ΑΠΟΨΕΙΣ • ΣΧΟΛΙΑ [4]

Ανανέωση σελίδας:  03.30 GMT 17.03.2009

 

Πώς θα... εκσυγχρονιστεί, λοιπόν,
και από ποιους η Ιστορία της Κύπρου;

Tου ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ

ΜΙΑ ΑΠΟ τις προεκλογικές δεσμεύσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι και η αναθεώρηση των σχολικών βιβλίων της Ιστορίας. Στη διακαναλική διάσκεψη της 21.2.2008, ο Δ. Χριστόφιας ρωτήθηκε από τον εκλεκτό συνάδελφο του ΡΙΚ, Παύλο Μυλωνά, τι συγκεκριμένα ήθελε να αλλάξει στα βιβλία της Ιστορίας: Τον αγώνα της ΕΟΚΑ; Το πραξικόπημα; Την τουρκανταρσία; Την τουρκική εισβολή και κατοχή της Κύπρου;

Ο Δ. Χριστόφιας απάντησε: «Τα βιβλία της Ιστορίας, ναι, θέλουν αναθεώρηση», για να υπερτονίσει: «Ούτε συζήτηση να μην τιμάται ο αγώνας της ΕΟΚΑ». Στη συνέχεια υποστήριξε πως και οι Έλληνες κάναμε λάθη και, συνεπώς, καλούμαστε και εμείς να παραδεχτούμε εγκλήματα κατά των Τ/κυπρίων, όπως και εκείνοι και ειδικά η ΤΜΤ οφείλει να παραδεχτεί τα εγκλήματά της.

Αναφέρουμε αυτά, με αφορμή την πρόσφατη συνεδρίαση (28.7.2008) του Συμβουλίου Παιδείας, υπό την προεδρία του Δ. Χριστόφια. Μετά το πέρας της συνεδρίας, ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού, ο Ανδρέας Δημητρίου, δήλωσε πως δύο είναι οι βασικοί στόχοι, που το Συμβούλιο Παιδείας έθεσε για την προσεχή σχολική χρονιά.

Ο ένας στόχος είναι η ανάπτυξη μέσα στο σχολείο ενός πνεύματος συμφιλίωσης με τους Τ/κ, ώστε η συμφιλίωση να αναπτυχθεί στις συνειδήσεις όλων των πολιτών των δύο κοινοτήτων. Ο άλλος στόχος είναι η ανάπτυξη της καινοτομίας. Δεν θα ασχοληθούμε με το δεύτερο στόχο, επειδή η παραπλάνηση και ο εμπαιγμός πρώτα των εκπαιδευτικών και ύστερα των γονιών είναι τόσο ακραία, που εναπόκειται στους ίδιους να απαντήσουν στην αφόρητη πρόκληση του Υπουργού. Θα επιμείνουμε στον πρώτο στόχο, που είναι η επιδιωκόμενη αναθεώρηση των βιβλίων της Ιστορίας. Ο Υπουργός Παιδείας εξέφρασε γενικόλογες τοποθετήσεις. Πώς θα επιτευχθεί η συμφιλίωση των δύο κοινοτήτων; Απάντηση: Οι μαθητές θα ενημερωθούν -από ποιους;- τι σημαίνει να ζουν σε μια Κύπρο με άλυτο ή με λυμένο το Κυπριακό. Είπε ακόμα πως θα επιχειρηθεί «εκσυγχρονισμός των βιβλίων της Ιστορίας», με τον εκσυγχρονισμό της διδασκαλίας της Ιστορίας στην εκπαίδευση. Πώς; Ο Υπουργός δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει. Θα καταφύγουμε, συνεπώς, στον εμπνευστή του... εκσυγχρονισμού.


Αναφερόμαστε στον Ανδρέα Καζαμία [φωτο], καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Ουϊσκόνσιν των ΗΠΑ, και πρόεδρο της επιτροπής των «Εφτά Σοφών», που ορίστηκε για τη σύνταξη μελέτης για τη μεταρρύθμιση της Παιδείας. Σε δύο συνεντεύξεις του («Σ», 8.6.2008 και «Αλήθεια», 9.6.2008), ξεδίπλωσε τις αντιλήψεις του περί της Ιστορίας και της διδαχής της. Ο καθηγητής θεωρεί πως «η Ιστορία δεν είναι κατήχηση», ενώ «διδασκαλία της Ιστορίας δεν σημαίνει εθνοκεντρική διαπαιδαγώγηση». Ασφαλώς η Ιστορία δεν είναι κατήχηση αλλ' η Ιστορία, όπως διδάσκεται στα σχολεία μας, είναι εθνοκεντρική; Η απάντηση είναι πως όχι. Λέμε αυτό, επειδή ο Α. Καζαμίας έχει μια έκδηλη απέχθεια προς το έθνος-κράτος, προς τον εθνοκεντρισμό και, προπάντων, προς τον ελληνοκεντρισμό της Παιδείας μας. Πιστεύει πως η Παιδεία των παιδιών μας δεν πρέπει να είναι ελληνοκεντρική αλλά να προάγει την κριτική σκέψη, που θα οδηγεί σε διαφορετικές ερμηνείες των γεγονότων.

Όμως, όπως υποστηρίζει και ο Κώστας Κατσώνης, λειτουργός Εκπαίδευσης στο Υπουργείο Παιδείας, «η τουρκική εισβολή είναι εισβολή, το πραξικόπημα είναι πραξικόπημα, δεν μπορείς να αλλοιώνεις τις λέξεις, γιατί αλλοιώνονται και οι σημασίες των γεγονότων (...). Εμείς δεν θα καλλιεργήσουμε το φανατισμό και το σοβινισμό και τη μισαλλοδοξία, που ταλαιπωρούν τον τόπο μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα κάνουμε εκπτώσεις από την ιστορική αλήθεια» («Χαραυγή», 25.2.2007). Εμφανώς, ο καθηγητής Καζαμίας διαφωνεί με τις πιο πάνω ορθές επισημάνσεις Κατσώνη. «Είναι λάθος, οι Ε/κ να μιλούν για βάρβαρους Τούρκους και τους αιμοβόρους Αττίλες και από την άλλη οι Τ/κ να μιλούν για τους Τούρκους που βρίσκονται σε ειρηνευτική επιχείρηση στο νησί. Η σωστή έκφραση είναι: ''Κατά την εισβολή έγιναν βαρβαρότητες''». Ποια εισβολή; Από ποιους έγινε; Ποιοι έκαναν βαρβαρότητες; Οι μαθητές μας δεν πρέπει να ξέρουν, για να μπορούν να συμφιλιωθούν με τους Τ/κ συνομίληκούς τους. Επίσης, ο κύριος καθηγητής απεχθάνεται εικόνες του Χριστού και της Παναγίας μέσα στις σχολικές αίθουσες, διαφορετικά, λέγει, πρέπει να έχουμε και εικόνες του Μωάμεθ!

Ερωτούμε τον κ. Καζαμία και τον Υπουργό Παιδείας: Ας υποθέσουμε ότι εμείς επιτυγχάνουμε την ιστορική λοβοτομή και εθνική αφυδάτωση των παιδιών μας. Οι Τούρκοι θα πράξουν το ίδιο, αρχής γενομένης από την αφαίρεση της ευμεγέθους φωτογραφίας του Ατατούρκ από τα βιβλία τους; Καθόλου! Ο ελληνοκτόνος (συγγνώμη, κ. Καζαμία, για το χαρακτηρισμό, αλλ' αυτό είναι μια ιστορική πραγματικότητα) Ατατούρκ επιδόθηκε από το 1925 σε μια τεράστια προσπάθεια να προσδώσει ιστορική εντοπιότητα στον τουρκισμό. Υιοθέτησε τις θεωρίες του ρατσιστή Γκιοκάλπ (Σπ. Βρυώνη: «Ο μηχανισμός της καταστροφής») και με βάση αυθαίρετες και κλεψίτυπες αντιλήψεις, οι Έλληνες δεν ήταν παρά ένα μικρό παρακλάδι του «μεγάλου τουρκικού λαού», ο πολιτισμός τους εμπνεύστηκε από τον Χεττιτικό, που ήταν τουρκικός, ενώ ο Δημόκριτος, ο Πυθαγόρας, ο Ηρόδοτος, ο Ιπποκράτης, ο Όμηρος, όλοι ήταν... τουρκικής καταγωγής!

Αν δεν... πιστεύετε, διαβάστε και το βιβλίο «Ιστορίας της Τουρκίας» του Τουργκούτ Οζάλ, που εκδόθηκε το 1980 από τον γαλλικό οίκο Plon. Λοιπόν, ποιος θα ξαναγράψει την Ιστορία της Κύπρου και των Ελλήνων; Πώς θα ερμηνεύεται και πώς θα διδάσκεται; Πώς θα... εκσυγχρονιστεί; Με την εξαφάνιση της εθνικής και ιστορικής μας ταυτότητας, για να αρέσουμε στους συμπατριώτες Τ/κ; Με την κατερείπωση της εθνικής μας ιδιοπροσωπίας και την αναθεώρηση ιστορικών γεγονότων; Μήπως να αναμείνουμε να δούμε την κυρία Ρεπούση επικεφαλής της ομάδας αναθεώρησης της Ιστορίας; Η Παιδεία μας δεν μπορεί παρά να είναι ελληνοκεντρική, είτε αρέσει είτε όχι στον κ. Καζαμία, για έναν κρίσιμο λόγο που αρνείται να δει: Η ελληνική Παιδεία έχει μια μοναδική και ανεπανάληπτη παγκοσμιότητα και οικουμενικότητα, που φωτίζει αδιαλείπτως την ανθρωπότητα, κάτι που δεν έχει ο ερεβώδης και βαρβαρώδης τουρκισμός, που να πάρει η οργή! Τα παιδιά μας δεν θα γίνουν πολυπολιτισμικοί χάσκακες και λοβοτομημένοι ηλίθιοι, για να αρέσουμε στους κατακτητές και στους παντοειδείς ζηλωτές τους.


Απίστευτο αλλά αληθινό

Της ΚΛΑΙΡΗΣ ΑΓΓΕΛΙΔΟΥ*

Απίστευτο, αλλά αληθινό, ένας λαός να κάμνει αναδόμηση της ιστορίας του, για να ικανοποιήσει τον κατακτητή του, το βιαστή της ιστορικής του συνέχειας.

Κι όμως, αυτό έγινε στην Ελληνική Δημοκρατία. Το είδαμε με το βιβλίο της ιστορίας Στ΄ Δημοτικού της κ. Ρεπούση και των συνεργατών της, και το βλέπουμε να προσχεδιάζεται με ραγδαίους ρυθμούς και στην Κυπριακή Δημοκρατία τώρα.

Το φαινόμενο δεν είναι νέο και είναι προσχεδιασμένο. Όταν βρισκόμουν στο Παρίσι σε μια σύνοδο των Υπουργών Παιδείας των κρατών-μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης το 1994 ή 1995, η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του Συμβουλίου κ. Λα Λουμιέρ―τότε βρισκόταν σ’ έξαρση ο πόλεμος στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη―πρότεινε να γίνουν αλλαγές στα βιβλία της ιστορίας των Βαλκανικών χωρών, για να απαλειφθούν όλες οι μεταξύ τους διενέξεις και πόλεμοι. Έγινε η ίδρυση της Διαβαλκανικής Επιτροπής με την επωνυμία Center of Democracy in Southeast Europe με Πρόεδρο τον Έλληνα εφοπλιστή κ. Κώστα Καρρά, τώρα Πρόεδρο της Europa Nostra.

Στη Διαβαλκανική αυτή Επιτροπή συμμετέχουν ήδη από το 1999 η Αλβανία (Valentina Duka), Βοσνία-Ερζεγοβίνη (Vera Kac), Βουλγαρία (Karojon Fol), Κροατία (Nevan Budak), Κύπρος (Nyazi Kizilyurek), Fyr of Macedonia (Emilia Simoska), Ελλάδα (Θάλεια Δραγόνη), Ρουμανία (Mirela Murgescu), Σλοβενία (Bozo Repe), Τουρκία (Hall Berktay) και Γιουγκοσλαβία (Dubraske Stojanovic).
Θέμα εργαστηρίου που έγινε στη Χάλκη από 17-20 Ιουνίου 1999 ήταν: «Southeast European Joint history» και συμμετείχε στην οργάνωση και η ELIAMEP. Προήδρευε δε η Prof. Maria Todorova του Πανεπιστημίου της Φλόριδας.

Έγινε όμως και εργαστήριο στην Πύλα από 28-29 Φεβρουαρίου 2000, με θέμα: «Teaching Cyprus: in search of to tolerance and understanding» με πρόεδρο τον Halli Berktay, καθηγητή του Πανεπιστημίου Sabanbl της Κωνσταντινούπολης.
Οργανωτική Επιτροπή: Nyazi Kizilyurek, Χριστίνα Κουλούρη και Ηρακλής Μίλλας.

Η συζήτηση περιστρεφόταν γύρω από το περιεχόμενο των βιβλίων της Ιστορίας (Οθωμανική κατάκτηση της Κύπρου 1571, Αγγλοκρατία 1878, διαχωρισμός της Κύπρου το 1974 και επισήμανση της παρούσας κατάστασης). Πώς παρουσιάζονται τα θέματα αυτά στα βιβλία, ποιοι χάρτες υπάρχουν, πώς αναφέρονται ο Χριστιαισμός και ο Ισλαμισμός κ.λπ.

Βλέπετε, οι προσχεδιασμοί άρχισαν από το 2000.
Υπάρχει μαρτυρία η αλληλογραφία μου με τον κ. Κώστα Καρρά και η πληθώρα των άρθρων μου σε όλες τις κυπριακές εφημερίδες, για τους κινδύνους που διατρέχουμε, για τη σημασία της ιστορίας κάθε λαού, και για την ιστορική συνείδησή του και δη ενός λαού που βιώνει την κατοχή, με 50 χιλιάδες τουρκικά στρατεύματα, χιλιάδες εποίκους που αλλοιώνουν τη δημογραφική δομή και την καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς, για πλήρη αφελληνισμό του τόπου.

Αποτελέσματα αυτών των δραστηριοτήτων της Διαβαλκανικής Επιτροπής ήταν το βιβλίο Ιστορίας της Γ΄ Λυκείου, στην οποία αναφερόταν ότι ο Αγώνας του 1955 έγινε για οικονομικούς και κοινωνικούς λόγους.

Προς τιμήν του ο τότε Υπουργός Παιδείας κ. Ουράνιος Ιωαννίδης απέστειλε τα βιβλία πίσω, ως απαράδεκτα.

Ακολούθησε φυσικά το βιβλίο της Ιστορίας Στ΄ Δημοτικού της κ. Ρεπούση, που έτυχε κατακραυγής από όλους, Εκκλησία, Ακαδημία, εκπαιδευτικές οργανώσεις και άλλους οργανισμούς και πλήρωσε ακριβά, με πολλή λύπη το αναφέρω, η Υπουργός Παιδείας κ. Μαριέττα Γιαννάκου, ενώ οι αποφάσεις είχαν ληφθεί από άλλους (βλέπε επισημη εφημερίδα Ελληνικής Δημοκρατίας Φύλλον αρ. 133).

Το εύλογο ερώτημα που τίθεται; Τι θα απαλείψουμε από τα βιβλία της Ιστορίας μας: Εξ όσων γνωρίζω δεν υπάρχουν σοβινιστικά σημεία.

Τώρα, αν θέλουμε να προσθέσουμε τα γεγονότα των τελευταίων 50 χρόνων, από τον Αγώνα του 1955 και εντεύθεν, το θεωρώ σκόπιμο.

Να μάθουν οι μαθητές μας τον υπέροχο Αγώνα των εφήβων της Κύπρου και τη σύγχρονη σκληρή ιστορία του τόπου τους, τις πλεκτάνες, τα ξενόφερτα σχέδια από το 1954 που συνεχίζονται μέχρι σήμερα.

Φυσικά, τα μελανά στοιχεία του πραξικοπήματος και του εμφύλιου σπαραγμού που έφεραν την τουρκική εισβολή.

Όλα αυτά όμως θα πρέπει να γραφτούν από επιστήμονες ιστορικούς, που δεν έχουν σχέση με πολιτικά κόμματα, αλλά θα τα δουν με τον αδέκαστο επιστημονικό φακό.

Η ιστορία ενός λαού δεν αναδομείται για να εξυπηρετήσει συμφέροντα και μάλιστα συμφέροντα κατακτητών, που απεργάζονται την καταστροφή του τόπου.

Η ιστορία καταγράφεται με ιστορικά αποδεδειγμένα γεγονότα και όχι για αποενοχοποίηση οποιουδήποτε.

Οι μέρες είναι εφιαλτικά δύσκολες και η σωφροσύνη και η νηφαλιότητα είναι απαραίτητες.

* Πρώην Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού

[05.08.2008]


 

Τα τουρκικά ΜΜΕ
για τα βιβλία ιστορίας

Οι αλλαγές που προωθεί ο Υπουργός Παιδείας Ανδρέας Δημητρίου σε σχέση με το μάθημα της ιστορίας κέρδισαν μεγάλη προβολή στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης που ερμηνεύουν την κίνηση ως βούληση της ελληνοκυπριακής πλευράς να συμβάλει στην αμοιβαία κατανόηση με την τουρκοκυπριακή κοινότητα.

Η τουρκική εφημερίδα Χουρριέτ υποστηρίζει ότι στα κατεχόμενα έγιναν αλλαγές σε σχολικά εγχειρίδια ύστερα από αίτημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επικρίνει τον τέως Πρόεδρο Παπαδόπουλο ότι αρνήθηκε να προχωρήσει σε ανάλογο μέτρο.


Οι Αττίλες διδάσκουν
την κατάληψη ολόκληρης
της Κύπρου και δικοί μας... εκσυγχρονίζονται!

Προσαρμόζονται με το ρατσιστικό τουρκικό
άρθρο 301!!!

Αναφέρομαι στο σημαντικό άρθρο του αγαπητού Σάββα Ιακωβίδη στην Σημερινή 3 Αυγούστου 2008 “Πώς θα... εκσυγχρονιστεί, λοιπόν, και από ποιους η Ιστορία της Κύπρου;”. ΄Ολα όσα γίνονται τελευταίως στην Κύπρο (και στο Λονδίνο) δυστυχώς ικανοποιούν βήμα προς βήμα απαράδεκτες απαιτήσεις των Τούρκων και αυτά όχι μόνο προτού φύγει έστω και ένας Τούρκος Αττίλας από τα κατεχόμενα μας εδάφη, αλλά, και πριν ακόμα ξεκινήσουν οι περιβόητες συνομιλίες.

Όπως η εκ περιτροπής προεδρία, όπως φανερώσαμε από την Σημερινή (1.8.2008) με αδιαμφισβήτη μαρτυρία βρετανικών επίσημων πρακτικών, που ήταν τουρκική απαίτηση από το 1974, προωθήθηκε από τους Βρετανούς από το 1976/77 και έγινε τελικά αποδεκτή από κάποιους της δικής μας πλευράς την δεκαετία του 1990.

Όπως η παραμονή εποίκων (τουρκικό αίτημα, προωθήθηκε από Βρετανούς) έγινε τελικά αποδεκτή η παραμονή 50,000 κουβαλητών από την δική μας πλευρά, παρόλον ότι το 76% απέρριψε το Σχέδιο Ανάν/Χάνει.

Οπως το τουρκικό αίτημα όπως η  λεγόμενη Εθνική Ομοσπονδία Κυπρίων Βρετανίας εγκαταλείψει το έμβλημα της με την αιματοβαμμένη Κύπρο και το Δεν Ξεχνώ γιατί τάχατες προσβάλει τους Τουρκοκύπριους (δεν έγινε το 1974 εισβολή λένε, παραποιούμε τα πράγματα!). Η Ομοσπονδία έσκυψε το κεφάλι, το αφαίρεσε και το αντικατέστησε με έναν ηλίθιο χάρτη που προφανώς το μόνο που προβάλει είναι τα ...δύο “συνιστώντα κράτη” προφανώς, κατά συμβουλή της φιλότουρκης κουβερνάντας Τζόαν Ράιαν...

Ετσι και με τον λεγόμενο εκσυγχρονισμό της Ιστορίας της Κύπρου!

Η αλλαγή των ιστορικών μας βιβλίων ήταν και αυτή ένα πάγιο τουρκικό αίτημα που ξεκίνησε μετά την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνος της ΕΟΚΑ 1955-59 για ΄Ενωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Οι Τούρκοι απαίτησαν από τους Βρετανούς (που χρόνια το υποστήριζαν!) όπως ξαναγραφτούν τα βιβλία της Ιστορίας μας, αφαιρώντας όλες τις αναφορές στον Ελληνισμό, στους αγώνες του ΄Εθνους εναντίον της τουρκικής σκλαβιάς, στον Ελληνικό Εθνικό ΄Υμνο και άλλα τέτοια, και μάλιστα πρότειναν τοτε όπως ...τα βιβλία ξαναγραφτούν από τους ίδιους στην Κωνσταντινούπολη! Δεν τα κατάφεραν τότε...΄Ομως οι προσπάθειες εκείνες συνεχίστηκαν με υποσκάψεις της Ελληνικότητας του νησιού από Τούρκους, Βρετανούς και δικούς μας εφιάλτες. Μέσω της βρετανικής εμπνεύσεως κάλπικης ταυτότητας της “Κυπριοσύνης”, με συμμάχους  την ανθελληνική ομάδα του Σερ Χιού Φούτ (Φίλοι της Κύπρου λεγόμενοι- προωθητές της τουρκικής διζωνικής υποδούλωσης από το 1974)...

Τελικά μας ήλθε ο ‘αριστερός’ αναγιωτός του Λονδίνου (και του ΑΚΕΛ)  πρωτοπαλλήκαρο της Άγκυρας ονόματι Μεχμέτ Αλί Ταλάτ (“μουτζαχιντ” της ΤΜΤ το 1974 όταν άρχισε η τουρκική εισβολή...Ειρήσθω Λ.Μ Σημερινή 2/8/2008) με συνέντευξή του στην τουρκική Τοπλούμ Ποστασί στο Λονδίνο 2.11.1995. Στην συνέντευξή του που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο “Αφαιρέστε το σοβινισμό από τα βιβλία”, ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ καλούσε τους Ελληνοκύπριους (υπό την ιδιότητά του τότε ως ψευτουπουργού Παιδείας!), να αλλάξουν τα βιβλία της Ιστορίας ούτως ώστε να είναι αρεστά στους Τούρκους... (βλέπε βιβλίο ‘Top Secret’  της γράφουσας).

Και βέβαια, δεν έχασε καιρό η ίδια εφημερίδα (Τοπλούμ Ποστασι) να βάλει πρωτοσέλιδα στις αγγλικές της σελίδες (31.7.2008) με φόντο φωτογραφία των Χριστόφια/Ταλάτ “Οι Ελληνοκύπριοι αναθεωρούν τα βιβλία της Ιστορίας”..

Ομως, τι γίνεται στα κατεχόμενα κύριοι...εκσυγχρονιστές; Τι γίνεται με το βιβλίο “Γνώσεις Εθνικής Ασφάλειας” το οποίο διδάσκεται από αξιωματικούς του Αττίλα σε μαθητές Λυκείου στα κατεχόμενα; Και στο οποίο γίνεται ανάλυση της στρατηγικής θέσης της Κύπρου και σαφώς διατυπώνεται η θέση ότι μέσω της κατάληψης ολόκληρης της Κύπρου από την Τουρκία, η Τουρκία θα καθιερωθεί σαν τοπική υπερδύναμη στην περιοχή;

“Το Γενικό Επιτελείο του τουρκικού Στρατού επιχειρηματολογώντας για τη χρησιμότητα της Κύπρου στα στρατηγικά σχέδια της ΄Αγκυρας επισημαίνει ότι από θαλάσσης θα ελέγχονται πλήρως οι διακινήσεις πετρελαίου και από αέρος όλες οι κινήσεις από και προς τη Μέση Ανατολή... “Αν την Κύπρο καταλάβει ένα δυνατό κράτος, θα έχει λόγο και γόητρο στη Μέση Ανατολή”, αναφέρει το βιβλίο.

Το εγχειρίδιο του τουρκιού στρατού αναλύει ζητήματα όπως ο πόλεμος, η επιστράτευση, οι εθνικοί στόχοι, οι ΄Ενοπλες Δυνάμεις, η ιστορική σημασία της Κύπρου, ημερολόγιο αξιωματικών που πήραν μέρος στην εισβολή του 1974...Το βιβλίο  αυτό διανθίζεται με φωτογραφίες και αποσπάσματα δηλώσεων των Ατατούρκ και Ραούφ Ντνεκτάς. Στα Τουρκόπουλα, Τουρκοκύπριους και εκ Τουρκίας έποικους διδάσκεται και καλλιεργείται η προπαγάνδα για την “ανάγκη κατάληψης ολόκληρης της νήσου”. Η Κύπρος είναι δική μας ισχυρίζονται οι Τούρκοι στην προπαγάνδα καιε παναλαμβάνουν ότι αποτελεί ζωτικό χώρο για τη χώρα τους...(‘Οι Αττίλες διδάσκουν στα Τουρκόπουλα γιατί η Κύπρος πρέπει να καταληφθεί” Κώστα Βενιζέλου Σημερινή).

Οι Αττίλες, λοιπόν,  διδάσκουν την κατάληψη ολόκληρης της Κύπρου και κάποιοι δικοί μας ...χτενίζονται! Και βοηθούν στην εισαγωγή στην Κυπριακή Δημοκρατία του ρατσιστικού Άρθρου 301 της Τουρκίας που απαγορεύει στους Τούρκους υπήκοους να κατηγορούν την Τουρκία για βαρβαρότητες, τουρκική εισβολή και άλλες καταπατήσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων! Γιατί οι λεγόμενοι εκσυγχρονιστές όπως τύπου Καζαμία και συνοδοιπόροι (όπως καταγράφει και ο φίλτατος Σάββας Ιακωβίδης στο άρθρο του) ακριβώς αυτό κάνουν με το να αφαιρούν τις αναφορές που καταγράφουν τις τουρκικές αγριότητες, ευθύνες, βαρβαρότητες της κατοχικής Τουρκίας. Δεν έχουν τον Θεό τους οι αθεόφοβοι.  Συμμαχούν με τους Τούρκους στην φίμωση, ρατσιστική αλλοίωση των ιστορικών πραγματικοτήτων, όπως απαιτεί το Άρθρο 301, όπως απαιτούσαν Τούρκοι και Βρετανοί με τις ‘Ιδέες Γκάλι’, ‘Σχέδιο Ανάν’ και χρόνια πριν από αυτά...

Μήπως είναι τυχαίο που στην ομάδα αυτή των λεγόμενων εκσυγχρονιστών δεν υπάρχουν όπως ΟΦΕΙΛΑΝ εξ΄ορισμού να συμμετέχουν, πρώην ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΠΑΙΔΕΙΑΣ και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως η κα Κλαίρη Αγγελίδου, ο κ. Ουράνιος Ιωαννίδης;

Φανούλα Αργυρού

Ερευνήτρια/συγγραφέας

Λονδίνο 3.8.2008


Κουλτούρα ειρηνικής συμβίωσης!

Η Κυβέρνηση έθεσε στόχο για καλλιέργεια κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης, αμοιβαίου σεβασμού και συνεργασίας Ε/κ και Τ/κ με στόχο την απαλλαγή από την κατοχή και την επανένωση της πατρίδας μέσα από την Εκπαίδευση.

Αυτή η είδηση δημοσιεύθηκε 30/7/08 στις εφημερίδες, ένα μήνα πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς.

Καλά, αυτήν την κουλτούρα συμβίωσης με τον κατακτητή, ποιος θα την διδάξει στα παιδιά; Οι καθηγητές; Και οι καθηγητές έχουν προετοιμαστεί και διδαχθεί πώς θα εμποτίσουν τις αθώες ψυχούλες των παιδιών μας με το αίσθημα της ασφαλούς συμβίωσης με τον εισβολέα, όταν γνωρίζουν ότι τα σπίτια των γονιών και των παπούδων τους τα σφάλισε η σκλαβιά του επίδοξου θιασώτη της ειρηνικής συμβίωσης;

Γνωρίζουν πώς θα συμφιλιώσουν τον πόνο της απώλειας και της σκλαβιάς, με την ανάγκη και την ιδέα για ενωμένη πατρίδα; Έχουν χαράξει την Ιστορία που θα καθοδηγεί τις μνήμες τους σωστά, χωρίς να παραγράφει σταθμούς και δίσεκτους χρόνους που αλλοίωσαν τον ιστορικό ορίζοντα της χώρας μας; Έχουν υπολογίσει την άσβεστη μνήμη των γονιών τους και τη λαβωμένη τους καρδιά, που διανύουν πολλά μίλια καθημερινά διασχίζοντας τη λήθη και κρατώντας αναμμένο το εικόνισμα της επιστροφής; Έχουν υπολογίσει ότι τα παιδιά μας δεν κάνουν εκπτώσεις σε ζητήματα πατρίδας; Και αν τα έχουν κάνει όλα αυτά, με τη σημαία της ντροπής στην καρδιά του Πενταδακτύλου, που κάθε βράδυ κλέβει φως απ' τον ουρανό της δικής μας λευτεριάς, τι θα κάνουν; Θα τους δέσουν τα μάτια να μην τη βλέπουν;

Λ.Ζ.


Αλλαγή Βιβλίων της Ιστορίας: Γιατί;

Του Κώστα Μαυρίδη*

Για την ανάγκη για αλλαγές στα βιβλία της Ιστορίας, ο Υπουργός της Παιδείας κλήθηκε στα ΜΜΕ (τον άκουσα προσωπικά) να εξηγήσει το εξής απλό και λογικό ερώτημα: «Γιατί προκύπτει σήμερα ανάγκη να αλλάξουν τα βιβλία της Ιστορίας;» Η απάντηση του ξεκίνησε και στηρίχτηκε σε ένα ερώτημα που ο ίδιος έθεσε προς το δημοσιογράφο, «αν η πολεμική επιλογή έχει αποκλειστεί από την πολιτική μας ηγεσία σήμερα;»

Η απάντηση στο ερώτημα του Υπουργού είναι ολοφάνερη, αφού όντως η πολεμική επιλογή έχει αποκλειστεί από την πολιτική μας ηγεσία, όχι σήμερα αλλά εδώ και δεκαετίες. Αλλά πως η διαπίστωση ότι «η πολεμική επιλογή έχει αποκλειστεί από την πολιτική μας ηγεσία» συνιστά απάντηση στο ουσιαστικό ερώτημα «γιατί θα πρέπει να αλλάξουν τα βιβλία της Ιστορίας σήμερα»; Και εξηγούμαι.

Η Ιστορία είναι ΕΠΙΣΤΗΜΗ. Οι επιστήμες ακολουθούν επιστημονικά εργαλεία και καταλήγουν σε επιστημονικές αρχές και νόμους. Συνεπώς, μια επιστήμη δεν προσαρμόζεται με βάση τις εκάστοτε επιδιώξεις ή αντιλήψεις της πολιτικής ηγεσίας, αλλά με βάση την επιστημονική γνώση, που φυσιολογικά αναπτύσσεται ή και αλλάζει στο πέρασμα του χρόνου. Όμως, για κάθε επιστήμη που αναπόφευκτα επιδέχεται προσαρμογές, αυτές προκύπτουν μέσα από την επιστημονική βάσανο και για τούτο οι αλλαγές γίνονται αποδεκτές.

Στην περίπτωση της (Επιστήμης) Ιστορίας, θα περίμενα πως οι αλλαγές θα προέκυπταν από νέα γνώση που ήρθε στο φως, νέες ανακαλύψεις, νέα στοιχεία που ανατρέπουν ή αναδιαμορφώνουν εκείνο που πριν ήταν αποδεκτό ή εκεί όπου πριν επικρατούσε το άγνωστο και το σκοτάδι. Άλλωστε, ακόμη κι αυτό δεν διασφαλίζει το αλάνθαστο, αλλά τουλάχιστον περιορίζει τις αυθαιρεσίες από όσους θέλουν να επιβάλουν ως επιστήμη τις δικές τους απόψεις.

Στην περίπτωση μας σήμερα, η αλλαγή των βιβλίων της Ιστορίας δεν έχει αφετηρία την επιστημονική προσέγγιση. Αντιθέτως, «η Ιστορία θα προσαρμοστεί στις επιδιώξεις της πολιτικής ηγεσίας»! Ίσως η επιστημονική προσέγγιση να χρειαστεί μόνο για να επικαλύψει τις «επιδιώξεις της πολιτικής ηγεσίας»; Όταν η Χούντα ονόμαζε τον εμφύλιο πόλεμο μετά την Γερμανική κατοχή στην Ελλάδα, ως «συμμοριτοπόλεμο», όλοι οι σώφρονες συμφωνούν ότι ήταν λάθος επειδή δεν στηριζόταν στην επιστημονική πραγματικότητα. Υπάρχει κάποιος που θα το δικαιολογήσει στη βάση των πολιτικών επιδιώξεων της τότε ηγεσίας; Κι όταν οι λευκοί επικράτησαν στην Αμερικανική Ήπειρο μετά από πλήρη σχεδόν εξόντωση των ιθαγενών φυλών της Αμερικής κι ακολούθως έγραψαν στα μέτρα τους την Ιστορία με βάση τις πολιτικές επιδιώξεις της ηγεσίας τους, αυτό ήταν ορθό; Και ήταν δίκαιο και αληθές;

Θα το απαντήσω ευθέως: Ήταν ηθικά αισχρό κι επιστημονικά λανθασμένο.

Η πρόσφατη «επιστημονική λογική» που στηρίζεται στις επιδιώξεις της πολιτικής ηγεσίας, φανερώνει κατά την άποψή μου ότι, η όλη επιδίωξη για να αλλάξουν τα βιβλία της Ιστορίας δεν γίνεται με σκοπό την προσέγγιση της αλήθειας, αλλά για κάτι άλλο. Που ό,τι κι αν είναι αυτό, δεν είναι η επιστημονική αλήθεια. Αλλού πρέπει να αναζητηθούν τα κίνητρα πίσω από την «ανάγκη» για αλλαγή των βιβλίων, που βεβαίως κάποιοι το ομολογούν―ηθελημένα ή άθελά τους―ότι δεν είναι η αποκατάσταση ή προσέγγιση της αλήθειας στη βάση της επιστημονικής πραγματικότητας, αλλά κάτι άλλο που το δηλώνουν και δημόσια.

Και μια πρόβλεψη: Το «επιχείρημα για στήριξη των αλλαγών» από τούδε και στο εξής θα προσαρμοστεί με αναφορές σε επιστημονική βάση και εργαλεία, γιατί έτσι πουλάει προς τον απλό κόσμο. Παρόμοιο λεκτικό χρησιμοποιήθηκε κι από την κ. Ρεπούση στην Ελλάδα, η οποία ενώ επιδίωκε την καταγραφή της αλήθειας, τελικά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι λόγω του «συνωστιμού» τους στην προκυμαία της Σμύρνης, έπαθαν περίπου οι Έλληνες της Σμύρνης ό,τι έπαθαν το 1922.

*Ο Κώστας Μαυρίδης είναι ακαδημαϊκός.