαναφερθεί) με τη μεσολάβηση της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας Goldman Sachs.
Όμως, η φήμη περί επιπρόσθετου δανεισμού όχι μόνο δεν βελτίωσε αλλά χειροτέρεψε τη θέση της Ελλάδας. Στις χρηματοοικονομικές αγορές δεν άρεσε η πηγή προέλευσης των πόρων. Ακολούθησαν κατηγορηματικές διαψεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης, γιατί άλλο είναι οι συνεχείς φήμες για σταθεροποιητικά δάνεια από την Ε.Ε. ή ακόμη και από το ΔΝΤ και άλλο να αναλάβει η Κίνα τη διάσωση μιας χώρας της Ευρωζώνης.
Τελικά, παρά τις διαψεύσεις η Ελλάδα τιμωρήθηκε: η διαφορά των ελληνικών σε σχέση με τα γερμανικά [spreads] αυξήθηκε και [το spread] των ελληνικών δεκαετών ομολόγων ξεπέρασε τις 400 μονάδες που είναι πρωτοφανές ακόμη και για τα δεδομένα μιας Ευρώπης σε κρίση. Σήμερα, οι οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις θα πρέπει να είναι απόρρητες και η διεξαγωγή τους θα διαψεύδεται δημοσίως. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα έπαψε να έχει ανάγκη χρημάτων και ότι δεν θα τα ζητήσει από τη Ρωσία.
ΜΕ ΠΟΙΟ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ
Η Ρωσία θα μπορούσε να βοηθήσει την Ελλάδα. Βεβαίως, το ενδεχόμενο ενός απ’ ευθείας δανεισμού δεν είναι πολύ πιθανό επειδή αυτό δεν είναι αποδεκτό και από τις δύο πλευρές, για πολιτικούς λόγους. Γιατί όμως να μην υπάρξει «παρότρυνση» προς τις ρωσικές τράπεζες να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα;
Δεν πρέπει να λησμονήσουμε πως το 2007 ο τότε πρόεδρος και ο νυν πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν ανέθεσε στις δημόσιες ρωσικές εταιρείες – με τη μορφή οικειοθελούς καταναγκασμού – να υλοποιήσουν το σχέδιο του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, το οποίο δεν είναι πολύ σημαντικό από οικονομικής, αλλά συμφέρει από πολιτικής απόψεως.
Οπότε είναι πιθανό να αναγκαστούν οι ρωσικές δημόσιες τράπεζες να εξετάσουν την αγορά ελληνικών ομολόγων. Πρέπει να σημειωθεί ότι το εγχείρημα αυτό δεν σημαίνει ότι υποχρεωτικά θα καταλήξει σε ζημιά, επειδή η κερδοφορία των τίτλων αυτών είναι μεγάλη για την Ευρωζώνη, ενώ οι φήμες περί στάσης πληρωμών εκ μέρους της Ελλάδας, κατά πάσα πιθανότητα, είναι υπερβολικές.
Η Ρωσία είτε δεν μπορεί να δώσει, ας πούμε, 10 δις. ευρώ είτε μπορεί, αλλά με αντάλλαγμα πολύ σοβαρές υποσχέσεις. Η Ελλάδα όμως δεν είναι σε θέση να προσφέρει τίποτε απ’ αυτά που χρειάζεται πραγματικά η Μόσχα: οι συμφωνίες για τα ενεργειακά σχέδια έχουν ήδη συναφθεί και στον ορίζοντα δεν φαίνεται τίποτα άλλο εκτός, ενδεχομένως, από την αγορά ρωσικών όπλων για τον ελληνικό στρατό. Η Ελλάδα, όμως και χωρίς δανεισμό από τη Ρωσία, ήταν η μόνη χώρα του ΝΑΤΟ που αγόραζε ρωσικά όπλα.
ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΕ ΣΗΡΙΑΛ
Ο Γιώργος Παπανδρέου ανέλαβε ως πρωθυπουργός τον Οκτώβριο του 2009, όταν ο διεθνής Τύπος και οι αναλυτές άρχισαν να μιλούν περί ενδεχόμενης χρεοκοπίας της Ελλάδας. Το δημόσιο έλλειμμα που ανήλθε στο 12,7% του ΑΕΠ, ποσοστό τεράστιο για την Ευρωζώνη, σε συνδυασμό με το εξωτερικό χρέος και τις πιέσεις από τις Βρυξέλλες κατέστησαν αδύνατη την εκπλήρωση από τον κ. Παπανδρέου των προεκλογικών υποσχέσεών του να υποστηρίξει τους φτωχούς και να επιχειρήσει την επανεκκίνηση της οικονομίας με ενέσεις δημόσιων πόρων, όπως έκανε ο πατέρας του, σοσιαλιστής πρωθυπουργός –και λαϊκιστής πολιτικός της δεκαετίας του ’80 με αρχές του ’90- Ανδρέας Παπανδρέου.
To μόνο σαφές είναι ότι η ελληνική κοινωνία δεν συμφωνεί με τα μέτρα της κυβέρνησης και θα είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοστούν. Τα μεγαλύτερα συνδικάτα της χώρας ήδη ετοιμάζουν μαζικές απεργίες, παρότι από πολιτικής άποψης πρόσκεινται στο κυβερνών κόμμα του κ. Παπανδρέου.
Ό,τι και να προσπαθήσει να κάνει, τώρα, η ελληνική κυβέρνηση έχει, εκ των προτέρων, καταστεί σαφές ότι μόνο λίγα πράγματα από τα προγραμματισμένα θα κατορθώσει να υλοποιήσει, λόγω της αντίστασης της κοινωνίας.
Αυτό σημαίνει ότι η ελληνική τραγωδία των τελευταίων μηνών θα συνεχίζεται για πολύ, ακόμη, καιρό υπό μορφή κωμωδίας που έγινε σήριαλ: ατέλειωτες απεργίες, καθησυχαστική ρητορική και ημίμετρα.
Αυτό που παραμένει ανοιχτό είναι το ερώτημα αν η Ρωσία βοηθήσει τη μικρή αυτή χώρα με την οποία συνδέεται με παλαιά φιλία, αλλά με την οποία δεν έχει και τόσο πολλά κοινά συμφέροντα.
Πηγή: TVXS
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
ΑΠΟ ΤΙΣ Η.Π.Α. ΚΑΙ ΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ
Ευρύ σχέδιο εθνικής αποδόμησης με την συνδρομή Χριστόφια
ΕΙΔΙΚΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ
ΤΗΣ ΝΕΩΤΕΡΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
ΤΟ ΟΠΛΟ του χρήματος επανενεργοποιούν οι Αμερικανοί και οι Άγγλοι στην Κύπρο, προκειμένου να διαμορφώσουν επιθυμητές συνθήκες, όχι μόνο προαγωγής συμβιβασμού στο Κυπριακό και αποδοχής του από τους άμεσα ενδιαφερόμενους, αλλά και ριζικής εθνικής μετάλλαξης των Ελλήνων κατοίκων της Μεγαλονήσου.
Η περιβόητη USAID [γνωστή για τις μεγάλες χρηματοδοτήσεις της―πολιτικών και αρχηγών κομμάτων, δημοσιογράφων και εκδοτών, καθηγητών-εκπαιδευτικών, επιχειρηματιών, οργανώσεων τύπου «Σώστε τα Κυπριακά Γαϊδούρια» της Καίτης Κληρίδη και Κώστα Θεμιστοκλέους, κ.ά.―προς την κατεύθυνση στήριξης του τερατώδους Σχεδίου Ανάν] επανέρχεται και διαθέτει νέα κονδύλια, για τον ίδιο σκοπό. Παρόλο που το Σχέδιο έχει τυπικώς―υποτίθεται―τεθεί στο περιθώριο, εντούτοις η διαμόρφωση της ελληνοκυπριακής γνώμης και η διαφοροποίηση των απόψεων, και γενικότερα της κουλτούρας, ώστε να υποσταλούν οι οποιεσδήποτε αντιστάσεις και να διανοιγεί οδός αποδοχής ομοιότυπων λύσεων, είναι τώρα ο στόχος κλιμακούμενων [και κυρίως αθόρυβων] αμερικανο-βρετανικών παρεμβάσεων. Οι οποίες και θα γίνονται ολοένα και πιο αισθητές, αρχής γενομένης από την Παιδεία, για την οποία υπάρχει συγκεκριμένο πλαίσιο προς εφαρμογήν από την κυβέρνηση Χριστόφια, σύμφωνα με τις Αγγλοαμερικανικές προδιαγραφές [η πρόσφατη επίσκεψη του γνωστού τσιρακιού των Αμερικάνων Κ.Καρρά δεν είναι άσχετη με αυτά τα εγκληματικά σχέδια κατά του Κυπριακού Ελληνισμού].
Η εθνική αποδόμηση του Ελληνισμού της Μεγαλονήσου, με την διαμόρφωση αναλόγων εκπαιδευτικών κατευθύνσεων και την επανασυγγραφή βασικών εκπαιδευτικών εγχειριδίων, βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη. Και πίσω από τα φώτα της δημοσιότητος, προάγονται ανάλογες δράσεις, όπως μετακλήσεις παραγόντων των δύο πλευρών―της μεγάλης Ε/κ πλειοψηφίας και της τ/κ μεοψηφίας του 18%―σε ειδικά [και εν πάση περιπτώσει άτυπα] σεμινάρια, σαν εκείνα του παρελθόντος που διελάμβαναν «εκπαίδευση επιλύσεως συγκρούσεων»...
Ειδικότερο βάρος δίδεται σε ό,τι αφορά τη διαμόρφωση νέων ιστορικών βιβλίων και ειδικότερα όσον αφορά τις νεώτερες περιόδους, από την Τουρκοανταρσία και εντεύθεν, με δυσκολότερες εκείνες του ηρωικού αγώνα της ΕΟΚΑ [και εκ παραλλήλου της δράσεως των τρομοκρατικών ομάδων της τ/κ "ΒΟΛΚΑΝ", που μετεξελίχθηκε σε ΤΜΤ αργότερα και στην οποία υπηρέτησε και «ο σύντροφος και φίλος» Ταλάτ]. Σύμφωνα με κάποια από τα έγγραφα που παρουσιάζονται σε άτυπες συναντήσεις [όπως αυτή στην Αθήνα προ δύο εβδομάδων], μελετώνται διάφορα σενάρια με τα οποία εξισώνονται περίπου οι εκατέρωθεν θέσεις και προωθούνται ανώδυνες προσεγγίσεις, αφού στα δυσκολότερα ζητήματα επιλέγεται η αποσιώπηση!
Εκείνο που συμβαίνει πάντως είναι ότι έχουν επιστρατευθεί προς αυτήν την κατεύθυνση δύο ολιγομελείς ομάδες ελληνοκυπρίων (με συμμετοχή Ελλαδιτών) ιστορικών και τουρκοκυπρίων, που συναντώνται και ανταλλάσσουν ιδέες και υλικό, με τη στήριξη διαφόρων ισχυρών παραγόντων.
Τα αποτελέσματα αυτών των προδοτικών ενεργειών από τους πουλημένους ανάμεσά μας θα δοθούν στις αρχές του καλοκαιριού 2010 και θα συμπέσουν με παρεμβάσεις από παράγοντες της Ε.Ε., καθώς οι Βρυξέλλες [εκ παραλλήλου με το Λονδίνο και την Ουάσινγκτον] υιοθετούν αυτές τις κινήσεις [ο τουρκόφιλος επίτροπος Όλι Ρεν και η αγγλίδα υφυπουργός Εξ. Κάρολαϊν Φλιντ πραγματοποιούν επίσκεψη στην Κύπρο αυτή την εβδομάδα για προώθηση αυτών των προσεγγίσεων], ώστε να δρομολογηθούν «οριστικές διακοινοτικές προσεγγίσεις επί επιπέδου πολιτών», όπως αναφέρει άτυπο έγγραφο από αυτά που έχουν παρουσιασθεί και συζητηθεί σε δύο από τις συναντήσεις των [καλοπληρωμένων με ντόλλαρς!] ενδιαφερομένων.
Σε αυτό γίνεται λόγος για την «ανάγκη περιθωριοποίησης των εθνικιστικών τάσεων [που ξεκίνησαν οι... "τρελλάρες" της ΕΟΚΑ, Αυξεντίου, Μάτσης, Παλληκαρίδης, Δράκος και λοιποί... εθνικιστές, κατά τους για μια ζωή συνεργάτες του κατακτητή], που «αφέθησαν ν' αναπτυχθούν και να κυριαρχήσουν τόσο στην Παιδεία όσο και στα ΜΜΕ»!
Πηγή: Το Παρόν και ΤΑ ΝΕΑ Λονδίνου
[Πρωτοσέλιδο της αθηναϊκής εφημερίδας «Το Παρόν» 08/02/09]
Το ντόμινο των μύθων...
Του ΓΙΑΝΝΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ
Οι μύθοι σπάζουν ο ένας μετά τον άλλον. Από τη μια ήταν η αντίληψη του Προέδρου Χριστόφια ότι, λόγω της φιλίας του με τον κ. Ταλάτ, η λύση του Κυπριακού θα μπορούσε να διευκολυνθεί. Από την άλλη, ήταν η πεποίθησή του ότι ο ΟΗΕ παράγει δίκαιο και ότι μπορεί να συνδράμει περισσότερο από κάθε άλλον Οργανισμό τη διευθέτηση του Κυπριακού. Αυτά συνέβαιναν στη θεωρία.
Στην πράξη ισχύουν άλλα:
Πρώτο, ο κ. Ταλάτ δεν επιθυμεί να τον προσφωνεί ο Πρόεδρος Χριστόφιας ως σύντροφο. Διότι, έχουν περάσει χρόνια από το 1980. Και το μήνυμα του Τ/κ ηγέτη κωδικοποιείται ως ακολούθως:
α) Οι άνθρωποι και ο κόσμος άλλαξαν. Ο κομμουνισμός κατέρρευσε και η συντροφικότητα χάθηκε στα συντρίμμια του.
β) Άλλο φιλία και άλλο λύση του Κυπριακού και εξυπηρέτηση συμφερόντων.
Και σε αυτά, ο Ταλάτ προσθέτει κάτι άλλο: Ότι τελεί υπό τον έλεγχο της Τουρκίας. Καλώς, λοιπόν, προσπαθούσε ο Πρόεδρος να φέρει τον κ. Ταλάτ με τα νερά του και να τον απεγκλωβίσει από την Άγκυρα. Όμως, όπως φαίνεται, και να θέλει ο κ. Ταλάτ δεν μπορεί. Υπάρχει, βεβαίως, και το χειρότερο σενάριο: Ο Ταλάτ όχι μόνο να μην μπορεί, αλλά και να μη θέλει να απεγκλωβιστεί από την Τουρκία!
Δεύτερο, τα Ην. Έθνη -και δη το Συμβούλιο Ασφαλείας, ειδικώς μεταψυχροπολεμικά- είναι χώρος νομιμοποίησης της αμερικανικής και της βρετανικής εξωτερικής πολιτικής και των συμφερόντων τους. Και κολυμβήθρα εντός της οποίας αποκαθάρονται παράνομες, με βάση το διεθνές δίκαιο και τη Χάρτα του ΟΗΕ, ενέργειες, όπως η τουρκική εισβολή. Ως επιβεβαίωση του αυτονόητου χαρακτήρα και τρόπου δράσης των Ην. Εθνών ήρθε η προ ολίγων ημερών απόφαση για τη συμμετοχή της Τουρκίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ως μη νόμιμου μέλος. Σπάζει, λοιπόν, ακόμη ένας μύθος. Ο «καθαγιασμένος» και «αποστολικός» ΟΗΕ αποδείχθηκε ότι πάσχει και αυτός από τον ιό της εξυπηρέτησης των συμφερόντων…
Η μέχρι πρότινος, λοιπόν, λεγόμενη ρεαλιστική πολιτική του Προέδρου Χριστόφια και του Εθνικού Συμβουλίου αποδεικνύεται ουτοπικού χαρακτήρα! Και ακόμη είμαστε στην αρχή. Έπεται και το θρυμμάτισμα άλλων μύθων και ψευδαισθήσεων. Ότι, δηλαδή, καλοπιάνοντας τη Βρετανία θα σταματήσει να είναι εχθρική έναντί μας ή ότι θα πει στην Άγκυρα και αυτή με τη σειρά της στον Ταλάτ να είναι πιο συναινετικός στο Κυπριακό. Και μέσα σε αυτό το ντόμινο, αργά η γρήγορα θα σπάσει και ο κεντρικός μύθος:
Ότι με τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, την οποία οι Τούρκοι ανέκαθεν ονόμαζαν διχοτόμηση, θα επανενωθεί η Κύπρος και ότι θα εφαρμοστούν, στο πλαίσιο ενός τέτοιου πολιτειακού συστήματος, οι δημοκρατικές αρχές και αξίες της ΕΕ. Ευχής έργον δε, για ευνόητους λόγους, είναι όπως ο μύθος της διζωνικής σπάσει πριν και όχι μετά τη λύση...
Βρετανικές μηχανορραφίες
Του Κώστα Γουλιάμου
Σε βλέπω να τραβάς τα χαλινάρια. Αλλά που στο διάβολο είναι το άλογο;
Roy Cambell
Και πάλι ο 'Φ' (25.05.2008) έφερε στο φως της δημοσιότητας το γεγονός πως το Λονδίνο (μαζί με την Άγκυρα) μεθοδεύει λύση-κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι μηχανορραφίες του Λονδίνου φθάνουν μάλιστα σε τέτοιο σημείο που σε περίπτωση λύσης να μην προνοούνται μεταβατικές περίοδοι για την επέκταση του κεκτημένου στα κατεχόμενα. Εν ολίγοις, κατάργηση του συμφώνου ένταξης της κυπριακής δημοκρατίας και εμμέσως πλην σαφώς του ίδιου του κυπριακού κράτους.
Τέλος πάντων, το Λονδίνο θέλει προκλητικά να αγνοήσει ή/και αποκρύψει ένα ακόμα δεδομένο: ότι δηλαδή είναι εξαιρετικά παρακινδυνευμένο οι «26» Βουλές των χωρών - μελών να επικυρώσουν ένα «κράτος» παρθενογένεσης, ήτοι ένα νεοταξικό προτεκτοράτο χωρίς κρατική υπόσταση ανεξαρτησία και κυριαρχία, και όπου οι όποιες αποφάσεις θα ελέγχονται και θα επικυρώνονται στην ουσία από το Λονδίνο (και την Άγκυρα). Ήδη σε προηγούμενα άρθρα είχαμε υπογραμμίσει πως η στρατηγική της βρετανικής πολιτικής είναι η επιμελημένη επέμβαση στα εσωτερικά της Κύπρου με στόχο να διασφαλίσει ένα πλαίσιο επίλυσης στο οποίο θα χορηγείται απεριόριστη διάρκεια στα αποικιοκρατικά και ιμπεριαλιστικά σχέδια του Λονδίνου στην Αν. Μεσόγειο.
Για τούτο και το Λονδίνο εκκολάπτει τριχοτομική επίλυση τύπου Ανάν/Χάνει.
Εν ολίγοις, προσπαθεί να εκβιάσει πολιτικές δυνάμεις και κυπριακό λαό στήνοντας ολόκληρη επιχείρηση διαμόρφωσης της κοινής γνώμης για τα «θετικά» ενός «νέου» αποικιοκρατικού σχεδίου (ομοούσιου του Ανάν/Χάνει ) όπου―κατά τη γνωστή αποικιοκρατική/ιμπεριαλιστική λογική της παρθενογένησης―τα δύο συστατικά κράτη θα αποδέχονται ότι δεν έχουν δικαίωμα να αμφισβητήσουν το καθεστώς, φερ' ειπείν, των αγγλικών βάσεων. Και όπου οι βάσεις θα αποκτούν και de jure κυριαρχικά δικαιώματα στον εναέριο χώρο, στη θάλασσα και στην υφαλοκρηπίδα, τα όρια της οποίας μάλιστα θα καθορίζουν οι ίδιοι οι Άγγλοι (όπως ακριβώς στο σχέδιο Ανάν/Χάνει).
Ομολογουμένως, κάθε κριτικά σκεπτόμενος πολίτης γνωρίζει πως οι μηχανορραφίες του Λονδίνου είναι άρρηκτα συνδεδεμένες και με το καθεστώς των βρετανικών βάσεων δια των οποίων δημιουργείται ουσιαστικά ένα τρίτο ξεχωριστό κράτος στην Κύπρο, το αγγλικό.
Σε κάθε πάντως περίπτωση, το όλο σκηνικό που εκκολάπτει ο βρετανικός παράγοντας παραπέμπει εν πολλοίς στις μηχανορραφίες του Λονδίνου στην Ελλάδα της δεκαετίας του '40. Τότε που με τις προκλητικές επεμβάσεις του ο βρετανός πρέσβης Λήπερ δεν ανεχόταν την πρόσληψη Σβώλου στο Πανεπιστήμιο ενώ έθετε τον Υπουργό Εξωτερικών Σοφιανόπουλο εκτός Κυβέρνησης. Την ίδια περίοδο, το κλιμάκιο της βρετανικής υπηρεσίας Πολιτικού και Ψυχολογικού Πολέμου (προπαγάνδας) που στάλθηκε στην Ελλάδα μετονομάστηκε σε «Συμμαχική Υπηρεσία Πληροφοριών» (AIS - Allied Information Service). Η AIS ανέλαβε καθήκοντα στο αρχηγείο του στρατηγού Σκόμπι, «για τον έλεγχο και την καθοδήγηση της κοινής γνώμης στην Ελλάδα». Στις 6 Απριλίου 1945 η AIS μετονομάστηκε σε Αγγλο-ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών (AGIS). Σύμφωνα μάλιστα με δημοσίευμα στην Ελευθεροτυπία (17.05.2008) στην υπηρεσία αυτή εντάχθηκε και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.
Πέραν τούτων, στον Α´ τόμο του Δοκιμίου Ιστορίας του ΚΚΕ (1918-1949) γίνεται η εκτίμηση ότι «στην περίοδο της Εθνικής Αντίστασης, η ηγεσία του Κόμματος, ενώ αποδείχτηκε ικανή να καθοδηγήσει με επιτυχία την πάλη για την επιβίωση του λαού και την απελευθέρωση της χώρας από τους κατακτητές, δεν μπόρεσε να οδηγήσει στην ολοκλήρωση των σκοπών της Εθνικής Αντίστασης, γιατί ακολούθησε λαθεμένη στρατηγική σχετικά με το πρόβλημα της εξουσίας και δεν εκτίμησε σωστά το ρόλο του αγγλικού ιμπεριαλισμού και της ντόπιας αντίδρασης» [Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 634-635].
Όντως, οι Άγγλοι ιμπεριαλιστές, σε συνεργασία με την ελληνική άρχουσα τάξη και τους δωσίλογους (Τάγματα Ασφάλειας) του στρατού κατοχής, εκμεταλλευόμενοι αδυναμίες και σοβαρά λάθη του ΕΑΜικού κινήματος επέβαλαν τελικά τη θέληση τους. Τα μηνύματα Τσόρτσιλ προς Λήπερ και Σκόμπυ είναι αποκαλυπτικά σε ωμότητα και κυνισμό. Παραθέτουμε δύο από τα πιο χαρακτηριστικά. Ένα προς τον Λήπερ ( 5 Δεκεμβρίου 1944): «... Πρέπει να υποχρεώσετε τον Παπανδρέου να κάνει το καθήκον του και να τον διαβεβαιώσετε ότι, αν το κάνει, θα υποστηριχθεί με όλες τις δυνάμεις μας. Αν παραιτηθεί, φυλακίστε τον έως ότου συνέλθει, όταν πια θα έχουν τελειώσει οι μάχες. Θα μπορούσε το ίδιο καλά να αρρωστήσει και να μη τον πλησιάσει κανείς...». Και το άλλο προς Σκόμπυ: «Μη διστάσετε να πυροβολήσετε εναντίον οποιουδήποτε ενόπλου που θα προσπαθήσει να αψηφήσει τη Βρετανική εξουσία στην Αθήνα ή την ελληνική εξουσία για λογαριασμό της οποίας ενεργούμε. Το καλύτερο θα ήταν βέβαια τις διαταγές σας να συνυπογράψει κάποια ελληνική κυβέρνηση και ο Λήπερ θα ζητήσει από τον Παπανδρέου να παραμείνει στη θέση του για να σας βοηθήσει...».
Πέραν της ιστορίας, και με δεδομένες τις μηχανορραφίες των βρετανών στις Βρυξέλες (και όχι μόνο) περί παρθενογένησης στο κυπριακό, εμείς―πολίτες και πολιτικοί―οφείλουμε να ενεργοποιήσουμε το πάντα επίκαιρο λενιστικό πρόταγμα για «επαγρύπνηση, επιφυλακτικότητα, και αντοχή» απέναντι στο Λονδίνο.
[02.06.2008]
* Ο Κώστας Γουλιάμος είναι Αντιπρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου.
Ο Λ. Λουκαίδης απαντά στον Ν. Λυγερό
για το άρθρο του σχετικά με το ΕΔΑΔ
Το άρθρο του κ. Λυγερού που αξιολογεί θετικά την απόφαση του ΕΔΑΔ στερείται σοβαρότητας, γνώσης των δεδομένων, αντίληψης του θέματος και στοιχειώδους κρίσης. Ίσως να είναι καλύτερα για τον αρθρογράφο να περιοριστεί στην ποίηση και την ζωγραφική που προσφέρονται για όποιου είδους φαντασία παρά να ασχολείται με δικαστικές αποφάσεις οι οποίες ενώ είναι από την αρχή ως το τέλος αρνητικές αυτός βγάζει συμπέρασμα ότι είναι θετικές. Οι δείκτες ευφυΐας δεν έχουν καμιά αξία αν δεν έχουν και πραγματικό αντίκρισμα σε προϊόντα κρίσης. Το συμπέρασμα του κ. Λυγερού ότι η απόφαση του ΕΔΑΔ αποδεικνύει την ευθύνη της Τουρκίας για την κατοχή της Κύπρου είναι καθυστερημένο. Αυτό αποφασίστηκε σε σειρά υποθέσεων που ξεκίνησαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Ανθρωπίνων δικαιωμάτων το 1975 και συνέχισαν με την υπόθεση Λοϊζίδου στο Δικαστήριο, την διακρατική και άλλες.
Με την απόφαση που εξετάζουμε το Δικαστήριο αναγνώρισε για πρώτη φορά στην κατοχική Τουρκία δικαίωμα να νομοθετεί και να δημιουργεί θεσμούς στο υπό κατοχή τμήμα της Κύπρου πράγμα που είναι αντίθετο με στοιχειώδεις κανόνες του διεθνούς δικαίου. Επίσης μείωσε το πρόβλημα της κατοχής εξισώνοντας το καθεστώς της με την περιοχή ενός κράτους δικαίου αφού είπε ότι δεν είναι πρόβλημα να περάσεις τα σύνορα της κατεχόμενης περιοχής όπως τα σύνορα ενός κράτους για να επιδιώξεις θεραπεία στους θεσμούς της κατοχικής δύναμης. Πέραν τούτου μείωσε για πρώτη φορά το δικαίωμα της ιδιοκτησίας των Ε/Κ ιδιοκτητών στην κατεχόμενη περιοχή λόγω παρόδου χρόνου και κατοχής από τρίτους περιλαμβανομένου και τους εποίκους (!) σε αντίθεση με προηγούμενες πρόσφατες μάλιστα αποφάσεις του ίδιου δικαστηρίου (π.χ. Δημάδης) που τέτοια αρνητικά στοιχεία δεν προβλήθηκαν από το Δικαστήριο. Στο ίδιο θέμα για πρώτη φορά το ΕΔΑΔ μας είπε ότι δεν είναι ανάγκη να επιστρέφονται όλες οι περιουσίες των Ε/Κ αφού μπορεί να βρίσκονται και σε ευαίσθητες στρατιωτικές περιοχές της κατοχικής δύναμης (!) αντίθετα μάλιστα με βασική αρχή του διεθνούς δικαίου που επιβάλλει την επιστροφή περιουσιών (restitution in integrum) ως την μοναδική ορθή θεραπεία σε σχέση με παραβιάσεις του δικαιώματος ιδιοκτησίας.
Δέχτηκε το ΕΔΑΔ τώρα ότι μια επιτροπή που δημιουργήθηκε στα κατεχόμενα από την κατοχική δύναμη για την δικαίωση των ιδιοκτητών που η κατοχική δύναμη στέρησε την περιουσία τους είναι αποτελεσματική αγνοώντας την πραγματικότητα που τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου ότι η πολιτική της κατοχικής δύναμης είναι η αποστέρηση των περιουσιών των Ε/Κ. Μας είπε περίπου ότι η πάροδος του χρόνου δημιουργεί δίκαιο αντίθετα με την βασική αρχή του διεθνούς δικαίου σύμφωνα με την οποία ex injuria jus non oritur. Μας είπε ότι τα θέματα ενώπιον του προέρχονται από ένα πρόβλημα που έπρεπε να λύσουν τα ενδιαφερόμενα μέρη πάνω σε πολιτική βάση (!)
Αυτά είναι λίγες από τις πολλές αμαρτίες και νομικά σφάλματα του Δικαστηρίου που με την «πολιτική» του απόφαση που ευθυγραμμίζεται με αγορεύσεις και θέσεις Τούρκων πολιτικών πλήττει καίρια την αξιοπιστία του Δικαστηρίου έστω και αν ορισμένοι πολυμαθείς, ευφάνταστοι και ευφυείς όπως τον κ. Λυγερό φαντάζονται ακατανόητα και ανύπαρκτα θετικά στοιχεία.
Λουκής Γ. Λουκαΐδης
Δικηγόρος, Πρώην Δικαστής του ΕΔΑΔ
18.3.2010
Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ
Έμμεση αναγνώριση της Κύπρου
από την Τουρκία μέσω των προσφυγών
Του Νίκου Λυγερού*
Διότι το ΕΔΑΔ βάζει πλέον όλες αυτές τις υποθέσεις στο ίδιο πλαίσιο και αναγκάζει την εξάντληση των ειδικών μέσων της Τουρκίας πριν την προσφυγή στο ΕΔΑΔ. Αν θυμηθούμε ότι οι προσφυγές των Κυπρίων γίνονται με βάση το κυπριακό κτηματολόγιο και ότι η υπόθεση εκδικάζεται πλέον σε τουρκικό πλαίσιο και όχι σε κατοχικό, όπως ήλπιζε η Τουρκία, αντιλαμβανόμαστε ότι οι προσφυγές μέσω του ΕΔΑΔ, το οποίο υπάγεται στο Συμβούλιο της Ευρώπης, αναγκάζουν την Τουρκία να αναγνωρίσει έμμεσα ένα κράτος, το οποίο δεν αναγνωρίζει διπλωματικά.
Οι προσφυγές και τα ανθρώπινα δικαιώματα κατάφεραν να πετύχουν ένα κατόρθωμα, το οποίο θεωρήθηκε ως στόχος από τη διπλωματία μόνο σε δυνητικό επίπεδο. Επιβεβαιώνει την ιδέα και ειδικά το νοητικό σχήμα ότι η οικονομία μπορεί να αποτελέσει τη δυναμική της ηθικής μέσω της δικαιοσύνης. Μέσα σε αυτή τη αλλαγή φάσης τα περιθώρια της Τουρκίας περιορίζονται ακόμα περισσότερο.
Το ΕΔΑΔ την αναγκάζει να χειριστεί εξαρχής τις προσφυγές των Κυπρίων, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο την τέταρτη διακρατική. Ενώ παλαιότερα οι Κύπριοι ήταν αναγκασμένοι να απευθυνθούν στο ΕΔΑΔ για τη μη απόλαυση περιουσίας, διότι η Τουρκία δεν αναγνώριζε όχι μόνον την οντότητά τους και την υπόθεσή τους, αλλά την ίδια την Κύπρο. Από δω και πέρα αυτή η ιδιορρυθμία της Τουρκίας δεν ισχύει πλέον. Έπαψε το κρατικό της παράλογο και η απόφαση είναι τελεσίδικη.
Αυτή η έμμεση αναγνώριση είναι η επιτυχία όλων των προσφύγων που πραγματικά δεν ξέχασαν την πατρίδα τους και διεκδικούσαν δυναμικά τα δικαιώματά τους. Καθώς ο κρατικός φορέας δεν μπορούσε να υποστηρίξει αυτήν την προσπάθεια παρά μόνον έμμεσα, μόνο η ατομική πρωτοβουλία κατάφερε να κάνει την απαραίτητη υπέρβαση.
Αυτή η πίεση των ανθρώπων, που πιστεύουν ακόμα σε κάτι και δεν απαξιώνουν τα πάντα, ήταν και είναι η κινητήρια δύναμη ικανή να αλλάξει τα δεδομένα. Το πρέπον τώρα είναι να συνεχιστεί αυτή η προσπάθεια στα δικαστήρια της Τουρκίας, έτσι ώστε να είναι ενισχυμένες οι προσφυγές στο ΕΔΑΔ, κάθε φορά που η Τουρκία θα εμποδίζει τη δίκαιη εκδίκαση και στο επίπεδο της ουσίας, αλλά και της θεραπείας. Δεν θα υπάρχουν πια δικαιολογίες και κανείς από τους αξιωματούχους δεν θα μπορεί να πει ότι δεν έχει ενημερωθεί.
Με άλλα λόγια, οι παραδειγματικές υποθέσεις της Λοϊζίδου για την Κύπρο και των αδελφών Φωκά δείχνουν την ίδια πορεία για τους πρόσφυγες που δεν ξέχασαν την ουσία της ύπαρξής τους. Αυτή είναι η αξία αυτής της νέας απόφασης του ΕΔΑΔ.
* Ο Νίκος Λυγερός (Nik Lygeros) είναι Έλληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής και ζωγράφος που ισχυρίζεται ότι κατέχει έναν από τους υψηλότερους δείκτες ευφυΐας (IQ) στην κλίμακα Stanford-Binet, με 189 βαθμούς. Γεννήθηκε το 1968 στο Βόλο. Ίδρυσε το Ίδρυμα Αλτρουϊσμός στην Κύπρο, που προωθεί τις μαζικές προσφυγές κατά της Τουρκίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Η Ευρώπη κάνει δικαστή τον... Αττίλα!
Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ
Η απόφαση αυτή συνιστά πολιτική συντριβή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δικαίως πανηγυρίστηκε από την τουρκική πλευρά ως ο μεγαλύτερος πολιτικός θρίαμβος της Αγκυρας στο Κυπριακό από το 1974 μέχρι σήμερα, τον οποίον έσπευσαν να πανηγυρίσουν με δηλώσεις και ανακοινώσεις τους τόσο ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου προσωπικά όσο και το υπουργείο Εξωτερικών του «Αττίλα».
Η πολιτική πανωλεθρία της Λευκωσίας έγκειται στο ότι με την απόφαση του ΕΔΑΔ προκαθορίζεται κατ’ ουσίαν ότι σε οποιαδήποτε λύση του Κυπριακού δεν πρόκειται να επιστραφούν στους πρόσφυγες οι περιουσίες τους―αυτές «παν’ και τούρκεψαν» κατά τους Ευρωπαίους δικαστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Απίστευτα υποκριτική είναι η αιτιολογία της απόφασης.
Το εξαιρετικά «ευαίσθητο» -αλλά μονομερώς, αποκλειστικά προς τους Τούρκους κατακτητές- Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν επιθυμεί «να επιβάλει μια άνευ όρων υποχρέωση σε μια κυβέρνηση να ξεκινήσει τη βίαιη εκδίωξη και τη μετεγκατάσταση ενός μεγάλου αριθμού ανδρών, γυναικών και παιδιών, έστω κι αν ο σκοπός είναι να αποκαταστήσει τα δικαιώματα θυμάτων παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων», όπως αναφέρει στην απόφασή του. «Η κατοχή του περιουσιακού τίτλου, έπειτα από τόσα χρόνια, έχει απολέσει την ισχύ της από άποψη πρακτικού αποτελέσματος» προσθέτει.
Ωραία λογική, πραγματικό... απαύγασμα του ευρωπαϊκού πολιτικού πολιτισμού: παράνομη μεν η τουρκική εισβολή, νόμιμο όμως το... πλιάτσικο της τουρκικής κατοχής! Εκτακτα! Να το εφαρμόζουν, λοιπόν, όλες οι χώρες αυτό το υπέροχο νομικό πλαίσιο του ΕΔΑΔ: να εισβάλλουν παράνομα στα γειτονικά τους κράτη και να αρπάζουν... νόμιμα τα εδάφη των γειτόνων τους! Σαν δεν ντρέπονται οι ευρωδικαστές που έβγαλαν αυτή την απόφαση...
Οσο καταστροφική και αν είναι όμως αυτή η απόφαση, ας μην υποκρινόμαστε και εμείς ότι δεν αντιλαμβανόμαστε τις αιτίες της. Δικαστήρια όπως το ΕΔΑΔ αποφασίζουν πάντα με πολιτικά, όχι με νομικά κριτήρια. Χρησιμοποιούν απλώς τους νόμους για να προσδώσουν επίφαση νομιμότητας στους εκάστοτε πολιτικούς στόχους.
Είδαν, λοιπόν, οι ευρωδικαστές ότι η σύνοδος κορυφής της ΕΕ τον Δεκέμβριο δεν επέβαλε καμιά κύρωση στην Τουρκία, που αρνήθηκε για τρίτη φορά να εφαρμόσει το περιβόητο Πρωτόκολλο της Αγκυρας προκειμένου να μην εμφανιστεί ότι αναγνωρίζει έστω και έμμεσα την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είδαν ότι η Αθήνα και η Λευκωσία δεν πρόβαλαν βέτο έστω και για μπλοκάρισμα ορισμένων διαπραγματευτικών κεφαλαίων με την ΕΕ. Εμαθαν και τι συζητούν ο Χριστόφιας με τον Ταλάτ, οπότε έβγαλαν το πολιτικό συμπέρασμα: η ΕΕ αντιμετωπίζει την Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος μειωμένων δικαιωμάτων, οι Ελληνες και οι Ελληνοκύπριοι δεν αντιδρούν, άρα μπορεί και το δικαστήριο να βγάλει απόφαση εναρμονισμένη με αυτό το πολιτικό κλίμα. Επομένως, ας δώσουμε όλες τις περιουσίες των κατεχόμενων εδαφών στους Τούρκους στη βάση της... χρησικτησίας!
Λες και η τουρκική στρατιωτική κατοχή είναι κάτι σαν... καταπάτηση εγκαταλειμμένου χωραφιού από παμπόνηρο γιδοβοσκό! Λες και οι Ελληνοκύπριοι, τριάντα πέντε και πλέον χρόνια τώρα, απλώς... αμέλησαν να πάνε στα σπίτια και στα χωράφια τους στα Κατεχόμενα!
Ασήμαντη λεπτομέρεια θεωρούν, λοιπόν, οι ευρωδικαστές την παρουσία των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής στην Κύπρο, δείχνοντάς μας έτσι πόσο... «ευέλικτα» είναι στην Ευρώπη τα ανθρώπινα δικαιώματα...
ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ: «Ντε φάκτο» αναγνώριση
Πρωτοφανής είναι η ενέργεια του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να προτρέψει τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες να απευθυνθούν στην Επιτροπή Αποζημιώσεων του παράνομου τουρκικού κατοχικού καθεστώτος. Είναι όντως η πρώτη φορά που κάποιος ευρωπαϊκός θεσμός αναγνωρίζει το δικαίωμα σε κάποιο κρατικό όργανο του παράνομου ψευδοκράτους να παίρνει αποφάσεις.
Οσο και αν σε άλλο σημείο της απόφασής του το ΕΔΑΔ τονίζει ρητά ότι δεν αναγνωρίζει την κατοχική «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», αυτή η προτροπή του προς τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες συνιστά έμμεση αναγνώριση κρατικής υπόστασης στο κατοχικό καθεστώς. Δικαιολογημένα από την πλευρά του ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου χαρακτήρισε την προτροπή ως «γεγονός που έχει ιστορική σημασία».
10.03.2010
ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΕΝΤΥΠΟ ΔΙΑΦΩΤΙΣΗΣ «Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΑΙ Η ΚΥΠΡΟΣ»
Ακελική προπαγάνδα και συσκότιση
Πρώτο σημείο, γενικό, είναι ότι το έντυπο δεν είναι διαφωτιστικό, αλλά δικαιολογητικό των πεπραγμένων της κυβέρνησης Χριστόφια. Γιατί ένα έντυπο, που εκδόθηκε από το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας (δηλ. από τα δημόσια ταμεία), αρχίζει με τη φράση «Ο πρόεδρος Χριστόφιας έλαβε λαϊκή εντολή...»; Ένα έντυπο που χρηματοδοτείται από τη φορολογία όλων των πολιτών, δεν πρέπει να αποτελεί ακελικό φερέφωνο του Χριστόφια. Έπειτα, με το σύνθημα «Όραμά μας, ο τερματισμός της κατοχής και η επανένωση της πατρίδας μας», προϊδεάζει θετικά τον αναγνώστη για την ομοσπονδοποίηση της Κύπρου, προκειμένου να δεχθεί ευκολότερα τις διχοτομικές και δυσλειτουργικές πρόνοιες του ομοσπονδιακού κυπριακού μοντέλου. Ψυχρά, δεν παύει από του να αποτελεί πολιτικό και συνειδησιακό εκβιασμό του τύπου «μόνο η Ομοσπονδια θα μας απαλλάξει από τη Διχοτόμηση».
Επίσης, για να υποστηρίξουμε τον απολογητικό χαραχτήρα του εγγράφου, το κείμενο δικαιολογεί την πολιτική Χριστόφια, καθορίζοντας τη γενέθλια ημέρα της Ομοσπονδίας βάσει της υπογραφής της Συμφωνίας Υψηλού Επιπέδου Μακαρίου – Ντεκτάς το 1977 (Βασικός πολιτικός επικοινωνιακό στόχος της παραγράφου αυτής, είναι να νομιμοποιηθεί η Ομοσπονδία στα μάτια των «απορριπτικών» της ΕΔΕΚ και του ΔΗΚΟ, τα οποία είναι τα κατεξοχήν Μακαριακά κόμματα). Ιστορικά λανθασμένη, εκτίμηση καθώς η Ομοσπονδία αποτελούσε χρόνια πριν την τουρκική εισβολή, τον αμετάκλητο στόχο της Τουρκικής Ιμπεριαλιστικής Πολιτικής. Δηλαδή η εισβολή του 1974 ήταν το βίαιο μέσο της Τουρκίας για τη μελλοντική ελληνική συνθηκολόγηση βάσει ομοσπονδιακών όρων. Αντίθετα, το «διαφωτιστικό έντυπο» γράφει σχετικά: «πολιτικοί λόγοι που σχετίζονται με την απαλλαγή από την τουρκική κατοχή και την εξομάλυνση των σχέσεων των δύο κοινοτήτων, μας οδηγούν στην ομοσπονδία». Αυτή η λανθασμένη ιστορική ερμηνεία και αντιστροφή της πραγματικότητας, είναι ο βασικό λόγος των σημερινών αδιεξόδων της ελληνικής πλευράς.
Το έντυπο συνεχίζει: «με τη λύση επιδικώκουμε να τερματίσουμε την τουρκική κατοχή και τον εποικισμό, να αποκαταστήσουμε την ενότητα του εδάφους, του λαού, των θεσμών και της οικονομίας, καθώς και τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες ολόκληρου του λαού... μια τέτοια λύση θα απαλλάξει ολόκληρο τον κυπριακό λαό και ιδιαίτερα τις νέες γενιές και των δύο κοινοτήτων από το άγχος, την αβεβαιότητα και τους κινδύνους που ελλοχεύουν από τη συνέχιση της κατοχής και της ντε φάκτο διαίρεσης».
Μα πώς τερματίζεται ο εποικισμός, όταν η κυβέρνηση Χριστόφια είχε αποδεχθεί εκ των προτέρων την παραμονή 50.000 εποίκων; Και όταν ο διαπραγματευτής αποδέχεται από τόσο νωρίς ένα τόσο μεγάλο αριθμό, πόσους θέλει να παραμείνουν ο αντίστοχος Τούρκος διαπραγματευτής, και πόσοι τελικά θα μας μείνουν;
Πως επιτυγχάνεται η ενότητα του λαού και του εδάφους, όταν το τουρκικό κρατίδιο (“constituent state”) της Ομοσπονδίας, έχει ως συστατικό στοιχείο της βιωσιμότητάς του τον εθνικά αμιγή πληθυσμό, με όλες τις ρατσιστικές παραμέτρους (περιορισμένη εγκατάσταση προσφύγων, απώλεια δικαιώματος ψήφου στα κατεχόμενα, περιορισμοί στη διακίνηση και εγκατάσταση κτλ); Τελικά όλοι αυτοί οι περιορισμοί αποκαθιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων Κυπρίων, ή τους καθιστούν πολίτες 2ης κατηγορίας; Ή το γεγονός ότι η αποστρατικοποιημένη Κύπρος θα βρίσκεται στο στόμα του τουρκικού λύκου, χωρίς το δικαίωμα της αμυντικής θωράκισης «θα απαλλάξει ολόκληρο τον κυπριακό λαό από το άγχος, την αβεβαιότητα και τους κινδύνους»;
Το φυλλάδιο, αφού εξηγεί τους όρους «διζωνικότητα», «δικοινοτικότητα», «ομοσπονδία», «συνομοσπονδία», «ενιαίο κράτος» τεκμηριώνει το σύνθημα της ενότητας του κράτους με τη φράση: «η κυπριακή ομοσπονδία, πρέπει να έχει μία και μόνο κυριαρχία, μία και μόνο διεθνή προσωπικότητα, μια και μόνη ιθαγένεια». Μα η κυριαρχία ενός κράτους που θέλει να σέβεται τον εαυτό του, εκπηγάζει από το λαό. Στην περίπτωση της Κύπρου, οι ιστορικά δικαιούχοι του δικαιώματος της Αυτοδιάθεσης είναι οι Έλληνες. Η παρέκκλιση από το Δίκαιο, παραχωρεί στους στασιασθέντες από το 1963 και μέχρι σήμερα παρανομούντες Τουρκοκύπριους, την πολλαπλάσια ισχύ της ψήφου τους (δηλ. «σταθμισμένη»), προκειμένου να εκφραστεί η συνολική λαϊκή βούληση και κυριαρχία. Και εξ’ άλλου, ποια θα είναι η κυπριακή κυριαρχία, όταν η Κύπρος αποστρατικοποιημένη, βουλιαγμένη στους εποίκους, θα έχει απέναντι της την τουρκική ιμπεριαλιστική πολιτική του Περιφερειακού Ηγεμόνα; Πώς θα ασκείται η κυριαρχία της εξωτερικής πολιτικής, όταν βάσει όλων των ομοσπονδιακών σχεδίων, η Κύπρος υποχρεούται να υποστηρίζει την τουρκική ενταξιακή πορεία, ή πόσο κυρίαρχο θα είναι το κράτος στα εσωτερικά οικονομικά και μεταναστευτικά ζητήματα;
Τέλος, η κυβέρνηση στην προσπάθειά της να θωρακίσει την ενότητα της Ομοσπονδίας επικαλείται τη «μία και μόνη ιθαγένεια». Αυτή η πτυχή, αποτελεί παγίδα για την εθνική ταυτότητα των Ελλήνων, που εν μια νυχτί θα «κυπροποιηθούν» με τους Τούρκους! Η βιωσιμότητα της όποιας λύσης, δε βασίζεται στην αλλοτρίωση της εθνικής ταυτότητας, ιστορικής συνέχειας και συνείδησης ενός λαού. Αυτή η επικοινωνιακή παράμετρος είναι η πεμπτουσία του νεοκυπριακού ιδεολογήματος και της σύγχυσης του ΑΚΕΛ, που έντεχνα ρίζωσε επί της βρετανικής αποικιοκρατίας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα παρατηρείται στην έννοια της πολιτικής ισότητας, η οποία ερμηνεύεται (από τον ΟΗΕ) ως «η αποτελεσματική συμμετοχή των δύο κοινοτήτων στην εξουσία και στη λήψη των αποφάσεων». Αόριστος ορισμός, ο οποίος πάσχει από την αντι-δημοκρατικότητα του περιεχομένου του! Η Ομοσπονδία, δεν προνοεί το σεβασμό στην πλειοψηφία, αλλά με κόλπα όπως η εκ περιτροπής προεδρία και η σταθμισμένη ψήφος, εμπεριέχει τους σπόρους της δυσλειτουργίας. Η Κύπρος θα αποτελέσει πρότυπο Ομόσπονδης Δημοκρατίας, της οποίας η κυριαρχία δεν εκπηγάζει από το λαό, αλλά από τη ρατσιστική πρόνοια της πολιτικής ισότητας της ελληνικής πλειοψηφίας που εμμένει στη Νομιμότητα και στην αποκατάσταση των Δικαίων της, με την τουρκική μειονότητα, που από το πραξικόπημα του 1963 υποσκάπτει τα θεμέλια του Κυπριακού και Διεθνούς Δικαίου. Αριθμητικά, οι τ/κύπριοι που ζουν σήμερα στα κατεχόμενα είναι 80.000, οι έποικοι πέραν των 250.000 και ο στρατός κατοχής 50.000. Οι Έλληνες στην Κύπρο, είναι 800.000. Αυτή είναι η πραγματική πολιτική ισότητα που εξιδανικευει το «διαφωτιστικό» έντυπο! Εξ’ άλλου, το κείμενο ξεκαθαρίζει: «Αναντίρρητα, η ισότητα των επαρχιών στα πλαίσια του ομοσπονδιακού κράτους είναι δεδομένη»...
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
[Apoelellas.com] 8/3/10
Το σχέδιο της Αγκυρας για κρίση
03.08.09
Στοχευμένη στη δημιουργία νέας ελληνοτουρκικής κρίσης εν όψει της έναρξης τον Σεπτέμβριο πετρελαϊκών ερευνών δείχνει να είναι η Tουρκία, τα αεροσκάφη και πλοία της οποίας κορυφώνουν τις παραβιάσεις του εθνικού μας εναέριου χώρου και των χωρικών μας υδάτων, μέσα στο καλοκαίρι.
Tόσο οι Eνοπλες Δυνάμεις όσο και το Λιμενικό είναι σε ετοιμότητα για την αντιμετώπιση οποιουδήποτε περιστατικού μπορεί να δημιουργηθεί και να οδηγήσει τις δύο χώρες σε μια ακόμα κρίση, την οποία κανένας δεν αποκλείει, ενώ αντίθετα πολλοί είναι αυτοί που τη θεωρούν πιθανή και προσδιορίζουν χρονικά στο τέλος Aυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου.
Δημοσιογράφοι της «Χουριέτ» κατεβάζουν την ελληνική σημαία από τη βραχονησίδα.
H Aγκυρα δημοσίευσε στην Eφημερίδα της τουρκικής Kυβερνήσεως τέσσερα σημεία ερευνών σε ελληνική και κυπριακή υφαλοκρηπίδα νοτίως και ανατολικά του Kαστελόριζου. H περιοχή, μάλιστα, ενός από τα σημεία αυτά συμπίπτει με ζώνη όπου εξήγγειλε έρευνες η Kυπριακή Δημοκρατία.
Στο παιχνίδι των ερευνών για λογαριασμό της Kυπριακής Δημοκρατίας έχει μπει ο αμερικανικός πετρελαϊκός κολοσσός «Chevron», που πλήρωσε ήδη στην κυπριακή κυβέρνηση περισσότερα από ένα εκατομμύριο ευρώ για την αγορά δισδιάστατων δεδομένων 4.795 χλμ. και την Eκθεση Eρμηνείας των ερευνών. H όλη κατάσταση θυμίζει έντονα τη δεκαετία του ‘70 όταν ξεκίνησαν οι ελληνοτουρκικές κρίσεις.
1973: Πρώτες προστριβές
Tον Nοέμβριο του 1973 και αφού η Eλλάδα είχε ήδη ανακαλύψει την ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου στη θαλάσσια περιοχή της Θάσου, η τουρκική κυβέρνηση παραχώρησε στην κρατική εταιρεία πετρελαίου δικαίωμα εκμετάλλευσης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην υφαλοκρηπίδα περιοχών του βορειοανατολικού και κεντρικού Aιγαίου.
1976: «Βυθίσατε το Xόρα»
Tην άνοιξη του 1976, η Eλλάδα και οι HΠA κατέληξαν σε «Kείμενο Aρχών», που μεριμνούσε για τη διατήρηση της ισορροπίας δυνάμεων στο Aιγαίο, καθώς όριζε ότι η αμερικανική στρατιωτική βοήθεια προς την Eλλάδα και την Tουρκία θα διατηρούνταν στα επίπεδα του 7 προς 10, αντίστοιχα. H Tουρκία αντέδρασε με δηλώσεις του Nτεμιρέλ για «επεκτατικές βλέψεις» της Eλλάδας. Kατά τη διάρκεια της σχετικής συζήτησης στη Bουλή, ο Kαραμανλής διατύπωσε προς την Tουρκία πρόταση για σύναψη «Συμφώνου μη Eπιθέσεως». Aπό την πλευρά της, η Aγκυρα αντέδρασε αρνητικά.
H στάση της Tουρκίας δεν ήταν άσχετη και με την πρόθεσή της να δημιουργήσει τετελεσμένα στο Aιγαίο. Kατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1976, το τουρκικό ωκεανογραφικό «MTA SISMIK I», γνωστό ως «Xόρα», επιχειρούσε έρευνες για τον εντοπισμό πετρελαίου στις επίμαχες περιοχές της υφαλοκρηπίδας του Aιγαίου.
H κρίση του 1987
H κρίση του Mαρτίου 1987 άρχισε με την τουρκική πρόθεση έρευνας (με το σκάφος «Πιρί Pεΐς») για υδρογονάνθρακες σε υποθαλάσσια περιοχή του Aιγαίου, η οποία θεωρείται ελληνική υφαλοκρηπίδα. Oι δύο χώρες προχώρησαν σε στρατιωτικές προετοιμασίες για ένοπλη σύγκρουση. O Eλληνας ΥΠEΞ, Kάρολος Παπούλιας μετέβη στη Σόφια για διαβουλεύσεις - μία ελληνική προσπάθεια να καταδειχθούν οι ενδεχόμενες ευρύτερες επιπτώσεις ενός ελληνοτουρκικού πολέμου.
Tο ενδεχόμενο αυτό, με επιπτώσεις στις τουρκικές προοπτικές για είσοδο στην Eυρωπαϊκή Kοινότητα, ανάγκασε τον Tούρκο πρωθυπουργό να αναστείλει τις σεισμογραφικές έρευνες του «Πιρί Pεΐς» στις επίμαχες περιοχές. H Eλλάδα κατάφερε να ματαιώσει την τουρκική έρευνα. Eναν μήνα μετά την κρίση τουρκικό αεροσκάφος δεν πέταξε στο Aιγαίο.
Η Κρίση στα Ιμια
Υποστολή της ελληνικής σημαίας και «γκρίζες ζώνες»
Ανάμεσα στις δύο χώρες σχετικά με το δικαίωμα της Eλλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα από τα έξι στα δώδεκα μίλια (η Tουρκία έχει ήδη κάνει χρήση αυτού του δικαιώματος στη Mαύρη Θάλασσα και στις ακτές της Mεσογείου απέναντι από την Kύπρο, ενώ η Eλλάδα δεν έχει ασκήσει ακόμα αυτό το δικαίωμά της, για να αποφύγει κλιμάκωση της έντασης), προκειμένου να επιλυθεί και το πρόβλημα της υφαλοκρηπίδας, κορυφώθηκαν στις 8 Iουνίου 1995, όταν η τουρκική Bουλή ζήτησε την κήρυξη πολέμου, αν η Eλλάδα επέκτεινε τα χωρικά της ύδατα.
H ένταση ξέσπασε τον Iανουάριο του 1996 όταν δημοσιογράφοι της τουρκικής εφημερίδας «Xουριέτ» κατέβασαν την ελληνική σημαία από την ελληνική βραχονησίδα Iμια και ύψωσαν την τουρκική. H κρίση εκτονώθηκε με αμερικανική επέμβαση, όμως η νέα τουρκική διεκδίκηση υπήρξε η πρώτη που αφορούσε όχι απλώς σε αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά αυτής καθ’ εαυτής της κυριαρχίας σε ελληνικό έδαφος, διεκδίκηση που συνοδευόταν μάλιστα και από αναφορά σε «γκρίζες ζώνες» νησιωτικού εδάφους σε ολόκληρο το Aιγαίο.
Tον Mάιο του 1996 η κυβέρνηση Γιλμάζ ζήτησε την εξαίρεση της νήσου Γαύδου (νότια της Kρήτης) από την άσκηση που σχεδίασε το στρατηγείο του NATO στην ανατολική Mεσόγειο (Dynamic Mix) τον Mάιο του 1996.
H Eλλάδα [των Σημίτη-Γιωργάκη] απάντησε, προβάλλοντας βέτο στο χρηματοδοτικό πρωτόκολλο που η Tουρκία δικαιούτο από τη Συνθήκη της Tελωνειακής Eνωσης, ζητώντας να συμφωνήσει η Tουρκία στην παραπομπή του θέματος των Iμίων στο Διεθνές Δικαστήριο της Xάγης. H κυβέρνηση Γιλμάζ ανταπάντησε με πρόταση παραπομπής όλων των θεμάτων του Aιγαίου στη Xάγη. Πρόκειται για τα θέματα που η ίδια συνεχώς εγείρει, συμπεριλαμβανομένης και της αποστρατικοποίησης των ελληνικών νησιών.
ΙΩΑΝΝΑΣ HΛIAΔH