ΑΠΟΨΕΙΣ • ΣΧΟΛΙΑ [3]

Ανανέωση σελίδας: 06.08.2010

ΣΑΤΙΡΑ [2] [3] [4]  ΑΝΑΛΥΣΙΣ [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] ΑΠΟΨΕΙΣ [2] [3] [4] [5]  ΘΕΜΑΤΑ [2] [3] [4] [5] [6] [7]

ΝΕΑ ΚΥΠΡΟΥ [2] [3]  ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΟΣ 1 [2] [3]  ΔΙΕΘΝΗ [2] [3]  ΠΑΡΟΙΚΙΑΚΑ [2] [3] [4] [5]  ΔΙΑΣΠΟΡΑ  [2] [3] [4]  ΦΟΙΤΗΤΙΚΑ

TA NEA-HOME

ENGLISH SECTION

GR.MYTHOLOGY

NEA FORUM

AΡXEIO-ARCHIVE

 
«Μην παίξετε το παιχνίδι Συλικιώτη-Ακροδεξιάς: Οι Ελληνοκύπριοι ΠΟΤΕ 
δεν υπήρξαμε ρατσιστές» 05 Αυγούστου 2010 Με αφορμή τον ξυλοδαρμό αθώου Νιγηριανού φοιτητή από -συνειδητούς ή ασυνείδητους- προβοκάτορες, ξεκίνησαν ήδη τα όργανα στο εξωτερικό. Επέρχεται νέο κύμα προπαγάνδας και δαιμονοποίησης της Κύπρου από το μηδέν. Και πάλι γίνεται ο ψύλλος-κάμηλος. Η βρετανική ‘Guardian’ θυμήθηκε πως «το Κυπριακό τροφοδοτεί τον ρατσισμό», και μας μίλησε για το «σύμπλεγμα του θύματος» (”victim complex”) από το οποίο υποφέρουμε όλοι οι Κύπριοι, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι! Ο αρθρογράφος James Mackay, τα βάζει με τους Κύπριους διότι τους φταιν, δήθεν,«i xeni»! Σε ένα απίστευτο θέατρο διαστρέβλωσης, και ενώ παραδέχεται πως τα ποσοστά νόμιμης και παράνομης μετανάστευσης στην Κύπρο είναι τεράστια, εντούτοις ξεχνώντας πως είναι φιλόλογος, και γράφοντας ως ειδικευμένος ψυχίατρος (ή και ως αποιοκράτης Λοχίας του Special Branch επί Χάρντινγκ) μας πληροφορεί πως «οι μεγαλύτερες αδικίες στο νησί αυτές τις μέρες στρέφονται κατά των πληθυσμών μη-ιθαγενών, αφού οι Κύπριοι συνεχίζουν να αυτοπροβάλονται φαρισαϊκά ως θύματα» ['Guardian' 03/08/2010]. Πως όμως έφτασε σε αυτά τα συμπεράσματα ο κ. Mackay; Ο ίδιος επικαλείται μιαν “σκιώδη αναφορά” του 2008 κάποιου «Ευρωπαϊκού Δικτύου κατά του Ρατσισμού» (”European Network Against Racism”) με τίτλο “ENAR Shadow Report 2008:Racism in Cyprus” [Βρυξέλλες, Οκτώβριος 2009]. Η αναφορά εξετάζει τον ρατσισμό σε “ολόκληρη” την Κύπρο, αναφερόμενη σε “βορρά” και “νότο”. Βέβαια, η πλειοψηφία των αναφορών είναι καταδικαστικές για τους Ελληνοκύπριους. Όσο για τα κατεχόμενα, τι λέει; Όχι βέβαια, για την εθνοκτονία που μέχρι σήμερα υποφέρουν οι πρόσφυγες, ούτε για τον ρατσισμό του τουρκικού στρατού και των εποίκων κατά των εγκλωβισμένων! Αναφέρεται στον ρατσισμό των Τουρκοκυπρίων κατά των Τούρκων εποίκων! Πρόκειται για μια απίστευτη έκθεση η οποία: α) αντιμετωπίζει την Κύπρο λες και έχει ήδη συμφωνηθεί η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία και ως εκ τούτου αναγνωρίζει τις “αρχές” του ψευδοκράτους, β) έχει ήδη νομιμοποιήσει την παρουσία λαθρομεταναστών και εποίκων αφού την θεωρεί ως νόμιμη, γ) και αφού τα κάνει όλα αυτά, καταπιάνεται με τον ρατσισμό των Ελληνοκυπρίων κατά των μη-χριστιανών, και των Τουρκοκυπρίων κατά των εποίκων, περνώντας έτσι στο τρίτο στάδιο νομιμοποίησης της δημογραφικής αλλοίωσης του κυπριακού πληθυσμού, Ε/κ και Τ/κ! Ποιος ο συντάκτης αυτής της φοβερής, νεοοθωμανικής υφής, έκθεσης; Τρεις Τουρκοκύπριοι, οι Öncel Polili, Dilek Latifκαι Ali Dayıoğlu του “Turkish Cypriot Human Rights Foundation”. Βασικός όμως συντάκτης, όμως, είναι ο «ψυχίατρος-λοχίας» κ. James Mackay! Δηλαδή ο “αρθρογράφος της ‘Guardian” που ανάλυσε τα κόμπλεξ των Ελληνοκυπρίων, επικαλείται εκθέσεις δικές του για τον “ρατσισμό”. Το καλύτερο δεν σας το είπαμε ακόμα όμως. Ο Mackay αναφέρει πως η “σκιώδης έκθεση” γράφτηκε «with the support of KISA - Action for Equality, Support, Antiracism»! Με την υποστήριξη του, αγαπημένου του κ. Συλικιώτη, ΚΙΣΑ! Ορίστε λοιπόν! Και πάλι η ύποπτη, παραϋπουργική οργάνωση ΚΙΣΑ πρωτοστατεί στην αναγνώριση αρχών του ψευδοκράτους, στην νομιμοποίηση των εποίκων, και στην δαιμονοποίηση της Κυπριακής Δημοκρατίας διεθνώς μέσω αναπαρωγής ανυπόστατων θέσεων περί “ρατσισμού”. Οι «ψυχαναλυτές» του ΚΙΣΑ δεν κουράζονται. Λειτουργούν σκιωδώς (γι’ αυτό άλλωστε και τα “shadow reports”), και υποσκάπτουν την Κυπριακή Δημοκρατία, με την ανοχή της παρούσας κυβέρνησης, δημιουργώντας θέματα εκ του μηδενός. Και όλα αυτά βέβαια με το αζημίωτο. Η εκθέση τουENAR αναφέρει πως το Δίκτυο χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Compagnia di San Paolo και το JosephRowntree Charitable Trust. Και διότι η σαβούρα τώρα θα κάνει τον κύκλο της, ήδη επικαλέστηκε το δημοσίευμα της ‘Guardian’ ο ‘Πολίτης’ [04/08/2010 σελ. 4], ο οποίος ανησυχεί διότι «Μας τα “χώνει” η Γκάρντιαν για τους αλλοδαπούς»! Από τον ΚΙΣΑ στονMackay, από τον Mackay στην ‘Guardian’, απ’ εκεί στον ‘Πολίτη’, και αύριο πολύ πιθανόν ο ίδιος ο ΚΙΣΑ και οι διάφοροι παρακρατικοί «Φάδες-Αντιφάδες» θα επικαλούνται τα δημοσιεύματα του ‘Πολίτη’ και της ‘Guardian’, όπως και τις “σκιώδεις εκθέσεις” του ENAR για να “τεκμηριώσουν” τις θέσεις τους και να δημιουργήσουν πλειοψηφικό ρεύμα υπέρ των απόψεών τους! Γύρω-γύρω όλοι! Βλέπετε πως γίνεται η επιστημονική και ακαδημαϊκοφανής προπαγάνδα στις μέρες; Το χακί του τουρκικού στρατού στολίζεται με πολύχρωμες κορδέλες και κλάψες για ανύπαρκτο ρατσισμό. Που είναι η ΕΔΕΚ, το ΔΗΚΟ (όχι οι μαρκοκαρογιανικοί), οι Οικολόγοι-Περιβαλλοντιστές και το ΕΥΡΩΚΟ να αντιδράσουν οργανωμένα και επιστημονικά στην προπαγάνδα αυτή; Που είναι οι σοβαροί επιστήμονες, τα κέντρα και οι δεξαμενές σκέψεις τους που θα ξεπροβάλουν τα ψεύδη του κάθε ΚΙΣΑ και των άλλων ουραγών του Νεοκλή Συλικιώτη; Μάλλον ζητάμε πολλά. Ας ελπίσουμε πως θα καταλάβουν νωρίς πως οι κοσμικές εκδηλώσεις, οι μπουφέδες, τα βαφτίσια και οι δωρεάν ομιλίες στα μνημόσυνα δεν είναι αρκετά για να γλιτώσουμε την Κύπρο στην εποχή του νεοφιλελευθερισμού, του «Στρατηγικού Βάθους» του Νταβούτογλου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των ΜΚΟ και της παγκοσμιοποίησης. Μέχρι λοιπόν να ξυπνήσουν οι “απορριπτικοί” και να ασχοληθούν σοβαρά με τα ζητήματα μετανάστευσης και άσκησης σοβαρής πολιτικής, ας πούμε εμείς μερικές απλές αλήθειες για τον δήθεν “ρατσισμό” στην Κύπρο. Δίοτι όσοι δεν κινούνται με καύσιμο τις χρηματοδοτήσεις περιώνυμων “Δικτύων” και “Κέντρων”, όσοι δεν έχουν ως πολιτικό όραμα την αναγνώριση του ψευδοκράτους και την νομιμοποίηση των εποίκων, και όσοι δεν παροικούν στην αυλή και τα καταλύματα του Υπουργείου Εσωτερικών, γνωρίζουν την αλήθεια. Ο δημοσιογράφος Γιώργος Γεωργίου παραθέτει μια μαρτυρία η οποία αντικατοπτρίζει επακριβώς την περί δήθεν «ξενοφοβίας» κατάσταση στην Κύπρο: Παρά αυτό το γεγονός, όταν η Κύπρος άρχισε να γίνεται προορισμός ξένων εργατών, μπορεί μεν οι Κύπριοι να έβλεπαν κάπως παράξενα τους έγχρωμους, ωστόσο τα περιστατικά ρατσισμού ήταν για πολλά χρόνια μετρημένα στα δάκτυλα του ενός χεριού. Θυμάμαι όταν ως μέλος του Δ.Σ. του Οργανισμού Νεολαίας εκπροσώπησα την Κύπρο σε συνέδριο κατά του ρατσισμού στη Φινλανδία, είχα μείνει έκπληκτος από αυτά που άκουγα από τους άλλους σύνεδρους. Είχαν μείνει όμως και εκείνοι έκπληκτοι, όταν περιέγραψα την κατάσταση στην Κύπρο και ρωτούσαν πως τα καταφέρνουμε. ['Κυπριακό Ποντίκι' [30/07/2010]] Προετοιμαστείτε όλοι διότι η κυβέρνηση Χριστόφια δεν κρύβει τις προθέσεις της. Ο παραϋπουργικός ΚΙΣΑ μας δίνει τα πρώτα ξεκάθαρα σημάδια του τι πολιτική σχεδιάζει να ακολουθήσει, σκοτεινά και σιωπηλά. Θα παίξει έντονα το παιχνίδι του “ρατσισμού-αντιρατσισμού”, της “ξενοφοβίας”, του “αντισημιτισμού”, θα μας αποπροσανατολίσει, θα προσπαθήσει να μας κάνει να πάψουμε να ασχολούμαστε με την εισβολή και την κατοχή, και ενώ ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ-Μαρκοκαρογιανικοί είναι οι μεγαλύτεροι νταβατζήδες του ρατσισμού μέσω του Διζωνικού Δικοινοτικού Απαρτχάιντ, θα προσπαθήσουν να ενσπείρουν την κοινωνική ρήξη μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και των μεταναστών και των λαθρομεταναστών. Από την μια πολλαπλασιάζουν τις άδειες παραμονής λαθρομεταναστών από 02% σε 22% ['Εμπροσθοφύλακας' 13/07/2010], συνδράμοντας με τις πράξεις τους τους απάνθρωπους δουλέμπορους των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, και από την άλλη προσπαθήσουν να παρουσιάσουν τους Ελληνοκύπριους ως ρατσιστές γιατί ακριβώς αντιδρούν στην αποτυχημένη και επικίνδυνη αυτή πολιτική! Σε πρόσφατη ανάρτησή της στο προσωπικό της ιστολόγιο, με αφορμή των κτηνώδη βιασμό δύο Βιετναμέζων από τέσσερις Ρουμάνους, η δημοσιογράφος Μικαέλλα Λοΐζου παρουσιάζει την κοινωνική διάσταση του προβλήματος ακριβώς ως έχει: …«Integrated» είναι η μαγική λέξη. Έχετε δει πολλούς μετανάστες στην Κύπρο να συμπεριφέρονται όπως τον μέσο Λευκωσιάτη; Έχετε δει πάνω από έναν; Στην Κύπρο επιτρέπουμε στους μετανάστες να μην έχουν ταυτότητα. Και όποιος δεν έχει ταυτότητα δεν έχει ούτε και θέση στο κοινωνικό σύνολο. Αιωρείται. Και φυσιολογικά θεωρεί τον εαυτό του διαφορετικό από τους υπόλοιπους. Διαφορετικό από αυτούς που τους επιβάλλει ο νόμος να μην βιάζουν, να μην οδηγούν μεθυσμένοι, να μην μαχαιρώνονται στη μέση του δρόμου. Δεν ισχυρίζομαι πως οι Κύπριοι πολίτες δεν παρανομούν ή δεν  προβαίνουν σε αποτρόπαιες πράξεις. Σε αντίθεση με τους μετανάστες, όμως, τα κίνητρά τους δεν οφείλονται στο γεγονός πως ποτέ δεν τους επιτρέψαμε να θεωρούν την Κύπρο σπίτι τους και τους εαυτούς τους σαν Κύπριους πολίτες. ['Sigmalive.com, real-A-politik' «Κάτι ξένο, ανάμεσα και παράλληλα» 21/06/2010] Ο ξυλοδαρμός του αθώου Νιγηριανού φοιτητή από μαυροφορούντες ακροδεξιούς, την επέτειο μάλιστα της ρατσιστικής τουρκικής εισβολής ['Εμπροσθοφύλακας' 29/07/2010], είναι  πολύ ύποπτος. Γι’ αυτό και “τσίμπησε” αμέσωςο διαπλεκόμενος “ψυχίατρος” του ΚΙΣΑ James Mackay. Είναι πάρα πολύ ύποπτος διότι παραδοσιακά οι Ελληνοκύπριοι είναι φιλήσυχοι και κοσμοπολίτες λόγω δικής τους προηγούμενης (ελεγχόμενης, βέβαια, και όχι λαθρο-) μετανάστευσης, επαφής και τριβής με τον έξω κόσμο μέσω του τουρισμού, και πολύ υψηλού μορφωτικού επιπέδου. Ποιός λοιπόν βάλθηκε να παρουσιάσει τον παραδοσιακά φιλόξενο και κοσμοπολίτη Ελληνοκύπριο ως ένα αδίστακτο, ξενοφοβικό τραμπούκο; Πραγματικά, αν δεν έχουμε να κάνουμε με «χρήσιμους ηλίθιους», τότε τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά. Το αναρχοαυτόνομο ‘Cyprus Indymedia’ μιλά ωμά για περίπτωση προβοκάτσιας, με αναφορές για σχέσεις, χρηματοδοτήσεις και διακλαδώσεις των ακροδεξιών «Μελανοχιτώνων» και των ακροαριστερών «Ερυθροφασιστών» με την Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Αθηνών, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ και δήθεν “ανεξάρτητες” δορυφορικές οργανώσεις του ΑΚΕΛ: Πράξη Πρώτη: ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΕΣ “εκ δεξιών” επιτίθενται σε Νιγηριανό με τρόπο που να μοιάζει πως είναι πολιτική πράξη του ΕΛΑΜ.
Πράξη Δεύτερη: ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΕΣ “εξ αριστερών” κινητοποιούν την “αντιφασιστική” αναρχοαυτόνομη αριστερά δημοσιεύοντας με το Κάλεσμα τους και μια “ανάλυση” που απηχεί μόνο σε ήδη φανατισμένους και δογματισμένους, με στόχο να ελέγξουν ολόκληρη την παράταξη ρίχνοντας την ενάντια στις πράξεις των συναδέλφων τους ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΩΝ που δρουν “εκ δεξιών”. Με την αδρεναλίνη της σύγκρουσης η “ανάλυση” αγκαλιάζεται από τους πολιτικά αφελείς και διαδίδεται το δόγμα πιό πλατειά, επεκτείνοντας το πεδίο επίδρασης των ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΩΝ. ['Cyprus Indymedia' «Μελανοχίτωνες~Ερυθροφασίστες: τα Ναρκοπέδια της Επερχόμενης Σύγκρουσης» 28/07/2010] Άδικα προσπαθούν οι επαγγελματίες “αντιφασίστες”, οι “ψυχίατροι-λοχίες” και οι επικεφαλής της μαύρης προπαγάνδας του κυπριακού βαθέως κράτους μέσω αυτού του ανελέητου ψυχοπολέμου να μας ενοχοποιήσουν. Οι Ελληνοκύπριοι ΠΟΤΕ δεν υπήρξαμε ρατσιστές! Οι Ελληνοκύπριοι εθελοντές πολέμησαν με νεκρούς τον ναζισμό, αγωνίστηκαν ως εθελοντές κατά του ισπανικού φασισμού και οι επαναστάτες μας της ΕΟΚΑ έσμιξαν το αίμα τους με το αίμα Ιρλανδών, Νιγηριανών, Κουβανών, Αλγερινών, Παλαιστινίων, Νοτιοαφρικάνων και πολλών άλλων Λατινοαμερικάνων, Αφρικανών και Ασιατών αγωνιστών κατά της αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού, για ένα κόσμο όπου τα έθνη και οι λαοί τους έχουν το ιερό δικαίωμα της ελευθερίας και της αυτοδιάθεσης. Όπως το έθεσε με πολλή απλότητα και ειλικρίνεια ο Βάσος Φτωχόπουλος, στην καυστικότατη, προοδευτική, σατιρική εφημερίδα ‘Ένωσις’: Παρ’ ότι μας χωρίζουν πολλά με το ΕΛΑΜ, εντούτοις μας χαροποίησε η ανακοίνωση ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ του ξυλοδαρμού μετανάστη τη νύκτα της 20ης Ιουλίου. Είναι προς τιμήν τους που καταδίκασαν αυτή την άνανδρη και ηλίθια πράξη. Οι Έλληνες ΔΕΝ δέρνουν μεμονωμένους ανυπεράσπιστους φουκαράδες επειδή τυγχάνει να βρίσκονται κάπου μόνοι τους.Oι Έλληνες δεν δέρνουν με βάση το χρώμα ή την εθνική, θρησκευτική ή κοινωνική ιδιαιτερότητα του καθενός. Οι Έλληνες όσο λίγοι και αν είναι έχουν μια παράδοση να τα βάζουν με τους πολλούς και όχι το αντίθετο. Εμείς δεν συμφωνούμε με τη μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης και των κόμματων, ούτε παραχαϊδεύουμε τους μετανάστες, ούτε καν τους θέλουμε εδώ, όχι επειδή είναι μαύροι, Κινέζοι, Πακιστανοί, Σριλανκέζοι, Ινδοί, Ευρωπαίοι ή μουσουλμάνοι ή βουδιστές ή ειδωλολάτρες, αλλά επειδή η κοινωνία μας ΔΕΝ αντέχει άλλη αλλοίωση πάνω στο ήδη κατεχόμενο και καταπληγωμένο σώμα της. Κατανοούμε τον πόνο των φτωχών ανθρώπων που ψάχνουν να βρουν δουλειές για να ταΐσουν τις οικογένειές τους, όμως η κάθε κοινωνία έχει και τα όριά της. Εμείς δεν είμαστε μια χώρα με αποικίες και με τέτοιο πληθυσμό που να μπορεί να αφομοιώνει τους μετανάστες. ['Ένωσις' 31/07/2010, σελ. 4] Μην πέσετε λοιπόν στην παγίδα του Νεοκλή Συλικιώτη, των αρνητών του κυπριακού Ολοκαυτώματος, των βίαιων «Fa-Antifa» και των ύποπτων παραϋπουργικών κύκλων όπως ο ΚΙΣΑ, που έχουν ως «εκτελεστικό» βραχίονα των άνομων σχεδίων τους ορισμένους «χρήσιμους ηλίθιους» της Ακροδεξιάς. Αν ενδιαφερόντουσαν όλοι αυτοί για τον ρατσισμό, θα ήταν οι πρώτοι που θα φώναζαν για τον αφελληνισμό των κατεχομένων, την ρατσιστική πολιτική εθνοκτονίας των Ελληνοκυπρίων, αλλά και την βίαιη μετακίνηση απο την ΤΜΤ των Τουρκοκυπρίων από τις εστίες τους.  Οι «Φα-Αντιφά» («φασίστες-”αντιφασίστες”») σε δράση. Παθολογικό μένος κατά των Ελληνοκυπρίων και αντιπροσφυγικές δραστηριότητες που εξυπηρετούν τον τουρκικό εθνικισμό και φασισμό. Ως αρνητές της εισβολής και του κυπριακού Ολοκαυτώματος, κορυφαία πράξη αυτής της ομάδας μίσους ήταν η επίθεση τους κατά του Σωματείου “Αδούλωτη Κερύνεια” ['Εμπροσθοφύλακας' 19/08/2009]. Αλήθεια, γιατί δεν αντιδρούν στον τουρκικό πολιτικό λόγο που αναφέρεται υποτιμητικά σε «Ρωμιοκύπριους» (”Kıbrıslı Rumlar”) και όχι σε «Ελληνοκύπριους» (”Helenler” ή έστω “Yunanlılar”); Γιατί στηρίζουν το Διζωνικό Δικοινοτικό Απαρτχάιντ που θέλουν να μας επιβάλουν από κοινού το Foreign Office και το τουρκικό ΓΕΕΘΑ; Αφού είναι αντιρατσιστές, γιατί βγάζουν τον «χρυσοφόρο σκασμό» όταν ρατσιστές Τούρκοι έποικοι σπάνε στο ξύλο τους εγκλωβισμένους ['Σημερινή' 30/11/2009]; Προετοιμαστείτε λοιπόν. Διότι αυτά είναι προμηνύματα του τι θα γίνει στο μελλοντικό «ελληνοκυπριακό συνιστών κρατίδιο» της μεταδιζωνικής Κύπρου. Χωρίς ουσιαστικό, δημοκρατικό έλεγχο στα Σώματα Ασφαλείας, με τον ε/κ υπόκοσμο πλήρως “επαναπροσεγγισμένο” με Τούρκους πράκτορες και μεγαλοπρεζέμπορες, με μια κοινωνία γεμάτη μη-ενταγμένους, δεινοπαθούντες λαθρομετανάστες, και με την Τουρκία -βέβαια!- εγγυήτρια δύναμη, το πολιτικό μέλλον και η κοινωνική συνοχή και σταθερότητα της επερχόμενης Διζωνικολάνδης προβλέπονται δυσοίωνα. Συντακτική Ομάδα ‘Εμπροσθοφύλακας’ “Και υποδούλωση και καταστροφή” 
Η Ελλάδα είναι ιδανικός τόπος δοκιμής μιας τέτοιας νεοφασιστικής λύσης, με ένα “1974 από την ανάποδη”, που θα γίνει πολύ ευκολότερο αν το ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα, το ΑΚΕΛ στην Κύπρο προχωρήσουν, όπως οι ηγεσίες τους έχουν κάθε διάθεση να κάνουν, σε παράδοση, μετά τα κοινωνικά, 
και των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού 
στην Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν και τους Αγγλοαμερικανούς. Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
 “Υποδούλωση ή καταστροφή”; Αυτό είναι συνήθως το δίλημμα με το οποίο εκβιάζονται στην ιστορία άνθρωποι, λαοί, χώρες. Στη σημερινή Ελλάδα δεν υπάρχει δίλημμα: “Και υποδούλωση και καταστροφή”. Προς το παρόν βέβαια, ο μέσος Έλληνας, συγχυσμένος από μια καλά σχεδιασμένη επικοινωνιακή καμπάνια, που χρησιμοποιεί τον φόβο για να οδηγήσει το ζώο στον δήμιό του, δεν έχει προλάβει να συνειδητοποιήσει τι θα συμβεί με το μέσα μυαλό.
Τυχαίνει να έχω ζήσει σε χώρα που εφαρμόσθηκε η συνταγή του ΔΝΤ. Ήμουν ανταποκριτής στη Μόσχα στα χρόνια του Γέλτσιν. Θυμάμαι πολύ καλά τη γριούλα που με κυνηγούσε από πίσω να μου φιλήσει τα χέρια, επειδή της αγόρασα ένα ψαράκι που δεν την έφταναν τα λεφτά της να το αγοράσει. Θυμάμαι πολύ καλά τον φίλο μου, παγκοσμίως γνωστό ωκεανογράφο, που μάζευε σκουπίδια των νοσοκομείων τις νύχτες για να τα φέρει βόλτα. Τις καθαρίστριες που, μην έχοντας άλλη λύση, έκλεβαν τις λάμπες από τις επιχειρήσεις που δούλευαν. Τους φίλους πούβαζαν τους συγγενείς τους στο νοσοκομείο όχι γιατί ήταν άρρωστοι, αλλά για να φάνε. Για κάθε χρόνο οικονομικών μεταρρυθμίσεων υπό την αιγίδα του ΔΝΤ στη Ρωσία, έπεσε ένα χρόνο αντιστοίχως το προσδόκιμο ζωής του άρρενα πληθυσμού. Γι’ αυτό και μου φαίνεται μια ακόμα βλακεία των κ. κ. Λοβέρδου και Παπακωνσταντίνου η πρόβλεψη για σύνδεση των ορίων σύνταξης με το προσδόκιμο ζωής. Όταν η ελληνική κοινωνία συνειδητοποιήσει το μέλλον που της επιφυλάσσουν, τότε ίσως θα έρθει η ώρα της γενικευμένης κοινωνικής εξέγερσης, πιθανώς του μόνου μέσου που έχει απομείνει στον ανυπεράσπιστο και προδομένο από τις διάφορες ελίτ του ελληνικό λαό. Για να προστατεύσει όχι μόνο τα κοινωνικά του δικαιώματα, αλλά επίσης τα εθνικά και τα δημοκρατικά, την ίδια εντέλει την υπόστασή του. Το μόνο μέσο κατ’ ελάχιστο για να διαπραγματευθεί με τους πιστωτές του, κατά μέγιστο για να αποφύγει την τελική πολτοποίηση μιας Ελλάδας, υπονομευμένης από τα μέσα και υποκείμενης εξωτερικά σε τεράστιες γεωοικονομικές, αλλά και γεωπολιτικές πιέσεις. Οι διεθνείς δυνάμεις που επιτίθενται στον ελληνικό λαό και το ελληνικό κράτος, με τη συνενοχή και συνεργασία των ελίτ του, δεν έχουν καμιά αμφιβολία ότι θάρθει η έκρηξη. Θέλουν όμως να μην είναι συγκροτημένη, νάναι διάχυτη, χωρίς στόχο και ηγεσία, ώστε να δοκιμάσουν εδώ την καταστολή ευρείας έκτασης ταραχών που προβλέπουν και για τις δικές τους χώρες, ίσως και για να τεστάρουν την επιβολή ενός νεοφασιστικού καθεστώτος. Ένα τέτοιο καθεστώς θα φέρει ξανά στην ευρωπαϊκή επικαιρότητα ο τρόπος αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης, με άρνηση αναδιανομής και απαίτηση να πληρωθεί και το τελευταίο σεντ στις τράπεζες, που παρολίγον να βουλιάξουν την παγκόσμια οικονομία το 2008. Η Ελλάδα είναι ιδανικός τόπος δοκιμής μιας τέτοιας νεοφασιστικής λύσης, με ένα “1974 από την ανάποδη”, που θα γίνει πολύ ευκολότερο αν το ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα, το ΑΚΕΛ στην Κύπρο προχωρήσουν, όπως οι ηγεσίες τους έχουν κάθε διάθεση να κάνουν, σε παράδοση, μετά τα κοινωνικά, και των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού στην Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν και τους Αγγλοαμερικανούς. Ο περιπτεράς στη λεωφόρο Αλεξάνδρας συγκρίνει την κατάσταση της χώρας μας με την Πόλη μετά την Άλωση: “Οσοι Έλληνες μπορούν θα φύγουνε, όσοι δεν μπορούν θα μείνουνε”. Για να περάσουν γρήγορα τα μέτρα και χωρίς αντιδράσεις εξαπολύθηκε μια συνδυασμένη, κερδοσκοπική και επικοινωνιακή επίθεση εναντίον του ελληνικού λαού. Μπορεί αυτή η τακτική να καθυστερεί (όχι να αποτρέπει) τις αντιδράσεις, το τίμημα όμως ή, πιθανότερο, το σκοπούμενο αποτέλεσμα, είναι η αποσύνθεση της εθνικής ψυχολογίας, της Ελλάδας δηλαδή. Η Ποτούλα έχασε πρόσφατα τον άνδρα της. Τώρα θα χάσει τη δουλειά της στη νομαρχία και πιθανώς το σπίτι της. Πως θα πληρώσει τη δόση του στεγαστικού δανείου; Η Βίκυ, άρρωστη από καρκίνο, αγόρασε ένα σπίτι με δάνειο στη Νίκαια για να είναι κοντά στην αδελφή της. Κινδυνεύει τώρα να της το πάρουν. Η Νίκη, υποδειγματική δημόσιος υπάλληλος, έντιμη και εργατική, υπέβαλε αίτηση παραίτησης: “Νοιώθω τη χώρα μου, το κράτος μου, να με πετάει σαν στημένη λεμονόκουπα”. Δεν είναι μόνο οι καταστροφικές οικονομικο-κοινωνικές συνέπειες του καθυστερημένου νεοφιλελευθερισμού που εισάγουμε. Είναι και οι τεράστιες ηθικές συνέπειες των επιλογών της κυβέρνησης. ““Δεν έχω και τον σύντροφό μου, να μοιράζομαι τουλάχιστον τον πόνο μου”, λέει η Ποτούλα, και προσθέτει πικρά: “Tο μόνο που μετανιώνω είναι που δεν έκλεψα”. Το πρόγραμμα σωτηρίας του κ. Παπακωνσταντίνου προβλέπει βοήθεια στις τράπεζες για να αντιμετωπίσουν τα επισφαλή δάνεια, δεν προβλέπει όμως καμιά βοήθεια στους δανειολήπτες. Εντολοδόχος των ελληνικών και διεθνών τραπεζών, υφαρπάξας με μια γιγαντιαία πολιτική απάτη την ψήφο του ελληνικού λαού, ο κ. Παπακωνσταντίνου συνέταξε ένα πρόγραμμα σωτηρίας των ευρωπαϊκών και ελληνικών τραπεζών και των ανώτερων ελληνικών τάξεων, που ευθύνονται για τη διάλυση και τη λεηλασία της Ελλάδας, και το οποίο δεν είναι φυσικά είναι πρόγραμμα διάσωσης των ανθρώπων ή της οικονομίας. Ούτε καν διαπραγμάτευση δεν έκαναν οι άνθρωποι της κυβέρνησης, έτοιμοι από καιρό να εφαρμόσουν όσα τους πούνε, αν όχι ευχόμενοι να καταλήξει στο ΔΝΤ μια χώρα που κυβερνάνε μεν, αλλά ποτέ δεν αγάπησαν και δεν ένοιωσαν δική τους, μια ηγετική ομάδα που συνιστά το τελικό αποτέλεσμα μιας μακράς πορείας εκφυλισμού και αποεθνικοποίησης των ελληνικών ελίτ. Τώρα, οι πληρωμένοι προπαγανδιστές τους, άνετα καθισμένοι πάνω στα κλεμμένα, θέλουν να βουτήξουν όλη την (όντως όχι αναμάρτητη) κοινωνία στη ντροπή τους, για να μη σκεφτεί κανείς να ψάξει το δικό τους σεντούκι. Όλοι κλέβουμε λέει ο Θεόδωρος Πάγκαλος και ξυπνάω κι εγώ κάθε νύχτα, που νόμιζα ότι η Ζήμενς πλήρωνε τους Υπουργούς του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, και ψάχνω να βρω το βιβλιάριο καταθέσεων, μπας και μου τάχωσαν εμένα οι Γερμανοί και δεν το πήρα χαμπάρι. Ψάχνουν λέει στις εξεταστικές επιτροπές να βρουν αυτό που είναι φανερό και στον τελευταίο Έλληνα. Και περιμένω ο φουκαράς από τη Μέρκελ να λυπηθεί τη δική μου σύνταξη και να σεβαστεί τα κόμματά μου που λάδωνε! Συμφωνώ. Έχουμε παροιμιώδη διαφθορά. Αν όμως το σπίτι του κ. Παπανδρέου ή του κ. Παπακωνσταντίνου είχε κατσαρίδες, υποθέτω ότι θα πήγαιναν να αγοράσουν εντομοκτόνο να το απολυμάνουν. Δεν θάβγαιναν στη γειτονιά και τις τηλεοράσεις να βροντοφωνάζουν πόσο βρώμικο είναι! Ελπίζοντας μάλιστα να τον λυπηθούν εκείνοι που είναι η πρώτη πηγή της ελληνικής διαφθοράς! Ίσως όμως να μη νοιώθουν δικό τους το “σπίτι” που τους έλαχε να διοικήσουν. Η σύγχρονη ελληνική ιστορία είναι μια σειρά κύκλων από απίστευτες προδοσίες των ελίτ, επαναστατικά κινήματα που επιχειρούν να ξαναβάλουν το έθνος στα πόδια του και νέες προδοσίες. Στην αρχή ενός τέτοιου κύκλου φαίνεται να έχει πάλι εγκατασταθεί οι ελληνικός λαός. Πηγή: ΕΠΙΚΑΙΡΑ 7/5/10 Τυμβωρυχία, Αίμα κι "Εθνογένεση" Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη Δύο σφαίρες στην καρδιά του ΟΧΙ στο Σχέδιο Ανάν. Ο Άντης Χατζηκωστής, γιος του χαλκέντερου κι ορμητικού Κωστή, έπεσε νεκρός από τις σφαίρες των δολοφόνων πριν λίγες ώρες στη Λευκωσία. Το συγκρότημα ΔΙΑΣ, με την ημερήσια εφημερίδα ΣΗΜΕΡΙΝΗ, τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΙΓΜΑ και το ΡΑΔΙΟ ΠΡΩΤΟ, ήταν η ναυαρχίδα του απορριπτικού κινήματος όταν οργίαζε η πληρωμένη διακομματική αλητεία σε Κύπρο και Ελλάδα.
Η δολοφονία του Διευθυντή του συγκροτήματος πιστεύω ότι εντάσσεται σε ένα οργανωμένο σχέδιο τρομοκράτησης του Κυπριακού Ελληνισμού. Η σύληση του τάφου του Τάσσου Παπαδόπουλου, οι περίεργοι ανθελληνικοί βανδαλισμοί στην Λεμεσό, στον τάφο του Σπύρου Κυπριανού και τώρα αίμα. Οι δολοφόνοι ξέρανε ότι σκοτώνοντας τον γιο «σκοτώνουν» και τον πατέρα. Έτσι νομίζουν ίσως, γιατί δεν ξέρουν τον Κωστή… Ποιοί λοιπόν; Θα το πω. Άγγλοι ή Τούρκοι ή και οι δυο μαζί. Οι «βασιλικοί κίναιδοι», τα διεθνή τσιμπούρια των λαών, έχουν αγκιστρωθεί στην Κύπρο και οι Τούρκοι θα έφευγαν πιο εύκολα από αυτούς. Οι κοκκινόκωλοι ποτέ δεν ξέχασαν ότι τους πολεμήσαμε στην Κύπρο. Το αφασιακό αθηναϊκό κράτος ξέχασε την ΕΟΚΑ. Οι Άγγλοι όχι. Κανείς δεν ήταν πιο δραστήριος από αυτούς υπέρ του σχεδίου Ανάν. Όλο το λαδωμένο σκυλολόϊ, όλοι οι αργυρώνητοι κοπρίτες πηγαινοερχόντουσαν. Για τους Άγγλους είμαστε ιστορικός χώρος επιρροής κι ασυδοσίας. Σήμερα είναι υπεργολάβοι των ΗΠΑ αλλά πάντα στην Κύπρο και την Ελλάδα έχουν μια δική τους ξεχωριστή αντζέντα λόγω των «κυρίαρχων» βάσεων και μακραίωνων γεωστρατηγικών σχεδιασμών. Γι’ αυτό «παίζουν» παντού, σε όλο το εύρος του μετώπου των εθνικών μας θεμάτων. Πίσω από Τσάμηδες, μακεδονικό, ελληνόφωνες ΜΚΟ, θα βρείτε εύκολα το βασιλικό αδερφάτο (Queens buggers) και τις θυγατρικές τους να αλωνίζουν. Είναι λοιπόν μια σοβαρή εκδοχή που συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες. Ίσως όχι απλώς εκδοχή… Οι φρικαλέοι τυμβωρύχοι – κλέφτες σκηνωμάτων κι οι κουμπουροφόροι φονιάδες στοχεύουν στο σπάσιμο του ηθικού των Ελλήνων της Κύπρου. Οι κινούντες τα νήματα πήραν τα μαθήματα τους από την λερή πατσαβούρα του ΟΧΙ που τους πέταξε ο λαός στο δημοψήφισμα και τώρα παίζουν σκληρό κι αιματηρό παιχνίδι. Φροντίζουν το τοπίο πριν την επαίσχυντη «λύση». Θέλουν να σιγουρέψουν την παρτίδα. Τα μεμέτια, κεμαλικοί και ισλαμοφασίστες, αισθάνονται τόσο κοντά στο ελληνικό σφαχτάρι, που μουγκρίζουν από αδημονία. Έχουν ανθρώπους ικανούς για κάθε βρωμιά ή μπορούν να βρουν στον κυπριακό υπόκοσμο, όπως έκαναν το 1994 για την δολοφονία του εθνομάρτυρα Θεόφιλου Γεωργιάδη και στην Κύπρο τα συμφέροντα τους συμπίπτουν με των Άγγλων. Άλλωστε όταν εμείς διεξαγάγαμε τον αντιαποικιακό αγώνα, εμείς κι οι τρομεροί Ιρλανδοί, τα μεμέτια στρατολογούνταν πρόθυμα στο Επικουρικό Σώμα. Βασανιστές, δήμιοι, δεσμοφύλακες, ήταν από τα λαμπρά επαγγέλματα που υπηρέτησαν τ’ αδέρφια μας οι τουρκοκύπριοι για τους καλούς τους φίλους τους Άγγλους. Πολλές θανατικές καταδίκες αγωνιστών της ΕΟΚΑ τις εισηγήθηκε ένας εισαγγελέας. Τον ξέρετε. Ραούφ Ντενκτάς. Κρατάει χρόνια το νταραβέρι τους. Τυμβωρυχίες και φόνος συμβαίνουν λίγο πριν αρχίσει ο σύντροφος Χριστόφιας τις κυλιόμενες συνομιλίες με τον σύντροφο Ταλαάτ, έχοντας ήδη προσφέρει στο τραπέζι εναλλασσόμενη προεδρία κι άλλα καλούδια, τα οποία οι Τούρκοι κατά την προσφιλή τους μέθοδο, τα σημειώνουν και φωνάζουν ότι δεν είναι αρκετά κι ότι τους ρίχνουμε στο παζάρι, αφού αυτοί, ως γνωστόν, είναι φίλοι μας και θέλουν το καλό μας.
Η ηγεσία του ΑΚΕΛ έχει ένα βαθιά ριζωμένο σύμπλεγμα κατωτερότητας. Είναι ίσως το μοναδικό αριστερό κόμμα στον κόσμο ολόκληρο, που όχι μόνο ΑΠΕΙΧΕ από τον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα του λαού του αλλά τον λοιδώρησε κι από πάνω. Απ’ το μεγαλείο του Καραολή, του Δημητρίου, του Αυξεντίου, του Μάτση, του Πατάτσου, η ακελική ηγεσία δεν δικαιούται ούτε μια τρίχα. Σύρθηκαν στο ΟΧΙ από την βάση τους αλλά ο Χριστόφιας δεν το χώνεψε ποτέ. Γι’ αυτό τώρα εργάζεται πυρετωδώς για την αποδόμηση του απορριπτικού φρονήματος. Όχι ο Χριστόφιας δεν εργάζεται για καμμιά ξένη δύναμη. Κάνει κάτι χειρότερο: τα πιστεύει. Είναι χρήσιμος…Οι Άγγλοι τον παίζουν «μπάλα», μέχρι άρθρο για την ΧΑΡΑΥΓΗ έγραψε ο Γκόρντον Μπράουν, ίσως εις μνήμη των ιστορικών σχέσεων των κυπρίων συντρόφων με το Εργατικό Κόμμα. Το Λονδίνο ξέρει πως ο Χριστόφιας είναι σε αδιέξοδο, παγιδευμένος στις παλαιοκομμουνιστικές δύσκαμπτες αντιλήψεις του, αφού αρνείται να δει και δεν μπορεί να μάθει. Ξέρετε τι θέλει να κάνει ο σύντροφος Πρόεδρος; Εθνογένεση. Νομίζει ότι τα Έθνη φυτρώνουν σε πολιτικά θερμοκήπια και θα μπολιάσει λίγη ρωμέϊκη χαρωπή χωριατοσύνη με τουρκοκυπριακό ισλαμικό μπόλι και θα φτιάξει «κυπριακή ταυτότητα» μακριά από την Ελλάδα και την Τουρκία. Ο Χριστόφιας, χωρίς να το ξέρει και χωρίς να το θέλει, «φλερτάρει» με την «δόξα» του Δημητρίου Ιωαννίδη, της αρσακειάδας του Κορυδαλλού. Γιατί το αποτέλεσμα μπορεί να είναι το ίδιο και χειρότερο. Ο Ιωαννίδης παραλίγο να καταστρέψει τελείως την Κυπριακή Δημοκρατία, ο Χριστόφιας θα το καταφέρει άραγε; Έχει τις καλύτερες των προθέσεων, αγαπάει τον τόπο του αλλά μπορούμε, ξέρετε, να έχουμε προδοσία χωρίς προδότες, γιατί το αποτέλεσμα μετράει. Κι όταν καταρρεύσει το σαθρό ανανικό οικοδόμημα στην «μεταβατική περίοδο», ο Κερυνειώτης Πρόεδρος να βρεθεί κι αυτός με την βαλιτσούλα του στη Νέα Λευκωσία, κάπου στα πέριξ των Αθηνών. Όμως τον λογαριασμό για 700.000 παγιδευμένους Έλληνες στην άλλη άκρη της Μεσογείου θα τον πληρώσει τελικά το Έθνος στο σύνολο του, το οποίο η Άγκυρα το βλέπει ως ενιαίο σώμα και δεν δίνει δεκάρα για τις απολιθωμένες διεθνιστικές προλήψεις του λαϊκού παιδιού απ’ την Κερύνεια που νομίζει πως το Ελληνικό φρόνημα των Κυπρίων είναι κάτι σαν φρονιμίτης. Ως τότε, εν αγνοία του, φλεγματικοί Βρετανοί και ανυπόμονοι Τούρκοι θα προετοιμάζουν το τοπίο… 12.01.2010 Οι Ρώσοι «κάουμποϊς» και ο... οδυνηρός συμβιβασμός του Χριστόφια… Του ΓΙΑΝΝΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ Ο ΔΙΕΘΝΗΣ Τύπος και ειδικότερα η γαλλική «Le Monde» υποστηρίζουν ότι η Γεωργία είναι θύμα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, που δεν οργάνωσε μόνο την «Επανάσταση των Ρόδων» το 1993, αλλά και την «Πορτοκαλί Επανάσταση» της Ουκρανίας, με στόχο την απομόνωση της Ρωσίας. Τελικώς, το μοιραίο λάθος της πολιτικής Μπους ήταν η προσπάθεια του περασμένου Απριλίου, όπως ενταχθεί η Γεωργία και η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ. Με την κίνηση αυτή, μάλλον, οι Αμερικανοί τα θαλάσσωσαν. Γιατί; Διότι: Πρώτο, οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους δεν τους ακολούθησαν. Και ο λόγος είναι απλός. Τα δικά τους συμφέροντα δεν συγκλίνουν επί του συγκεκριμένου θέματος με εκείνα των ΗΠΑ. Οι Ευρωπαίοι εξαρτώνται ενεργειακά και δη στον τομέα του φυσικού αερίου από τη Μόσχα. Συνεπώς, θα ήταν σφάλμα εάν έρχονταν σε σύγκρουση μαζί της. Δεύτερο, η πολιτική των ΗΠΑ έθεσε σε συναγερμό τους Ρώσους, που έψαχναν την ευκαιρία για να ξεκαθαρίσουν τους ανοικτούς λογαριασμούς που είχαν στη γειτονιά τους και ειδικότερα με τους Γεωργιανούς, οι οποίοι, λόγω της στήριξης από τις ΗΠΑ, έχασαν το μέτρο. Και η Μόσχα, στη βάση του ηγεμονικού της ρόλου, επανήλθε στο διεθνές σύστημα με αμερικανικό «καουμπόικο τρόπο». Επιβλήθηκε διά της ισχύος της και μέσω μιας «ειρηνευτικής επιχείρησης». Τρίτο, η Ουάσινγκτον δεν υπερασπίστηκε, όπως πολλοί θα ανέμεναν, τη σύμμαχό της Γεωργία. Κατέστησε εαυτήν μέρος της σύγκρουσης και η διπλωματική πρωτοβουλία για κατάπαυση του πυρός πέρασε στα χέρια της Γαλλικής Προεδρίας της ΕΕ. Το μήνυμα της Μόσχας είναι σαφές: Στη γειτονιά μου εγώ κάνω κουμάντο. Και ειδικώς στον Καύκασο. Η Γεωργία δεν είναι απλώς μια γειτονική χώρα, αλλά και ενεργειακός κόμβος. Και η Ρωσία δεν είναι Ιράκ. Ούτε Σερβία. Έτσι επιβεβαιώνεται η κλασική ρεαλιστική αρχή, ότι διά της ισχύος είναι που καθορίζονται οι διεθνείς σχέσεις. Αν ήταν διαφορετικά τα πράγματα, η Ουάσινγκτον θα τιμωρούσε ή όχι τους Ρώσους ακόμη και με στρατιωτικά μέτρα, όπως έπραξε με τους Σέρβους το '99 για το… χατίρι των Κοσοβάρων; Με βάση λοιπόν την κρίση στη Γεωργία, κατανοεί κάποιος γιατί στην περίπτωση της Κύπρου η Τουρκία αλωνίζει. Διότι η Ελλάς, η φυσική μας προστάτιδα, όχι μόνο κατέστη αναξιόπιστη ως προς τις συμμαχικές έναντι της Κύπρου υποχρεώσεις της, αλλά και για έναν άλλο λόγο: Στη λογική της φινλανδοποίησης, η Αθήνα εξελίσσεται σε δορυφόρο της Άγκυρας. Διαφορετικά, πώς αλλιώς―όπως και η Γεωργία―θα βάζαμε την ουρά στα σκέλη μας και θα συζητούσαμε επί των τουρκικών όρων για μια λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, υπό το πρόσχημα ενός οδυνηρού συμβιβασμού; Δηλαδή, για μιαν άλλη μορφή διχοτόμησης;… [18.08.2008] Άλλο είναι το ζητούμενο Προσυπογραφή της διχοτόμησης, με το «επιχείρημα» της κινδυνολογίας... «για αποφυγή της διχοτόμησης»! Η ΚΑΤΑΛΗΞΗ κομματικών εκπροσώπων (ακόμη και του Αρχιεπισκόπου) είναι: -Συμπαριστάμεθα στον Πρόεδρο για τις επικείμενες συνομιλίες. Και ποιος λογικός άνθρωπος δεν θα επικροτούσε μια τέτοια σύμπνοια για καθολική ενίσχυση του Προέδρου; Αυτό ήταν, όμως, το ζητούμενο και το επιδιωκόμενο; Να υπενθυμίσουμε: Είχαν τεθεί από όλους (συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου) οι προϋποθέσεις για την έναρξη «απευθείας διαπραγμαστεύσεων»: α) Να σημειωθεί πρόοδος στα θέματα που συζητούνται στις Επιτροπές, και β) Να ξεκαθαριστεί (στοιχειωδώς) η «βάση της λύσης». Ούτε η μία ούτε η άλλη προϋπόθεση εκπληρώθηκε, αντιθέτως ενώ (υποτίθεται) ο Πρόεδρος και οι κομματικοί εκπρόσωποι συζητούσαν και εκτιμούσαν την κατάσταση και το «εάν ο Πρόεδρος θα προσέλθει στις συνομιλίες», οι Βρετανοί και ο Ταλάτ ανακοίνωναν πως αρχές του Σεπτέμβρη θα έχουμε «απευθείας συνομιλίες» πριν συναντηθεί με τον Πρόεδρο και πριν καθοριστεί η ημερομηνία. Η Τουρκία και οι καθοδηγητές της έχουν συνειδητοποιήσει, από την 1η Μαΐου 2004 και έπειτα (απόταν η Κυπριακή Δημοκρατία, διασωθείσα από την αυτοδιάλυση του Σχεδίου Χάνεϊ-Ανάν, εισήλθε δι' όλων της των εδαφών στην Ευρωπαϊκή Ένωση) ότι το παιχνίδι «του χρόνου που εδραιώνει τα κατοχικά δεδομένα» δεν μπορεί να συνεχιστεί σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δυστυχώς, την πραγματικότητα αυτή δεν την έχουν αντιληφθεί οι πολιτικές και κομματικές ηγεσίες Κύπρου και Ελλάδας. Έτσι σύρονται στις τουρκικές μεθοδεύσεις, που θέλουν να έχουν πρόχειρη δικαιολόγηση, όταν (αργά ή γρήγορα) η Τουρκία θα βρεθεί αντιμέτωπη με τις ευρωπαϊκές της υποχρεώσεις (και) έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είτε «συντηρηθούν» με «ροκάνισμα του χρόνου» οι «απευθείας διαπραγματεύσεις» είτε οδηγηθούν σε αδιέξοδο, η Τουρκία θα έχει ισχυρή επίκληση, για ν' αποφύγει τις υποχρεώσεις της έναντι της Κύπρου. Στην πραγματικότητα, λοιπόν, η υποτιθέμενη «καθολική ενίσχυση» στον Πρόεδρο για τις επί θύραις «απευθείας διαπραγματεύσεις» αλλού έπρεπε να στοχεύει. Αντί της «λευκής επιταγής» μία θα έπρεπε να είναι η καθολική απαίτηση: Ενόσω Τουρκία και Ταλάτ συνεχίζουν να επιμένουν στην απαίτηση συνεταιρισμού σε ίση βάση δύο «συνιστώντων κρατών», αποδοχή αυτών των προαπαιτούμενων συνιστά αυτοδιάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και διαιώνιση της τουρκικής κατοχής και του εποικισμού. Κοντολογίς: Προσυπογραφή της διχοτόμησης, με το «επιχείρημα» της κινδυνολογίας... «για αποφυγή της διχοτόμησης»! «Φιλελεύθερος» [03.08.2008] Εμείς, οι Τ/κ και οι «Στρατευμένοι» Του Κώστα Μαυρίδη, ακαδημαϊκού Τα τελευταία χρόνια καλλιεργείται μια διεστραμμένη αντίληψη στη σχέση ανάμεσα στους Ε/κ και τους Τ/κ . Ευθύνη φέρει κυρίως μια ομάδα «στρατευμένων» (γνωστοί παλαιότερα ως «opinion leaders»), η οποία επιμορφώθηκε ώστε να δέχεται με κατανόηση κάθε απαίτηση της Τ/κ πλευράς και κατά προέκταση της Τουρκίας, ενώ ταυτοχρόνως να λειτουργεί κατασταλτικά εναντίον οποιουδήποτε προασπίζεται την αποκατάσταση των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ε/κ, εφόσον αυτό αφαιρεί από τις τουρκικές απαιτήσεις. Κατά περίεργο τρόπο, η ομάδα των «στρατευμένων» προέρχεται προπαντός από εκ διαμέτρου αντίθετες ιδεολογίες―από ακραιφνείς μαρξιστές (πρώην σταλινικούς) μέχρι καθαρόαιμους δεξιούς (και πρώην πραξικοπηματίες). Όλοι αυτοί οι «στρατευμένοι»―στους οποίους συγκαταλέγονται βουλευτές, πρώην υπουργοί και μεγαλοεπιχειρηματίες―, δίνουν τη «μάχη» στα ΜΜΕ για διαμόρφωση της κοινής γνώμης, σε ευθυγράμμιση με όσα υπέδειξε ο αξιωματούχος της αμερικανικής πρεσβείας στη δημοσιογράφο Α. Χαραλάμπους (8.6.2008 Φιλελεύθερος). Έχουν ανόμοια ιδεολογικά κι άλλα κίνητρα, όμως συμμαχούν σε κάτι: «οι όποιες διεκδικήσεις της Ε/κ πλευράς πρέπει να παραγκωνισθούν διότι δεν οδηγούν στη λύση» και «όποιος αντιδρά ή εκφράζει διαφορετική άποψη, το κάνει διότι "δεν θέλει λύση"». Ενώ συμβαίνουν αυτά στο μέτωπο των ΜΜΕ, στο διαπραγματευτικό επίπεδο, προωθείται η περιβόητη «εποικοδομητική ασάφεια» του λόρδου Χάνεϋ με χρήση λεκτικού που επιτρέπει σε κάθε πλευρά να δίνει τη δική της ερμηνεία. Αυτό άλλωστε λέχθηκε και δημόσια από επίσημο αξιωματούχο της Κυβέρνησης. Τη διεστραμμένη αντίληψη για τους Τ/κ, αποτύπωσε σε γελοιογραφία του ο γνωστός ΠΙΝ, αποδεικνύοντας ξανά ότι μια εικόνα ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις (στην περίπτωση, ένα σκίτσο αξίζει όσο χίλιες αναλύσεις). Στη γελοιογραφία, ένας Ε/κ τρέχει με αγωνία προς ένα Αστυνομικό για να τον ενημερώσει: - Κύριε Αστυνομικέ. Εττουμπάραμεν με έναν Τουρκοκυπριακόν αυτοκίνητο. Και ο αστυνομικός ατάραχος του απαντά : - Πλήρωσε τζιαι σιώπα γιατί θα κατηγορηθείς ότι δεν θέλεις λύση. Η γελοιογραφία δίνει παραστατικά το μήνυμα της: οποιοσδήποτε αξιώνει οτιδήποτε από Τ/κ―ακόμη και για θέματα καθημερινότητας που αφορούν τη σύγκρουση δύο αυτοκινήτων―θα κατηγορηθεί ότι «δεν θέλει λύση». Με τέτοιου είδους προσέγγιση, φυσιολογικά οι απαιτήσεις των Τ/κ και της Τουρκίας συνεχώς θα αναβαθμίζονται. Για παράδειγμα, είναι γνωστό ότι σημαντική μερίδα των Τ/Κ δεν θέλει τους έποικους. Με τα χρόνια, η μερίδα αυτή μειώνεται ενόσω δυναμώνουν φωνές στις ελεύθερες περιοχές που προβάλλουν δήθεν την ανθρωπιστική πλευρά του θέματος και περιορίζουν το θέμα στον αριθμό: 50, 100 ή 200 χιλιάδες να παραμείνουν; Με τον τρόπο αυτό, ο εποικισμός ως πρόβλημα δεν υπάρχει κι επίσης, όποιο κι αν είναι το τελικό αποτέλεσμα, οι Ε/κ είναι σίγουρα ο μεγάλος χαμένος. Μια παραπλήσια πτυχή του θέματος, είναι η συλλογική επίρριψη ευθυνών στους Ε/κ για ό,τι συνέβηκε πριν 30, 40 χρόνια κι ακολούθως, η απαίτηση για συλλογική τιμωρία όλων των Ε/κ. Στην πραγματικότητα, η προσέγγιση ότι «όλοι φταίμε» απαλλάσσει τους ενόχους, τόσο στην Ε/κ πλευρά που διέπραξαν το έγκλημα (π.χ. την ελάχιστη μερίδα Ε/κ που συμμετείχε στο πραξικόπημα) όσο και τους Αττίλες που διέπραξαν την εισβολή και διατηρούν την κατοχή. Δυστυχώς, σε πολιτικό επίπεδο, αυτή η υπόδειξη για «συλλογική τιμωρία» συνιστά παρότρυνση στα θύματα που παραμένει να είναι οι Ε/κ να αποδεχτούν κι άλλες απαιτήσεις του εισβολέα. 1974 και εθνικοί θεατρινισμοί... Του Α. Φρυδά ΜΕ ΤΟΣΑ συμπεπληρωμένα χρόνια εθνικής οδύνης και ταπείνωσης μετά το πραξικόπημα και την εισβολή, ο κυπριακός ελληνισμός τα ολίγιστα ελπίζει περί ελευθερίαν και επιστροφή. Αντ' αυτού περί άλλων τυρβάζεται ζώντας τα μίζερα αποτελέσματα μιας εξαρχής εκτροχιασμένης στρατηγικής (συμβιβασμών και υποταγής) που είχαν αποφασίσει και ακολουθούν ηγεσίες αυτού του τόπου, οι οποίες διαλαλούν ως βούκινα―και επαναπροσεγγιζόμενοι―την πραμάτεια τους, με πατριωτικές κορώνες και ψευδοράματα χωρίς ειρμούς σε πάγκους φτηνοσυναλλαγών, εδώ και στην Ευρώπη.  Τα λάβαρα και το σαθρό υπόστρωμα της φιλοσοφίας περί ενός έντιμου ―δήθεν― συμβιβασμού και τα βαρύγδουπα βαρελότα των ηγεσιών περί τούτου, δεν πείθουν. Αφού τα έργα και τα πακέτα αιμοδοσίας στους κάθε λογής Τούρκους της κατοχής αναιρούν και ρεζιλεύουν τις θυσίες και τα πάλαι ποτέ οράματά μας. Στην πολύχρονη πορεία μας πολλοί ήδη αποκαλύπτονται σαν κατ' επάγγελμα ανελεύθερα πνεύματα, διαχειριστές―αντί πολέμιοι―της κατοχής και του εποικισμού. Οδαλίσκες της μεγαλειώδους ήττας, συγχρηματοδότες των εισβολέων, παρέα με τα ευρωπαϊκά ταμεία. Χωρίς έγκριση. Αλλά για την πανεθνική αυτή κατάντια, υπάρχουν δράστες και συνένοχοι. Υπάρχουν οι ολιγωρούντες, οι τουρκίζοντες, οι πολιτικάντηδες που έχουν ήδη εγκαταλείψει το όραμα της ελευθερίας και ομιλούν περί... επανένωσης (με ποιους;) και υπάρχουν και οι έμποροι, που στα ράφια ή στα πολιτικά τους γραφεία πουλούν και την ίδια την ψυχή τους έργοις και λόγοις, συμπορευόμενοι με ένα πρωτοφανούς μορφής πολύμορφο ρατσισμό αντάξιο της δουλοφροσύνης τμημάτων του Έθνους που έχουν διαγράψει το αγαθό της εθνικής αξιοπρέπειας. Θέλω να πω, δηλαδή, πως οι ανέκαθεν και νυν εκτροπές από το όραμα της ελευθερίας λειτουργούν πια σαν επίσημος τρόπος σκέψης και δράσης. Οι δε ντελάληδες του διζωνικού ψευδορεαλισμού πλειοδοτούν καθημερινά στον εκμαυλισμό της μνήμης και της εθνικής αυτογνωσίας. Και έτσι η ταπείνωση συνεχίζεται με τον αφελή λαό να σιωπά, ευρισκόμενον σε κατάσταση νήδυμου ύπνου. Δυστυχώς! Αν όμως ο ελληνισμός δεν καταφέρει να απαλλαγεί από την εθνική του νωθρότητα, οι διάφοροι παραπλανητικοί και συνεχιζόμενοι κορακισμοί και οι ταπεινωτικές πραγματοκοπίες (θα) επανεδραιώνουν χυδαία και την πεποίθηση ότι οι πατριωτικολογίες των ηγετών του δεν σημαίνουν τίποτε άλλο παρά... ένα φτηνό πολιτικό θεατρινισμό μέσω του οποίου, μάταια (ελπίζω), επιδιώκεται η εξαπάτησή μας και η απαλλαγή εκείνων από την προϊούσα ευτέλεια και τις ιστορικές μας ευθύνες. Με τους Αγγλοτούρκους και τους Ευρωπαίους να επιχαίρουν για το κατάντημά μας. Όθεν: Η επανατοποθέτηση θέσεων και εθνικών στόχων για απαλλαγή από το μίασμα της κατοχής και των παραγώγων της, δεν μπορεί να απορρίπτεται άλλο. Και τούτο αφού θα έχουμε πρώτα αποδεχτεί πως βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια τεράστια, κτηνώδη και μοχθηρή μηχανή, στην οποία θα πρέπει ν´αντισταθούμε, ούτως ή αλλέως. Κάθε άλλη πρακτική, είδαμε που μας έχει οδηγήσει ήδη. Με τον εχθρό εντός των τειχών να λεηλατεί ημάς και αλλήλους, εθνικά ευνουχισμένους και υποταγμένους. Υ.Γ. Λίγο προτού δολοφονηθεί (από την ελληνική χούντα του 1967) ο Αλ. Παναγούλης είπε: «Αλίμονο στους λαούς που δεν σκότωσαν τους τυράννους τους την ώρα της μάχης.» Αλίμονο λοιπόν...αν! Οι «10 Εντολές» των Τούρκων και οι 110 ψευδαισθήσεις των Ελλήνων Το «πανόραμα» των τουρκικών θέσεων συνιστούν οι τελευταίες δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Αλί Μπαμπατζάν και του κατοχικού ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, όπως παρουσιάστηκαν στις Βρυξέλλες και σε συνέντευξη του τελευταίου στο Euronews. Περιεκτικά και περιγραφικά, Μπαμπατζάν και Ταλάτ μας είπαν ότι: 1. Το κοινό ανακοινωθέν Χριστόφια-Ταλάτ συνάδει με τις θέσεις του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας. 2. Η παρθενογένεση αποτελεί στοιχείο εκ των ων ουκ άνευ για την τουρκική πλευρά. 3. Μία κυριαρχία του κυπριακού κράτους δεν είναι αποδεκτή. Εφόσον θα υπάρξουν δύο συνιδρυτικά κράτη, η κυριαρχία θα είναι διπλή. 4. Η Τουρκία είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια της Κύπρου και συνεπώς η οποιαδήποτε λύση πρέπει να εγκριθεί από αυτήν. Άρα, αφαίρεση του «δικαιώματος» της Εγγυήτριας Δύναμης και κατ’ επέκταση των επεμβατικών της «δικαιωμάτων» δεν είναι διαπραγματεύσιμα. 5. Τα λιμάνια και τα αεροδρόμια της Τουρκίας δεν θα ανοίξουν για τα πλοία και τα αεροπλάνα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αναγνώριση δεν θα υπάρξει πριν από τη λύση του Κυπριακού. 6. Θέμα εποίκων δεν υπάρχει. Το θέμα είναι ανθρωπιστικό. 7. Στο περιουσιακό υπάρχουν τρεις λύσεις: Αποζημιώσεις, ανταλλαγή, αποκατάσταση. 8. Τα τουρκικά στρατεύματα δεν θα αποχωρήσουν. Βρίσκονται στο νησί σύμφωνα με τη Συνθήκη Εγγυήσεως και το 95% των Τουρκοκυπρίων επιθυμεί την παραμονή τους, εξαιτίας της έλλειψης εμπιστοσύνης προς τους Ελληνοκυπρίους. 9. Η πολιτική ισότητα των «δύο κρατών και δύο λαών» είναι ζωτική για τους Τουρκοκυπρίους. Πολιτική ισότητα όχι μόνο αριθμητικά, αλλά και στην αποτελεσματική συμμετοχή στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και στην εφαρμογή των αποφάσεων. 10. Τουρκία και Ταλάτ είναι δυάδα ομοούσια. Αυτός είναι περίπου ο δεκάλογος των Τούρκων. Οι «10 Εντολές» που δεν μπορεί καμιά κυβέρνηση να τις παραβεί και κανένας ηγέτης Τούρκος ή Τουρκοκύπριος να υπερφαλαγγίσει. Πού και πότε Μπαμπατζάν και Ταλάτ παρουσίασαν αυτόν τον απαράδεκτο Δεκάλογο; Ο μεν Μπαμπατζάν ελάχιστες μόνο μέρες μετά τη συμφωνία Χριστόφια-Ταλάτ, η οποία χαιρετίστηκε ότι ανοίγει το δρόμο για έναρξη ουσιαστικών συνομιλιών. Και η παρουσίαση έγινε στο κέντρο της Ευρώπης, στις Βρυξέλλες, ο δε Ταλάτ μέσω του ευρωπαϊκού δικτύου Euronews. Υπάρχει άνθρωπος λογικός, με ελάχιστη κρίση, να πιστεύει ότι είναι δυνατόν να προκύψει ουσιαστικός διάλογος, συμφωνία και λύση στη βάση αυτών των ακραίων θέσεων των Τούρκων; Είναι ποτέ δυνατόν να πιστεύει λογικός άνθρωπος, με στοιχειώδη διορατικότητα, ότι με βάση τα σημερινά περιφερειακά και διεθνή δεδομένα, θα υποχρεωθεί η Τουρκία να κάμει πίσω από αυτές τις θέσεις; Αν υπάρχει άνθρωπος στην Κύπρο που να έχει τέτοιες στρεβλωμένες αντιλήψεις, τότε δεν έχει αίσθηση της πραγματικότητας. Αν οι Τούρκοι έχουν τις 10 Εντολές, εμείς διατηρούμε τις 110 ψευδαισθήσεις! Ο δεκάλογος των Τούρκων δεν προσφέρει ούτε αμυδρή ελπίδα εξεύρεσης λύσης. Και ούτε πειθώ θα χρησιμοποιηθεί ούτε πίεση στην Τουρκία από οποιονδήποτε, για να εγκαταλείψει τις ακραίες θέσεις της και να διαπραγματευθεί σοβαρά.
Εδώ, βεβαίως, ο Πρόεδρος Χριστόφιας και ο Στέφανος Στεφάνου φιλότιμα προσπαθούν να αντικρούσουν τον Μπαμπατζάν και τον Ταλάτ. Ποιος τους ακούει; Ο Μπαμπατζάν μιλά από τις Βρυξέλλες και απευθύνεται προς τους Ευρωπαίους, ο Ταλάτ στέλλει τα μηνύματά του μέσω του διεθνούς κύρους δικτύου Euronews. Οι ηγέτες μας από πού μιλούν και προς ποιους απευθύνονται; Από τη Λευκωσία προς τους Κυπρίους. Αλλά μόνοι μας τα λέμε, μόνοι μας τα ακούμε... Γιατί δεν κάνουμε το εποικοδομητικότερο; Να σκεφτούμε τι θα πράξουμε, όταν προκύψει το βέβαιο ναυάγιο και πώς θα αντιμετωπίσουμε τα χειρότερα που έρχονται... ΣHMEΡΙΝΗ [01.06.2008] Κλάψε Κύπρος μου τη κόκκινη σου μοίρα... Ο  κ. Γ. Ιακώβου μόλις τώρα από το Ράδιο Πρώτο (8.26 πρωινή Σάββατο 19.4.2008) ερωτηθείς αν γνωρίζει τα ονόματα των Τουρκοκυπρίων που επανδρώνουν τις ομάδες και επιτροπές,  δήλωσε ξεκάθαρα ότι δεν τα γνωρίζουν. Μάλιστα ερωτηθείς κατά πόσον αληθεύουν πληροφορίες ότι αυτές επανδρώνονται και από έποικους είπε ουσιαστικά ότι αυτό ίσως είναι αλήθεια, γιατί, οι Τουρκοκύπριοι επικαλούνται είπε, ότι δεν έχουν αρκετούς έμπειρους για τέτοια θέματα και έτσι συμπληρώνουν με ξένους ή από την Τουρκία! Ομως, αν οι δικές μας επιτροπές και ομάδες είχαν Ελλαδίτες εμπειρογνώμονες δεν θα ξέσχιζαν τα ιμάτιά τους οι Τουρκοκύπριοι και η Αγκυρα; Δηλαδή, η Άγκυρα θα ελέγχει όλη αυτή την δραστηριότητα όχι μονο μέσω του εγκάθετου της Μ. Α. Ταλάτ αλλά και απευθείας με ΔΙΚΟΥΣ της ανθρώπους! Δηλαδή, αφενός ο κ. Χριστόφιας έβγαλε ομαδικά στο προσκήνιο τους ειδικά εκπαιδευθέντες στα ανανικά σεμινάρια της Οξφόρδης και του ΠΡΙΟ (που χρηματοδούνται από το Foreign Office, το Στέιτ Ντεπάρτμεντ και την Αγκυρα) και λοιπούς συνοδοιπόρους ανανιστές, και αφετέρου η Αγκυρα τοποθετεί απευθείας δικούς της για διαπραγματευτές στις ομάδες και επιτροπές, οπόταν για ποία λύση πραγματικά έχουν όρους εντολής αυτές οι ομάδες για να χρειάζεται και ειδική προετοιμασία του λαού  για να την...δεκτή; Αν δεν είναι τουρκοσυμφέρουσα για να επιχαίρεται και τόσο πολύ για βελτίωση του κλίματος και η τουρκολάγνα, συστρατευμένη στην εξυπηρέτηση των τουρκικών συμφερόντων, Τζόαν Ράιαν; Κατά τα άλλα λύση σου λένε από ...Κύπριους για τους Κύπριους! Made in England and Ankara! Κλάψε Κύπρος μου τη μαύρη σου τη μοίρα ή μάλλον την κόκκινη... Φανούλα Αργυρού Λονδίνο 19.4.2008 Ο εμπαιγμός της «λύσης για τους Κυπρίους από τους Κυπρίους» Tου ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ ΓΙΑΤΙ οι Βρετανοί είναι τόσο ένθερμοι και ενθουσιώδεις υποστηρικτές και προαγωγοί της θέσης Χριστόφια για «λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους»; Η εύκολη απάντηση είναι ότι δεν επιθυμούν να ξανακάψουν τα δάκτυλά τους, μετά την ηχηρή απόρριψη του σχεδίου Ανάν, που έφερε ευδιάκριτα τα δακτυλικά τους αποτυπώματα. Η πονηρή απάντηση είναι ότι γνωρίζουν κάλλιον παντός άλλου ότι δεν είναι δυνατόν να εξευρεθεί λύση για τους Κυπρίους από τους Κυπρίους, χωρίς εκ των προτέρων η Τουρκία να δώσει τη συγκατάθεσή της. Οι ομάδες εργασίας και οι τεχνικές επιτροπές δεν πρόκειται να παραγάγουν έργο, εκτός και αν η τουρκική κυβέρνηση ανάψει το πράσινο φως. Τι θα συμβεί αν τα πράγματα οδηγηθούν σε αδιέξοδο, εξ υπαιτιότητας της τουρκικής πλευράς και μαξιμαλιστικών ή εκβιαστικών θέσεων και απαιτήσεών της; Είναι δυνατόν οι Βρετανοί, που διατυμπανίζουν ότι αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία για λύση-επανένωση, να την αφήσουν να πάει χαμένη και να δημιουργηθούν προβλήματα και για τα δικά τους συμφέροντα; Δεν πρέπει να αποκλείεται δραστική αμερικανο-βρετανική παρέμβαση για διάσωση των συνομιλιών με ένα στόχο: Όχι τόσο την εξεύρεση λειτουργικής λύσης, που να εξυπηρετεί τους Κυπρίους, όσο, κυρίως, ρύθμισης που θα διευκολύνει την Τουρκία, ενόψει ακριβώς της αξιολόγησής της περί το τέλος του 2009. Αλλ' η Τουρκία έχει εισέλθει σε νέα κρίση και αντιπαράθεση μεταξύ κεμαλιστών-στρατιωτικών και του πολιτικού Ισλάμ, που εκπροσωπεί ο Ερντογάν. Η κρίση δεν αναμένεται να λυθεί παρά στις αρχές του 2009, υπό τις ιδεωδέστερες των προοπτικών. Μέχρι τότε, οι επιτροπές θα λειτουργούν για να λειτουργούν, οι Χριστόφιας-Ταλάτ θα συναντώνται και θα δίνουν την εικόνα ότι επιλύουν προβλήματα, αλλά δεν θα παράγεται ουσιαστικό έργο. Γιατί; Διότι ο Τούρκος Πρωθυπουργός δεν είναι σήμερα σε θέση να προβεί σε εκείνα τα βήματα, που να δικαιολογούν οποιεσδήποτε παραχωρήσεις ή υποχωρήσεις στις διάφορες πτυχές του Κυπριακού. Θα οδηγούσαν στην πολιτική και άλλη αυτοκτονία του. Θα το υπογραμμίσουμε ξανά: Όταν ο Μακάριος δέχτηκε το 1977 να αυτοϋποβιβαστεί σε κοινοτάρχη για να συναντηθεί με τον κατοχικό Ντενκτάς, έκαμε την πρώτη ολέθρια απενοχοποίηση της Τουρκίας. Την έθεσε εκτός πλαισίου ευθυνών για την κατοχή και για τη λύση του Κυπριακού. Την απήλλαξε. Και το Κυπριακό, από διεθνές πρόβλημα τουρκικής εισβολής και κατοχής, μετετράπη σε δικοινοτική διαφορά! Αλλ' είναι ηλίου φαεινότερον ότι ουδέποτε η τ/κυπριακή ηγεσία ενήργησε για τα συμφέροντα των Τ/κυπρίων. Είναι, με αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων, υποτελής διοίκηση στην κατοχική δύναμη. Ο Ντενκτάς και ο πρώην πρόεδρος του Τ/κ Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου, ο τ/κ τύπος και Τ/κ ηγέτες παραδέχονται ότι δεν μπορούν να αποφασίσουν χωρίς την έγκριση της Τουρκίας. Ο Ταλάτ, σε συνέντευξή του προ μηνός, και απαντώντας σε πρόθεση του Χριστόφια να τον βοηθήσει να... επαναστατήσει κατά του τουρκικού στρατογραφειοκρατικού κατεστημένου, διαβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται να αυτοκτονήσει. Παρατηρείται έτσι, από ελληνικής πλευράς, το εξής πολιτικώς ακατανόητο και οξύμωρο: Ενώ λέγεται ότι το κλειδί της λύσης βρίσκεται στην Άγκυρα, ενώ ο Δ. Χριστόφιας, με τη συνέντευξή του στη «Σ», κάλεσε τα Ην. Έθνη, την Ε.Ε. και τους «5» του Σ. Ασφαλείας να ασκήσουν πιέσεις στην Τουρκία να συναινέσει σε λύση, η Τουρκία δεν εμπλέκεται. Οι ελπίδες της ηγεσίας μας εναποτίθενται στον υποτελή και φρουρό της κατοχής Ταλάτ. Θα ήταν, βέβαια, ευχής έργον αν μπορούσαμε, ως Κύπριοι, μόνοι και άνευ εξωτερικών παρεμβάσεων, να βρούμε λύση. Και θα βρίσκαμε. Αλλά... Η εισβαλούσα και κατέχουσα την Κύπρο, χώρα είναι η Τουρκία, η οποία συμπεριφέρεται έναντί μας ως Καυκασιανός ληστής. Δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλ' έχει την απαίτηση η Λευκωσία να τη διευκολύνει―και τη διευκολύνει, δυστυχώς...―στην ευρωπαϊκή πορεία της. Η Τουρκία είναι εγγυήτρια της Κύπρου, αλλ' είναι η πρώτη που κατέλυσε την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της. Η Τουρκία ελέγχει και κατευθύνει την 
τ/κ ηγεσία και, άρα, εκείνη έπρεπε να εμπλακεί και να λογοδοτεί για τις διάφορες πτυχές του προβλήματος. Εξάλλου, σήμερα, η Κύπρος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτήν την ιδιότητα και αυτό το δυνατό χαρτί η πολιτική ηγεσία, υποκύπτουσα σε βρετανικές και άλλες πονηρές σειρήνες, υποβάθμισε και αγνόησε. Το προεκλογικό σύνθημα του Χριστόφια, για «λύση για τους Κυπρίους από τους Κυπρίους», θα είχε κάποιο νόημα αν το Κυπριακό ήταν δικοινοτική διαφορά. Δεν είναι! Ουδέποτε ήταν. Είναι διεθνές πρόβλημα τουρκικής εισβολής-κατοχής. Γιατί το ξεχνά; Δεν κατανοεί ο Πρόεδρος ότι η τόσο θερμή και ενθουσιώδης υποστήριξη της θέσης του από τους Βρετανούς είναι η αψευδέστερη απόδειξη της προσπάθειάς τους να αποενοχοποιήσουν πλήρως την Τουρκία, να μετακυλίσουν ευθύνες πιθανού ναυαγίου στους ώμους του και να την προωθήσουν άμωμη και αψεγάδιαστη στην Ευρώπη; Αφού ο Πρόεδρος και η πολιτική ηγεσία παραδέχονται ότι το κλειδί λύσης βρίσκεται στην Άγκυρα, γιατί χρησιμοποιούν έναν άσχετο αγγελιαφόρο, αντί να χτυπήσουν απευθείας την πόρτα του Τούρκου πασά; Και ας μην προταχθεί το κωμικό επιχείρημα ότι, η Τουρκία δεν μας αναγνωρίζει, άρα είμαστε υποχρεωμένοι να συνομιλούμε με τους υποτελείς της. Αυτά είναι προφάσεις ανεπαρκείας και αιτιάσεις ατολμίας. Ακόμα και ο πλέον άσχετος των πολιτών αντιλαμβάνεται ότι χωρίς τη συγκατάθεση της Τουρκίας δεν πρόκειται να υπάρξει λύση. Να το υπογραμμίσουμε ξανά: Η Τουρκία δεν θέλει βιώσιμη λύση. Απαιτεί και μεθοδεύει τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον πλήρη έλεγχο της νήσου, επειδή αυτό επιτάσσουν τα στρατηγικά της συμφέροντα και λόγοι ασφάλειας. Μας το φωνάζει κάθε μέρα. Από αυτά τα δεδομένα έπρεπε να ξεκινήσει η αντιμετώπιση της Τουρκίας, και η χάραξη αποφασιστικής πολιτικής, όχι με γελάκια και αγκαλίτσες με τον υποτελή Ταλάτ, και λουκουμάδες στη Λήδρας. [20.04.08] Το σχέδιο Ανάν τώρα τσιμεντώνεται και επιστρέφει! Tου ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ ΣΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ του, που παραχώρησε στη «Σ» (14.4.2008), ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε τα εξής: «Η βάση της διαπραγμάτευσης είναι το σχέδιο Ανάν; Αυτό θα ήθελαν ορισμένοι, συμπεριλαμβανομένης και της τ/κυπριακής πλευράς. Δεν είναι, όμως, έτσι τα πράγματα. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Έχει γίνει σαφές σε όλους ότι δεν συζητούμε με βάση το σχέδιο Ανάν και το λέω αυτό, γιατί κάποιοι εκφράζουν την ανησυχία μήπως ο Χριστόφιας επαναφέρει το σχέδιο Ανάν (...). Βάση λύσης υπάρχει και δεν είναι το σχέδιο Ανάν. Είναι τα ψηφίσματα των Ην. Εθνών, οι συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου, ακόμη και η συμφωνία της 8ης Ιουλίου». Δύο 24ωρα αργότερα, επειδή η Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κοντολίζα Ράις είχε αφήσει υπονοούμενα για επαναφορά του σχεδίου Ανάν, ο Κυβ. Εκπρόσωπος, Στ. Στεφάνου δήλωσε (16.4.2008) ότι το σχέδιο Ανάν αποτελεί παρελθόν και δεν μπορεί να αποτελέσει βάση διαπραγμάτευσης στο Κυπριακό. Όμως, ο Βρετανός Ύπατος Αρμοστής, ος τα πανθ’ ορά και εποπτεύει, σε συνέντευξή του στη «Σ» (6.4.2008), είπε τα εξής αποκαλυπτικά:
«Υπάρχει πολύ υλικό, που συμφωνήθηκε προηγουμένως, και από το οποίο μπορεί να αντληθεί χωρίς να υπάρχει η ανάγκη να ξεκινήσουν εντελώς από την αρχή». Αυτό το «πολύ χρήσιμο υλικό», όπως ο Μίλετ το χαρακτήρισε, μπορεί να αντληθεί από προηγούμενες συμφωνίες και έτσι δεν χρειάζεται οι δύο ηγέτες να ξεκινήσουν από την αρχή. Κοντός ψαλμός! Άμα το λέγει ο Βρετανός Αρμοστής, εκπρόσωπος μιας χώρας που ξέρει πριν από μας για μας, τι θα συμβεί στο Κυπριακό (δεν είχε προαναγγείλει, δύο μήνες προηγουμένως, την εκλογή Χριστόφια; Δεν είχε προαναγγείλει το άνοιγμα της Λήδρας;), εμάς μας πέφτει λόγος; Επειδή η αλήθεια είναι το πρώτο μεγάλο θύμα κάθε πολιτικής διαπραγμάτευσης, πώς να χαρακτηρίσουμε τη σύνθεση των ομάδων εργασίας και των τεχνικών επιτροπών της ελληνικής πλευράς; Πρόκειται για την επίσημη, πλέον, επέλαση γνωστών και σεσημασμένων Οξφορδιανών και Χαρβαντιανών προαγωγών του σχεδίου Ανάν, με τις ευλογίες του... απορριπτικού Χριστόφια! Από πού να ξεκινήσουμε; Διαβάζουμε στη χθεσινή «Χαραυγή» ονόματα: Τουμάζος Τσελεπής, πρωθιερέας του σχεδίου Ανάν, θα είναι ο συντονιστής των ομάδων εργασίας και των τεχνικών επιτροπών. Υπάρχει καλύτερος και συνεπέστερος προαγωγός του σχεδίου; Σώτος Ζακχαίος, επίσης θιασώτης του σχεδίου Ανάν. Τάκης Χατζηδημητρίου, εκ των ζηλωτών του τερατουργήματος Ανάν. Μιχάλης Σαρρής και κυρίως η πολυπράγμων Πραξούλα Αντωνιάδου (εκ των πρωτεργατών πρόσφατης μελέτης του γνωστού PRIO, διά της οποίας μάς υπόσχονται χιλιάδες ευρώ στον καθένα και οικονομική... κατάκτηση της Τουρκίας). Μιχάλης Ατταλίδης, εξίσου πασίγνωστος υποστηρικτής του σχεδίου. Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή, πρώην υπ. Εξωτερικών επί Τάσσου, και αυτή θιασώτις του σχεδίου Ανάν. Και βεβαίως, δεν λησμονούμε τον Γιώργο Βασιλείου, πρώην πρόεδρο της Δημοκρατίας και εκ των κορυφαίων του Αναν-ικού χορού. Ούτε, φυσικά, παραγνωρίζεται ο ρόλος του Συμεώνος Μάτση στην εν παντί προώθηση του ανοσιουργήματος. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Κυβερνητικός του Εκπρόσωπος ερωτώνται: Γιατί νομίζουν ότι μπορεί να εμπαίζουν τόσο χοντρά τον κυπριακό ελληνισμό, με τις κατά του σχεδίου Ανάν δηλώσεις τους; Έχουν την εντύπωση ότι απευθύνονται σε εσμό ανεγκέφαλων και απροβλημάτιστων πολιτών; Σεσημασμένη Αναν-ιάς, τάληθώς γράφουσα χθες, επιχαίρει επειδή ο Πρόεδρος έδωσε πολιτική κατεύθυνση με τις επιλογές του. Ποια; Το επίσημο τσιμέντωμα του «ναι» στο σχέδιο Ανάν, που επιστρέφει με ταχύτητα φωτός. Το «όχι» ήταν απλώς η επιτήδεια προκάλυψη του «ναι». Τα σεμινάρια της Οξφόρδης και του Χάρβαρντ τώρα δικαιώνονται... [19.05.2008] http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2010/aug/03/cyprus-problem-fuelling-racismhttp://www.guardian.co.uk/commentisfree/2010/aug/03/cyprus-problem-fuelling-racismhttp://www.guardian.co.uk/commentisfree/2010/aug/03/cyprus-problem-fuelling-racismhttp://cms.horus.be/files/99935/MediaArchive/national/Cyprus%20-%20SR%202008.pdfhttp://cms.horus.be/files/99935/MediaArchive/national/Cyprus%20-%20SR%202008.pdfhttp://www.politis.com.cy/cgibin/hweb?-A=961755&-V=articleshttp://pontiki.com.cy/index.php/18/3735.htmlhttp://www.efylakas.com/archives/7240http://www.efylakas.com/archives/7240http://www.sigmalive.com/blogs/loizoum/201006/278445http://www.sigmalive.com/blogs/loizoum/201006/278445http://www.efylakas.com/archives/7415http://www.efylakas.com/archives/7415http://www.efylakas.com/archives/7415http://cyprusindymedia.blogspot.com/2010/07/blog-post_28.htmlhttp://cyprusindymedia.blogspot.com/2010/07/blog-post_28.htmlhttp://cyprusindymedia.blogspot.com/2010/07/blog-post_28.htmlhttp://www.yialousa.org/downloads/Enosis_201007.pdfhttp://www.efylakas.com/wp-content/uploads/2009/08/den-ksexnw-antifa.jpghttp://www.efylakas.com/archives/1745http://www.efylakas.com/archives/1745http://www.efylakas.com/archives/4217http://www.efylakas.com/archives/4217http://www.efylakas.com/shapeimage_1_link_0shapeimage_1_link_1shapeimage_1_link_2shapeimage_1_link_3shapeimage_1_link_4shapeimage_1_link_5shapeimage_1_link_6shapeimage_1_link_7shapeimage_1_link_8shapeimage_1_link_9shapeimage_1_link_10shapeimage_1_link_11shapeimage_1_link_12shapeimage_1_link_13shapeimage_1_link_14shapeimage_1_link_15shapeimage_1_link_16shapeimage_1_link_17shapeimage_1_link_18shapeimage_1_link_19shapeimage_1_link_20shapeimage_1_link_21shapeimage_1_link_22shapeimage_1_link_23

Πώς τα καταφέραμε έτσι;

ΣΕ ΠΙΑΝΕΙ απελπισία κάθε φορά που η επέτειος επιβάλλει να το ξανασκεφτείς. Μια απελπισία που περνά από το μυαλό στην καρδιά, κι ανάποδα, σαν ηλεκτρική εκκένωση ανεξήγητη και οδυνηρή. Πώς τα καταφέραμε έτσι; Πώς στο καλό από θύματα της πιο μεγάλης βαρβαρότητας, θύματα πολέμου και ληστρικής επιδρομής μιας χώρας αποδεδειγμένα ένοχης, μετατραπήκαμε σε ύποπτους θύτες. Και κάναμε δική μας τη βαρβαρότητα των άλλων. Ακόμα και για γεγονότα που γεννά η φαντασία της τουρκικής προπαγάνδας και της ελληνικής βλακείας, ακόμα και για εποχές γεμάτες στοιχεία ενοχής σε βάρος της Τουρκίας και της Βρετανίας, σε βάρος της ηγεσίας των Τουρκοκυπρίων, σε βάρος μιας δράκας αφρόνων δικτατόρων, πώς καταφέραμε να τα στρέψουμε εναντίον μας. Να βλέπουμε σήμερα απαθείς και αδιάφοροι και με τα χέρια σηκωμένα, ανίκανοι, παραδομένοι σε μια άδικη μοίρα, να μας φορτώνουν ακόμα και την τουρκική εισβολή και τις συνέπειές της. Λες και όλοι μαζί, ένας ολόκληρος λαός, ευθύνεται για το πραξικόπημα, ευθύνεται για την τουρκική πολιτική της διχοτόμησης που τον κυνηγά από το 1946, ευθύνεται για την τουρκοανταρσία, ευθύνεται για τα συμφέροντα των βρετανικών Βάσεων, ευθύνεται γιατί κάποιοι υποσχέθηκαν στις «μεγάλες δυνάμεις» να τους τον παραδώσουν τυλιγμένο σε ένα φτηνό χαρτί με το χυδαίο σχέδιο Ανάν κι αυτός αντέδρασε και δεν τους άφησε να εκπληρώσουν τις υποσχέσεις τους και πρέπει να πληρώσει την ανυπακοή του. Ένας ολόκληρος λαός ευθύνεται που δεν τον άφησαν ποτέ να ζήσει ελεύθερα και ειρηνικά στον τόπο που ρίζωσαν γι΄ αυτόν χιλιάδες θυσιασμένοι πρόγονοι, αιώνες και αιώνες.

Πώς τα καταφέραμε έτσι; Να κηδεύουμε τους ανθρώπους μας με καθυστέρηση 36 χρόνων και να το θεωρούμε κιόλας κάτι φυσιολογικό, να μην περνά καν από το μυαλό μας ότι αυτοί οι άνθρωποι δολοφονήθηκαν από αυτούς που ενώ έπρεπε να βρίσκονται στο εδώλιο, τους βάλαμε μόνοι μας στη θέση του κατηγόρου μας, του κατηγόρου των δολοφονηθέντων αιχμαλώτων τους, του κατηγόρου των θυμάτων τους. Πώς καταφέραμε να τα διαγράψουμε όλα και να είμαστε εμείς πια οι κατηγορούμενοι, οι παραβάτες του διεθνούς δικαίου, αυτοί που έχουμε σε απομόνωση σαν οι χειρότεροι ρατσιστές της υφηλίου, τους αλλόθρησκους συμπολίτες μας; Την ώρα που αυτοί, «οι αδελφοί μας», άρπαξαν τα σπίτια μας και ζουν σ’ αυτά σαν αφεντάδες, άρπαξαν τις ρίζες μας και τις ζωές μας και τις ποδοπάτησαν μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου. Δεν το κάνουν κρυφά, δεν προσπαθούν να το διαψεύσουν, το κάνουν μπροστά σε όλους, προκλητικά, σαν ληστές στο φως της ημέρας, όμως δεν τους βλέπει κανένας, δεν ζητά κανένας εξηγήσεις. Ούτε εμείς οι ίδιοι! Αποδεχτήκαμε τη μοίρα μας; Αποδεκτήκαμε την ενοχή μας;

Το έγραψε ο Παντελής Μηχανικός, σαν προφητεία βασισμένη σε γεγονότα:

«Και τι περιμένεις από ανθρώπους,

Που τους βιάσανε τις γυναίκες μπροστά στα μάτια τους,

Και δεν τραβήξανε το σουγιά τους.

Απαθώς τότε

Κι απαθώς Σήμερα.

Ζητάνε απλώς διαζύγιο

Τέτοιοι ρουφιάνοι,

Δεν μπορούν να πολεμήσουν για τίποτε».

Το έχει η μέρα όμως και η ποίηση λυτρώνει. Ιδού και από τον Κώστα Μόντη:

«Κάντε λοιπόν τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις

Να περάσουν οι βάρβαροι

Κάντε λοιπόν τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις

Να μην υπάρχουν νομικά κωλύματα για τη διέλευση.»

Άριστος Μιχαηλίδης "Φ" 20.07.2010


Δυο καρτάσιδες: Ο Μπίλντ και ο Αχμέτ!

Ξανακτύπησε ο περιβόητος Σουηδός ΥΠΕΞ Carl Bildt  με τις επενδύσεις στην Τουρκία. Έτσι και ψήφισε το ΔΙΚΟ του κοινοβούλιο στην Σουηδία υπέρ της αναγνώρισης των ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΩΝ (Αρμενίων, Ασσυρίων, Ελλήνων) από τους Οθωμανούς Τούρκους τι έκανε ο ελεεινός;  Βγήκε στο πλευρό του Τούρκου ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου και...καταδίκασαν ΠΛΑΙ –ΠΛΑΙ την απόφαση του σουηδικού κοινοβουλίου (ψηφοφορία 131 ψήφοι υπέρ της αναγνώρισης και 130 κατά)! Την είδηση του δημοσιογράφου Michael Roddy μετέδωσε το διεθνή πρακτορείο Reuters στις 14 Μαρτίου 2010, αλλά, μάλλον δεν την είδαμε να προβάλλεται στα κυπριακή ΜΜΕ. Ο φιλότουρκος Σουηδός, με τις πολλές επενδύσεις εκατομμυρίων στην Τουρκία, έκανε τις καταδικαστικές δηλώσεις εναντίον των συναδέλφων του (!) ενώ βρισκόταν με τον Τούρκο Νταβούτογλου στην Φιλανδία.

Φανούλα Αργυρού

Διχοτόμηση ή Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία;

Του Γιώργου Λιλλήκα

ΤΟ πλέον προβεβλημένο, σε βαθμό τετριμμένου, δίλημμα που τίθεται στο λαό είναι:

«Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία ή Διχοτόμηση». Ασφαλώς κανένας από αυτούς που προσφεύγουν σ’ αυτό το δίλημμα - εκβιασμό, δεν μπαίνει στον κόπο να μας πει, τι σημαίνει Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία όχι θεωρητικά, αλλά συγκεκριμένα με βάση τα όσα συζητούνται ή και έχουν συμφωνηθεί. Να μας εξηγήσει ποιο θα είναι το περιεχόμενο της υπό διαπραγμάτευσης λύσης.

Η διχοτόμηση λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε τι είναι. Είναι ο διαχωρισμός του λαού στα δύο, ο διαμελισμός του εδάφους, η παράνομη παρουσία των Τουρκικών στρατευμάτων στη γη μας, είναι η συνέχιση της προσφυγιάς, η αύξηση του αριθμού των εποίκων, κ.λπ. Όλα αυτά τα βιώνουμε από το 1974 και εντεύθεν και θεωρούμε ότι αυτή η κατάσταση είναι άδικη και απαράδεκτη.

Για 36 χρόνια αγωνιζόμαστε, για να ανατρέψουμε αυτά τα δεδομένα της διχοτόμησης. Κύριο όπλο στον αγώνα μας είναι η Κυπριακή Δημοκρατία, μέλος του ΟΗΕ, Κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι το Κράτος μας που τυγχάνει διεθνούς αναγνώρισης.

Η λύση που η Τουρκία και η Τουρκοκυπριακή ηγεσία οραματίζονται, οδηγεί σε επανένωση του λαού, των εδαφών και των θεσμών ή πρόκειται για μια άλλη μορφή διχοτόμησης με νομιμοποιημένο καθεστώς; Ποιο από τα δεδομένα και χαρακτηριστικά της διχοτόμησης ανατρέπει η υπό διαπραγμάτευση λύση; Ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της λύσης που διαπραγματευόμαστε; Με βάση τις θέσεις που κατέθεσε η Τουρκική πλευρά, τα όσα έχουμε αποδεχθεί ή συζητούμε, η λύση που προδιαγράφεται:

• Θα είναι ένα Συνεταιριστικό Κράτος που θα το δημιουργήσουν δύο Συνιστώντα Κράτη. Το νέο Συνεταιριστικό Κράτος είναι αυτό που θα έχει τη διεθνή οντότητα και αναγνώριση. Δεν θα είναι συνέχεια ή μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά ένα νέο Κράτος στο οποίο θα μεταφερθεί η διεθνής αναγνώριση. Δηλαδή η Κυπριακή Δημοκρατία θα πάψει να έχει διεθνή οντότητα και στην περίπτωση αποχώρησης των Τουρκοκυπρίων ή κατάρρευση της συμφωνίας θα αρχίσουμε αγώνα για να πετύχουμε διεθνή αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

• Θα είναι μια Συνομοσπονδία υπό τον μανδύα της Ομοσπονδίας. Θα έχει τρεις ιθαγένειες: μια της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης και δύο εσωτερικές ιθαγένειες για τα Συνιστώντα Κράτη.

• Το κάθε Συνιστών Κράτος θα έχει ομοιογενή εθνική σύνθεση, δηλαδή δεν θα υπάρξει επανένωση του λαού, άρα ούτε επιστροφή των προσφύγων.

• Θα εξισώνει το 82% των Ελληνοκυπρίων με το 18% των Τουρκοκυπρίων σε όλους τους ανεξάρτητους θεσμούς του Κράτους, στη λήψη των αποφάσεων για Ευρωπαϊκά θέματα με ομοφωνία, κ.λπ.

• Θα έχει εκ περιτροπής Πρόεδρο με εκτελεστική εξουσία .Θα επιτρέπει, μέσα από τον μηχανισμό επίλυσης αδιεξόδων, στη μειοψηφία του 18% να επιβάλει τη βούλησή της επί της πλειοψηφίας του 82% Ασφαλώς, αναμένεται ή υπάρχει ελπίδα ότι η συμφωνία λύσης θα προβλέπει την επιστροφή κάποιων εδαφών.

Ποιών εδαφών και πότε είναι άγνωστο. Αναμένεται ακόμα ότι κάποιοι πρόσφυγες θα μπορούν να διεκδικήσουν μέρος της περιουσίας τους. Πόσοι και υπό ποιους όρους και προϋποθέσεις παραμένει άγνωστο. Πριν από τις τελευταίες αποφάσεις του ΕΔΑΔ η Τουρκική πλευρά επέμενε στην ανταλλαγή περιουσιών και στην αποζημίωση. Η δική μας πλευρά συμφώνησε σε κατηγοριοποίηση των περιουσιών.

Τώρα, μετά τις ευνοϊκές για την Τουρκική πλευρά αποφάσεις του ΕΔΑΔ, θα γίνει πιο συνεταιριστική ή πιο αδιάλλακτη η Άγκυρα;

Με δύο λόγια, η λύση που προδιαγράφεται κάθε άλλο παρά επανενώνει την Κύπρο. Αντίθετα διχοτομεί την Κύπρο σε όλα τα επίπεδα, προσφέροντας επιπλέον στην Τουρκική πλευρά την εκ Περιτροπής Προεδρία και έλεγχο επί του συνόλου της Κύπρου, ενώ αποστερεί τους Ελληνοκύπριους από το διεθνές αναγνωρισμένο Κράτος, την Κυπριακή Δημοκρατία.

Το εκβιαστικό δίλημμα που κάποιοι μας θέτουν στην πραγματικότητα είναι: «νόμιμη διχοτόμηση με έλεγχο της Τουρκίας και επί των ελεύθερων περιοχών και χωρίς τη διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία ή παράνομη διχοτόμηση;».

Ασφαλώς και οι δύο επιλογές είναι απαράδεκτες. Όσοι προσφέρουν μόνο αυτές τις επιλογές σπρώχνουν τον λαό στη δεύτερη επιλογή, απλά και μόνο για να διατηρήσει τουλάχιστον την κρατική του οντότητα. Ο λαός μας δικαιούται καλύτερες επιλογές. Αυτό, όμως, προϋποθέτει μιαν άλλη διεκδικητική πολιτική και μια άλλη πολυεπίπεδη εξωτερική πολιτική.

03/06/2010

ΟΛΑ για την... πούγκα τους. Μερικά από τα ξενοδοχεία της Βαρωσιώτικης »μαφίας» των Λόρδων, για τα οποία θα έκαναν συμφωνία ακόμη και με το διάβολο και όχι μόνο τον Αττίλα για να τα επαναποκτίσουν...

Τό 'ριξαν στις εξυπνάδες...

Το λοιπόν δεν αντέχω στον πειρασμό… Επειδή κάποιοι έχουν πετάξει τελείως την αντροπήν.

Υποδεικνύει λοιπόν ο πολλά γνωστός για τις απόψεις του κύριος Άκης Λόρδος, με επιστολή του την οποία δημοσιεύει σε περίοπτη θέση ο 'Φιλελεύθερος', σε όσους διαφωνούμε με τις επικοινωνιακές εξυπνάδες της κυβέρνησης του ΑΚΕΛ περί της κυκλοφορίας ενημερωτικού φυλλαδίου περί Ομοσπονδίας,  να ενημερώσουμε και εμείς, με ανάλογο υλικό, περί της Διχοτόμησης!!!!

Από πού να ξεκινήσει κάποιος κ. Λόρδε; Θα σου πω πως πρωτ’ απ’ όλα αν η κυβέρνηση εννοεί να μας ενημερώσει περί της ΔΙΖΩΝΙΚΗΣ, ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ σας ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ (ΔΔΟ), εγώ προσωπικά θα θεωρούσα ανόητη και αχρείαστη την κάθε αντίδραση! Επειδή, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, καιρός είναι πράγματι να μάθουμε κι’ εμείς, τι εννοεί η ομοχειρία σας με αυτό τον όρο! Αλλά επειδή και οι ίδια η σημερινή κυβέρνηση γνωρίζει πως γνωρίζουμε πολύ καλά τι εννοεί, τόριξε στις εξυπνάδες….Θα μας ενημερώσει λέει «περί ομοσπονδίας»!!! Ευχαριστούμε πάρα πολύ! Εδώ ισχυρίζεται ακόμα και ο κ. Τουμάζος Τσελεπής πως είναι αυθεντία περί την Ομοσπονδία και θα αγνοούμε το θέμα οι υπόλοιποι;!! Αλλά εμείς γνωρίζουμε και το άλλο. Πως ΔΔΟ, όπως την εννοείτε εσείς, οι Εγγλέζοι  ΚΑΙ οι Τούρκοι, ήταν το διχοτομικό σχέδιο Ανάν, το οποίο η συντριπτική πλειοψηφία του Λαού (θυμάστε; 24 Απριλίου 2004 με 76%....) απέρριψε!

Βέβαια τώρα εσείς με το ήδη δημοσιευθέν πόνημα σας, εννοείται προφανώς πως όσοι αντιδρούμε στις εξυπνάδες σας, είναι την διχοτόμηση που προωθούμε…. Ας σας υπενθυμίσω λοιπόν μερικά πράγματα: Δεν θα κομίσω γλαύκαν εις Αθήνας, αλλά σας παραπέμπω στο βιβλίο που εξέδωσε πολύ πρόσφατα η Κίνηση για Δημοκρατία και Δικαιοσύνη στην Κύπρο με τίτλο «Αιματηρή Αλήθεια», στο βιβλίο του πατριάρχη σας και συνδημιουργού του Σχεδίου Ανάν, Γλαύκου Κληρίδη «Η Κατάθεσή Μου», σε εκείνο του Μάνου Ηλιάδη « Το Απόρρητο Ημερολόγιο της ΚΥΠ για την Κύπρο», σε εκείνο των Brendan O’ Malley και Ian Craig με τίτλο «The Cyprus Conspiracy”, σ’ εκείνα του Ν. Σαρρή, του Γιάννη Κάτρη, του  Ανδρέα Παπανδρέου, του Αλ. Παπαχελλά, του Ιχσάν Αλί, της Φ. Αργυρού, της Ντ. Μαρκίδου και άλλων πολλών ων ουκ έστι αριθμός…..για να μάθετε ποιοι σχεδίασαν και ποιοι έφεραν σε πέρας το «θεάρεστο» έργο της διχοτόμησης της Κύπρου από το 1974 με το πραξικόπημα και την εισβολή!!!

Θυμάστε κ. Λόρδε το πραξικόπημα των τούρκων τα Χριστούγεννα του 1963 και υστερότερα την εοκαβήτα; Μήπως σ’ εσάς προσωπικά λέει κάτι εκείνη η συμμορία; Θέλετε να σας παραπέμψω και σε μια φωτογραφία που περιέχεται σε ένα βιβλίο του πολλά δικού σας, του αυτοδίδακτου ιστορικού, του υβριστικού ανανολάτρη κ. Μ. Δρουσιώτη με τίτλο “ΕΟΚΑ Β’ ΚΑΙ ΣΙΑ” και στην οποία φιγουράρει ο εφευρέτης και πρώτος χρήστης της πεφωτισμένης εξυπνάδας πως «Όσοι είναι εναντίον του σχεδίου Ανάν, είναι οπαδοί της διχοτόμησης», κ. Νίκος Αναστασιάδης; Ο οποίος σαν νεαρός δικηγοράκος υπερασπιζόταν στα δικαστήρια τα παλικαράκια της εοκαβήτα, με κάτι ωραιότατες πατριωτικές κονκάρδες στα γενναία στήθια τους;

Και είμαι εγώ, ο πρόσφυγας από την Κερύνεια, που άντε ας μην σας πω τι τράβηξα στην εισβολή και στην προσφυγιά από τότε που η ομοχειρία σας διχοτόμησε την Κύπρο, οπαδός της διχοτόμησης, επειδή είμαι εναντίον του ξεπουλήματος της Πατρίδας μου και αντιστέκομαι;

Και κάτι τελευταίο: Ξέρετε κ. Λόρδε, οι παραστάσεις που βρωμίζουν τις νότιες πλαγιές του Πενταδάκτυλου, δεν είναι Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση! Τα σύμβολα της διχοτόμησης είναι!

Άντε άπαγε ες κόρακαν κ. Λόρδε, επιτέλους…..

Ανδρέας Τ. Λουκάς

Δεκεμβρίου 17, 2009

ΤΡΑΒΑΕΙ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΟΥ
Ο ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ!

Ο ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ ΔΕΧΤΗΚΕ ΕΦΤΑ ΨΗΦΟΙ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΩΝ ΝΑ ΙΣΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΔΥΟ ΨΗΦΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΩΝ...

―Διαλέξετε δάκτυλο!

(Δίκαιος ηγέτης, δίνει εναλλακτική επιλογή στους Ελληνοκυπρίους.
Κανένας δεν θα αδικηθεί...)


Αγανάκτηση αλλά και τρόμος επικρατεί πλέον στους κόλπους του κυπριακού Ελληνισμού για το μέλλον που του ετοιμάζει ο Δ. Χριστόφιας (που από πολύ κόσμο αποκαλείται Καταστρόφιας...) και η κυβέρνησή του. Ο πρόεδρος της Κύπρου έχει αποδεχτεί την παραμονή 50.000 Τούρκων εποίκων στο νησί, την εναλλάξ προεδρία και αμέτρητες άλλες πρόνοιες του σχεδίου Ανάν. Δεν μπορούσε όμως κανείς να φανταστεί ότι θα έφτανε στο απώτατο στάδιο ενδοτισμού, να προτείνει δηλαδή ο ίδιος (!!!) τη μετατροπή των Ελληνοκυπρίων σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Με έκπληξη διαβάσαμε ότι σύμφωνα με την πρόταση Χριστόφια, ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος της ομοσπονδίας (θα κυβερνούν εκ περιτροπής, με την αναλογία 4:2) θα εκλέγονται από τον λαό, με απευθείας ψηφοφορία, αλλά από ξεχωριστή λίστα υποψηφίων και με στάθμιση της ψήφου των Τουρκοκυπρίων που είναι λιγότεροι, σε αναλογία 7:2. Δηλαδή, στις πρώτες εκλογές για την εκλογή του Ελληνοκύπριου προέδρου θα ψηφίσουν και οι Τουρκοκύπριοι. Αντιστοίχως, οι Ελληνοκύπριοι θα ψηφίσουν για τον Τουρκοκύπριο αντιπρόεδρο, όμως η ψήφος τους θα διαιρεθεί διά 3,5, για να διατηρηθεί η ίδια αναλογία συμμετοχής της μιας κοινότητας στις εκλογές της άλλης και να μην αναιρείται η πολιτική ισότητα.

Ο πρόεδρος Χριστόφιας, σχολιάζοντας την πρότασή του, είπε πως στηρίζεται στη βάση ότι το 20% του πληθυσμού είναι Τουρκοκύπριοι. «Κατά συνέπεια, αυτό σημαίνει δίκαιη, κατά τη δική μου αντίληψη, τοποθέτηση σε ό,τι αφορά το βάρος της ψήφου των πολιτών που αφορούν την εκλογή του Τουρκοκύπριου αντιπροέδρου, που θα είναι σε ένα μέρος της θητείας πρόεδρος». Ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, όπως ήταν αναμενόμενο, χαρακτήρισε την πρόταση Χριστόφια θετική και ένα βήμα προς τα εμπρός... «Εάν η λαϊκή ψηφοφορία δεν θέτει υπό αμφισβήτηση την αρχή της πολιτικής ισότητας, δεν είμαστε αντίθετοι με αυτό», είπε. Ο Ταλάτ δήλωσε πως αν και δεν υπήρξε ακόμη συμφωνία, «και οι δύο πλευρές παρουσιάζουν "σοφές και σωστές" προτάσεις, ανταποκρινόμενες στις ανησυχίες της κάθε μιας».

H πρόταση Χριστόφια προκαλεί αντιδράσεις στο εσωτερικό και κατηγορείται από την αντιπολίτευση και τα κόμματα της συγκυβέρνησης ως πρωτοφανώς υποχωρητική. «Δεν μπορεί κανένας να μετατρέπει έναν Ευρωπαίο πολίτη, τον Ελληνοκύπριο πολίτη, σε πολίτη δεύτερης κατηγορίας, υποβάλλοντας προτάσεις που διατηρούν το δικαίωμα στον κάθε Τουρκοκύπριο να έχει μία ψήφο για την εκλογή είτε του προέδρου είτε του αντιπροέδρου και την ίδια στιγμή να περιορίζει το βάρος της ψήφου του κάθε Ελληνοκύπριου για την εκλογή Τουρκοκύπριου», δήλωσε ο αναπληρωτής πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου. Στο ίδιο πνεύμα και ο αντιπρόεδρος του συγκυβερνώντας ΔΗΚΟ, Νικόλας Παπαδόπουλος. «Φτάσαμε στο σημείο να κατατίθεται ως δική μας πρόταση η εκ περιτροπής προεδρία σε συνδυασμό με την αριθμητική πολιτική ισότητα, η οποία ήταν μια πάγια τουρκική επιδίωξη», είπε.

Αναρτήθηκε από patriotikoslogos [16/10/2009]

Οι 7 εκτροπές Χριστόφια

Ο Επίτιμος Πρόεδρος της ΕΔΕΚ, Βάσος Λυσσαρίδης, υπέδειξε στον Πρόεδρο Χριστόφια ότι δεν κέκτηται λαϊκής εντολής στη γραμμή που ακολουθεί στο Κυπριακό και με επιστολή που του απέστειλε και θα δώσει σήμερα στη δημοσιότητα, τον καλεί να δεσμευθεί στη γραμμή που εξήγγειλε προεκλογικά και να υπαναχωρήσει από υποχωρήσεις στις οποίες προέβη.

Σε ομιλία του τη Δευτέρα το βράδυ σε εκδήλωση της ΕΔΕΚ κατά της ανακήρυξης του ψευδοκράτους, κατέγραψε τα σημεία στα οποία ο Πρόεδρος βρίσκεται σε αντίθεση με τη λαϊκή εντολή:

  1. 1.Άρχισε συνομιλίες χωρίς να υπάρξουν οι προϋποθέσεις που ομόφωνα είχαν τεθεί από το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας.

  2. 2.Η σύνθεση των ομάδων εργασίας και των τεχνικών επιτροπών είναι φιλοανανική. Οι δυνάμεις της συγκυβέρνησης είναι απούσες.

  3. 3.Η πρώτη συνάντηση Χριστόφια-Ταλάτ υπήρξε τραυματική.

  4. 4.Στο κοινό ανακοινωθέν γίνεται αναφορά σε ελληνοκυπριακό και τουρκοκυπριακό κράτος που θα συνεταιρισθούν για να σχηματίσουν ομόσπονδη κυβέρνηση. Παραπέμπει σε φυλετικό διαχωρισμό.

  5. 5.Αδόκιμη η αναφορά σε συνεταιρισμό.

  6. 6.Δεν είναι αποδεκτή η εκ περιτροπής προεδρία και η νομιμοποίηση του συνεταιρισμού.

  7. 7.Συνομοσπονδιακή τοποθέτηση είναι ότι το κατάλοιπο εξουσίας δεν ανήκει στην κεντρική κυβέρνηση.

Ο κ. Λυσσαρίδης τονίζει ότι δεν υπάρχει λαϊκή δέσμευση προς αυτή την κατεύθυνση. Αντίθετα, πρόσθεσε, η δέσμευση του Προέδρου είναι προεκλογικές του δεσμεύσεις για ενότητα χώρου, κράτους, οικονομίας και θεσμών, η διασφάλιση των ατομικών ελευθεριών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο αποκλεισμός των εγγυήσεων και της ξένης στρατιωτικής παρουσίας.
Στη συνέχεια της ομιλίας του ο Επίτιμος Πρόεδρος της ΕΔΕΚ προειδοποίησε ότι αν ο Πρόεδρος Χριστόφιας δεν υπαναχωρήσει, αναιρώντας κάθε πρόνοια για ελληνοκυπριακό, τουρκοκυπριακό κράτος και συνεταιρισμό, και δεδομένης της αδιάλλακτης εμμονής της τουρκικής πλευράς, θα έχουμε αδιέξοδο. «Και ασφαλώς», ανέφερε, «οι Άννες και οι Καϊάφες θα μας καταδικάσουν και οι Πόντιοι Πιλάτοι θα επιρρίψουν ευθύνες και στις δύο πλευρές, με στόχο την αναβάθμιση του δορυφορικού κατοχικού καθεστώτος».
Ο κ. Λυσσαρίδης τόνισε ότι αν ο Πρόεδρος ανακαλέσει τυχόν εκτροπές και στηριχθεί στις προεκλογικές του δεσμεύσεις, θα έχει την αμέριστη υποστήριξη της ΕΔΕΚ. «Αν προβληθούν νεο-ανανικά σχέδια θα τεθούμε επί κεφαλής του λαού για αποκλεισμό τους», προειδοποίησε.

Ολοκληρωμένη στρατηγική

Ο κ. Λυσσαρίδης ζήτησε τη χάραξη από τώρα ολοκληρωμένης στρατηγικής αντιμετώπισης των αδιεξόδων η οποία να στηρίζεται:

Στην άμεση εκστρατεία ενημέρωσης, την απαίτηση συμμόρφωσης της Τουρκίας στις υποχρεώσεις της άλλως να μην επιτρέψουμε την ευρωπαϊκή της πορεία α λα καρτ, τη δημιουργία όσο το δυνατό ευρύτερων συμμαχιών μέσα στην Ε.Ε. (Γαλλία, Αυστρία, κ.ά.), να αξιοποιηθούν οι υπάρχουσες, ειδικά με Ρωσία και Κίνα, να γίνουμε σαφείς στις διεκδικήσεις μας, να διαφυλάξουμε την κυριαρχία του κράτους μας, να υπάρξει συντονισμός με την Ελλάδα, να αξιοποιήσουμε τη γεωστρατηγική μας σημασία, να αναθερμάνουμε τις σχέσεις μας με χώρες της περιοχής, να πείσουμε τους Τουρκοκυπρίους ότι η ουσιαστική επαναπροσέγγιση προϋποθέτει ελεύθερη από ξένους πατρίδα και να ενισχύσουμε την άμυνά μας.

Άδικες οι απόψεις Β.Λυσσαρίδη κατά τον Πρόεδρο Χριστόφια

Αδικες χαρακτήρισε ο πρόεδρος Χριστόφιας τις θέσεις και απόψεις που εκφράζει ο επίτιμος πρόεδρος της ΕΔΕΚ Βάσος Λυσσαρίδης για τους χειρισμούς του στο Κυπριακό και περιλαμβάνονται σε επιστολή του προς τον Κύπριο πρόεδρο.

«Οι θέσεις που καθημερινώς και χωρίς σταματημό εκφράζει ο επίτιμος πρόεδρος της ΕΔΕΚ εμπεριέχουν επιθέσεις και χαρακτηρισμούς που δεν έπρεπε να καταδέχεται να τις διατυπώνει, ένας άνθρωπος που ασχολείται τόσα χρόνια με την πολιτική» δήλωσε σχετικά ο κ. Χριστόφιας.

Πρόσθεσε ότι είναι δικαίωμα του κ. Λυσσαρίδη να εκφράζει τις απόψεις και θέσεις του και επισήμανε ότι, όπως όλοι, ο επίτιμος πρόεδρος της ΕΔΕΚ δεν εξαιρείται από την κρίση και την κριτική του λαού. «Κατά συνέπεια εγώ θα κριθώ από τις θέσεις και πράξεις μου και εκείνος από τα λόγια του», κατέληξε ο κ. Χριστόφιας.

[18.11.08]

Η αποθράσυνση του Αττίλα
και η πορεία Χριστόφια

Της ΦΑΝΟΥΛΑΣ ΑΡΓΥΡΟΥ

Δύο άρθρα τράβηξαν την προσοχή μου σήμερα (13/1/2009) στην εφημερίδα Σημερινή. Των αγαπητών μου Σάββα Ιακωβίδη ‘Από το Αγαθονήσι μέχρι την Κυπριακή Δημοκρατία’ και Λάζαρου Μαύρου ‘Δραπέτης και κατάντιες’. Ta οποία εκφράζουν την γενική απορία και αγανάκτηση ταυτόχρονα του κάθε γνώμονα ανθρώπου εντός και εκτός Κύπρου.

Ενώ η Τουρκία αποθρασύνεται ώρα με την ώρα με τις παραβιάσεις του Ελληνικού Εναέριου Χώρου, τις προκλητικότατες απαιτήσεις της να διεκδικήσει το μισό Αιγαίο με το έτσι θέλω,  τι παρατηρείται στην “μακαρία μπανανία” κοινώς Κυπριακή Δημοκρατία; Για τρείς τόσες εβδομάδες δεν ακούμε τίποτε άλλο από το σίριαλ ενός δολοφόνου, βιαστή κατάδικου στην εσχάτη των ποινών που ζούσε ζωή χαρισάμενη σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο 5 αστέρων (με συγχωρείτε νοσοκομείο ήθελα να πω) με την σκάλα δίπλα από το παράθυρό του για να εξασκεί τις...εργασίες του! Τυχαια άραγε μπήκε στο “χορό”και...ολόκληρη η οικογένεια Ακτάρ από τις φυλακές; Πότε, αλήθεια, έδωσαν το ΡΙΚ ή άλλα ΜΜΕ τέτοια προβολή στα δίκαια αιτήματα των Ελλήνων προσφύγων για επιστροφή και απελευθέρωση; Πότε κάλυψαν συνέδρια, δηλώσεις και θέσεις προσφυγικών σωματείων με τέτοιο φόντο, τόσες σελίδες, τόσες μέρες και τοοοσες ανταποκρίσεις;

Ο ένας δημοσιογράφος μας λέει την είδηση. Την επαναλαμβάνει δεύτερος. Την τριτολογεί κάποιος αστυνομικός με δήλωσή του, την οποία ήδη έκαναν ‘είδηση’ δύο προηγούμενοι δημοσιογράφοι. Την συνεχίζει τέταρτος από μια άλλη πόλη της Κύπρου και πάει το βιολί βιολάρι...Ενώ ο κόσμος καίγεται ανα τον κόσμο, υπάρχουν χίλιες δύο πραγματικές ειδήσεις,  στην μακαρία μπανανία περί ...κυπριακών μπανανών οι ειδήσεις από το κυβερνητικό ΡΙΚ και άλλα ΜΜΕ.

Ενώ όμως δίνουν και πέρνουν οι “μπανάνες και μπανανιές” κάποιοι κάνουν την δουλειά τους. ΄Ισως, όμως, εκεί να βρίσκεται και η  απάντηση στα ερωτήματα των προαναφερθέντων αρθρογράφων. Το λεγόμενο αγγλιστί ‘diversion’. ΄Ολες αυτές οι...μπανάνες να βοηθούν να κρατούν τον κόσμο μακριά από τα πραγματικά γεγονότα που προχωρούν με γρήγορο ρυθμό στο Κυπριακό πρόβλημα. Δεν μπορούν να ευελπιστούν τόσο δυνατά οι ξένοι ότι οι διαπραγματεύσεις προχωρούν πολύ καλά, να αποκαλούν τον εκπρόσωπο του Αττίλα ‘πρόεδρο’ (Ρόυτερ 8.1.2009) και να μας λένε ότι όπου νάσαι θα κλείσει το Κυπριακό καθώς προσεγγίζει η ημερομηνία αξιολόγησης της τουρκικής ευρωπαικής πορείας. Σίγουρα η Τουρκία πρέπει να έχει ήδη εξασφαλίσει πολλά από όσα απαιτεί...

Γιατί όταν η Τουρκία προβαίνει σε αποθράσυνση και προκλητικότητες (συνηθισμένη τουρκική τακτική)  το κάνει, επι τω πλείστον όταν ήδη έχει πάρει αρκετά και θέλει άλλα τόσα.

Τι γίνεται αλήθεια με τις διαπραγματεύσεις, τι δίνουμε, τι παίρνουμε και με ποία βάση συζητούνται όσα συζητούνται και συμφωνούνται ερήμην του λαού, αν όχι με τη βάση του εκτρώματος “Σχεδίου Ανάν”; Τί γίνεται με τα διαστρευλωμένα βιβλία της Ιστορίας που κατασκεύασε επι πληρωμή από τις ΗΠΑ και Βρετανία η στημμένη ομάδα της CDRSEE; Με επικεφαλής τον Κώστα Καρρά του ελληνοτουρκικού φόρουμ και των κακή μας ώρα, ‘Φίλων της Κύπρου’, που μας προέτρεψε 1.1.2008 μέσω Φιλελευθέρου να αυξήσουμε τους έποικους και τον αριθμό των Τ/κυπρίων  στο 24%;

Εξάλλου, το τι συμβαίνει στη γείτωνα Παλαιστίνη (όση έμεινε δηλαδή) με τους γενοκτωνικούς βομβαρδισμούς του Ισραήλ, δίχως κανένα κράτος ή οργανισμός να ενδιαφέρεται για τις δολοφονίες και μαζική εξόντωση των αμάχων Παλαιστινίων από βρέφη μέχρι γέροντες, όφειλε να είχε, αν μη τι άλλον, προβληματίσει έντονα τον κάθε ΄Ελληνα όπου και να βρίσκεται.

Ποία δύναμη, θα ήθελα να ξέρω, δύσης και  μέσης, εγγύς ή άπω Ανατολής θα σταματήσει την Τουρκία όταν θα αποφασίσει τελικά και εκείνη να... ξεμπερδέψει με το Κυπριακό όπως ακριβώς κάνει τώρα το Ισραήλ με τους Παλαιστίνιους;

Πού βλέπετε αλήθεια πλέον να υπάρχει Παλαιστινιακό πρόβλημα; Ρίξατε μια ματιά στον σημερινό χάρτη Ισραήλ/Παλαιστίνης; ΄Οσοι τελικά θα μείνουν, σύντομα θα γυρεύουν γειτωνικές ‘πατρίδες’ ΄Η σωσίβια όταν θα ...συνωστίζονται στις παραλίες της Γάζας μετά από “κάποιους μικρο-καυγάδες με τους ισραηλινούς”! ΄Οπως θα γράψουν οι πληρωμένοι ανεκδιήγητοι πλαστογράφοι της CDRSEE...

Γι’ αυτό, είναι ανάγκη να ανακριθεί πλέον η κυβέρνηση Χριστόφια. Να στηθεί υπόλογη ενώπιον του λαού, τώρα. Δεν μπορεί να προχωρεί σε κρυφές διαπραγματεύσεις ερήμην του λαού και ενάντια στα όσα ο λαός ο ίδιος ΑΠΕΡΡΙΨΕ στις 24.4.2004. Να δοθεί ένα τέλος στο στημμένο “diversion” (αποπροσανατολισμό) του λαού από τα πραγματικά και ΣΟΒΑΡΑ γεγονότα.

[13.01.2009]

Από το Αγαθονήσι μέχρι
την Κυπριακή Δημοκρατία

Του ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ

Η ΟΞΥΝΣΗ που παρατηρείται τις τελευταίες μέρες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας δεν είναι τυχαία. Στην Κύπρο, που επάξια διατηρεί το θλιβερό τίτλο της μακαρίας μπανανίας, δεν δίνεται η δέουσα σημασία. Η επικαιρότητα είναι προσκολλημένη στον Αλ Καπόνε και στις καταγγελίες για σήψη και διαφθορά, που και αυτή η κυβέρνηση είναι έτοιμη να πατάξει. Ελλάδα και Τουρκία βρίσκονται στα πρόθυρα νέας, καλά μεθοδευμένης κρίσης, που σχεδίασε από το καλοκαίρι η Άγκυρα. Ο αθηναϊκός Τύπος, επικαλούμενος ενημέρωση από τα υπουργεία Άμυνας και Εξωτερικών, δεν αποκλείει και θερμό επεισόδιο. Οι συνεχείς προκλήσεις εκ μέρους των Τούρκων, ειδικά στην περιοχή των νησιών Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι, για πρώτη φορά, φαίνεται, στοχεύουν στην ευθεία αμφισβήτηση της κυριαρχίας της Ελλάδας. Η αιφνίδια αλλ’ ορθή απόφαση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια, να μεταβεί την ημέρα των Θεοφανίων στο Αγαθονήσι, έστειλε αποφασιστικό μήνυμα στην Άγκυρα.

Η ενέργεια Παπούλια αιφνιδίασε κυρίως το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, χαροποίησε εκείνο της Άμυνας και εκνεύρισε τους Τούρκους. Πώς ερμηνεύεται και πού στοχεύει η νέα τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο και γιατί η Τουρκία είναι έτοιμη ακόμα και για θερμό επεισόδιο; Μερικοί λόγοι μπορεί να είναι εσωτερικοί· η γνωστή αναμέτρηση στρατού - ισλαμιστών, οι επικείμενες εκλογές στη χώρα, η υπόθεση Εργκένεκον, κτλ. Θεωρούμε, όμως, πως οι αναβαθμισμένες προκλήσεις των Τούρκων συνδαυλίζονται κυρίως από θέματα εξωτερικής πολιτικής. Το 2009 είναι ορόσημο για την Τουρκία. Στο τέλος του χρόνου αναμένεται η αξιολόγηση της χώρας από την Ε.Ε. Αυτή θα εξαρτηθεί και από τις αναληφθείσες δεσμεύσεις της έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας, που μέχρι σήμερα αρνείται να υλοποιήσει: Το Πρωτόκολλο της Άγκυρας, διά του οποίου καλείται να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία και δι’ αυτού να ανοίξει τα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της σε κυπριακά πλοία και αεροπλάνα.

Η Τουρκία, πρώτον, αντιλαμβάνεται τις υποχρεώσεις της ανάλογα με τα εθνικά της συμφέροντα, γι’ αυτό θέλει την Ευρώπη... la carte. Δεύτερον, επιδιώκει να συνδέσει τις αναληφθείσες δεσμεύσεις της με τη λύση του Κυπριακού, στη λογική του απορριφθέντος από τους Έλληνες εκτρώματος Ανάν. Τρίτον, επειδή συνειδητοποιεί πως μάλλον θα ισχύσει στο τέλος η ειδική σχέση με την Ε.Ε., δεν βιάζεται να εφαρμόσει το κοινοτικό κεκτημένο. Τέταρτον, επισείοντας την απειλή ακόμα και θερμού επεισοδίου με την Ελλάδα, αποβλέπει στην εξουδετέρωση ελληνικών ή και κυπριακών αντιστάσεων σε συνάρτηση προς τις ελληνοτουρκικές διαφορές και το Κυπριακό. Πέμπτον, η Τουρκία θέλει να εμφανίζεται ως περιφερειακή δύναμη. Κρίνει ότι τα βαρίδια των ελληνοτουρκικών και το Κυπριακό την εμποδίζουν να καθιερωθεί στην περιοχή της Μέσης και Ευρύτερης Ανατολής και να αναδειχθεί σε υπολογίσιμο συμπαίκτη των μεγάλων.

Έναντι των τουρκικών μεθοδεύσεων και προκλήσεων, η Αθήνα επιμένει να τηρεί μια έμφοβη στάση, στηριγμένη στην απρόσοδη, όπως αποδεικνύεται, πολιτική της διευκόλυνσης της τουρκικής ενταξιακής πορείας, με αναμάσημα των γνωστών ακαδημαϊκών εκκλήσεων στην καλή θέληση του Αττίλα. Η δε Λευκωσία, παραδομένη στα συντροφικά ιδεολογήματα και στα αντιευρωπαϊκά της σύνδρομα, δεν φαίνεται να συνειδητοποιεί ότι οι τουρκικές απειλές και η πιθανότητα θερμού επεισοδίου στο Αγαθονήσι-Φαρμακονήσι εξακτινώνονται μέχρι την Κύπρο. Όταν επιμένουμε πως ο Πρόεδρος οφείλει να έχει σχέδιο Β', εννοούμε και τη στενή συνεργασία Ελλάδας- Κύπρου για την από κοινού αντιμετώπιση του Τούρκου.


Οι διαπραγματεύσεις Χριστόφια-Ταλάτ:

Tελευταία πράξη
για επιβολή λύσης

Tου ΠΑΝΟΥ ΙΩΑΝΝΙΔΗ*

Αναλύοντας και ερμηνεύοντας τα γεγονότα των τελευταίων πέντε μηνών, η αβίαστη εκτίμηση είναι ότι η λύση του κυπριακού ζητήματος έχει ΗΔΗ διευθετηθεί, με βάση το περιεχόμενο του Σχεδίου Ανάν.

Αυτή η εκτίμηση τεκμηριώνεται από τα ακόλουθα:
• Από την ετοιμότητα που επιδεικνύουν οι κύριοι Χριστόφιας και Ταλάτ «να διαπραγματευθούν απευθείας», παρά την αρνητικότατη στάση της Τουρκίας επί όλων των ουσιωδών πτυχών του Κυπριακού.
• Από την προθυμία των ξένων -ιδιαίτερα της Αγγλίας- να «αφήσουν ανεπηρέαστους» τους δύο συνομιλητές, ούτως ώστε η «λύση να προέλθει από τις δύο Κοινότητες».
Να υποθέσουμε, δηλαδή, ότι οι κύριοι Χριστόφιας και Ταλάτ θα αποφασίσουν ΑΝΕΠΗΡΕΑΣΤΑ και για το μέλλον των Αγγλικών Βάσεων;
• Από την ταχύτητα, με την οποία εκτυλίχθηκαν οι εξελίξεις αμέσως μετά από την ανάληψη της προεδρίας από τον κ. Χριστόφια,

ΔΗΛΑΔΗ το κοινό ανακοινωθέν Χριστόφια - Ταλάτ της 23ης Μαΐου, το μνημόνιο Χριστόφια - Αγγλίας της 5ης Ιουνίου, το κοινό ανακοινωθέν Χριστόφια - Ταλάτ της 1ης Ιουλίου και τη συμφωνία της 25ης Ιουλίου για «έναρξη απευθείας διαπραγματεύσεων την 3η Σεπτεμβρίου 2008», ΧΩΡΙΣ να έχει προηγηθεί καμιά απολύτως σύγκληση επί των ουσιωδών πτυχών του Κυπριακού.

• Από τη θυελλώδη επέλαση της συνεργασίας ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ για πλύση εγκεφάλου του Κυπριακού Λαού, προσπάθεια που άρχισε με την ενορχηστρωμένη άσκηση ψυχολογικής καταπίεσης του κόσμου, αμέσως μετά τις προεδρικές εκλογές.

Υπενθυμίζουμε, από τη μια, τις απολυταρχικές δηλώσεις του Προέδρου Χριστόφια για το «ποιος και πώς θα επιλύσει το Κυπριακό» και, από την άλλη, τον πομπώδη κομπασμό του Προέδρου του ΔηΣυ Αναστασιάδη, για το «ποιος ήταν ο ορθός για το σχέδιο Ανάν» κλπ.
Η προσπάθεια συνεχίστηκε με απο-προσανατολιστικές ενέργειες (όπως λ.χ. η αναγωγή του υδατικού ως του μείζονος και ΔΙΑΡΚΩΣ κύριου θέματος επικαιρότητας) και προχώρησε στην -απροκάλυπτη πλέον- πρόθεση για αλλοίωση της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων της Κύπρου, η οποία θα επιχειρηθεί με την ούτω καλούμενη «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση», ΔΗΛΑΔΗ την κακοποίηση και αλλοίωση της ιστορικής αλήθειας, και τη δημιουργία καθολικού συμπλέγματος σε όλο το Λαό, ότι «οι μόνοι υπαίτιοι για όλα τα δεινά είναι οι Έλληνες της Κύπρου».

Κατά συνέπεια, με την απροκάλυπτη πλέον ταχτική των «ραγδαίων και επίπλαστων εξελίξεων», τόσο οι συναντήσεις και συμφωνίες των κυρίων Χριστόφια και Ταλάτ, όσο και οι συμπεριφορές όλων των εμπλεκομένων ντόπιων και ξένων, κρίνονται ότι ΔΕΝ αποσκοπούν στη συζήτηση της ουσίας του κυπριακού ζητήματος για εξεύρεση υγιούς λύσης, ΑΛΛΑ στη μεθόδευση της επιβολής των ΗΔΗ συμφωνημένων.

Δεδομένο, λοιπόν, το γεγονός ότι:
Από τις 3 Σεπτεμβρίου 2008, οι κύριοι Χριστόφιας και Ταλάτ θα αρχίσουν να «διαπραγματεύονται» και θα παρουσιάσουν σύντομα Σχέδιο Διευθέτησης του Κυπριακού, που θα τεθεί για έγκριση ή απόρριψη από τους Έλληνες και τους Τούρκους της Κύπρου σε δύο ταυτόχρονα δημοψηφίσματα.
Με αυτό το δεδομένο και με προσήκοντα σεβασμό προς το θεσμό του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και με διαρκώς οφειλόμενη την υπεύθυνη και έντιμη θέση μας έναντι του τόπου και των παιδιών μας, οφείλουμε να καταθέσουμε τα ακόλουθα:
• Ευχόμαστε προς τον ηγέτη των Ελλήνων της Κυπριακής Δημοκρατίας (δηλαδή του 82% του κυπριακού λαού) θεία φώτιση και καλή τύχη.
• Την ίδια ώρα τονίζουμε ότι την ευθύνη για την όποια κατάληξη θα τη φέρουν προσωπικά ο ίδιος ο κ. Χριστόφιας, μαζί με τα συγκεκριμένα εκείνα πρόσωπα, που τον ενθαρρύνουν στην πορεία που ακολουθεί και που όλος ο λαός γνωρίζει ότι συνταυτίζονται με το τσιμέντωμα μιας λύσης τύπου Ανάν.
• Χαιρετίζουμε την εξαγγελία, ότι «η όποια διευθέτηση θα τεθεί σε Δημοψήφισμα».
Για να ΜΗ θεωρηθεί όμως ως «ένας ακόμα λαϊκισμός, χωρίς ουσιαστική αξία», ο ηγέτης των Ελλήνων της Κύπρου οφείλει να διευκρινίσει ΠΡΙΝ από την έναρξη των «διαπραγματεύσεων»:

Πρώτον, ότι στο Δημοψήφισμα της άλλης πλευράς ΔΕΝ θα ψηφίσουν οι έποικοι, που στο Δημοψήφισμα του 2004 ήσαν το 75% εκείνου του εκλογικού σώματος.
ΔΗΛΑΔΗ, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας οφείλει να δεσμευτεί ότι ΔΕΝ θα αναγνωρίσει οποιοδήποτε δικαίωμα σε ΜΗ νόμιμο Κύπριο, ΠΡΟΤΟΥ η όποια «λύση» γίνει αποδεχτή από το σημερινό κυπριακό λαό, που είναι ΜΟΝΟ οι επίσημα αναγνωρισμένοι, νόμιμοι πολίτες της υπάρχουσας Κυπριακής Δημοκρατίας.

Σε ενάντια περίπτωση, ο Πρόεδρος Χριστόφιας θα έχει αναγνωρίσει ΠΡΙΝ από την αποδοχή της «διευθέτησης» την οντότητα του ψευδοκράτους, με τον ίδιο τρόπο που την είχε αναγνωρίσει και ο πρώην Πρόεδρος Γλαύκος Κληρίδης, αποδεχόμενος ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ το δικαίωμα ψήφου των εποίκων για το Σχέδιο Ανάν.

Δεύτερον, ότι του Δημοψηφίσματος θα προηγηθεί μια ελάχιστη περίοδος τριών μηνών, για να μπορέσει να μελετηθεί και να ερμηνευθεί το «σχέδιο διευθέτησης» και να ενημερωθεί πλήρως ο κυπριακός λαός.

Τρίτον, ότι τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης -ιδιαίτερα τα τηλεοπτικά- θα δώσουν ΙΣΗ ευκαιρία για να επεξηγηθούν ΟΛΕΣ οι απόψεις, χωρίς εγκάθετους παρουσιαστές που θα παρεμβαίνουν, θα αλλοιώνουν και θα εκτρέπουν τις συζητήσεις προς την κατεύθυνση που οι ίδιοι επιθυμούν.

Η εντιμότητα και οι υγιείς προθέσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας οφείλουν να εκφραστούν με τις πιο πάνω απερίφραστες δεσμεύσεις.
Εμείς θα παρακολουθούμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα κάθε εξέλιξη, και θα επεμβαίνουμε όσο συχνά χρειάζεται, ερμηνεύοντας και ενημερώνοντας τον κόσμο για τις εξελίξεις, αλλά και προτείνοντας το ΔΕΟΝ ΓΕΝΕΣΘΑΙ για το Κυπριακό την κατάλληλη ώρα.

  1. *Νομικός, Αντιπρόεδρος της Κίνησης Ελευθερία και Κράτος Δικαίου στην Κύπρο


Χριστόφιας και αγγλικές βάσεις

Του ΒΙΑ ΛΕΙΒΑΔΑ

Ακούσαμε και πάλιν τον κ. Χριστόφια να δηλώνει ότι δεν θέλει να ανοίξει νέο μέτωπο με τούς Άγγλους για το θέμα των βάσεων. Να τελειώσουμε πρώτα με τους Τούρκους, να γίνει επανένωση της Κύπρου και μετά θα δούμε και το θέμα των βάσεων.

Λανθασμένη πολιτική όλων των κυβερνήσεων, γιατί αγνοεί την ουσία του Κυπριακού. Οτιδήποτε έχει πάθει η Κύπρος τον τελευταίο τουλάχιστον αιώνα, το έπαθε από τους Άγγλους. Ο χειρότερος εχθρός του κυπριακού Ελληνισμού είναι η βρετανική αποικιοκρατία, που επεσώρευσε αμέτρητα κακά μέχρι σήμερα στην Κύπρο.

Από τότε που η Κύπρος έγινε αποικία του στέμματος το 1925, η Βρετανία πάντα συμμαχούσε με τους μουσουλμάνους ενάντια στους Έλληνες. Με τις Συνθήκη της Λωζάννης η Αγγλία έδωσε το δικαίωμα στους μουσουλμάνους να μεταβούν στην Τουρκία και να γίνουν υπήκοοί της. Μετά από δεύτερες σκέψεις τους απαγόρευσε να εγκαταλείψουν την Κύπρο, για να τους έχουν ως αντίβαρο ενάντια στους Έλληνες, που διεκδικούσαν την Ένωση με την Ελλάδα.

Στο νομοθετικό σώμα που ίδρυσε η Αγγλία, ως επίφαση δημοκρατίας, οι μουσουλμάνοι πάντα ψήφιζαν μαζί με τους αποικιοκράτες και ποτέ με τους Έλληνες της Κύπρου, με αποτέλεσμα να περνά η Άγγλος κυβερνήτης τις αποφάσεις που ήθελε. Κατά τον αγώνα της ΕΟΚΑ, η πολιτική τού «διαίρει και βασίλευε» θριάμβευσε. Οι Άγγλοι έστρεψαν τους μουσουλμάνους ενάντια στους Έλληνες, προκάλεσαν συγκρούσεις τις οποίες αναμόχλευαν συνεχώς για να διαχωρίσουν φυλετικά τον κυπριακό λαό, που μέχρι τότε δεν είχε κανένα πρόβλημα συμβίωσης.

Παρουσιαζόταν, υποκριτικά, ότι ενεργούσε ως συμφιλιωτής μεταξύ τους και θυσιαζόταν για να αποτρέπει τις συγκρούσεις. Σαν εκείνη του Κιόνελι, όπου οι Άγγλοι εμπόδισαν εργάτες που τέλειωναν τη δουλειά τους στη Λευκωσία και πήγαιναν στα χωριά τους με λεωφορείο μέσω Κιόνελι. Οι Άγγλοι στρατιώτες σταμάτησαν το λεωφορείο, κατέβασαν τους Έλληνες εργάτες και τους ανάγκασαν να περάσουν μέσα από το χωρίο Κιόνελι, όπου οργανωμένα τους περίμεναν οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του και άλλοι ένοπλοι και τους σφαγίασαν.

Οι βρετανικές βάσεις είναι η πηγή του κακού του Κυπριακού. Συντηρούν τη σύγκρουση για να μπορούν να διαχειρίζονται τις βάσεις χωρίς προβλήματα. Όσο θα υπάρχουν βρετανικές «κυρίαρχες» βάσεις στην Κύπρο, το πρόβλημα δεν λύεται. Η ύπουλη βρετανική πολιτική θα το συντηρεί, μέχρι να μπορέσει να εξουδετερώσει τον κυπριακό Ελληνισμό, να του αφαιρέσει κάθε δικαίωμα να χειρίζεται τις υποθέσεις του, μέχρι να μετατρέψει την Κύπρο σε προτεκτοράτο ή «Ταϊβάν», όπως απειλούσαν, μετά το Δημοψήφισμα.

Έρχεται αμέσως ο κ. Χριστόφιας να δηλώσει, προς άμετρη ικανοποίηση των Άγγλων, ότι δεν θα ανοίξει νέο μέτωπο. Το μέτωπο όμως υπάρχει, είναι εκεί, το έχουν δημιουργήσει οι Άγγλοι και το διατηρούν για να ελέγχουν τις στρατιωτικές τους βάσεις. Στην ουσία, η βρετανική αποικιοκρατία δεν έφυγε ποτέ από την Κύπρο, είναι εδώ και απεργάζεται το κακό του Κυπριακού Ελληνισμού. Το δημοψήφισμα το απαίτησε η Αγγλία, για να μετατρέψει το έδαφος των βάσεων σε βρετανικό.

Ας αφήσει τα υποκριτικά παράπονα ο κ. Μίλετ, ο Άγγλος πρέσβης, ότι άδικα τους κατηγορούμε πως οι Άγγλοι βρίσκονται πίσω από κάθε εχθρική ενέργεια ενάντια στην Κύπρο. Έδειξε άμετρη χαρά γιατί έχασε ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Δεν έχασε στιγμή και μεταβίβασε αμέσως πρόσκληση προς τον νέο Πρόεδρο να επισκεφθεί το Λονδίνο. Και άρχισε μάλιστα να μας δίνει και οδηγίες να ανοίξουμε την οδό Λήδρας και να αρχίσουμε αμέσως συνομιλίες.

Ένα πράγμα πρέπει να γνωρίζουμε: η αιτία όλων των κακών που συμβαίνουν ενάντια στον κυπριακό Ελληνισμό οφείλονται στην παρουσία των βρετανικών βάσεων. Όσο αυτές θα θεωρούνται «κυρίαρχες», δεν έχουμε σωτηρία. Το Κυπριακό θα λυθεί μόνο όταν καταργηθεί η κυριαρχία των βάσεων. Γιατί τότε οι Άγγλοι θα έχουν ανάγκη συνεργασίας μαζί μας και να συνάπτουν συμφωνίες -για να διατηρούν βάσεις- που οφείλουν να τηρούν. Τώρα είναι οι κυρίαρχοι της Κύπρου και θα κρατούν άλυτο το Κυπριακό, για να μπορούν να ελέγχουν τις βάσεις όπως θέλουν και να μην καταβάλλουν ούτε τις οικονομικές τους υποχρεώσεις.

Ας το καταλάβουμε: Αιτία των δεινών της Κύπρου είναι οι αγγλικές βάσεις. Όσο θα παραμένουν «κυρίαρχες», τα δεινά μας δεν θα σταματήσουν. Ο κ. Χριστόφιας δεν φαίνεται να το κατάλαβε, πώς λοιπόν διατείνεται ότι θα βρει λύση του Κυπριακού;

[18.03.2008]

Δυσάρεστες εξελίξεις για το Κυπριακό

Έχει αποτύχει ο Χριστόφιας

Του Κωνσταντίνου Α. Κουδουνάρη

Από την εκλογή Χριστόφια στην προεδρία της Δημοκρατίας και μετά, δηλαδή μέσα στους μόλις τρεις τελευταίους μήνες, νεκραναστήθηκαν και επανήλθαν στο προσκήνιο δυο δυσμενέστατα για τους Έλληνες Κυπρίους «φαινόμενα».

Το πρώτο «φαινόμενο» είναι η έννοια της γένεσης ενός νέου Κυπριακού κράτους με το συνεταιρισμό δυο συνιστώντων κρατών και το οποίο θα αντικαταστήσει το Ζυριχικό κράτος που εγκαθιδρύθηκε το 1960. Η φόρμουλα αυτή εμφανίστηκε επί ημερών της παρουσίας του απεχθούς, μισητού, ανθέλληνα λόρδου Ντέιβιντ Χάνεϊ και ενώ παρέμεινε σε ύπνωση λόγω και της ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε. ξανάγινε δυστυχώς αυτές τις μέρες η σημαία της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας με κύριους αντιπροσώπους τον Μπαμπατζάν και τον Ταλάτ.

Το ζοφερό κοινό ανακοινωθέν της συνάντησης Χριστόφια-Ταλάτ στις 21 Μαΐου τους έδωσε την ευκαιρία να δραστηριοποιηθούν επ' αυτού σε μια περίοδο κατά την οποίαν Ισλαμιστές και Κεμαλιστές είναι βαθύτατα διχασμένοι λόγω της εκδίκασης της υπόθεσης του κλεισίματος του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ και σε μια στιγμή που η Τουρκία βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στην αβεβαιότητα.

Το δεύτερο «φαινόμενο» το οποίο αφορά το εσωτερικό της Κύπρου και το οποίο εμφανίστηκε χρονικά πιο ενωρίς από το πρώτο «φαινόμενο» (από τις εντελώς πρώτες μέρες της προεδρίας Χριστόφια) είναι η πρωτοφανής και ανιστόρητη κατά συρροήν αναφορά στις ευθύνες της ελληνοκυπριακής πλευράς οι οποίες οδήγησαν στα τραγικά γεγονότα του 1974. Αυτές οι κατά συρροήν αναφορές και δημοσιεύματα ομοιάζουν πλήρως με την επί δεκαετιών τουρκική προπαγάνδα εναντίον των Ελληνοκυπρίων καθ' ότι επιρρίπτουν όλες τις ευθύνες σε εμάς ενώ δεν κάνουν καμία αναφορά στην ΤΜΤ, στον εξοπλισμό των Τουρκοκυπρίων από το 1959 και τους 270 Ελληνοκύπριους νεκρούς της τουρκικής ανταρσίας. Η δε τελευταία δήλωση του προέδρου Χριστόφια ότι κάποιοι δεν αποδέκτηκαν τον συνεταιρισμό της Ζυρίχης (υπονοώντας μερίδα Ελληνοκυπρίων) αποτελεί τη μεγαλύτερη επιβεβαίωση ότι αυτή η «μεγαλόψυχη» αυτοκριτική προέρχεται κατ' ευθείαν από το περιβάλλον του ίδιου του Προέδρου και γι' αυτό θα πρέπει να αποτελέσει μέγιστη πηγή ανησυχίας για το λαό.

Είναι προφανές ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έχει αίσθηση της εκμετάλλευσης που θα τύχουν από τουρκικής πλευράς οι δηλώσεις του αυτές και οι οποίες συντείνουν στις προσπάθειες που κάνει η Τουρκία για αποενοχοποίησή της από όσα συνέβησαν. Δυστυχώς για την Κύπρο και είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει ο Πρόεδρος Χριστόφιας έχει ήδη αποτύχει.


Του προδομένου Δημοψηφίσματος

Του ΑΝΔΡΕΑ ΦΡΥΔΑ*

Παρά την ιστορική του σημασία και τη σημαντική ανάσα χρόνου που πρόσφερε το Όχι του κυπριακού Ελληνισμού στις 24 Απριλίου 2004, δεν αρκούσε από μόνο του για να ανοίξει ένας νέος δρόμος στο Κυπριακό. Η διά του δημοψηφίσματος εκείνου εκφρασθείσα βούληση και απαίτησή μας, περιφρονήθηκε σκαιώς. Μπήκαμε στα περιθώρια της περιφρόνησης―όπως και από την επόμενη της εισβολής―οι δε διαχειριστές του ζητήματος της Κύπρου έχουν, σταδιακά και θεσμικά, μετατραπεί σε οδαλίσκες του κατακτητή και των Ευρωπαίων συνεταίρων του.

Η ανάγκη όμως χάραξης μιας νέας και απελευθερωτικής στρατηγικής, ήταν πάντα προφανής και αναγκαία και εφικτή. Διότι η σταδιακή και ραγδαία παραίτηση της κυπριακής πολιτικής από τη θεώρηση του Κυπριακού ως ζητήματος εισβολής - κατοχής - απελευθέρωσης οδήγησε στο αδιανόητο. Να συζητιέται δηλαδή για τριάντα τρία χρόνια τώρα ο τρόπος διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, η αντικατάστασή της από κάποιο προτεκτοράτο Διζωνικής, Δικοινοτικής ομοσπονδίας με τη συνεχή και χρηματοδοτούμενη και από ημάς αναβάθμιση του ψευδοκράτους με "πακέτα ενίσχυσης στους Τουρκοκύπριους" (που τα νέμονται οι ηγεσίες τους) και τη νομιμοποίησή του σαν συνεταίρου.

Ο ελληνικός κυπριακός λαός στις 24 Απριλίου 2004 έδωσε την εντολή για την πορεία που ώφειλε να ακολουθηθεί και απέδειξε ότι ήταν ενωμένος στα θέματα γραμμής επανατοποθέτησης και διαπραγματεύσεων δικαίωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Συνεπώς:
• Τέρμα (ωφείλετο) στην εναπόθεση λύσης στους όποιους τρίτους.
• Τέρμα (ωφείλετο) στις διαμεσολαβήσεις της αμερικανοκρατούμενης Γραμματείας του ΟΗΕ.
• Τέρμα (ωφείλετο) στις ψευδαισθήσεις για τις σημερινές δυνατότητες και τις ταχυδακτυλουργίες των γραφειοκρατών της Ε.Ε. που δεν εκφράζουν τους λαούς τους και που μεταφράζουν το περιλάλητο Ευρωπαϊκό Κεκτημένο μετά παρεκκλίσεων και ιταμώς κάποτε (όταν πρόκειται για την Τουρκία) και που αναιρούν την ουσία του.

Η θαρραλέα πολιτική της επανατοποθέτησης του Κυπριακού στις σωστές του βάσεις, στηριγμένη και στηριζόμενη στη δύναμη της θέλησης του λαού, θα μπορούσε να παραγάγει πολιτικές, να αξιοποιήσει τις όποιες διεθνείς συγκυρίες και αντιθέσεις και όχι να χειραγωγείται -ως είθισται- από αυτές.

Οι γνήσιοι πατριώτες Τουρκοκύπριοι (αν έμειναν) υποφέρουν και αυτοί από τον Αττίλα και του έποικους. Είναι φυλακισμένοι και απομονωμένοι στα γκέτο όλων των ηγεσιών τους και έχουν αποδεκατιστεί. Η γνήσια επαναπροσέγγιση -και όχι το αλαλούμ που διαφημίζεται και ασκείται από έμπορους και μαστροπούς τινές της πολιτικής σαν πατριωτική πράξη-, η πραγματική επανένωση σ' ένα ελεύθερο, ενιαίο, δημοκρατικό κοινό κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα είναι έργο του κοινού αντικατοχικού, αντιιμπεριαλιστικού αγώνα του ίδιου του λαού της Κύπρου.

Με το Όχι του λοιπόν αυτός ο λαός ανέμενε σε απόηχους ελπίδας το έσσετ' ήμαρ, το οποίο ουδέποτε ανέτειλε υπό κομματικές (βασικά) ηγεσίες κατώτερες των περιστάσεων. Και ήδη αυτός ο λαός, φθίνων σε μια δοριάλωτον πατρίδα, συνωστίζεται εις τα προπύλαια και τας διόδους της ευτέλειας. Και εισέρχεται -προσκυνητής και προσκυνημένος- στη σατραπεία της μεγάλης Πύλης, άδοντας και ηδονιζόμενος. Και, καταθέτοντας τα διαπιστευτήρια μιας δουλοπρεπούς, αλωμένης κοινωνίας στα κιτάπια των Αγκυραίων, μετατρέπεται σε ζήτουλα και τζογαδόρο.

Και στο παραπαίον λεγόμενο Εθνικό Συμβούλιο (νόδους και ακίνδυνος λέων), ένα πρέπει να ειπωθεί άπαξ και διά παντός: Η επανατοποθέτηση θέσεων και εθνικών στόχων για απαλλαγή από το μίασμα της κατοχής και των παραγώγων της, δεν μπορεί να απορρίπτεται άλλο, αφού κατά καιρούς ανακαλύπτει (το κακόμοιρο) πως η Κύπρος βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κτηνώδη και μοχθηρή μηχανή, στην οποία θα έπρεπε ν' αντισταθούμε. Κάθε άλλη πρακτική είδαμε πού μας έχει οδηγήσει.

Τέρμα λοιπόν στις περιοδικές πολιτικές νεκροψίες που ήταν πάντα απελπιστικά πανομοιό-τυπες και προκλητικά υπο-τιμητικές για τη νοημοσύνη μας.

* Πρόεδρος Προσφυγικού Σωματείου «Ελεύθερο Μόρφου» [26.03.08]

(ΚΑΙ) ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ τυχαίο που τόσον ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όσον και η Αντιπολίτευση διαπιστώνουν ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει λάβει ως προίκα-ασπίδα της τη Συμφωνία της 8ης Ιουλίου 2006. Διότι, άσχετα τι λέχθηκε προεκλογικά (ότι απλώς είναι «μια διαδικαστική συμφωνία») ο Πρόεδρος Χριστόφιας διαπίστωσε, κατά την συνάντησή του με τον Ταλάτ 921.03.08], ότι επιδίωξη της Άγκυρας είναι ν' αποδεσμευτεί ο Ταλάτ από την υπογραφή του και να επιστρέψει στα «κεκτημένα» της Τουρκίας πριν τον Απρίλη του 2004.

Έχουμε επανειλημμένα αναφέρει στο θέμα αυτό: Η Τουρκία και οι προστάτες της συνειδητοποιούν πλήρως ότι από τη στιγμή που η Κυπριακή Δημοκρατία έχει εισέλθει (δι' όλων της των εδαφών) στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την 1η Μαΐου 2004, τα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη είναι (και) ευρωπαϊκά εδάφη.

Αυτή την πραγματικότητα (δυστυχώς) δεν φαίνεται να συνειδητοποιούν και να σηματοδοτούν ως αρμόζει οι πολιτειακές και κομματικές ηγεσίες της Ελλάδας και της Κύπρου.

Επιμένουμε σε αυτή την υπενθύμιση, γιατί (κατά κόρον) επαναλαμβάνεται η (λαθεμένη) διαπίστωση πως «ο χρόνος εργάζεται εις βάρος μας». Ασφαλώς, ενώ συνεχίζεται η τουρκική κατοχή των μισών εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι οι πολίτες της Κύπρου που συνεχίζουν να υφίστανται τις συνέπειες της τουρκικής αυθαιρεσίας. Όμως, από την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και έπειτα, τα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου είναι (και) ευρωπαϊκά εδάφη, και η Τουρκία δεν είναι μόνον από τους νόμιμους ιδιοκτήτες της Κύπρου που τα στερεί και τα σφετερίζεται, αλλά από το σύνολο της Ευρωπαϊκής Επικράτειας.

Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι «ποσοστό ζώνης» και «δικοινοτικής διακυβέρνησης», όπως (με την ανοχή μας) εμφανίζει το Κυπριακό η Τουρκία (ακόμη) και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το πρόβλημα είναι ότι το υπό κατοχήν έδαφος που εμφανίζει σαν «κράτος» η εγκάθετη της κατοχής τουρκοκυπριακή ηγεσία στην Κύπρο, έχει κατά 90% νόμιμους ιδιοκτήτες Ελληνοκυπρίους.

Εάν, λοιπόν, τα στοιχειώδη δικαιώματα της ιδιοκτησίας, ελεύθερης εγκατάστασης και διαμονής, ελεύθερης κτήσης και διακίνησης εξαρθρώνονται στην Κύπρο από την Τουρκία, δεν είναι (μόνον) πρόβλημα που πρέπει να λύσουν, ακόμη και αν διακατέχονται από εθελοδουλία και αποδοχή οι πολίτες και η ηγεσία των Κυπρίων. Η στέρηση των δικαιωμάτων αφορά (και) το σύνολο των Ευρωπαίων πολιτών, η κατοχή και ο σφετερισμός των κατεχομένων αφορά (και) ευρωπαϊκά εδάφη.

  1. -Είναι η Ευρώπη διατεθειμένη να ανεχτεί τη συνέχεια αυτής της αυθαιρεσίας σε βάρος της εδαφικής, πολιτικής νομικής και ηθικής της Επικράτειας;

  2. -Προτίθεται να... δωρίσει μέρος της Κύπρου στην Τουρκία, και δι' αυτού του προτεκτοράτου να εισέλθει, άνευ οιασδήποτε διαπραγμάτευσης, η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
    Αυτό είναι το αδυσώπητο ερώτημα που πρέπει η Κυπριακή Δημοκρατία να απευθύνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και όχι μερικοί από τους Ευρωπαίους να το κατευθύνουν προς την κυπριακή ηγεσία.
    Ο δρόμος προς εκδημοκρατισμό της Τουρκίας είναι μακρύς, και την τουρκική αυθαιρεσία δεν μπορεί να την ανακόψει (μόνη της) η (μονίμως) απειλούμενη η Κύπρος.

"Φιλελευθερος" [23.03.08


Να μην αυτοπαγιδευόμαστε

Του δρα Ευστάθιου Αβρααμίδη

Εύγλωττη και δυσοίωνη η χαρά των ξένων για την απομάκρυνση του «κακού» Τάσσου. Αυτή η χαρά των Άγγλων κυρίως, που έσπευσαν να προσκαλέσουν το νέο Πρόεδρο στην Αγγλία δεν πρέπει να χαροποιεί τον Δ. Χριστόφια.

Όταν οι εχθροί μας χαίρονται, τίποτα καλό δεν προμηνύεται. Και φυσικά οι Άγγλοι ή οι Σουηδοί―οι πιο φιλότουρκες χώρες στην Ευρώπη―δεν άλλαξαν ξαφνικά πολιτική. Απλώς θεωρούν ότι αφού έφυγε ο «κακός», τώρα μπορούν να προωθήσουν τα συμφέροντά τους.

Ο Δ. Χριστόφιας πρέπει να χαλιναγωγήσει αυτή την ευωχία που θέλει να τον σπρώξει βιαστικά σ' ένα πλαίσιο συνομιλιών που θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε σχέδιο τύπου Ανάν. Να μην κολακεύεται από τα συγχαρητήρια και τα φιλικά κτυπήματα στη πλάτη―στον εαυτό τους δίνουν τα συγχαρητήρια, ενώ τα φιλικά κτυπήματα εύκολα μετατρέπονται σε μαχαιριές, αν δεν ικανοποιήσει ο Δ. Χριστόφιας τις προσδοκίες τους.

Επισημαίνω αυτό το στοιχείο επειδή οι «μεγάλοι» χρησιμοποιούν αυτές τις μεθόδους κολακείας―ίσως με αυτό τον τρόπο ωθήθηκε στην υποψηφιότητά του ο Δ. Χριστοφιας, ίσως με αυτό τον τρόπο σε πρεσβείες και σεμινάρια στρατολογήθηκαν τόσοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι υπέρ ενός σχεδίου που έδινε την Κύπρο στην Τουρκία και την Αγγλία.

Η κατάσταση αυτοπαγίδευσης από την οποία ο Δ. Χριστόφιας καλείται επειγόντως να απαγκιστρωθεί, δημιουργήθηκε από τις δυνάμεις που εχθρεύονταν τον Τάσσο, με τον εξής απλό μηχανισμό. Όταν ο Ν. Αναστασιάδης και οι παρατρεχάμενοί του κατηγορούσαν για τέσσερα χρόνια τον Τάσσο για τη στασιμότητα και για το γεγονός ότι τάχα δεν θέλει λύση και τον κατήγγελλαν μάλιστα σε διάφορα ευρωπαϊκά όργανα, αθώωναν την Τουρκία.

Οι ξένοι ακούγοντας τους Αναστασιάδη, Παπανδρέου, Μπακογιάννη και άλλους, να κατηγορούν τον Τάσσο, δημιούργησαν την εικόνα ότι για το αδιέξοδο στο Κυπριακό δεν ευθύνεται η Τουρκία και ο υποτελής σ' αυτήν Ταλάτ, αλλά ο «εθνικιστής» Τάσσος ο οποίος απέρριψε μάλιστα και το σχέδιο «επανένωσης».

Αυτοί οι Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι πολιτικοί, για να γίνουν αρεστοί στους ξένους έλεγαν σ' αυτούς ό,τι ήθελαν να ακούσουν.

Ο Δ. Χριστόφιας έλαβε μέρος σ' αυτό το παιχνίδι κατά την προεκλογική περίοδο κατασυκοφαντώντας κι αυτός τον Τάσσο και εδραιώνοντας την άποψη ότι οι Τούρκοι δεν ευθύνονται για το αδιέξοδο ή για τη μη εφαρμογή της 8ης Ιουλίου.

Οι ξένοι λοιπόν περιμένουν τώρα από αυτόν, από το νέο Πρόεδρο, κινήσεις καλής θέλησης, δηλαδή υποχωρήσεις ―και όχι από την Τουρκία. Ο Δ. Χριστόφιας καλείται να ανατρέψει αυτή την εντύπωση στη δημιουργία της οποίας συνέβαλε και ο ίδιος. Δεν θεωρείται αδιάλλακτος, άρα μπορεί να καταδείξει―χωρίς υποχωρήσεις―ποιος ευθύνεται για το αδιέξοδο. Μπορεί μάλιστα να υψώσει τον πήχη των διεκδικήσεων κτίζοντας πάνω σε ό,τι έκανε ο Τάσσος και όχι κατεδαφίζοντάς τα.

Σε περίπτωση πάντως που υποχωρήσει για να ικανοποιήσει προσδοκίες των ξένων και να δικαιώσει τη χαρά τους ή για να συνεχίσει να έχει τη στήριξη του Ν. Αναστασιάδη, για παράδειγμα εγκαταλείποντας την 8η Ιουλίου, τότε θα υπάρξει γρήγορη κατολίσθηση στο σχέδιο Ανάν.

Ο Δ. Χριστόφιας καλείται να προλάβει μια τέτοια εξέλιξη, ώστε να μη μείνει στην ιστορία ως ο πολιτικός που διέλυσε την Κυπριακή Δημοκρατία μετατρέποντάς τη σε τουρκοβρετανικό προτεκτοράτο.

[19.03.2008]

 

Οι καταβολές και υποστηρικτές της Τουρκικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας