ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΙΣ [6]
Ανανέωση σελίδας: 18.05.2010
Η Διζωνική σηματοδοτεί
την σύγχρονη άλωση και
τον εκτουρκισμό της Κύπρου
Του ΠΑΝΙΚΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ
Είναι κοινώς αποδεκτό, ότι επί προεδρίας Δημήτρη Χριστόφια γίναμε μάρτυρες των πλέον δυσμενών εξελίξεων στο Κυπριακό που ξεπερνούν ακόμα κι αυτές της δεκαετίας Γλαύκου Κληρίδη. Ενδεικτικά των "επιτευγμάτων" της πολιτικής των προσφορών και των ψευδαισθήσεων του, είναι η κοινή δήλωση Χριστόφια-Ταλάτ της 23ης Μαΐου που μιλά για συνεταιρισμό και συνιστώντα κράτη, η εισήγηση για την ρατσιστική εκ περιτροπής προεδρία, η αποδοχή της παραμονής 50.000 εποίκων, η τελευταία επίσκεψη του Γ.Γ. του Ο.Η.Ε. στα κατεχόμενα και στο "ψευδοπροεδρικό", καθώς και η πρόσφατη απόφαση του Ε.Δ.Α.Δ. που εκθεμελιώνει τις βάσεις για σωστή διεκδίκηση των δικαίων του λαού μας μέσω και της δικαστικής οδού. Το "μεγαλείο" των προεδρικών ψευδαισθήσεων φαίνεται από την εκφρασθείσα ευχή να μην εκμεταλλευθεί ο "σύντροφος Ταλάτ" την απόφαση, επειδή ο ίδιος δεν το έπραξε στην υπόθεση Αποστολίδη εναντίον Όραμς (προφανώς δεν το έπραξε γιατί τέτοιες υποθέσεις παρεμβάλλουν κωλύματα στην Διζωνικότητα της "λύσης").
Μόνον η ηγεσία του Α.Κ.Ε.Λ. και οι καρεκλοκένταυροι της ηγεσίας του ΔΗ.ΚΟ. επιμένουν να στηρίζουν τις επιλογές του (ενώ ο λαός στο σύνολο του ανησυχεί τα μέγιστα). Ακολουθήθηκε η πολιτική των γνωστών "προσφορών" (αν είναι ποτέ δυνατόν), προς την τουρκική πλευρά με την ψευδαίσθηση ότι θα ανοίξει ο δρόμος προς την «λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους», ενώ στην ουσία μια νέα έκδοση του σχεδίου Ανάν βρίσκεται επί θύρας. Ακόμα κι η… "συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση" του ΔΗ.ΣΥ. βλέποντας πόσο εκτραχύνθηκαν τα πράγματα, (φοβούμενη βεβαίως και την λαϊκή κατακραυγή), τελευταία ανάκρουσε πρύμναν. Φαίνεται σε πόσο οριακό σημείο έχουμε φτάσει, από την αναβαθμισμένη Τουρκική αλαζονεία στις νέες προτάσεις των Τούρκων, οι οποίες, παρά τις περί αντιθέτου διαβεβαιώσεις, βρίσκονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Από την πρώτη μέρα της ανάληψης της εξουσίας, ο Δημήτρης Χριστόφιας βάλθηκε να μας προσγειώσει. Για να… «θέλουμε το εφικτό και να μην κυνηγούμε το ευκταίο», κατά τα λεγόμενά του. Όχι μόνον οργώνει την Κύπρο λέγοντας αυτά (τελευταίο βήμα από το οποίο έγινε η προσπάθεια "προσγείωσης" των όσων αιθεροβατούν, το λύκειο στο οποίο φοίτησε), αλλά πραγματοποιεί και πολλά ταξίδια στο εξωτερικό για να… "πείσει" διεθνώς για τις θέσεις του (με τραγικές συνέπειες στην υπόθεση της Κύπρου). Σε μιαν από τις τελευταίες αγορεύσεις του, υπέρ του "εφικτού" συνεταιρικού κράτους Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας σε εγκαίνια δημοτικού σχολείου, δήλωσε ότι... «θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι η ζωή μας θα αλλάξει…», και… «… εξαρτάται από το ποιοι τουρκοκύπριοι θα κυβερνούν» (αν είναι ο "καλός σύντροφος Ταλάτ" δηλαδή, έχει καλώς, αν όχι… την βάψαμε. Εκτός κι αν έχουμε την τύχη, καλώς εχόντων των υπολοίπων παραμέτρων και των Τουρκικών επιδιώξεων, να μας κυβερνά ένας πολιτογραφημένος… "καλός και προοδευτικός Τούρκος έποικος ")
Στο σύνολο των κυβερνητικών δηλώσεων επικρέμονται τα ψεύτικα εκβιαστικά διλήμματα και οι απειλές: «Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ή Διχοτόμηση», «Δεν είμαστε ο ομφαλός της γης.» «Τα Ηνωμένα Έθνη δεν πρόκειται να συνεχίσουν να ασχολούνται μαζί μας γιατί υπάρχουν κι αλλού προβλήματα». Στα πλαίσια της προετοιμασίας του εδάφους (της πλύσης εγκεφάλου, λέμε εμείς), η κυβέρνηση κυκλοφόρησε επιμορφωτικό φυλλάδιο για την Δ.Δ.Ο. που βρίθει από αοριστολογίες, στοιχεία ανακριβή και άσχετα με την περίπτωση της Κύπρου. Κάποιοι νομίζουν ότι με το να παραθέτουν κάποιους ορισμούς και ένα παγκόσμιο χάρτη με σκιασμένες τις χώρες με Ομοσπονδιακό πολίτευμα (άλλου τύπου, και όχι διζωνικού και ρατσιστικού χαρακτήρα και πρόνοιες που καταργούν τα ανθρώπινα δικαιώματα), θα πείσουν τους πολίτες για την ορθότητα των επιδιώξεων τους.
Φαίνεται ότι ο ιστός της αράχνης που θα παγιδεύσει την Κύπρο άρχισε να υφαίνεται με γοργούς ρυθμούς. Το κακό είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν κάνει τίποτε άλλο από το να συνεχίζει με γοργά βήματα να κατευθύνεται προς την νέα παγίδα που στήνεται. Ο Πρόεδρος, ίσως ενθαρρυμένος από την παραμονή του ΔΗ.ΚΟ. στην κυβέρνηση και την έμμεση στήριξη του ΔΗ.ΣΥ, συνεχίζει ακάθεκτος τις συνομιλίες και προβαίνει συνεχώς σε νέες "βαρυσήμαντες δηλώσεις" για να στηρίξει μια ήδη χρεοκοπημένη πολιτική. Ενώ οι υποχωρήσεις στις οποίες προέβηκε είναι γνωστές και αδιαμφισβήτητες, δεν παραλείπει να τονίζει ότι επιδιώκει λύση με αρχές, με βάση το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο, λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα (το κερασάκι στην τούρτα). Είναι να αναρωτιέται κανείς: Τόσο χαμηλό θεωρεί τον δείκτη νοημοσύνης του λαού του, ο Πρόεδρος;
Είναι γνωστό ότι η "λύση αρχών", "το ευκταίο" της Δ.Δ.Ο. που επιδιώκει, προνοεί για παραμονή εποίκων, εκ περιτροπής προεδρία και εκπτώσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε ποτέ την απίστευτη δήλωσή που έκανε πέρσι, ανήμερα του Πάσχα σε στρατόπεδο της Εθνικής Φρουράς: «Η στασιμότητα κι η απραξία στο όνομα της ατόφιας λύσης και της ατόφιας ελευθερίας, οδηγεί τον τόπο μας στην τελική και ολοκληρωτική καταστροφή και τη διχοτόμηση». Είναι να απορεί κανείς πώς και τα λαγωνικά της δημοσιογραφίας δεν έκαναν αυτή του τη δήλωση, πρωτοσέλιδο. Από την κολοβωμένη ανεξαρτησία του 1960 λοιπόν, με πρόεδρο τον Χριστόφια, οδεύουμε στην "μειωμένη ελευθερία". Απροκάλυπτα πλέον, ο Πρόεδρος μας, ζητά από εμάς να μην θέλουμε "ατόφια ελευθερία" γιατί θα … καταστραφούμε. Θεωρεί ότι η επιδίωξη για "ατόφια ελευθερία" είναι το ευκταίο και θα πρέπει να εγκαταλειφθεί. Είναι τρομερό! Κατ’ αυτόν είναι καλύτερα να γίνουμε κατώτεροι πολίτες, "μειωμένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων", για να νικήσει "το εφικτό της Δ.Δ.Ο" που θα οδηγήσει σε μια "νέα Αλεξανδρέττα". Πρέπει να ξέρει όμως, ότι με τέτοια πυροτεχνήματα δεν εντυπωσιάζει πολλούς εκτός των φανατικών του περίγυρου του και ότι δηλώσεις σαν κι αυτές προειδοποιούν αρκετούς για την επικινδυνότητα της πολιτικής του.
Ο Πρόεδρος μας δεν είναι ένοχος μόνο για αυτά που κάνει αλλά και γι’ αυτά που δεν κάνει. Είναι απαράδεκτη η θέση του (όπως και άλλων εκ των ηγετών μας) για αποστρατιωτικοποίηση την στιγμή που η Τουρκία βρίσκεται τόσο κοντά και εποφθαλμιά διαχρονικά στην "επανάκτηση της Κύπρου". Είναι εξίσου απαράδεκτες και οι εμμονές του στο θέμα της συμμετοχής της Κύπρου στο Ευρωπαϊκό σύστημα Ασφάλειας που εκφράζεται κυρίως με την άρνηση του για αίτηση για ένταξη στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη. Έχοντας τέτοιες εμμονές φέρει ακέραια την ευθύνη για την μη εκμετάλλευση από μέρους μας της στρατηγικής θέσης της Κύπρου στο σταυροδρόμι των ενεργειακών οδών που ξεκινούν από τον Καύκασο και την Μέση Ανατολή και καταλήγουν στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο. Αντί λοιπόν να κάνει τα σωστά, που θα ενδυνάμωναν τις θέσεις μας και τα ερείσματα μας και θα αναζωογονούσαν τις ελπίδες μας για σωστή λύση του Κυπριακού, επαναλαμβάνει την γνωστή επωδό του… «πρέπει να το καταλάβουμε ότι η Κύπρος δεν είναι ο ομφαλός της γης…»
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στενεύει επικίνδυνα ο κλοιός γύρω από την ημικατεχόμενη Κύπρο μας. Οι κυβερνώντες συνεχίζουν ακάθεκτοι να συνομιλούν σε απαράδεκτη βάση έχοντας ανέφικτους και λάθος στόχους, αποενοχοποιώντας περαιτέρω την κατοχική Τουρκία και αναβαθμίζοντας το ψευδοκράτος. Υπάρχουν αρκετές πληροφορίες που μιλούν για συγκλίσεις, το ακριβές περιεχόμενο των οποίων δεν ανακοινώνεται γιατί ο πρόεδρος Χριστόφιας φοβάται τις αντιδράσεις στο εσωτερικό μέτωπο. Τελευταία γίνεται λόγος για επικείμενη κοινή δήλωση ή και ανακοίνωση συμφωνίας σε συγκεκριμένα θέματα (σε μια τέτοια περίπτωση, παύει, υποθέτω, να ισχύει το... ανά χείρας και πάντοτε προς καθησυχασμό των όσων μεμψιμοιρούν … «τίποτα δεν είναι συμφωνημένο, αν δεν συμφωνηθούν όλα.») Οι δε πληροφορίες για δημοψήφισμα τον ερχόμενο Ιούνιο δίνουν και παίρνουν.
Τα περιθώρια στενεύουν επικίνδυνα. Δια της μεθόδου της σαλαμοποίησης, μας φέρνουν μια χειρότερη έκδοση του σχεδίου Ανάν. Μας μένουν πολύ λίγες λάθος κινήσεις και μετά έρχεται η νομιμοποίηση της κατοχής και η σταδιακή τουρκοποίηση ολόκληρης της Κύπρου. Με πρόεδρο τον Δημήτρη Χριστόφια βρισκόμαστε όσο ποτέ άλλοτε κοντά σε μια απαράδεκτη λύση του Κυπριακού που θα σημαίνει το τέλος του Κυπριακού Ελληνισμού. Οι πολίτες, αγνοώντας τις ξεπερασμένες επιλογές του Κυπριακού πολιτικού κατεστημένου, πρέπει να το συνειδητοποιήσουν αυτό και να αντιδράσουν, πριν να είναι πολύ αργά. Πρέπει να καταλάβουν ότι ακόμα κι αν όλος ο κόσμος είναι εναντίον μας και μας πιέζει για να αποδεχθούμε να αυτοκτονήσουμε, έχουμε το δικαίωμα να ζούμε ελεύθεροι, συνεπώς να αρνηθούμε να ζούμε στη "σύγχρονη σκλαβιά" που θέλουν να μας επιβάλουν. Η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία πρέπει να πολεμηθεί και να εξοστρακιστεί. Να κτυπηθεί στη ρίζα της από τον απλό πολίτη που κατάλαβε ότι η αποδοχή μιας τέτοιας "λύσης" σηματοδοτεί την "σύγχρονη άλωση" της Κύπρου και τον τελειωτικό εκτουρκισμό της.
Καταλήγουμε στο ότι η απόρριψη της κυοφορούμενης "λύσης" (προσέξτε τα εισαγωγικά), είναι και η τελευταία γραμμή αμύνης για μας. Έχοντας μπροστά μας ακόμα τρία χρόνια διακυβέρνησης Χριστόφια και βρισκόμενοι έτη φωτός μακριά από μια υποφερτή λύση, δεν έχουμε άλλη επιλογή από την αντίσταση και την εμμονή σε Ευρωπαϊκή λύση με διασφαλισμένα τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτά τα τρία χρόνια όμως δε μπορούμε να μείνουμε αδρανείς γιατί αυτό επιθυμούν οι διάφοροι που επιδιώκουν την μετατροπή της Κύπρου σε προτεκτοράτο της Τουρκίας και της Αγγλίας. Γι’ αυτούς, θα επαναλάβουμε για μιαν ακόμη φορά, αντιγράφοντας το πρωτοσέλιδο της κυβερνητικής 'Χαραυγής' (με τη διαφορά ότι εμείς το πιστεύουμε και δεν το λέμε μόνο για να ωραιολογούμε): «Τούτη δίψα δεν σβήνει, τούτη μάχη δεν παύει, χίλια χρόνια αν περάσουν, δεν πεθαίνουμε σκλάβοι». Μετά από την πτώση ακολουθεί η άνοδος. Η πορεία ανάκαμψης θα έρθει, φτάνει να το πιστέψουμε και να συνεχίσουμε τον αγώνα!
Πανίκος Ελευθερίου
Άσσια – Κατεχόμενη Αμμόχωστος (19.3.10)
Μεθοδεύσεις στα θέματα ασφάλειας
Του ΦΟΙΒΟΥ ΚΛΟΚΚΑΡΗ*
Κοινοποιήθηκε πρόσφατα η νέα έκθεση του International Crisis Group (ICG) (Διεθνής Ομάδα Κρίσεων) για την Κύπρο, με τίτλο «Cyprus: Reunification or Partitioη» (Στοιχεία της έκθεσης: Crisis Group, Etlroρe, Report Νο 201, 30 September 2009, www.crigisgτoup.org). Ο εν λόγω οργανισμός διεθνούς εμβέλειας με έδρα τις Βρυξέλλες, που ασχολείται με τις διενέξεις σε όλο τον κόσμο, απεδείχθη με τις δραστηριότητές του ότι απεργάζεται την αποδυνάμωση των αντιστάσεων του Ελληνισμού της Κύπρου, για να αποδεχθεί λύση του Κυπριακού προσαρμοσμένη στα συμφέροντα ξένων δυνάμεων και ιδιαίτερα της Βρετανίας και της Τουρκίας. Τα Υπουργεία Εξωτερικών των χωρών αυτών και πολλών άλλων, καθώς και κρατικοί και ιδιωτικοί οργανισμοί, όπως ο US Agency for International Development χρηματοδοτούν τον ICG.
Ό,τι χαλκεύεται εκεί, διοχετεύεται για εφαρμογή στην Κύπρο, όπως για παράδειγμα οι εισηγήσεις (έκθεση υπ' αριθ. 171/8 Μαρτίου 2006) για αλλαγή της στάσης στο νότο, προκειμένου να υιοθετηθεί το Σχέδιο Ανάν ή οποιαδήποτε παραλλαγή του (σελ. 26), η εκ νέου αξιολόγηση των ιστορικών αφηγημάτων των δύο κοινοτήτων (σελ. 27, 32) και η κατάργηση του Evιαίου Αμυντικού Δόγματος Ελλάδος - Κύπρου (σελ. 33).
Η νέα έκθεση του ICG, που αναφέρεται στις συνομιλίες για λύση του Κυπριακού, περιλαμβάνει εισηγήσεις που παραβιάζουν κατάφωρα τα δίκαια του Ελληνισμού στην Κύπρο και είναι καταφανώς μεροληπτική υπέρ των τουρκικών θέσεων. Είναι χρήσιμο να μελετηθούν από την πλευρά μας, αφού από την κτηθείσα εμπειρία, φαίνεται ότι θα τεθούν, αν δεν τέθηκαν ήδη, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Θα σχολιάσω μόνο το θέμα της ασφάλειας. Ο ICG εισηγείται στο Κεφάλαιο SECURΙTY AND GUARANTEES (σελ. 19), την αντικατάσταση του υφιστάμενου συστήματος ασφάλειας των συνθηκών 1960, με μια νέα «Συνθήκη Ασφάλειας και εφαρμογής της Λύσης». Στη νέα Συνθήκη (a Smart new Treaty) να συμμετέχουν ως ισότιμα μέρη, η Επανενωμένη Κύπρος, η Τουρκία και η Ελλάδα, και να καθορίζεται πολυσυλλεκτικός τρόπος επίβλεψης της νέας διευθέτησης με συμμετοχή της ΕΕ, του ΟΗΕ, της Ελλάδος, της Τουρκίας ή πολυμερών οργανισμών. Τα στρατιωτικά επεμβατικά δικαιώματα Ελλάδος, Τουρκίας να παραλειφθούν ή να περιορισθούν μόνο στην περίπτωση που η αντίστοιχη κοινότητα δεχθεί ένοπλη επίθεση. Εναλλακτικά το τουρκοκυπριακό constitueηt state θα μπορούσε να ικανοποιηθεί με σύναψη στρατιωτικής συνθήκης εγγύησης με την Τουρκία.
Από τις εισηγήσεις του JCG για το κεφάλαιο «Ασφάλεια», εξάγεται το συμπέρασμα ότι η Κύπρος δεν αντιμετωπίζεται ως ένα αυτόνομο, κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος. Αντιμετωπίζεται ως μία ιδιάζουσας μορφής συνομοσπονδία, όπου το τουρκοκυπριακό συνιστών κρατίδιο μπορεί να συνάψει ξεχωριστή στρατιωτική συμφωνία με την Τουρκία, κατά παράβαση της αρχής της μίας κυριαρχίας και μίας διεθνούς προσωπικότητας. Ουσιαστικά, ο ICG εισηγείται την αντικατάσταση του προβληματικού συστήματος ασφάλειας του 1960, με ένα εξίσου προβληματικό, βασισμένο στην απαράδεκτη στρατηγική των πρoτεκτοράτων που επιβάλλουν οι ισχυροί στους αδύνατους, ωσάν να ζούμε σε εποχές αποικιοκρατίας. Η έκθεση υπερτονίζει ότι οποιαδήποτε διευθέτηση απαιτεί την έγκριση της Τουρκίας και οποιαδήποτε τροποποίηση της Συνθήκης Eγγυήσεως 1960, την έγκριση της εθνοσυνέλευσης της εν λόγω χώρας. Με αφορμή τα στοιχεία αυτά, επανέρχομαι στην εισήγησή μου, να αναθεωρήσει η πλευρά μας στις συνομιλίες την καταστροφική θέση για πλήρη αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους και στέρηση του δικαιώματος της αυτοάμυνας, που κατοχυρώνεται από το άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη των ΗΕ και τη Συνθήκη Λισαβόνας της ΕΕ. Η αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού Κράτους είναι επιδίωξη της Τουρκίας και ήταν βασική παράμετρος του σχεδίου Ανάν. Η μη διάθεση Ενόπλων Δυνάμεων από το Κυπριακό Κράτος, δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα ασφάλειας, λαμβανομένων υπόψη των επεκτατικών βλέψεων της Τουρκίας και της γεωγραφικής θέσης της Κύπρου, πλησίον της ασταθούς περιοχής της Μέσης Ανατολής, που αποτελεί μιαν από τις στρατηγικότερες περιοχές του πλανήτη (ενέργεια, ασφάλεια). Μια λύση βασισμένη σε σαθρό υπόβαθρο ασφάλειας, δεν θα είναι βιώσιμη και θα καταρρεύσει με τον πρώτο τριγμό, αν συνεχιστεί καθεστώς κηδεμόνευσης παρόμοιο με εκείνο των συνθηκών 1960.
22/10/2009
*Αντιστράτηγος, πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας της Κύπρου
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ
Άκρως ανησυχητικά εξελίσσεται η κατάσταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Οι εναέριες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο έχουν προσλάβει ακόμη πιο επιθετικό περιεχόμενο, καθώς οι Τούρκοι πιλότοι προβαίνουν πλέον και σε εικονικούς... βομβαρδισμούς (!) ακριτικών ελληνικών νησιών, όπως το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι. Την ώρα που σε μόλις πέντε μήνες θα κριθεί η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας προς την ΕΕ, στη βάση πρωτίστως του αν άνοιξε ή όχι τα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της σε πλοία και αεροπλάνα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο γνωστός και ακραία φιλότουρκος Καρλ Μπιλντ, υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας που προεδρεύει αυτό το εξάμηνο στους «27», δικαιολογεί την τουρκική κατοχή της μισής Κύπρου ως νόμιμη συνέπεια του πραξικοπήματος της χούντας των συνταγματαρχών κατά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, δίνοντάς μας έτσι πρόγευση της στάσης που θα τηρήσει η προεδρία της ΕΕ τον Δεκέμβριο.
Η κυβέρνηση του πρωθυπουργικού «κουμπάρου» Ερντογάν ετοιμάζεται να βγάλει τουρκικό σκάφος για έρευνες και πετρέλαιο σε ελληνική υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, και μάλιστα σε περιοχή που αν όντως λάβουν χώρα αυτές οι έρευνες, καταργούνται ντε φάκτο τα δικαιώματα του Καστελόριζου, με δραματικές συνέπειες. Όσοι έχουν την ηλικία ώστε να θυμούνται έστω και αμυδρά τις ανάλογες κρίσεις με το «Χόρα» το 1976 και με το «Σισμίκ» το 1987, που έφεραν Ελλάδα και Τουρκία στο χείλος του πολέμου, αισθάνονται πολύ ανήσυχοι όταν συνειδητοποιούν ότι ενδέχεται να βρισκόμαστε στις παραμονές επανάληψης ανάλογου γεγονότος.
Μόλις προχθές το «Έθνος της Κυριακής» δημοσίευσε ένα άκρως διαφωτιστικό άρθρο του καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας Θεόδωρου Καρυώτη, μέλους της ελληνικής αντιπροσωπίας στη διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, το οποίο παρουσιάζει πολύ αποκαλυπτικά την έκταση του διπλωματικού Βατερλό που απειλεί τη χώρα μας, στο κρισιμότατο ζήτημα της οριοθέτησης της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με εκείνην της Κύπρου αλλά και της Αιγύπτου. Το άρθρο αυτό αναδεικνύει την κορυφαία σημασία του Καστελόριζου και της αναγνώρισης των πλήρων δικαιωμάτων του, καθώς αν αυτά περικοπούν (όπως απειλείται να συμβεί λόγω απελπιστικής ανεπάρκειας ελληνικών χειρισμών και απαράδεκτης στάσης του Καΐρου), θα βρεθούν να έχουν θαλάσσια σύνορα η Τουρκία με την... Αίγυπτο! Μια τέτοια εξέλιξη θα συνιστούσε δραματικά αρνητικό γεγονός τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Κύπρο.
Δυστυχώς, σαν να μην ήταν αρκετές οι αλλεπάλληλες δυσάρεστες εξελίξεις, το χειρότερο είναι πως κανένας σοβαρός πολιτικός παράγοντας στην Ελλάδα δεν ασχολείται σοβαρά με τα θέματα αυτά.
Ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής ασχολείται πάνω απ' όλα με το πώς θα παρατείνει την επιβίωση της παραπαίουσας κυβέρνησής του επί μερικούς μήνες ή και εβδομάδες. Ούτε που έχει μυαλό να σκεφθεί τι σημαίνουν όλα αυτά στο πλαίσιο της πολιτικής Ομπάμα, περί αναβάθμισης του ρόλου της Τουρκίας ή πώς θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες, αξιοποιώντας τη σθεναρή αντίσταση των ηγετών της Γερμανίας και της Γαλλίας στην προοπτική ένταξης της Άγκυρας στην ΕΕ.
Υπό το πρίσμα αυτό, ούτε που ασχολείται φυσικά με το ζήτημα αιχμής, τη ριζική αναθεώρηση της αναχρονιστικής και εκτός τόπου και χρόνου φανατικής υποστήριξης που προσφέρουν ο ίδιος και η κυβέρνησή του στην άνευ όρων ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, η οποία πλέον έχει καταστεί συν τοις άλλοις και γραφική, σε βαθμό που προκαλεί την οργή αλλά και τη θυμηδία των Ευρωπαίων ηγετών.
Όσο για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Γιώργος Παπανδρέου υποτάσσει τα πάντα στην προκήρυξη όσο το δυνατόν πιο γρήγορα πρόωρων εκλογών, για να απολαύσει τη νομή της εξουσίας. Αποτέλεσμα αυτής της γραμμής είναι να καταγγέλλει με τους ίδιους τόνους ως ανίκανη την κυβέρνηση Καραμανλή είτε πρόκειται για το Βατοπέδι είτε για τα Ελληνοτουρκικά ή για τη... γρίπη, χωρίς έτσι να πείθει κανέναν.
ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
Να διακοπούν οι συνομιλίες
Θα συνιστούσε εθνική συνεισφορά της κυβέρνησης Καραμανλή, λίγο πριν εγκαταλείψει την εξουσία, να κάνει αυτό που δεν έκανε τα σχεδόν έξι χρόνια που βρίσκεται στην εξουσία: να υψώσει το ανάστημά της απέναντι στην Τουρκία και να μπλοκάρει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της ΕΕ με την Άγκυρα, απαιτώντας και θέτοντας ως όρο για την επανέναρξη των συνομιλιών την εγκατάλειψη της τουρκικής επιθετικής πολιτικής και τη ρύθμιση μιας σειράς ελληνοτουρκικών θεμάτων. Η κυβέρνηση της ΝΔ θα υπονομεύσει ευθέως τα συμφέροντα της Ελλάδας, αν τυχόν συναινέσει τον Δεκέμβριο στη συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, μετά τα αίσχη που διαπράττει η Τουρκία στο Αιγαίο και την Κύπρο.
(Από ΤΟ ΕΘΝΟΣ των Αθηνών 29/07/2009)
ΤΗΣ ΦΑΝΟΥΛΑΣ ΑΡΓΥΡΟΥ
Καθώς ο Πρόεδρος Χριστόφιας επαναλαμβάνει ότι δεν έχει σχέδιο Β’, αποκαλύπτεται ότι οι Τουρκοκύπριοι καθοδηγούνται στα βήματά τους για αναγνώριση, όχι μόνον απευθείας από την κατοχική Τουρκία και τη Βρετανία, αλλά και από ημι-κυβερνητική αμερικανική οργάνωση, με συμβούλους πρώην αξιωματούχους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και άλλους, και μάλιστα με δωρεάν υπηρεσίες.
Πρόκειται για την οργάνωση The Public International Law & Policy Group, η οποία βρίσκεται πίσω από τους Τουρκοκυπρίους στις διαπραγματεύσεις. Όπως καταγράφεται στην ιστοσελίδα της, αυτή εφοδιάζει με «νομική βοήθεια την κυβέρνηση της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου, καθώς αυτή αναζητεί επανένωση της Κύπρου μέσω διαπραγματεύσεων».
Νομική βοήθεια για «αυτοδιάθεση»
Συγκεκριμένα, η οργάνωση The Public International Law & Policy Group παραχωρεί νομική βοήθεια στο Σύνδεσμο «Κύπρος-Ευρωπαϊκή Ένωση» στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου, ενώ, ήδη, συμβουλεύει την «κυβέρνηση της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» για διάφορα θέματα. Μεταξύ άλλων, η Public International Law & Policy Group παραχωρεί νομική ανάλυση του Σχεδίου Ανάν και σχεδιάζει νομικές στρατηγικές, για να βοηθήσει τους «Νότιους Τουρκοκύπριους» στην άσκηση των συνταγματικών τους δικαιωμάτων να ψηφίζουν και να εκλέγονται στη Δημοκρατία της Κύπρου.
Τον Απρίλιο του 2006, μέλη της International Law & Policy Group ταξίδεψαν στην Κύπρο και συναντήθηκαν με εκπροσώπους της «κυβέρνησης» στα κατεχόμενα. Καθώς βρισκόντουσαν στην Κύπρο (κατεχόμενα εννοείται), o Εκτελεστικός της Σύμβουλος, Πολ Γουίλιαμς, παρουσίασε μελέτη για τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με την αυτοδιάθεση και ο πρώην διευθυντής επιχειρήσεων Έλι Γουόκερ παρουσίασε μελέτη για τα εκλογικά δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων.
Να θυμίσουμε ότι τον ίδιο καιρό ακούστηκαν πολλές φωνές στα κατεχόμενα για αυτοδιάθεση... Στη συνέχεια, προφανώς ακολούθησε και άλλη επίσκεψη, το 2007, στα κατεχόμενα, για την οποία υπάρχουν και φωτογραφικές μαρτυρίες.
Τους βοηθούν να μας πάρουν στα Διεθνή Δικαστήρια
Η Public International Law & Policy Group συνεργάζεται (για τα κατεχόμενα) με την αμερικανική Vinson & Elkins στο να προμηθεύουν τους «Νότιους Τουρκοκύπριους» με νομική βοήθεια να αντικρούσουν τον αποκλεισμό τους από τους εκλογικούς καταλόγους και να παρουσιάσουν αυτά τα αιτήματά τους στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και άλλα διεθνή δικαστήρια.
Η Public International Law & Policy Group, όπως ισχυρίζεται, είναι οργάνωση που παραχωρεί δωρεάν νομική βοήθεια σε αναπτυσσόμενες χώρες και σε καθεστώτα υπό διένεξη. Αλλά, όχι μόνον, καθώς παραχωρεί και σχεδιασμούς πολιτικής σε σχέση με διενέξεις, προετοιμασία συντάγματος κ.ά.
Διαθέτει δίκτυο επαφών στο Λονδίνο, Παρίσι, Νέα Υόρκη, Ουάσινγκτον, Βοστόνη, Κλίβελαντ, Χάγη, Στοκχόλμη, Βρυξέλλες, Καμπούλ, Ναϊρόμπι και Σιάτλ. Από το 1996 εργάστηκε κάτω από την αιγίδα του αμερικανικού Carnegie Endowment for International Peace. (Στο Carnegie βρίσκεται τώρα και ο πρώην Γ.Γ. του ΟΗΕ Κόφι Ανάν). Τον Ιούλιο του 1999, όμως, τα Ηνωμένα Έθνη παραχώρησαν στην οργάνωση αυτή το στάτους της ημι-κυβερνητικής οργάνωσης.
Σύμφωνα με τον Εκτελεστικό της Σύμβουλο, η ημι-κυβερνητική αυτή αμερικανική οργάνωση περιλαμβάνει μεταξύ των εθελοντών της πέραν των 60 πρώην νομικών συμβούλων και πρώην αξιωματούχων της Διπλωματικής Υπηρεσίας του Αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ και άλλων ξένων υπουργείων. (Ιδιαίτερα δραστηριοποιημένη είναι στην περιοχή των Βαλκανίων...).
Διαστρεβλώνουν τις ελληνικές θέσεις
Επίσης, δέχεται νομική βοήθεια από διεθνείς εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων και των Baker & McKenzie; Covington & Burling; Curtis, Mallet-Prevost, Colt, and Mosle; DLA Piper Rudnick Gray & Cary; Howrey; Milbank Tweed; Orrick, Herrington, & Sutcliffe; Shearman & Sterling; Skadden Arps; Steptoe & Johnson; Sullivan & Cromwell; Sutherland Asbill & Brennan; Vinson & Elkins; and Wilmer Cutler Pickering Hale & Dorr, as well as graduate international affairs and law students at American University and Case Western Reserve School of Law.
Η οργάνωση αυτή εκδίδει ηλεκτρονικά και εβδομαδιαίο περιοδικό, το «Peace Negotiations Watch», όπου δημοσιεύονται διάφορα άρθρα. Στο εν λόγω περιοδικό, μετά το ΟΧΙ της 24ης Απριλίου 2004, καταφέρθηκε διαστρεβλωτικά και αρνητικά εναντίον των Ελληνοκυπρίων. (Η έκδοση του Peace Negotiations Watch ετοιμάζεται σε συνεργασία με το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο και με χορηγία από τα Carnegie Corporation of New York και το Ploughshares Foundation).
Προς «Φιλανδοποίηση» της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας
Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τον Τούρκο Πρωθυπουργό τον κ. Ερντογάν. Για να σας πω την αλήθεια, μάλλον συμπαθής μου είναι η άνθρωπος.
Το πρόβλημα το έχω με αυτούς που δημιουργούν προσδοκίες «μεγάλης στροφής» στα ελληνοτουρκικά. Σαν να μιλάνε σε απελπισμένους. Ή σε αφελείς. Ή σε αγράμματους.
Γιατί αν δεν είσαι τίποτε απ’ όλα αυτά, δεν προχωράς σε… «κοινό υπουργικό συμβούλιο» με γειτονική χώρα που έχει διακηρύξει άμεσα και δημόσια «απειλή πολέμου» (casus belli) εναντίον της χώρας σου.
Αν δεν είσαι αφελής, δεν συζητάς να συνεργαστείς οικονομικά με χώρα που όχι μόνο παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας κάθε μέρα, αλλά κλιμακώνει τις παραβιάσεις σε κάθε ευκαιρία. Ακόμα κι ένα 24ωρο πριν από την «επίσκεψη φιλίας» του Πρωθυπουργού της…
Αν δεν είσαι αφελής ή απελπισμένος, δεν συζητάς σοβαρά για αφοπλισμό των αεροσκαφών που υπερίπτανται πάνω από το Αιγαίο. Απλώς απαιτείς, πριν απ’ ο,τιδήποτε άλλο, να σταματήσουν οι παραβιάσεις!
Η Τουρκία προσπαθεί να νομιμοποιήσει τις παραβιάσεις της σήμερα, ώστε να νομιμοποιήσει τις απαιτήσεις της αύριο.
Αν τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη κάνουν «κόσκινο» τον εναέριο χώρο της Ελλάδας καθημερινά και οι Έλληνες… πανηγυρίζουν για την «ελληνοτουρκική φιλία» (!) και αφοπλίζουν τα δικά τους αεροσκάφη που αναχαιτίζουν τα τουρκικά, τότε η διεθνής κοινή γνώμη βγάζει το συμπέρασμα ότι οι Έλληνες δεν ενδιαφέρονται πλέον να υπερασπιστούν τα κυριαρχικά τους δικαιώματα.
Κι αν δεν ενδιαφέρονται οι Έλληνες, γιατί να τους υποστηρίξει οποιοσδήποτε άλλος;
Δεν είναι «τολμηρή εξωτερική πολιτική» να αγκαλιάζεις γείτονα που ευθέως σε απειλεί. Είναι χαζοχαρούμενη εξωτερική πολιτική… Είναι αξιοθρήνητη εξωτερική πολιτική… Που δικαιώνει τις προκλήσεις του επεκτατιστή γείτονα και τον ενθαρρύνει να τις κλιμακώσει.
Θα μου πείτε βέβαια, ότι η Ελλάδα βρίσκεται πλέον υπό το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο…Και λοιπόν; Η Τουρκία στις τελευταίες τρείς δεκαετίες μπήκε δύο φορές υπό τον έλεγχο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου…
Αλλά αυτό δεν την έκανε πιο «διαλλακτική». Δεν σταμάτησε καν την επιθετικότητά της.
Αντίθετα την κλιμάκωσε! Και τώρα την «ανταμείβουμε» εμείς οι ίδιοι…
* Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν είναι τόσο «αυτονόητη λύση» για τα ελληνοτουρκικά, όπως μας το παρουσιάζουν. Πολλά ευρωπαϊκά κράτη έχουν διμερή προβλήματα με άλλα κράτη-μέλη της Ένωσης, αλλά δεν προσφεύγουν στη Χάγη.
Γιατί, άραγε;
Προσέφυγε ποτέ η Ισπανία σε βάρος της Βρετανίας για την κτήση του Γιβραλτάρ;
Προσέφυγε ποτέ η Δημοκρατία της Ιρλανδίας σε βάρος της Βρετανίας για το βορειοϊιρλανδικό;
Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου ήλθε στην εξουσία νομίζοντας ότι «λεφτά υπάρχουν» για παροχές.Τελικώς από το «λεφτά υπάρχουν» οδηγηθήκαμε σε ελάχιστους μήνες στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Όπως φαίνεται δεν είχε κανένα σχέδιο για την Οικονομία.
Αλλά έχει Σχέδιο για άλλα πολύ πιο επικίνδυνα:
- Κατάργησε τον εθνικό προσδιορισμό του υπουργείου Παιδείας. Που τον προβλέπει και το ίδιο το Σύνταγμα (άρθρο 16 παράγραφος 2).
- Ψήφισε νόμο για το μεταναστευτικό, με τον οποίο ανοίγει ο δρόμος για την αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης της Ελλάδας. Τουλάχιστον σε βάθος χρόνου.
Κατά πάσα πιθανότητα δεν θα προλάβει να το κάνει. Αλλά εδώ η πρόθεση μετράει.
Τώρα προχωράει σε «ιστορικά ανοίγματα φιλίας», με μια χώρα που μας απειλεί, μας προκαλεί και δεν τηρεί καν τα «συμφωνημένα» (για την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών που καθημερινά μας στέλνει). Και το μεγάλο «επίτευγμα» αυτής της «ελληνοτουρκικής φιλίας» είναι ότι, στο εξής, θα πετάνε τα αεροσκάφη… αφοπλισμένα!
Προσέξτε: δεν θα σταματήσουν οι παραβιάσεις…
Αλλά θα γίνουν τυπικές οι αναχαιτίσεις!
Τι ακριβώς επιδιώκει;
Να ωθήσει την Ελλάδα σε πλήρη «Φιλανδοποίηση» έναντι της Τουρκίας;
Κάποιος πρέπει να του πει ότι η Ελλάδα δεν είναι Φιλανδία. Και η Τουρκία δεν είναι Σοβιετική Ένωση. Ούτε βρισκόμαστε στο 1945, στις αρχές του Ψυχρού Πολέμου… Και, εν πάση περιπτώσει, το καθεστώς «περιορισμένης κυριαρχίας» επιβλήθηκε στη Φιλανδία για σαράντα πέντε χρόνια. Τους το επέβαλαν χωρίς να τους ρωτήσουν.
Δεν το επέλεξαν οι ίδιοι οι Φιλανδοί πανηγυρίζοντας… Και τελικά το αποτίναξαν!
Ο κ. Παπανδρέου κατάφερε να μας βάλει εκεί που ήταν η Τουρκία, η οποία, όμως κατάφερε να βγει (στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο)
Τώρα προσπαθεί να μας βάλει κι εκεί που ήταν η Φιλανδία, που επίσης κατάφερε κι εκείνη να ξεφύγει (σε καθεστώς μειωμένης κυριαρχίας).
Το χειρότερο είναι ότι είναι και υπερήφανος! Το καμαρώνει… Και μαζί του πανηγυρίζουν όλοι οι γνωστοί «παπαγάλοι» της κυβερνητικής προπαγάνδας. Που προκαλούν πλέον αναγούλα, ακόμα και σε πολλούς σοβαρούς ψηφοφόρους του ίδιου του ΠΑΣΟΚ.
Όταν οι «κότες» αγκαλιάζουν τα «γεράκια», το πράγμα είναι θλιβερό.
Όταν οι «παπαγάλοι» γλύφουν τις «κότες» (που αγκαλιάζουν τα «γεράκια»), το πράγμα γίνεται αηδιαστικό.
Γενικά πολλά πτηνά μας μαζεύτηκαν. Ίσως γι’ αυτό η εξωτερική μας πολιτική κατάντησε… κατηγορίας «πτερού»!
Ν.Ζ. 16.05.2010
Η φρενίτιδα των τουρκικών εξοπλιστικών προγραμμάτων
και η αφέλεια (;)
της ελληνικής κυβέρνησης...
14-05-2010
Μόνο η λέξη "φρενίτιδα" μπορεί να περιγράψει τα τουρκικά εξοπλιστικά προγράμματα και το "μπουμ" στην ανάπτυξη της πολεμικής βιομηχανίας της Τουρκίας σήμερα. Παρά τα δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Egemen Bağış περί "αμοιβαίας μείωσης των εξοπλισμών" και τις αντίστοιχες δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν, στην χθεσινή εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική και είναι απορίας άξιο πως η ελληνική κυβέρνηση αγνοεί αυτή την πολύ σκληρή πραγματικότητα: Η Τουρκία έχει σε εξέλιξη το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα στο ΝΑΤΟ μετά τις ΗΠΑ (!), αν εξαιρέσουμε κάποιους πολύ ειδικούς τομείς, όπως τα πυρηνικά όπλα και τα αεροπλανοφόρα.
Η δε τουρκική πολεμική βιομηχανία, όχι απλώς ανθεί, αλλά μέχρι το 2020 βάσει του εθνικού προγράμματος αμυντικής αυτάρκειας θα εφοδιάζει με το 80% τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις που τα συστήματα που έχουν ανάγκη!
Πιο συγκεκριμένα πριν από ένα περίπου μήνα ξεκίνησε στις εγκαταστάσεις της κρατικής εταιρείας ΤΑΙ η κατασκευή των πρώτων από τα συνολικά 30 μαχητικών F-16 Block 50 Adv, η κατασκευή του πρώτου εγχώρια σχεδιασμένου εκπαιδευτικού αεροπλάνου και η παράδοση του πρώτου κατασκοπευτικού UAV TIHA-A επίσης τουρκικής σχεδίασης και κατασκευής. Στην εκδήλωση παρευρέθη ο Γραμματέας της Γραμματείας Πολεμικής Βιομηχανίας και ο υπουργός Άμυνας της χώρας.
Παράλληλα προχωρούν κανονικά τα προγράμματα ανάπτυξης του μαχητικού F-35 JSF από τις τουρκικές εταιρείες υπεργολάβους με το κόστος της τουρκικής βιομηχανικής συμμετοχής να φτάνει τα 6 δις ευρώ, ενώ μετά από τις πρόσφατες εξελίξεις στο πρόγραμμα ανάπτυξης του μεταγωγικού Α400 η Τουρκία θα αναγκαστεί να καταβάλει ως συμμετέχουσα χώρα 193 εκατ. ευρώ για την ολοκλήρωση του προγράμματος.
Στον τομέα των διαστημικών προγραμμάτων με τα οποία εμπλέκετε η εταιρεία ΤΑΙ ανακοινώθηκε το πρόγραμμα εκτοξεύσεων των υπό κατασκευή δορυφόρων. Σύμφωνα με αυτό ο κατασκοπευτικός δορυφόρος Gokturk-IΙ (E/O) τουρκικής κατασκευής ο οποίος θα χρησιμοποιείται από την μυστική υπηρεσία της χώρας ΜΙΤ θα εκτοξευτεί 2012 και ο δεύτερος ιταλοτουρκικής κατασκευής Gokturk-I (E/O) θα εκτοξευτεί το 2013.
Τα επόμενα βήματα είναι οι δορυφόροι Gokturk-IΙΙ (SAR) με ραντάρ συνθετικής απεικόνισης και ο τηλεπικοινωνιακός τουρκικής κατασκευής Tusat-1 οι οποίοι θα εκτοξευτούν το 2014 και 2015 αντίστοιχα. Τέλος το 2011 ξεκινά ξη ανάπτυξη από την ΤΑΙ αεροχημάτων καταστολής αεράμυνας βασισμένα στην τεχνολογία που έχει αποκτηθεί από τα ισραηλινά Harpy.
Εν των μεταξύ στα τέλη Μαρτίου ολοκληρώθηκε η δεύτερη φάση ανάπτυξη του αντιαρματικού πυραύλου OMTAS, ενώ προχωρά η ανάπτυξη του επίσης αντιαρματικού πυραύλου UMTAS. Τα δύο αυτά βλήματα αναπτύσσονται από την κρατική εταιρεία Roketsan η οποία ανακοίνωσε ότι ολοκλήρωσε με επιτυχία τις δοκιμές της νέας κατευθυνόμενης με δέσμη Laser ρουκέτα των 2,75 inch, ενώ πρόσφατα η εταιρεία ανέλαβε το συμβόλαιο για την ανάπτυξη του νέου φορητού αντιαρματικού πυραύλου για τον τουρκικό Στρατό με υπεργολάβους τις επίσης κρατικές τουρκικές εταιρείες MKEK, Aselsan και το κρατικό ερευνητικό ίδρυμα Tubitak SAGE.
Στο τομέα των ναυπηγικών κατασκευών αναμένεται η έναρξη των θαλασσίων δοκιμών της κορβέτας Milgem τον Ιούλιο του 2010, ενώ η ναυπήγηση της δεύτερης κορβέτας Buyukada F-512 προχωρά κανονικά. Τον Μάιο θα ολοκληρώθηκαν οι ερευνητικές εργασίες για την τεχνολογία που θα ενσωματώνει το νέο υπό σχεδίαση αντιτορπιλικό κατευθυνομένων βλημάτων TF-2000, ενώ τουρκικές εταιρείες και ερευνητικά ινστιτούτα θα αναβαθμίσουν τα συστήματα C2 STIR, ED/ET, WAIS, αντιμέτρων για τορπίλες, ναυτιλίας, και το Σύστημα Ελέγχου Πυρός και το Σύστημα Διαχείρισης Μάχης για τις 8 φρεγάτες MEKO-200 του τουρκικού Ναυτικού.
Παράλληλα η τουρκική εταιρεία Havelsan Raytheon πρόκειται να υποβάλουν πρόταση εκσυγχρονισμού του Συστήματος Διαχείρισης Μάχης των πακιστανικών φρεγατών O.H Perry αξιοποιώντας το τουρκικό σύστημα Genesis. Αυτή την περίοδο ναυπηγούνται στα τουρκικά ναυπηγεία 2 αποβατικά, 3 περιπολικά ανοικτής θαλάσσης για το Ναυτικό, 2 κορβέτες, 1 πυραυλάκατος, 3 κορβέτες για την Ακτοφυλακή, 1 ναρκαλιευτικό, 2 μικρών περιπολικών σκαφών για την Ακτοφυλακή, συνολικής αξίας 2 δις ευρώ.
Μέσα στα επόμενα 15 χρόνια πρόκειται να ναυπηγηθούν ακόμα στα τουρκικά ναυπηγεία 6 κορβέτες, 13 περιπολικά ανοικτής θαλάσσης για το Ναυτικό, 4 φρεγάτες, 6 αντιτορπιλικά AAW, 1 κορβέτα για την Ακτοφυλακή, 7 LCT, 1 LSD, 1 LPD ελικοπτεροφόρο, 1 Πλοίο Ανεφοδιασμού Στόλου, 2 μεγάλα ρυμουλκά, 1 πλοία διάσωσης πληρωμάτων υποβρυχίων, 6 υποβρυχίων Τ214ΤΝ, και ο εκσυγχρονισμός 4 φρεγατών κλάσης O.H. Perry, και 4 υποβρυχίων Τ209/1200.
Φυσικά όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν χωρίς την αιγίδα του κράτους και των οργάνων του. Έτσι κατά τη διάρκεια διασκέψεως στο Istanbul Technical University (ITU), που αφορούσε τη συνεργασία των πολεμικών βιομηχανιών της Τουρκίας με τα Πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας, ο Γραμματέας της Γραμματείας Πολεμικής Βιομηχανίας Murat Bayar, δήλωσε ότι το 2008 οι πολεμικές βιομηχανίες της χώρας δαπάνησαν 200 εκατ. ευρώ για έρευνα και ανάπτυξη και άλλα 200 εκατ. ευρώ δαπανηθήκαν από το κράτος για τον ίδιο σκοπό.
Συνολικά η Τουρκία δαπανά το 0,7% το ΑΕΠ της για έρευνα και Ανάπτυξη δηλαδή όσο ως ποσοστό του ΑΕΠ δαπανά η Ελλάδα για την αγορά οπλικών συστημάτων. Σύμφωνα με τον Bayar στόχος της τουρκικής κυβέρνησης είναι η αξιοποίηση των Τούρκων επιστημόνων στα Πανεπιστήμια για την εγχώρια ανάπτυξη οπλικών συστημάτων…..
Η Τουρκία όπως δήλωσε ο Murat Bayar μπορεί να κατασκευάζει ολοκληρωμένα οπλικά συστήματα σε όλους τους τομείς, ενώ επεσήμανε τα ακόλουθα εκπληκτικά στοιχεία. Με βάση τα στοιχεία της τουρκικής Γραμματείας Πολεμικής Βιομηχανίας το 60% των ακαδημαϊκών επιστημόνων του Πανεπιστημίου METU στο τμήμα Ηλεκτρονικών Μηχανικών ασχολείται με την πολεμική βιομηχανία, ενώ άνω του 50% των εταιρειών του Πανεπιστημίου συνεργάζονται με την πολεμική βιομηχανία της χώρας.
Φυσικά και ο πρωθυπουργός της χώρας Ertogan, ακόμα και αν υποστηρίζει τον αμοιβαίο αφοπλισμό των δύο χωρών, δεν χάνει ευκαιρία να συμμετέχει με χαρά στις τελετές έναρξης ναυπηγήσεων πολεμικών πλοίων τα οποία θα ενισχύσουν την τουρκική παρουσία στο Αιγαίο.
Τέλος θα πρέπει να επισημανθεί το γεγονός ότι ουσιαστικά 4 μέρες μετά την συζήτηση για την αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών (την Τρίτη 18 Μαίου) ο Τούρκος πρωθυπουργός θα κληθεί να αποφασίσει μαζί με τον Τούρκο Α/ΓΕΕΘΑ την επιλογή του νέου μεταφορικού ελικοπτέρου που θα αποκτήσουν οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα αγοράς 123 ελικοπτέρων συνολικής αξίας τουλάχιστον 1,5 δις ευρώ.
Τελικά το ερώτημα που τίθεται είναι ποιος τελικά επιθυμεί τον αμοιβαίο αφοπλισμό οι Τούρκοι ή κάποιοι πολιτικο-οικονομικοί κύκλοι στην Αθήνα που δεν έχουν συναίσθηση της έννοιας στρατιωτική και πολιτική ισχύ και πως αυτή χρησιμοποιείται από μία δυνάμει ανερχόμενη περιφερειακή δύναμη όπως η Τουρκία.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr 14.05.2010
MM
KΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΕΜΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ;
Του Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ
«Συγκινούμαι πραγματικά όταν άνθρωποι του μόχθου με σταματούν στον δρόμο και μου λένε: Για την πατρίδα και τον μισθό μου να θυσιάσω»…
Γιατί το Αθηναϊκό Πρακτορείο και ο κυβερνητικός Τύπος παρέλειψαν αυτήν τη φράση από το περιεχόμενο της πρωθυπουργικής ομιλίας της περασμένης Τετάρτης προς την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ;
Πώς αποτόλμησαν να αφαιρέσουν από ένα ιστορικό κείμενο «κατάστασης πολέμου» αυτό που αποτελούσε το κορυφαίο δραματικό του στοιχείο: την προσωπική, υποτίθεται, πρωθυπουργική μαρτυρία για την προθυμία αυτοθυσίας των ανθρώπων του μόχθου, που ως άλλοι morituri της Ρώμης χαιρετίζουν τον καίσαρα προτού κατασπαραχθούν από το θηρίο του χρέους; Το θηρίο που εξέθρεψαν οι λαοπλάνοι γραικύλοι της Μεταπολίτευσης...
Το αστυνομικό αυτό αίνιγμα επιδέχεται δύο πιθανές εξηγήσεις:
— Ή ότι ο ίδιος ο ιπτάμενος πρωθυπουργός αντελήφθη εκ των υστέρων τι διάβασε στο κείμενο που του είχαν ετοιμάσει «ευφυείς» συνεργάτες του και έδωσε εντολή να περικοπεί…
— Ή –πολύ πιθανότερο– ότι προσγειωμένοι ιεροψάλτες διέγνωσαν ότι με τη φράση αυτή ο κ. Γ. Α. Παπανδρέου όχι μόνο προσφέρεται βορά στους γελοιογράφους, αλλά –το χειρότερο– προκαλεί κατά τρόπο αφόρητο, που θα πυροδοτήσει χειρότερη εξέγερση των πληβείων.
Όπως κι αν έχει το πράγμα, πρόκειται για ένα ακόμη πειστήριο της ελαφρότητας ενός επιτελείου κολεοπτέρων στο οποίο περιήλθε –εξ υφαρπαγής, με τα ψέματα– ο έλεγχος των πεπρωμένων του δύσμοιρου έθνους, στο κορύφωμα της πολιτικής χρεοκοπίας. Και είναι ενδεικτικό τού πόσο βαρύτερες και πιθανότατα ανεπανόρθωτες καταστροφές ακολουθούν στην ουρά της οικονομικής κατάρρευσης με αυτόν τον ελαφρό θίασο στο εθνικό πηδάλιο.
Ύστερα από ένα πεντάμηνο αξιοθρήνητων παραστάσεων στο εξωτερικό και στο εσωτερικό, που υπέθαλψαν τη διεθνή διαπόμπευση, αποθράσυναν τον τοκογλυφικό κανιβαλισμό, επιβάρυναν το δημόσιο χρέος με εκατοντάδες εκατομμύρια και οδήγησαν στην ταπείνωση (υπουργοί υποδέχονταν με υποκλίσεις ξένους λογιστές για τον έλεγχο των υπουργείων τους), αποφάσισαν πως «η κοινωνία ήταν πια ώριμη» (Γ. Παπακωνσταντίνου στο MEGA) να δεχτεί τον τρομακτικό λογαριασμό της προεκλογικής εξαπάτησης.
Τα μέτρα που αποφάσισαν να εξαγγείλουν, μέτρα αφαίμαξης 4,8 δισεκατομμυρίων σε πρώτη δόση, στοχεύουν τα μικρομεσαία κοινωνικά στρώματα, καταδικάζουν τη χώρα σε βαριά και ατέλειωτη ύφεση, θα πολλαπλασιάσουν την ανεργία, τη φτώχεια και την ανασφάλεια, και θα φέρουν την –εθνοτικά ανομοιογενή– κοινωνία στην αποδιάρθρωση και στη βαρβαρότητα... Αλλά το μόνο που ελπίζεται να επιφέρουν είναι «ο εξευμενισμός των αγορών» για την εξασφάλιση νέου φετινού δανεισμού –50 και πλέον δισεκατομμυρίων– και την παράταση του βίου της σημερινής εξουσίας…
Το γιγάντιο χρέος θα διογκωθεί περισσότερο, το έλλειμμα θα επιδεινωθεί με τη μείωση των εσόδων από μιαν αποστραγγισμένη οικονομία και θα ακολουθήσει αναπόδραστα ο επόμενος γύρος, σε ένα φαύλο στροβίλισμα στον εφιάλτη.
Για να προετοιμάσει το κόμμα του και την ελληνική κοινή γνώμη στην επικείμενη ανακοίνωση των μέτρων της συμφοράς, ο κ. Γ. Α. Παπανδρέου εμφανίσθηκε με ένα χάρτινο κείμενο, χωρίς έκφραση γνήσιας συντριβής, χωρίς πειστικό καταλογισμό του εγκλήματος στο σύνολο των ενόχων (όλες τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις και τους συνενόχους τους στη λεηλασία) και χωρίς δίκαιο καταμερισμό των βαρών στον μακρύ ανήφορο της εξόδου από το βάραθρο.
Ήταν μια ομιλία μαγειρεμένη, με ευδιάκριτες τις αηδιαστικές συνταγές του πολιτικάντικου μάρκετινγκ, ένα χαρμάνι καταστροφολογίας, λαϊκισμού, αριστερίστικης συνθηματολογίας και ακατάσχετης πατριδοκαπηλίας. Προσπάθησε να τρομάξει με το φάσμα απώλειας και του 6ου και 5ου και 4ου μισθού, να αφοπλίσει με τη δίωξη «του πλούτου που κτίστηκε από το πλιάτσικο» και να αφυπνίσει την εθνική φιλοτιμία και το πατριωτικό συναίσθημα των Ελλήνων.
Διεκδίκησε σαν δεδομένη τη λαϊκή συναίνεση (για μέτρα του λαού μίλησε και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας) και ως απόδειξη διάβασε –από το χαρτί που του είχαν ετοιμάσει– πόσο συγκινείται… πραγματικά όταν τον σταματούν στον δρόμο (αυτόν τον καθημερινό οδοιπόρο των αθηναϊκών δρόμων) άνθρωποι του μόχθου για να του προσφέρουν και τον μισθό τους για την πατρίδα… Ήτανε το σημείο όπου ο επικοινωνιολόγος κειμενογράφος του τον έσπρωξε πέρα από το όριο, στην επικράτεια του γελοίου και της πρόκλησης.
Την άλλη μέρα το ακουαφόρτε των μέτρων κατέφαγε τα φραστικά ράκη της σοσιαλιστικής ιδεολογίας και της «αυστηρότητας στα προνόμια, στον πλούτο και στο πλιάτσικο». Ψίχουλα μόνο φορολογικής επιβάρυνσης στα ακίνητα των off-shore και της μεγάλης περιουσίας και αστείες περικοπές στα… έξοδα παραστάσεως (δεξιώσεις, γκαρνταρόμπα;) των κυβερνώντων και σε κάτι των βουλευτών. Ακόμη και το ευλαβές επιτελείο του MEGA παρατήρησε τον υπουργό Παπακωνσταντίνου για άδικο καταμερισμό των βαρών.
Την πατριωτική αυτοθυσία του μόχθου ανέλαβε να εκφράσει ο Γ. Καρατζαφέρης, ενώ ο επίτιμος πρόεδρος της ΝΔ βρήκε πως τα μέτρα είναι στη σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν επαρκούν… Θα πρέπει προφανώς να επεκταθούν – φθάνει να μη θίξουν την επιδότηση των ιδρυμάτων ιστορίας των πρώην πρωθυπουργών, τις πολλαπλές συντάξεις τους και τα λοιπά προνόμια.
Πολλαπλές όμως διαδηλώσεις, συνταξιούχοι έξω από το Μαξίμου, θυελλώδη συνδικαλιστικά συνέδρια, αναγγελίες αλλεπάλληλων απεργιών αλλά και αναταράξεις στους κόλπους του κυβερνώντος «κινήματος» δίνουν το μέτρο της πρωθυπουργικής οξυδέρκειας όσον αφορά τη λαϊκή συναίνεση.
Το «δραματικό» –όπως το περιέγραψαν– κείμενο της πρωθυπουργικής ομιλίας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα είναι διάσπαρτο με τις λέξεις «Ελλάδα», «πατρίδα», «χώρα», «ελληνισμός», «πατριωτισμός», σε μια συχνότητα και πυκνότητα χωρίς προηγούμενο στο λεξιλόγιο του ΓΑΠ. Σε φράσεις όπως «να σώσουμε τη χώρα», «για τη σωτηρία της πατρίδας», «η μάχη για την Ελλάδα», «δεν θα αφήσουμε τη χώρα να βουλιάξει», «να αποδείξουμε τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα», «η Ελλάδα έχει ευθύνη ιστορική γιατί και η Ευρώπη επίσης κινδυνεύει…», «η σωτηρία της χώρας», «να χτίσουμε μια νέα Ελλάδα», «οι Έλληνες να αποδείξουν ότι Ελλάδα σημαίνει αξία» κ.λπ., κ.λπ., σε πάνω από 25 επαναλήψεις μόνο από την περίληψη του Αθηναϊκού Πρακτορείου.
Τσουνάμι αιφνίδιας φιλοπατρίας και ελληνολατρίας, που τον εκθέτει στα ειρωνικά μειδιάματα των κ. Αλεβιζάτου, Παπαδημητρίου, Λιάκου, Δραγώνα, Ρεπούση, Φραγκουδάκη και λοιπών επιστήθιων φίλων του και συνεργατών στη σύνταξη νομοσχεδίων για τη διεθνοποίηση του πληθυσμού της Ελλάδας και τον αφελληνισμό της ελληνικής εκπαίδευσης...
Εκτός του κινδύνου που διατρέχει να χαρακτηριστεί Ελληναράς, εθνικιστής και φασίστας από ορισμένους αριστεριστές χωρίς αίσθηση του χιούμορ. Άντε τώρα να τους εξηγήσει ο κ. Παμπούκης –όπως έκανε προ ημερών στο Ρόιτερ– ότι σε αντίθεση με τον εθνικιστή πατέρα του, ο κ. Γ. Α. Παπανδρέου είναι «ένας κοσμοπολίτης πατριώτης (πατριώτης του κόσμου) που υποστηρίζει την παγκοσμιοποίηση, την ευρωπαϊκή διεύρυνση και τις καλές σχέσεις με την Τουρκία». Η ανταπόκριση του Ρόιτερ είχε για τίτλο «Ο πατροκτόνος Γ. Α. Παπανδρέου».
«Βρισκόμαστε σε κατάσταση πολέμου», είπε ακόμη ο πρωθυπουργός. «Η κατάσταση έχει γίνει πολύ δύσκολη. Έχει τρωθεί η αυτονομία και η κυριαρχία της χώρας και απαιτούνται πλέον άμεσες αποφάσεις. Η κατάσταση δεν πάει άλλο…».
Δεν αναφερόταν όμως στην τουρκική φρεγάτα «Γκαζιαντέπ» που την ίδια μέρα ή την προηγούμενη αλώνιζε μεταξύ Τζιας και Σουνίου, στα ελληνικά χωρικά ύδατα (πέμπτη τέτοια «επίσκεψη» από τον
Οκτώβριο) ούτε στην τουρκική απειλή κατάρριψης λιθουανικού αεροσκάφους της Frontex, που μέσα στον ελληνικό εναέριο χώρο επόπτευε τα σύνορα του Έβρου για λαθρομετανάστες, ούτε στην παράδοση του Αιγαίου στην Τουρκική Αεροπορία, με την εγκατάλειψη της πρακτικής των αναχαιτίσεων, και ούτε στην πανηγυρική υποδοχή που επεφύλαξαν οι Αλβανοί στην πρώτη επίσκεψη τουρκικού υποβρυχίου στο Δυρράχιο.
Κάτι τέτοιες «δυσκολίες» αποκρύπτονται και δεν φθάνουν στα κανάλια του διαπλεκόμενου εφησυχασμού – που είναι, αντιθέτως, λαλίστατα για τις γερμανικές παραινέσεις να πουλήσουμε μερικά νησιά, ή και την Ακρόπολη, για την εξόφληση μέρους του χρέους.
* * * * *
Οπωσδήποτε το πάντοτε ευπρόσδεκτο όσο και όψιμο πατριωτικό πάθος του πρωθυπουργού θα έχει μεθαύριο την ευκαιρία να αναμετρηθεί με τη λυδία λίθο του, στο Οβάλ Γραφείο του Προέδρου Ομπάμα, όπου τον αναμένουν συστάσεις για άλλου είδους, πραγματικές εκχωρήσεις κυριαρχίας – στη Μακεδονία, στο Αιγαίο και στην Κύπρο... (Αλλά αν κρίνει κανείς από την αξιοθρήνητη εικόνα δουλοφροσύνης που παρουσίασε ο πρωθυπουργός των χιλίων ευχαριστώ για το τίποτα της κ. Μέρκελ στα τηλεοπτικά μάτια του κόσμου το βράδυ της Παρασκευής, μπορεί να προβλέψει τον βαθμό αντίστασής του στις υπαγορεύσεις του Ομπάμα, του οποίου επί πεντάμηνο εκλιπαρεί μία πρόσκληση. Στα εξήντα χρόνια δημοσιογραφίας του γράφοντος και στο εξωτερικό και μαρτυρίας ανάλογων συναντήσεων πρωθυπουργών και υπουργών των Εξωτερικών της Ελλάδας με ξένους ηγέτες, ουδέποτε αποκόμισε τέτοιο συναίσθημα εντροπής για την εθνική ταπείνωση. Έφθασε να κατέβει στο επίπεδο «σοβαρής» συζήτησης εάν θα πουλήσουμε τα νησιά για το χρέος…)
Και επίσης, υπό τη νέα φώτιση του δρόμου προς τη Δαμασκό, καλό θα του κάνει να ξαναδεί ο κ. Παπανδρέου κάτι θεματάκια όπως το μεταναστευτικό και η επιχείρηση αφελληνισμού της παιδείας, της παράδοσης και της φυσιογνωμίας της χώρας. Γιατί τα πνεύματα αγριεύουν. Και θα αγριέψουν περισσότερο…
07/03/2010