ΣΑΤΙΡΑ [2] [3] [4]  ΑΝΑΛΥΣΙΣ [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] ΑΠΟΨΕΙΣ [2] [3] [4] [5]  ΘΕΜΑΤΑ [2] [3] [4] [5] [6] [7]

ΝΕΑ ΚΥΠΡΟΥ [2] [3]  ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΟΣ 1 [2] [3]  ΔΙΕΘΝΗ [2] [3]  ΠΑΡΟΙΚΙΑΚΑ [2] [3] [4] [5]  ΔΙΑΣΠΟΡΑ  [2] [3] [4]  ΦΟΙΤΗΤΙΚΑ

TA NEA-HOME

ENGLISH SECTION

GR.MYTHOLOGY

NEA FORUM

AΡXEIO-ARCHIVE

Κραυγαλέα ανεπάρκεια ή μεθοδευμένη προσέγγιση

Του ΠΕΤΡΟΥ Θ. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ

Η ανεπάρκεια του προέδρου Χριστόφια έχει πια καταστεί κραυγαλέα. Την αντιλαμβάνονται όλοι. Μόνο όσοι φορούν τα γυαλιά της κομματικής εξάρτησης από το ΑΚΕΛ ή είναι γαλουχημένοι με τις αρχές της ΕΔΟΝ, αντί της ανεπάρκειας διαπιστώνουν ευελιξία, που θα οδηγήσει σε «λύση για να αποφύγουμε τη διχοτόμηση». Η κραυγαλέα ανεπάρκεια εκδηλώνεται καθημερινά και κάθε φορά παίρνει νέα μορφή και αντικείμενο για να εκδηλωθεί.

Φαίνεται ότι ο πρόεδρος ενεργεί με τρόπο, ωσάν να μην έχει στοιχειώδεις γνώσεις διαπραγμάτευσης. Έκαμε γενναιόδωρες παραχωρήσεις, όπως ο ίδιος τις αποκάλεσε, χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Ακύρωσε έτσι μερικά από τα καλύτερα διαπραγματευτικά του χαρτιά και τώρα αναμένει ως «αντίδωρο» την επίλυση του Κυπριακού και την επανένωση. Διατείνεται και διακηρύσσει, ο ίδιος και τα κομματικά του αντηχεία, ότι τίποτε δεν θεωρείται συμφωνημένο, αν δεν συμφωνηθούν όλα. Και την ίδια στιγμή ακυρώνει ο ίδιος αυτή την αρχή. Μας λέει με κάθε σοβαρότητα ότι την εκ περιτροπής προεδρία και την παραμονή των εποίκων έχουν αποδεχτεί οι προκάτοχοί του, ακυρώνοντας έτσι την αρχή ότι καμιά επί μέρους συμφωνία δεν θα ισχύσει, αν δεν συμφωνηθούν όλα. Κι αν ακόμα δεχθούμε ότι κάποιος προκάτοχός του δέχτηκε την εκ περιτροπής προεδρία ή συζήτησε την παραμονή εποίκων, γιατί ο κ. Χριστόφιας θεωρεί ότι τον δεσμεύουν; Τότε δεν είχαν συμφωνηθεί όλα και κυρίως ο λαός απέρριψε το 2004, όσα περιλήφθηκαν στο σχέδιο Ανάν. Γιατί ο ίδιος το επαναφέρει με χίλιες δυο πολιτικές αλχημείες;

Η ανεπάρκεια του κ. Χριστόφια είναι δεδομένη. ‘Αλλωστε η επιτυχής θητεία στην ηγεσία ενός κομμουνιστικού κόμματος δεν αποτελεί εχέγγυο για επιτυχή διακυβέρνηση ενός κράτους με τα σύνθετα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Κύπρος.

Το ΑΚΕΛ διαθέτει οδοστρωτήρα και ισοπεδώνει κάθε αντίδραση και κάθε διαφωνούντα. Το κράτος όμως διαθέτει δημοκρατικό πολίτευμα, που δεν μπορεί να καλύψει την ανεπάρκεια του ηγέτη του.

‘Ομως είναι άραγε τόσο κραυγαλέα η ανεπάρκεια του κ. Χριστόφια και ο ίδιος δεν την αντιλαμβάνεται ή την αντιμετωπίζει ως μοναδική ικανότητα και την καλύπτει με το επικοινωνιακό αλαζονικό του χαμόγελο και τα χειροκροτήματα των κομματικών και δημοσιογραφικών αντηχείων; Μήπως δεν είναι απλώς ανεπάρκεια, αλλά μια μεθοδευμένη πορεία προς τη λύση, που ο ίδιος, η κομματική και ελεγχόμενη από τον ίδιο ηγεσία και οι γνωστοί της πλατφόρμας του ΝΑΙ αποδέχονται, αλλά δεν μπόρεσαν να την επιβάλουν στο λαό το 2004;

Η εξέλιξη των γεγονότων δείχνει ότι μπορεί ο κίνδυνος να είναι η μεθοδευμένη πορεία και η προσέγγιση του κ. Χριστόφια και όχι η κραυγαλέα ανεπάρκειά του, που όσο μεγάλη και να φαίνεται, δεν μπορεί να αποτελεί εξήγηση των λαθών του.

Οι γενναίες παραχωρήσεις του είναι το μικρότερο κακό.

Τα μεγαλύτερα δυσμενή γεγονότα για την Κύπρο είναι το ανακοινωθέν της 23ης Μαΐου, που μιλά για συνεταιρισμό δυο συνιστώντων κρατών της ομόσπονδης Κύπρου, η συνεχής αναβάθμιση του ηγέτη του κατοχικού μορφώματος, που έχει πια καθιερωθεί ως ο ένας από τους δυο ηγέτες, η ανοχή της αναβάθμισης του ψευδοκράτους που έχει απλώσει κόκκινο χαλί για να υποδεχθεί ως νόμιμη κρατική οντότητα το Γ.Γ. του ΟΗΕ, η παρέμβαση στις «εκλογές του παράνομου κράτους», η αποενοχοποίηση της Τουρκίας και η προσπάθεια ενοχοποίησης των Ελλήνων της Κύπρου. Τα χειρότερα έπονται.

Η μαζοχιστική αδράνεια του προέδρου έναντι των μεθοδεύσεων Ντάουνερ και η απάθεια έναντι των μεθοδεύσεων της Τουρκίας με συνεπίκουρους αξιωματούχους της ΕΕ, δείχνουν ότι τα επερχόμενα κακά δεν ενοχλούν τον πρόεδρο. Απλώς τα αναμένει για να τσιμεντωθεί το ΝΑΙ, όπως ο ίδιος διακήρυξε το 2004.

Ο άνθρωπος θέλει «λύση και επανένωση»...

07.08.2010

Η Αγγλική Σχολή Λευκωσίας, στρατηγείο επιχείρησης αφελληνισμού της Κύπρου

Η αλωμένη Κυπριακή πολιτεία όχι μόνο καμώνεται ότι δεν βλέπει αλλά συνεργεί κιόλας στην προσπάθεια των Άγγλων. Η Αγγλική Σχολή διοικείται από Εγγλέζο διευθυντή, ενώ χρηματοδοτείται από το Κράτος μας. Μετά το άνοιγμα των κατοχικών οδοφραγμάτων αρκετοί Τούρκοι μαθητές φοιτούν δωρεάν στην Αγγλική Σχολή και, με δαπάνες του Έλληνα Κύπριου φορολογούμενου, εκπαιδεύονται πώς θα τουρκοποιήσουν την Κύπρο. Και επιπλέον συμπεριφέρονται προκλητικά και αχάριστα! Προ διετίας έφτυσαν Ελληνόπουλο, διότι έφερε σταυρό στο στήθος. Το επεισόδιο έγινε αφορμή να πληροφορηθούμε ότι εκεί γίνονται τα αίσχη. Μεταξύ άλλων απαγορεύεται η χρήση Ελληνικών και Χριστιανικών συμβόλων. Επίσης δημιουργήθηκε κατάλληλα διαμορφωμένη αίθουσα για τους Τούρκους μαθητές, στην οποία αναρτήθηκε Τουρκική σημαία και το πορτραίτο του Κεμάλ Ατατούρκ. Οι Έλληνες μαθητές εκπαιδεύονται για να μισήσουν την Ιστορία τους και σ' αυτή την προσπάθεια πρωτοστατούν καθηγητές, κατά φαινότυπο Ελληνοκύπριοι. Προεξάρχουσα φυσιογνωμία μάλιστα, σύζυγος λαλίστατου ακελικού παράγοντα, η οποία προέβαινε σε ωμή τουρκική προπαγάνδα.
Πρόσφατα η διεύθυνση της Σχολής, κατά την εκδοχή του Χριστόφια, περί διδύμων αδελφών Λαμπρής και μπαϋραμιού, καθιέρωσε την τουρκική αυτή γιορτή ως αργία. Αφού η αντίδραση μας υπήρξε υποτονική έως ανύπαρκτη, τώρα προχωρούν στο επόμενο βήμα. Καθιερώνουν ως αργία και την 15η Νοεμβρίου, την ημέρα ανακήρυξης του ψευδοκράτους.
Ευτυχώς η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Οικονομικών, αντιδρώντας έστω και τώρα, επικαλούμενη την οικονομική στενότητα, πάγωσε τη χρηματοδότηση. Το Συμβούλιο της Σχολής ζήτησε εξηγήσεις από τη Βουλή για την περικοπή του κονδυλίου. Πραγματοποίησε ήδη επαφή με τον ΓΓ του ΑΚΕΛ, από τον οποίο ζήτησε όπως το ΑΚΕΛ συμβάλει προς την αποδέσμευση του κονδυλίου και αυτός έσπευσε ασμένως να στηρίξει την απαίτηση. Ταυτόχρονα ενεργοποιήθηκαν και τα αντηχεία των Εγγλέζων που προπαγανδίζουν ότι κάποιοι πολεμούν τη Σχολή διότι θέλουν να πλήξουν τη συνύπαρξη (διάβαζε: την παράδοση στους Τούρκους).
Βέβαια αυτοί κάνουν καλά τη δουλειά τους! Οι Έλληνες της Κύπρου τι κάνουν; Θα αντιδράσουν επιτέλους ή θα καταντήσουν σαν τον κακομοίρη του Γαλλικού ανεκδότου «...και κερατωμένοι και δαρμένοι»;

Παναγιώτης Κλεοβούλου [8.7.10]

Οι πρόσφυγες να κρατηθούν μακριά από τις επιτροπές της Τουρκίας
στο ψευδοκράτος

Η Κίνηση για Ελευθερία και Δικαιοσύνη στην Κύπρο, η Παγκύπρια Ένωση Προσφύγων (ΠΕΠ), ο Δήμος Κερύνειας και ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Χρυσόστομος εξέδωσαν ανακοινώσεις ή έκαμαν παρεμβάσεις στο ΜΜΕ με τις οποίες καλούν τους πρόσφυγες να κρατηθούν μακριά από τις επιτροπές της Τουρκίας στο ψευδοκράτος.

Πλείστοι συμπολίτες μας, εξέχοντες νομικοί, δημοσιογράφοι, πολιτικοί και κόμματα χαρακτήρισαν την απόφαση του ΕΔΑΔ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και σαν τέτοια την απέρριψαν ως μη έχουσα καμία σχέση με το Δίκαιο, το οποίο ήταν και το ζητούμενο με τις προσφυγές των προσφύγων εναντίον της Τουρκίας στο ΕΔΑΔ.

ΟΜΩΣ! Ο κ. Νίκος Αναστασιάδης, πρόεδρος του ΔΗΣΥ, σε ψεσινή εκπομπή με τίτλο «ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ» από την τηλεόραση του κρατικού ΡΙΚ1, σε μονόλογο του με έντονο ύφος μπροστά στον διευθυντή ειδήσεων του εν λόγω ιδρύματος, είπε επανειλημμένα ότι «η επιτροπή που έφτιαξε η Τουρκία στα κατεχόμενα ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ με την απόφαση του ΕΔΑΔ» και επιτέθηκε με σφοδρότητα εναντίον όσων «παραπλανούν και παραπληροφορούν τον Λαό και του υποδεικνύουν να αντιδράσει, την στιγμή που η απόφαση του ΕΔΑΔ είναι τελεσίδική»!!!

Το αντικείμενο της εν λόγω εκπομπής ψες, ήταν κατά πόσο, αφού ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ συμφωνούν στο Κυπριακό, είναι εφικτή μια συνεργασία μεταξύ τους για να επιβληθεί στην μειοψηφία (!!) των διαφωνούντων, Λύση!! Τόση ήταν η αγωνία του κ. Γιαννάκη Καρεκλά να εκμαιεύσει μιαν καταφατική απάντηση από τον κ. Αναστασιάδη, που την έθεσε επανειλημμένα και με απίστευτα αδέξια φρασεολογία για ένα δημοσιογράφο που μόλις πρόσφατα εξέδωσε και δίτομο βιβλίο περί το Κυπριακό και τις εμπειρίες του σαν δημιουργoού αμέτρητων εκπομπών από το ΡΙΚ επί του ιδίου θέματος. Και για να πετύχει τον στόχο του, δεν δίσταζε να διακοσμεί τις ερωτήσεις του και με μεγαλόστομες πατριωτικές εκφράσεις περί απελευθέρωσης της Πατρίδας, περί Αγώνα και άλλων τινών. Και η απάντηση που τελικά έλαβε ο κ. Καρεκλάς ήταν πως «ΒΕΒΑΙΩΣ υπό τις σημερινές κρίσιμες συνθήκες που περνά ο τόπος, κάτι τέτοιο είναι εφικτό και αυτό εξάλλου ήταν και το αντικείμενο της πρόσφατης συνάντησης του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας»...

Συγχρόνως ο κ. Ν. Αναστασιάδης άδραξε και την ευκαιρία και απείλησε τον Κυπριακό Λαό με τους 100 χιλιάδες Τ/Κ στους οποίους «δώσαμε» πλήρη δικαιώματα Ευρωπαίων πολιτών και οι οποίοι οσονούπω θα επιδράμουν και θα απαιτήσουν τις περιουσίες τους στα ελεύθερα εδάφη «με την νέα νομοθεσία περί Κηδεμόνα» (Ερώτηση: Δεν είναι για να τον θωρακίσουν τον Κηδεμόνα Τ/Κ περιουσιών που θα προσθέσουν στην νομοθεσία; Είναι για να ανοίξουν τις πύλες στις απαιτήσεις των Τ/Κ που κατέχουν και τις περιουσίες μας στα κατεχόμενα που συζητά η βουλή;) και μας απείλησε και με τις 450 χιλιάδες έποικους που ήδη υπάρχουν στα κατεχόμενα, χωρίς να πει λέξη περί της παρανομίας του εποικισμού.

Όμως χτες στις εφημερίδες (Σημερινή 11η Μαρτίου 2010 – Σελίδα 41) δημοσιεύτηκε είδηση με την οποία
«ο ΓΓ Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, οι ΗΠΑ και η ΕΕ κατακρίνουν και αποδοκιμάζουν την εποικιστική τάση του Ισραήλ στα κατεχόμενα Αραβικά εδάφη»! Και μιλούμε για τον ίδιο ΓΓ των ΗΕ που προ ημερών ήρθε στην Κύπρο και υπό τα αμήχανα ή και συγκαταβατικά βλέμματα της δικής μας ηγεσίας, πέρασε στα κατεχόμενα από την Τουρκία Κυπριακά εδάφη και επισκέφτηκε επίσημα το «Προεδρικό» του κατοχικού καθεστώτος!!!!!

Αυτή είναι η ηγεσία που έλαχε σε εμάς τους Έλληνες Κυπρίους στην κρισιμότερη περίοδο της Ιστορίας μας! Μια ηγεσία που αντί να μάχεται για τα δίκαια μας, συναγελάζεται νυχθημερόν με τον σφαγέα και κατακτητή της Πατρίδας μας, αποφεύγει να εκμεταλλευτεί τα πλεονεκτήματα που με τους αγώνες και τις θυσίες μας τις εναποθέτουμε στα ανάξια χέρια της (λάθος μας βεβαίως….), και στο τέλος μας απειλεί και μας εκβιάζει για να δεχτούμε τον αυτοχειριασμό που τα ξένα συμφέροντα απεργάζονται εις βάρος μας! Να την χαιρόμαστε!

Ανδρέας Τ. Λουκάς

10/03/2010

Τις ο αναμάρτητος άραγε;

Του ΑΝΔΡΕΑ ΦΡΥΔΑ

ΕΝΑ κλίμα εθνικοκοινωνικής σήψης και παρακμής έχει σταδιακά επικαθήσει στον τόπο μας. Και υποφώσκουν σαφώς συνθήκες αποδιοργάνωσης της Πολιτείας, αλλά και συνθήκες διαγραφής της εθνικής και πολιτιστικής μας ταυτότητας και καταγωγής, υπό εξειδικευμένες συνθήκες κατοχής και εποικισμού που μας επέβαλαν -ιστορικά- οι Άγγλοι και οι Τούρκοι.

Πολιτειακή αδράνεια και απάθεια σε όσα μέχρι και αυτήν τη στιγμή επισυμβαίνουν στους χώρους της Δικαιοσύνης, πολιτική και κομματική αναξιοπρέπεια κυριαρχεί στο δημόσιο βίο. Ενώ σε επίπεδα θεσμών και αξιών έχουμε ρεζιλευτεί (μας έχουν ρεζιλέψει, δηλαδή, οι πρωταγωνιστές εντός και εκτός των Νόμων). Και έχουμε διασυρθεί ανεπιστρεπτί, υπό τις παρούσες συνθήκες λειτουργίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι γελοιάφρονες συμπεριφορές γαλονάδων της κυβερνητικής μηχανής διαχρωματίζουν την καρικατούρα-κράτος, εντός του οποίου ο Έλλην Κύπριος πολίτης αποπειράται (αν αποπειράται δηλαδή) να επιβιώσει εν τω μέτρω της αξιοπρεπείας. Το πρόβλημα είναι διαχρονικό.

Αργά, αλλά σταθερά, η Τουρκία επικυριαρχεί ενταύθα. Ο εποικισμός―και δια των επικίνδυνων επαναπροσεγγίσεων, αυτών και όσων επενδύουν σ’ αυτόν―, αλλά και η παντοία λαθρομετανάστευση εδραιούνται επικινδύνως. Και όλα―ως εκ των γεγονότων―συνηγορούν στην εκκόλαψη συνθηκών μη εθνικοκοινωνικής επιβίωσης, αλλά και για να χάσουμε τη συνείδηση του οργανωμένου συνόλου και της αναγκαίας κοινωνικής αντίστασης που απαιτείται. Ιδού, γενικώς, τα βιώματα της κατοχής και της εθελοδουλίας που ρέει ακαταπαύστως.

Και ενώ βουλιάζουμε εν ανυποληψία, η αδιαφορία των θεσμών και των λειτουργών τους, κυριαρχεί. Τι να έχει μεσολαβήσει; Τι να φταίει και η κοινωνία μας ανέχεται και εκτρέφει τέτοιου είδους φαινόμενα; Και γιατί πολλοί -και ηγήτορες- απαρνούνται την εθνική μας ταυτότητα, την Ιστορία, και θεωρούν ότι ο εθνικός πατριωτισμός είναι ρατσισμός; Και γιατί, άραγε, θεωρείται «πρόοδος» η προαγωγή της πονηρής, πλέον, πολυπολιτισμικότητας και ο ατομικισμός σαν υπέρτατη -δήθεν- αξία; Και γιατί επιδιώκεται η κατάργηση συνόρων, εθνικών κρατών και τα ίδια τα έθνη;

Το νοσηρό και παρακμιακό αυτό κλίμα, που έχει αναδυθεί σ’ αυτό τον casi cielo (τον σχεδόν παράδεισο!), δεν είναι καθόλου άσχετο με την επικράτηση της παγκοσμιοποιηθείσας Νέας Τάξης και με την άνοδο του λεγόμενου εκσυγχρονισμού, της αποικιοκρατικού τύπου ψευδοϊδεολογίας που έχει σαν στόχο την υλοποίηση αποφάσεων, αναφορικά με την κατάλυση των εθνικών κρατών, την ισοπέδωση και τον εξανδραποδισμό λαών.

Και τα μεν παγκόσμια παράκεντρα εξουσίας, αυτούς τους στόχους έχουν. Οι ημέτεροι όμως δρώντες, κρατούντες και επικρατήσαντες, έχουν αντιληφθεί τη σοβαρότητα των γεγονότων καθώς και των επαπειλούμενων νέων εθνικών, εν όψει, συμφορών; Γκρίζα η απάντηση.

Υ.Γ. Και τις ο αναμάρτητος; Ο ούτις, λένε οι δράστες (ο κανείς, δηλαδή).

17/03/2010

Αποστολίδης – Όραμς:

Το πάρτι τελείωσε!

Το ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου ήταν πάντοτε πιστό στις δυνατότητες των αυτόνομων ενεργειών. Πάντοτε πιστεύαμε ότι η τύχη είναι με τους δυνατούς και η θέληση του Μελέτη Αποστολίδη ήταν πολύ δυνατή για να υποκύψει στις αφόρητες πιέσεις Τούρκων και σφετεριστών. Ο Μελέτης Αποστολίδης έδωσε την καλύτερη απάντηση σε όσους μας αποκαλούν «γραφικούς» και «ρομαντικούς». Απέδειξε ότι οι αγώνες κερδίζονται με την πίστη και την προσήλωση στους στόχους και όχι με τα μικροπολιτικά παιγνιδάκια. Απέδειξε ότι δεν χρειάζεται να είσαι μέρος της κομματικής μηχανής, για να επιτύχεις σημαντικές επιδιώξεις. Απέδειξε ότι το μόνο που χρειάζεται είναι αγνή πρόθεση, πραγματική θέληση και σωστή στρατηγική. Μα πάνω απ’ όλα, έβγαλε «άκυρους» όλους εκείνους που νομίζουν ότι υπάρχουν «μονόδρομοι» και «τελευταίες ευκαιρίες» στο Κυπριακό και γι’ αυτό χρειάζονται οδυνηροί συμβιβασμοί. Τους έδειξε τον άλλο δρόμο: αυτόν της δικαιοσύνης, με όλες τις έννοιες της λέξης. 

Η μεγάλη νίκη του κ. Αποστολίδη όμως, δεν περιορίζεται στον θρίαμβο της ιδιωτικής επιτυχίας. Αποτελεί ισχυρό ράπισμα για όλους τους ηττοπαθείς, που παρουσιάζονται πρόθυμοι να θυσιάσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα τους, πιστεύοντας ότι έτσι εξυπηρετούν το «σωστό» και συμβάλλουν στην δήθεν διατήρηση του «καλού κλίματος». Εναπόκειται πλέον στην δική μας πολιτική ηγεσία, να αξιοποιήσει στον μέγιστο δυνατό βαθμό το νέο αυτό διπλωματικό όπλο.. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να μείνει ανεκμετάλλευτo. Ένας από εμάς έδωσε την μάχη. Τώρα εσείς, κ. Χριστόφια, πρέπει να πάρετε τα όπλα της νίκης του και να κάνετε πραγματικό πόλεμο στην τουρκική αδιαλλαξία. 

Αλήθεια, σε ποια «κατηγορία» βρίσκεται η περιουσία του κ. Αποστολίδη, Δημήτρη Χριστόφια και Γιώργο Ιακώβου;

Γραφείο Τύπου

ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου

Λονδίνο, 21 Ιανουαρίου 2010

Η ως αμνών σιωπή μας

Του ΑΝΔΡΕΑ ΦΡΥΔΑ

ΣΤΟ ΛΥΚΑΥΓΕΣ της νέας χρονιάς πολύτρομος και αλαλάζων ο κυπριακός Ελληνισμός ως τα κράσπεδα και εκείθεν των οδοφραγμάτων, προσγειώθηκε ήδη στα πρώτα σκαλοπάτια της. Πλάνες φωταψίες και λογίδρια επαγγελματιών ενθοπατεράδων εξέπεμψαν ήδη (από συνήθεια) και τους καθιερωμένους καπνούς αιθάλης. Ανίεροι πρωτεπιβάτες στον καλπάζοντα εκπεσμό μας, υλακτούν για το δήθεν αναγκαίο όραμα για… «έναν πολίτη και ένα έθνος αλλοιώτικο», όπου οι αξίες θα διεκδικούνται και θα διαφεντεύουν σε πλατφόρμες μιας δήθεν «συνανθρώπινης» αρμονίας! Αλλά η λέξη «αλήθεια» γι' αυτούς σημαίνει οποιοδήποτε σύνθημα, την ψευτιά, του οποίου κανένας δεν μπορεί να την αποδείξει. Δεν πείθουν, λοιπόν, αυτοί οι σηψιγόνοι ιοί των εθνοκοινωνικών εκπτώσεων (ιδίως μετά το ταπεινωτικό φιάσκο των Βρυξελλών). Διότι στο λυκόφως της η χρονιά που ήδη δραπέτευσε, άφησε πίσω της τα λερά αχνάρια μιας άθλιας κληρονομιάς. Και μιας κακοφορμισμένης σφραγίδας σήπους και αυθυποτέλειας στους γηγενείς, αλλά και στους δυστυχείς της οικουμένης που κατεδικάσθησαν να ανέχονται έναν γκρίζο αιώνα βροτείων άλικων οιμωγών. Και με κυρίαρχους τους γκρίζους λύκους της Ευρώπης και της ανθρωπότητας και τις γκρίζες ζώνες ανάμεσα της δουλείας και της ελευθερίας. Θύματα μυστών της απαξίας και του ευρωτουρκισμού.

Αυτά και αυτοί οδήγησαν στους μεγάλους και ιταμούς ευρωσυμβιβασμούς στις ευροϋποκρισίες και στην ευρωσηπεδώνα που αφειδώς έχουν εμβολιάσει την κοινωνία στην ευρωφθορά. Φθείροντας ταυτόχρονα και το όραμα του ανθρώπου. Με τους παγκοσμιοποιημένους άρπαγες να έχουν φροντίσει ―διαχρονικά―να χάσουμε πρώτα το «λόγο ύπαρξης» μας και τη γνώση του παρελθόντος μας, ακριβώς επειδή δεν θα ήθελαν αυτή (η γνώση) να βοηθήσει στο ξεκίνημα της νέας χρονιάς για ένα νέο μέλλον προς την «Ιθάκη μας».

Ανάμεσα λοιπόν σ’ αυτό τον ζόφο που μας κληρονόμησαν οι παγκόσμιοι και οι ντόπιοι ιξευτές (κυνηγοί) πελατών ή υποζυγίων―καθώς και η κενοφωνία προκατασκευασμένων ευρωκακόμοιρων πριγκήπων της βέβηλης παννομεγκλατούρας―μια μόνη ελπίδα σωτηρίας και αυτοεκτίμησης στέκει σαν όρθια: Να ταπεινωθούν οι βέβηλοι. Και ν’ αποτινάξει από το σβέρκο της η κοινωνία όλους αυτούς που παριστάνουν μεν τους ντελλάληδες της σωτηρίας μας (αλλά με το αζημίωτο), μα που χυδαϊστί παζαρεύουν ταυτόχρονα τα ποσοστά τους στη νομή της συνεξουσίας και των ιματίων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τολμώντας δηλαδή να παζαρεύουν και αυτά που ανήκουν αποκλειστικά σε μας, αλλά δυστυχώς με τη δική μας συνένοχη ανοχή.

ΚΑΙ όλα αυτά, τη στιγμή που ο Τούρκος χωνεύει θορυβωδώς τις «προσφορές ταπείνωσης» από χέρια ηττοκέφαλων ραγιάδων, όστις και χαιρέκακα διαλαλεί ξεκάθαρα αυτό που θα επισυμβεί στην Κύπρο αύριο, με τη δική μας πλέον, ως αμνών, σιωπή.

ΗΤΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ο χρόνος που έφυγε βουτηγμένος στην παναντεθνική αναξιοπρέπεια «μας». Απίστευτα αδίστακτος και πλάνος και νόθος, που σημαίνει ―ακούς ανθρωπάκο; ―κυνισμό και πολιτική ευέλικτης βαρβαρότητας! Με τον «πολιτισμό» της ωμής βίας του συνευρωπαίου κατακτητή και έποικου στο απόγειό του και στηριγμένου στην καιροσκοπική αυθαιρεσία ημιμαθών―ή ανάλγητων―συνηγετών, φθαρμένων ταγών, αλλά και στην αρχέγονη αγριότητά μας.

ΥΓ. Συνεπώς, αφύπνισης ώρα μηδέν. Γιατί οι παρανοϊκοί της ανθρωπότητας και η ημών (ως αμνών) σιωπή, επέλασαν ως τέθριππα* θανατηφόρα. Και διήλθα το κατώφλι της νέας γενηάς τόσο μαζικά και ανεμπόδιστα που κινδυνεύουμε πια τα τείχη της Πολιτείας και η μοίρα του ανθρώπου στη Νέα Τάξη πραγμάτων, να γίνουν ης συνείδηση του σιωπηλού [σήμερα] πολίτη και που τα απειλητικά και τα «οικεία» οδοφράγματα να του αρνούνται να αρθρώσει το ελπιδοφόρο All’ alba vincero (την αυγή θα νικήσω…).

[Τέθριππο - Πολεμικό άρμα τεσσάρων ίππων].

08/01/2010

Η βρετανική πανουργία για να δεχθούμε τις τουρκικές απαιτήσεις

Στο ανακοινωθέν που εξέδωσε το Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας μετά την συνάντηση Βρετανού πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν και του Κύπριου προέδρου Δημήτρη Χριστόφια στςι 11 Νοεμβρίου, 2009 στο Λονδίνο,  το κυριότερο σημείο είναι η...γενναιόδωρη προσφορά του Ηνωμένου Βασιλείου να μας δώσει (πίσω) 45% εδάφους των βρετανικών βάσεων υπό τον όρο όμως ότι θα φθάσουμε επιτυχώς σε λύση.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός επιβεβαίωσε, γράφει το ανακοινωθέν,  ότι η προσφορά της Βρετανίας κοινοποιήθηκε στα Ηνωμένα ΄Εθνη, και που θα γίνει προς μια ενωμένη Κύπρο σε περίπτωση λύσης. Θα εναπόκειται στους δύο ηγέτες να διαπραγματευθούν τι θα γίνει αυτή η γή. Η μεταβίβαση αυτής της γής δεν θα ενοχλήσει την λειτουργία των Βρετανικών Κυρίαρχων Βάσεων. Το μήνυμα στους δύο Κύπριους ηγέτες σήμερα είναι: Γίνετε τολμηροί, γίνετε θαρραλέοι. Το Η.Β θα σας υποστηρίξει.

(Σημειώνεται ότι η προσφορά αυτή είναι παρόμοια με εκείνη που είχε προβληθεί και το 2003 υπό τον όρο θα δεχόμασταν το Σχέδιο Ανάν).

Πρώτον, από την προσφορά αυτή εγείρονται ορισμένα σοβαρά ερωτήματα. Υπονοείται από το ανακοινωθέν  η επιστροφή του 45% του εδάφους που σήμερα κρατάνε οι Βρετανοί ως βάσεις θα επιστραφεί (μεταβιβαστεί λένε αυτοί) όχι στην Κυπριακή Δημοκρατία του σήμερα αλλά στην ...νέα ομόσπονδη δημοκρατία (Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία) που θα δημιουργηθεί με το  (αν και εφόσον) νέον μόρφωμα που θα αποκαλείται  ‘λύση’ . Για την αποδοχή της οποίας ο κ. Γκόρτον Μπράουν καλεί τους δύο Κύπριους ηγέτες να γίνουν τολμηροί και θαρραλέοι και υπόσχεται να σταθεί στο πλευρόν τους και να τους υποστηρίξει!

Δεύτερον, και πάλιν, αφού δεν τονίζει ρητά και ξεκάθαρα ότι το 45% θα επιστραφεί στην Κυπριακή Δημοκρατία διεθνώς αναγνωρισμένη σήμερα,  σαφώς τονίζει ότι η ‘μεταβίβαση’ της γης εφόσον γίνει θα εναπόκειται στους δύο ηγέτες να διαπραγματευθούν τι να την κάνουν. Στα διάφορα δημοσιεύματα του βρετανικού Τύπου που είδαν το φως της δημοσιότητας σήμερα Πέμπτη, γίνονται και υπενθυμίσεις ότι η μία βρετανική βάση βρίσκεται στο ‘νότο’ (Ακρωτήρι) ενώ η άλλη (Δεκέλεια) γειτνιάζει με τα κατεχόμενα. 

Τρίτον, φαίνεται ενσυνείδητα ξεχνούν οι Βρετανοί (αλλά προφανώς και δικοί μας) ότι η γη αυτή δεν ήταν ποτέ δική τους για να μας την επιστρέψουν ή να την χρησιμοποιούν ως μέσον εκβιασμού ή διαπραγμάτευσης του πάρε-δώσε. Δεν έχουν τίτλους ιδιοκτησίας της γης αυτής οι Βρετανοί αλλά Κύπριοι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επομένως αν πράγματι εννοούν αυτά που υπόσχονται με πανουργία οι Βρετανοί, θα πρέπει να το κάνουν πράξη σύμφωνα με την  δέσμευση που έδωσαν το 1959 στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. ΄Οταν δηλαδή δεν θέλουν πλέον τις βάσεις αυτές, να τις επιστραφούν στην Κυπριακή Δημοκρατία και όχι στην νέα ‘Ενωμένη Ομόσπονδη Δημοκρατία’ των δύο «συνιστώντων στέιτς» που θα προκύψει αν και εφόσον.

Αλλά, η αλήθεια είναι άλλη βέβαια: Εδώ και δεκαετίες προσπαθούν να απεγκλωβιστούν από τις βάσεις τις οποίες δεν χρειάζονται πλέον (εκτός από ένα μικρό μέρος) και δεν γνωρίζουν πως να το κάνουν. Εφόσον δεν θέλουν να κακοφανίσουν τους Τούρκους που δεν τους θέλουν να επιστρέφουν τα εδάφη αυτά στην ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Για τούτο θα επανέλθωμεν σύντομα.

Φανούλα Αργυρού

Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

Λονδίνο 12/11/2009

Διπλό βέτο από Ελλάδα και Κύπρο

[για να δοθεί δείγμα Ελληνικής αποφασιστικότητας σε Τουρκία και Σκόπια]

Του Πανίκου Ελευθερίου

Υπάρχουν όμως ενδείξεις ότι τον Δεκέμβρη θα δούμε κάτι διαφορετικό από αυτά που μας συνήθισαν οι ηγέτες μας; Παρακολουθώντας διαχρονικά τις εξελίξεις, έχουμε δυστυχώς κάθε λόγο να νιώθουμε ανασφαλείς, σκεφτόμενοι το μέλλον του Ελληνισμού.   Θλίψη μας καταλαμβάνει όταν αναλογιζόμαστε, πού έχουμε φτάσει.  Το Έθνος βάλλεται από παντού, αλλά δεν προβάλλει καμία αντίσταση.  Εδώ και αρκετές δεκαετίες, οι ανεπαρκείς ηγέτες του, έμαθαν να τρέπονται σε άτακτη φυγή και να δέχονται ντροπιαστικές ήττες.  Τους έγινε πια συνήθεια να παρέρχονται εθνικές ιστορικές παρακαταθήκες, να εγκαταλείπουν την τιμή και την αξιοπρέπεια, τα ιερά και τα όσια των Ελλήνων σε… αίθουσες συνεδριάσεων.  Το ηθικό του λαού έχει καμφθεί και είναι βέβαιο ότι αυτός είναι ένας από τους βασικούς αντικειμενικούς στόχους των εχθρών του Έθνους.  Θέλουν να μας αποκαρδιώσουν.  Να σκοτώσουν την ελπίδα και να κάνουν την όποια σκέψη για συνέχιση της αντίστασης, να φαντάζει άσκοπη και μάταιη.  

Ο Ελληνισμός (κι όχι μόνον η Κύπρος) τις τελευταίες δεκαετίες ακολουθεί μια ξέφρενη πορεία που οδηγεί κατευθείαν προς την ταπεινωτική ήττα που θα επέλθει χωρίς πόλεμο.  Στην υποδούλωση και την συρρίκνωση όχι μόνον επί του εδάφους αλλά και την ψυχική.  Δεν εγείρεται μόνο θέμα δορυφοροποίησης του Ελληνισμού λόγω της Τουρκικής στρατιωτικής υπεροχής και της απειλής της χρήσης βίας.  Η "εθνική κατρακύλα" δεν περιορίζεται μόνο στα ελληνοτουρκικά.  Ο Ελληνισμός αιμορραγεί τόσο ακατάσχετα σε όλες τις πληγές του, σε σημείο που μας κάνει να αναρωτιόμαστε αν θα επιβιώσει. 

Οι Τούρκοι απειλούν (εφόσον αφεθούν να εφαρμόσουν ένα σενάριο Αλεξανδρέττας στην Κύπρο, μέσω μιας ρατσιστικής λύσης Συνεταιρικού κράτους Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας – Δ.Δ.Ο.) με αφανισμό τον Κυπριακό Ελληνισμό, ενώ είναι έτοιμοι  να εφαρμόσουν την ίδια δοκιμασμένη συνταγή και στη Θράκη.  Ταυτόχρονα, έχουν εκτραχυνθεί οι διεκδικήσεις τους στο Αιγαίο των γκρίζων πλέον ζωνών.  Οι γυφτοσκοπιανοί, επίδοξοι κλέφτες της ιστορίας μας, αφού "έφαγαν" το όνομα της Μακεδονίας, τους ήρθε, όπως φαίνεται, κι άλλη όρεξη.  Οι Αλβανοί έχοντας ήδη σταθεροποιήσει το προγεφύρωμα με τα μιλιούνια των νόμιμων και των παράνομων στην Ελλάδα, στοχεύουν κι αυτοί στην αρπαγή Ελληνικών εδαφών.  Και να ‘ταν μόνο αυτά;  Υπάρχει κι η… "εκ των έσω αποσύνθεση".  Την προκαλεί η  υπογεννητικότητα, η γενική κατάπτωση της Ελληνικής κοινωνίας και η ανεξέλεγκτη εισροή των ξένων.  Παρακολουθώντας τους αλλοδαπούς να πανηγυρίζουν παθιασμένα για τη νίκη του ΠΑΣΟΚ, αναρωτηθήκαμε για πόσο καιρό ακόμα η Ελλάδα θα είναι… Ελληνική.   Δεν χρειάζεται να επεκταθούμε κι άλλο για να τεκμηριωθεί αυτή η "εθνική αιμορραγία".  Το μόνο που απέμεινε είναι…, αίφνης να εμφανιστούν οι Βούλγαροι να διεκδικούν την Θράκη κι οι Ιταλοί τα Επτάνησα.

Στο Κυπριακό, συνεχίζονται οι άκαρπες συνομιλίες, οι οποίες αποενοχοποιούν πλήρως την Τουρκία.  Η διαδικασία είναι σκηνοθετημένη με τέτοιο τρόπο, ώστε να πάρει η τελευταία πιστοποιητικό καλής διαγωγής που θα της επιτρέπει να συνεχίσει απρόσκοπτα τις ενταξιακές της διαπραγματεύσεις.  Η "ευέλικτη πολιτική" του προέδρου Χριστόφια, έχει δυστυχώς καλλιεργήσει αρκετές εσφαλμένες εντυπώσεις.  Ο διεθνής παράγοντας αναμένει σύντομα θετική έκβαση των συνομιλιών, που θα είναι καρπός του… « "νέου μομέντουμ" που υπάρχει με την παρουσία  δύο μετριοπαθών αριστερών ηγετών στην Κύπρο που σκοπεύουν να αδράξουν την τελευταία ευκαιρία επίλυσης του Κυπριακού». 

Ο κομβικός Δεκέμβρης (άλλος ένας) πλησιάζει και αποδεικνύεται ότι οι ηγέτες του Ελληνισμού βαδίζουν ξυπόλυτοι στ’ αγκάθια.  Ήδη ακούγονται φωνές και αφήνονται αρκετά υπονοούμενα για ένα…  "νέο οδικό χάρτη".  Υπενθυμίζουμε όμως, ότι η περίοδος 2006-2009 ήταν ένας "οδικός χάρτης" που θεωρήθηκε μάλιστα ως μέγιστη υποχώρηση γιατί δόθηκε ως επιπλέον περιθώριο στην Τουρκία, αντί της χρήσης του βέτο.  Υπάρχουν κάποια εύλογα ερωτήματα, στα οποία οι θωπευτές της Τουρκίας αποφεύγουν να απαντήσουν: Για πόσο θα δίνεται πίστωση χρόνου στην Τουρκία; Έχει δείξει κάποια ένδειξη ότι θα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της; Δεν ακούν τις διακηρύξεις των Τούρκων οι ηγέτες μας; Αν υποχωρήσουν κι αυτή τη φορά οι ηγέτες μας, θα μας κάνουν να διερωτηθούμε: Γιατί ενταχθήκαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Μήπως για να βοηθήσουμε την Τουρκία στις ενταξιακές της διαπραγματεύσεις;

Με το να φυτεύει δέντρα ειρήνης με τον εκπρόσωπο της κατοχής, την στιγμή που θα έπρεπε πειστικά να απαιτεί την επιβολή κυρώσεων στην αδιάλλακτη Τουρκία για την μη εφαρμογή αυτών που υπέγραψε, ο πρόεδρος της Κύπρου εκπέμπει ο ίδιος το ακόλουθο μήνυμα: «Προς Θεού, μην ενοχλήσετε την Τουρκία, μήπως και χαλάσει αυτό το θαυμάσιο κλίμα των συνομιλιών.»  Με όλα αυτά που συμβαίνουν (ήδη αναγνώσαμε την αθωωτική για την Τουρκία έκθεση αξιολόγησης), τον ερχόμενο Δεκέμβριο και να θέλει ο Χριστόφιας, δε θα μπορεί. 

Βλέπουν λοιπόν ευκαιρία λύσης οι Ευρωπαίοι και προς αυτή την κατεύθυνση εργάζονται όλοι (όχι μόνον οι παραδοσιακοί ανθέλληνες και φίλοι της Τουρκίας).  Συνεπώς, το λογικό ερώτημα που τίθεται είναι: Πώς θα καταφέρει τον ερχόμενο Δεκέμβρη, ο μέχρι πρότινος ευέλικτος Χριστόφιας ("ο πρόεδρος λύσης"), να πείσει ότι μπορεί να πάει ακόμα και μόνος αντίθετα από τη ροή του νερού στον… "χείμαρρο της λύσης";  Και λέμε ακόμα και μόνος (ίσως χωρίς την Ελλάδα) γιατί οι εχθροί μας φρόντισαν να υπάρχει και δεύτερο μέτωπο ανοικτό για τον Ελληνισμό τον προσεχή Δεκέμβριο.  Αυτό των Σκοπίων, των οποίων επίσης κρίνεται η ενταξιακή πορεία τον κρίσιμο αυτό μήνα.  Τι άραγε να περιμένουμε από τον Γιώργο Παπανδρέου (που ήταν ο πρώτος που μίλησε για νέο "οδικό χάρτη"); Ως γενικό συμπέρασμα, τον ερχόμενο Δεκέμβριο κινδυνεύουμε να υποστούμε ένα νέο εξευτελισμό, που αν και δε θα είναι ο πρώτος, θα είναι από τους πιο μεγάλους.

Όλα τα πιο πάνω συντελούνται τη στιγμή που ο νέος πρωθυπουργός της Μητέρας πατρίδας και ο πρόεδρος Χριστόφιας είναι ευτυχείς γιατί συμφωνούν στο δόγμα… «η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάς συμπαρίσταται» αλλά και στο εξίσου απαράδεκτο… «λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους» γιατί… «η Κύπρος θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερη από τις μητέρες πατρίδες.»  Αυτή είναι δυστυχώς η σημερινή ηγεσία του ελληνισμού.  Παρά τα όσα (στερεότυπα) ειπώθηκαν στην πρόσφατη επίσκεψη του Γ. Παπανδρέου στην Κύπρο, ουσιαστικά εγκαταλείπεται η Κύπρος στα χέρια της Τουρκίας (και μακάρι να κάνουμε λάθος και να διαψευσθούμε από τα γεγονότα), η οποία αθωώνεται, ενώ κατέχει το 40% της Κύπρου και ενώ συνεχίζει να απειλεί με αφανισμό τον Κυπριακό Ελληνισμό μέσω του εποικισμού και της απαράδεκτης "λύσης" συνεταιρικού Δ.Δ.Ο. με πολιτική ισότητα, που κυοφορείται με τις ευλογίες της Κυπριακής ηγεσίας (αλλά και της Μητέρας Ελλάδας). 

Η πρόσφατη υπογραφή εξομάλυνσης των σχέσεων Τουρκίας-Αρμενίας θα πρέπει να μας προβληματίσει. Οι  Αγγλοαμερικάνοι έχουν σύρει τους Αρμενίους, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία γιατί αυτό επιτάσσουν τα κοινά τους συμφέροντα. 
Η γενοκτονία των Αρμενίων, παρά τις προεκλογικές δεσμεύσεις του Ομπάμα, έχει αποσιωπηθεί. Οι Αρμένιοι προδόθηκαν από την ηγεσία τους στη Ζυρίχη (εκεί που προδόθηκε κι ο Κυπριακός Ελληνισμός το 1959).  Έχουν προσέξει οι ηγέτες μας αυτό το... "με το ζόρι προξενιό";  Αποδεικνύεται ότι οι πρακτικές του 1959 χρησιμοποιούνται ακόμα.  Ίσως μάλιστα οι επόμενοι στη λίστα των πλανηταρχών να είμαστε εμείς.  Είναι γνωστό το ενδιαφέρον τους  για μια γρήγορη, και καθόλα συμφέρουσα για τα αγγλοαμερικανικά και τουρκικά συμφέροντα, "λύση", για ένα "κλείσιμο" του Κυπριακού που θα σημάνει όμως (αδιάφορο γι’ αυτούς) το τέλος του Κυπριακού Ελληνισμού.  

Έρχονται δύσκολες μέρες για την Κύπρο και τον Ελληνισμό γενικότερα.  Το παραδέχεται δημόσια ο πρόεδρος Χριστόφιας, προσπαθώντας μάλλον να μας προϊδεάσει γι’ αυτά που θα συναντήσουμε. Έρχονται πιο δύσκολες μέρες, ιδίως μετά την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου και την σύσταση κυβέρνησης αποτελούμενης από φανατικούς οπαδούς της εναρμόνισης με την Τουρκική ηγεμονία στην περιοχή και της άτακτης υποχώρησης στα εθνικά θέματα «για να κοιμόμαστε πιο ήσυχοι» (όπως δήλωσε παλαιότερα ο νέος πρωθυπουργός). 

Έρχονται δύσκολες μέρες, αλλά ας μην νομίσουν οι ηγέτες ότι οι πολίτες θα μείνουν απαθείς να παρακολουθούν το ξεπούλημα της Κύπρου που θα οδηγήσει τον Ελληνισμό σε νέες συρρικνώσεις.  Φαίνεται ότι δεν διδάχθηκαν από το δημοψήφισμα του 2004 παρά το ηχηρό χαστούκι που δέχτηκαν με το 76% του "ΟΧΙ" του Κυπριακού Ελληνισμού και την κατακραυγή που υπήρχε και στην Μητέρα Πατρίδα.  Συνεχίζουν, σαν πειθαρχημένοι υπηρέτες της παγκοσμιοποίησης να συναινούν σε μορφές λύσης που εξυπηρετούν τους εχθρούς του Έθνους (κι όχι τον Ελληνισμό).  Συνεχίζουν να επιδιώκουν την αντιδημοκρατική "λύση" συνεταιρικού κράτους Δ.Δ.Ο., με πολιτική ισότητα, σταθμισμένες ψήφους, εκ περιτροπής προεδρία, παραμονή εποίκων κ.α. , δείχνοντας προκλητική ασέβεια στην βούληση του λαού. 

Οι διάφοροι "ρεαλιστές " και "προοδευτικοί" στην Αθήνα και στην Λευκωσία πρέπει να γνωρίζουν (είναι δυνατό να μην γνωρίζουν;), ότι αν χαθεί η Κύπρος, μέσω μιας τουρκικής λύσης συνεταιρικού κράτους Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, σειρά θα έχουν το Αιγαίο και η Θράκη.  Το ορόσημο του Δεκεμβρίου είναι μια ευκαιρία για τον Ελληνισμό για να αλλάξει επιτέλους πορεία και για να πείσει διεθνώς για την αξιοπιστία του στην διαφύλαξη των Εθνικών συμφερόντων.  Η πρόταξη του διπλού βέτο από Ελλάδα και Κύπρο για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας και των Σκοπίων είναι μονόδρομος.  Θα είναι ένα πρώτο βήμα προς την σωστή κατεύθυνση μετά από πολλά χρόνια εφαρμογής της "πολιτικής του καλού παιδιού" και ζημιογόνων υποχωρήσεων που έχουν αποθρασύνει τους εχθρούς του Έθνους. 

Διπλό βέτο λοιπόν τον Δεκέμβριο και να το διακηρύξουν από τώρα Χριστόφιας και Παπανδρέου. Για να δώσουν ένα αρχικό δείγμα της Ελληνικής αποφασιστικότητας σε Τουρκία και Σκόπια (με την ελπίδα βέβαια, ότι θα υπάρξει και συνέχεια). Το συγκεκριμένο ορόσημο δεν είναι απλώς ένα εργαλείο άσκησης πίεσης. Είναι η τελευταία ευκαιρία για να αποδείξει ο Ελληνισμός ότι δεν είναι επιρρεπής σε νέες υποχωρήσεις.  Οτιδήποτε άλλο από το επιβεβλημένο διπλό βέτο θα οδηγήσει σε έναν εξευτελισμό, πολύ χειρότερο από αυτόν που υπέστησαν πρόσφατα οι Αρμένιοι.

Πανίκος Ελευθερίου

Άσσια – Κατεχόμενη Αμμόχωστος (20.10.2009)

Το αντικατοχικό συλλαλητήριο

Του ΚΡΙΝΟΥ Ζ. ΜΑΚΡΙΔΗ*

Έγινε το συλλαλητήριο στις 20 Ιουλίου 2009 και πέτυχε το στόχο του. Έφερε ξανά τους ανθρώπους της Κύπρου κοντά τον έναν στον άλλο. Εξεγέρθηκε ο λαός, διαμαρτυρήθηκε ενάντια στην κατοχή, στη σήψη, στους χειρισμούς που αφορούν στην επίλυση του εθνικού μας θέματος.

Πρωταγωνιστές και οργανωτές ο Άρης και η Θέκλα. Ανθρώπινοι, πατριώτες, ανάλωσαν ώρες πολλές, κόπους και προσπάθειες για να το φέρουν εις πέρας. Εμείς μαζί τους συμπαραστάτες και βοηθοί. Πενιχρά τα μέσα και η βοήθεια πολύ λίγη. Πολλοί οι υπονομευτές και οι φθονεροί. Και όμως ο λαός ξύπνησε, αρκετά ανέχτηκε τους «υπεύθυνους» χειρισμούς των εκάστοτε κυβερνήσεων. Περιφρόνησε το «...μα αυτά τα πράγματα είναι παρωχημένα…..». Έβαλε φρένο στην εθνική ταπείνωση, ο λαός θέλει την εθνική του αξιοπρέπεια πίσω, που του την πήραν οι ηγετίσκοι του.

Ταπείνωσης συνέχεια και αυτής της Κυβέρνησης οι χειρισμοί και πολιτικές. Με τις εκπτώσεις στο εθνικό μας θέμα, με τις προκλητικές «προτεραιότητες» που δίνονται στους Τούρκους στα νοσηλευτήριά μας, στις άλλες υπηρεσίες του κράτους, τα επιδόματα που πληρώνονται άνευ εισφορών. Και ο εξευτελισμός τελειωμό δεν έχει. Και ήρθε το συλλαλητήριο για να μας ανεβάσει το ηθικό, και ήρθε για να αποκαταστήσει έστω και για λίγο την κουρελιασμένη ανθρώπινη και εθνική μας αξιοπρέπεια.

Θορυβήθηκαν οι κρατούντες, θορυβήθηκαν τα κόμματα. Η μαζική προσέλευση ενόχλησε τους τσοπανέους στις μάντρες γιατί έπεσαν τα τείχη της μάντρας. Οι έμποροι λύσσαξαν και αφήνιασαν. Είδαν την έκφραση στα πρόσωπα του κόσμου «φτάνει πια ο εμπαιγμός», τους θορύβησε η χειραφέτηση των ψηφοφόρων. Ανησύχησε τους διεφθαρμένους εμπόρους της Κύπρου η επανάληψη του «όχι» τον Απρίλη του 2004, το Δεκέμβριο του 2009 στο επαίσχυντο νέο σχέδιο λύσης.

Όταν δε ή ώρα 11:30 μ.μ. πήγα με το δικηγόρο μας σε εκείνα τα κρατητήρια του αστυνομικού σταθμού της πύλης Πάφου, μου θύμισαν ακόμα μια φορά «Το εξπρές του μεσονυκτίου». Είδα εκεί τα τέσσερα παιδιά από 15-18 χρονών, που συνελήφθησαν από τους «ήρωες» αστυνομικούς, να κάθονται φοβισμένα και τρομοκρατημένα και σκέφτηκα «αυτοί είναι οι φασίστες, οι ακροδεξιοί από τους οποίους κινδυνεύουμε;».
Δεν ντρέπεστε, δεν έχετε ίχνος στοργής και αγάπης γι’ αυτά τα παιδιά, τα παιδιά μας. Είναι όλοι τους παιδιά μας κι εσείς είστε οι φασίστες και οι ακραίοι. Είναι όλοι τους παιδιά μας και οι συλληφθέντες και τα νεαρά μέλη της Αστυνομίας που είδα εκείνο το βράδυ. Δική μας η ευθύνη για τη στάση αυτών των παιδιών και αν παρανόμησαν, εμείς εγκληματούμε και όχι αυτά.

Εμείς εμπορευόμαστε την πατρίδα, τα αξιώματα, τους ημικρατικούς οργανισμούς. Εμείς διαλύσαμε την Ε.Φ. και εμείς τους παροτρύνουμε να αναζητούν πιστοποιητικά ψυχιάτρων για ν' αποφύγουν τη στράτευση. Εμείς αφήνουμε ατιμώρητους τους κάθε λογής κλέφτες, απατεώνες, καταχραστές και δολοφόνους, αλλά και τους αμείβουμε από πάνω. Ναι, φώναξαν τα παιδιά αισχρά και προσβλητικά συνθήματα, και τα κατακρίνουμε. Πόσο μπορούν, όμως, αυτά τα συνθήματα να βλάψουν τη δημοκρατία, την κοινωνία. Είναι εσείς, οι έμποροι των λαών, που κάνετε τη ζημιά στην Κύπρο.

Από το 1960 ο κυπριακός Ελληνισμός ανέδειξε έξι Προέδρους της Δημοκρατίας και όλοι κατά καιρούς καθυβρίστηκαν (κακώς, κάκιστα!) από διάφορες ομάδες πολιτών. Κανένας, όμως, πλην του κ. Χριστόφια, δεν έστειλε την Αστυνομία να συλλάβει ή να κακοποιήσει τους υβριστές. Κι εσείς, κομμουνιστές, ασχολείστε με τα παιδαρέλια και τα συνθήματα για να καλύψετε τις ανεπάρκειές σας.

Ξεστόμιζαν οι νεαροί αισχρά συνθήματα, και οργανωμένα συλλάβατε και ευυπόληπτους πολίτες για να δικαιολογήσετε το δικό σας φασισμό. Δεν αμολήσατε τους αστυνομικούς σας, όμως, εναντίον των ΕΔΟΝόπουλων που καίνε τα σύμβολα του έθνους. Δεν διαμαρτυρηθήκατε για τον πετροβολισμό -κινδύνευσαν ζωές- που δεχθήκαμε από τους βάρβαρους Τούρκους, περνώντας από τον προμαχώνα «Ρόκκα» προς το Λήδρα Πάλας.

* Πρόεδρος Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης.

31/07/2009

Αγρίεψαν ξαφνικά τα πτώματα της πολιτικής

ΣΚΛΗΡΗ ΓΛΩΣΣΑ..!

Του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΟΥ Αντγου ε.α., Επίτιμου Διοικητή Στρατιάς και Αρχηγού ΓΕΕΦ

Σκληρή γλώσσα λένε ότι χρησιμοποιούν οι πολιτικοί μας για τις υπερπτήσεις της Τουρκικής Αεροπορίας, με απεικονίσεις βομβαρδισμών κατά κατοικημένων νησιών μας. Αγρίεψαν ξαφνικά τα πτώματα της πολιτικής, αυτοί που ενσυνείδητα παρέδωσαν τη χώρα στην τουρκική βουλιμία και αρπακτικότητα.

Όλοι αυτοί που απογύμνωσαν την Παιδεία μας από οτιδήποτε πατριωτικό και ελληνικό, όλοι αυτοί που έσπειραν το πνεύμα της ήττας και της παρακμής στον λαό, οι υπεύθυνοι της πλήρους εξουδετέρωσης των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας.

Kαι τώρα τι γίνεται; Ποιος θα σταματήσει τους Τούρκους; Η σκληρή τους γλώσσα; Τώρα πια είναι αργά, το μέλλον είναι δήλο και τραγικό. Μπαίνουμε στον αστερισμό Ψαρούδας-Μπενάκη, που κάτι ήξερε όταν μιλούσε για συρρίκνωση της χώρας.

Σκληρή γλώσσα χρησιμοποίησε ο πρέσβης μας στην Άγκυρα, φοβερίζοντας τον Χαϊντάρ Μπεργκ. Ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα χρησιμοποίησε και η υπουργός Εξωτερικών, που δήλωσε ότι δεν μπορεί να επισκεφθεί την Τουρκία όσο συνεχίζονται οι προκλήσεις της στο Αιγαίο. Είπε μάλιστα ότι με ψυχραιμία και αυτοπεποίθηση αντιμετωπίζουμε με επιτυχία την προκλητικότητα. Τα 'χασαν οι Τούρκοι και φοβισμένοι κρύβονται. Πού την κρύβανε τόση σκληρότητα οι Έλληνες; παραμιλούν.

Η συνέχεια των ελλήνων σκληρών είναι ατέλειωτη. Σκληρός μέχρι τα μπούνια και ο Γ. Παπανδρέου. Αυτός που έφερνε τις γυροβολιές στον Γιλμάζ για να φανεί αρεστός, ο υποστηρικτής του αυτοπροσδιορισμού των μουσουλμάνων της Θράκης ως Τούρκων, ο προστάτης της Καραχασάν, τώρα ξαφνικά θύμωσε και έστειλε αυστηρό μήνυμα στην Άγκυρα. Εκείνη όμως που δεν σήκωσε ούτε μύγα στο σπαθί της είναι η Βάσω. Είναι, λέει, υπεύθυνη του τομέα άμυνας. Είναι μια υπεύθυνη επιλογή, αφού την άμυνα την παίζει στα δάκτυλα, κι ας πλούτισαν ορισμένοι σύντροφοι, όπως είπε. «Θα πρέπει να αφυπνισθούν τα υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας και να αντιμετωπίσουν με μεγαλύτερη σοβαρότητα και υπευθυνότητα τα ελληνοτουρκικά», δήλωσε με στόμφο. Όπως συνεργαστήκανε και στα Ύμια. Ξέρετε τι θα πει υπευθυνότητα και σοβαρότητα; Αυτό που είχε πει η άλλη επιφανής συντρόφισσα Άννα: «Να βάλουμε τους Τούρκους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μη μας φάνε κανένα νησί». Το απίστευτο είναι ότι μέχρι και ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε σκληρές δηλώσεις για έμπρακτη προσπάθεια της Τουρκίας να επεκτείνει τις γκρίζες ζώνες.

Είδες τι μεγάλη δύναμη έχεις, έλληνα ψηφοφόρε; Ακόμα και οι μέχρι χθες αντιπατριώτες, μετά τη σφαλιάρα των ευρωεκλογών, γίνονται και αυτοί πολέμιοι του τουρκικού επεκτατισμού. Ποιοι; Αυτοί που ανέδειξαν τη Ρεπούση και τους άλλους νεωτερικούς και όλα τα ανιστόρητα ανοσιουργήματα που αυτοί έφτιαξαν. Ας έκανες το θαύμα σου και στις επικείμενες εθνικές εκλογές και για τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας. Έτσι, για ν' αγιάσει το χέρι σου που θα ρίξει την ψήφο αφήνοντας έξω όλους τους γόνους των οικογενειών που σε ταλαιπωρούν τόσα χρόνια. Σκέψου τα μούτρα τους όταν μείνουν απ' έξω από τη Βουλή, αλλά και πόσο θα ωφεληθεί η πατρίδα μας, την οποία θεωρούν τσιφλίκι τους.

Σκληρή γλώσσα λοιπόν από τους μέχρι χθες οπαδούς της θεωρίας «εξημέρωσης του θηρίου». Απ' όλα τα κόμματα ομολογείται πλέον η πλήρης αποτυχία της ραγιαδίστικης αυτής πολιτικής. Όλοι λένε τώρα ότι η πορεία της Τουρκίας στην Ευρώπη θα κριθεί από τη συμπεριφορά της στο Αιγαίο.

Πολύ αργά για κροκοδείλια δάκρυα. Το χαρτί της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας παίχθηκε από κοντόφθαλμους πολιτικούς, ανίκανους να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Η Ελλάδα έπαιξε κι έχασε. Είναι αργά πλέον ν' αλλάξει άποψη. Όταν τότε, κύριοι της εξουσίας, κραυγάζαμε για τη λαθεμένη πολιτική σας, μας λέγατε εθνικιστές και φανατικούς. Δεν διστάσατε να μας κατηγορήσετε ότι είμαστε πολεμοκάπηλοι. Θυμάστε το κοινό σας ερώτημα σε όλες τις συζητήσεις για μια αξιοπρεπή πολιτική έναντι της Τουρκίας; Αν όχι, να σας το θυμίσω γιατί αμέτρητες φορές δεχθήκαμε την ίδια ερώτηση που σκορπούσε φόβο στον κόσμο. «Τι θέλετε να κάνουμε, πόλεμο με την Τουρκία;».

Τώρα όμως που σφίξανε τα πράγματα και η Τουρκική Αεροπορία όχι απλώς παραβιάζει τον εθνικό εναέριο χώρο αλλά προβαίνει σε εικονικούς βομβαρδισμούς κατοικημένων νησιών, τι έχετε να πείτε; Ποιος μας έφερε κοντά στον πόλεμο; Ποιος μας οδηγεί σε υποταγή στους Τούρκους; Ποιανού η πολιτική αποδείχθηκε αποτυχημένη; Τώρα καταλάβατε γιατί όταν δίνεις στον Τούρκο λίγα, ζητάει περισσότερα, κι όταν του δώσεις τα περισσότερα, θα σου τα πάρει όλα;

Δυστυχώς μας φέρατε στο μεταίχμιο που οι Τούρκοι τα θέλουν όλα. Και γι' αυτό είσαστε εσείς οι μοναδικοί υπεύθυνοι έναντι του έθνους. Βρισκόμαστε εκεί που ήταν η Κύπρος στους βομβαρδισμούς του 1964-67 λίγο πριν από την εισβολή. Αν η οικονομική διαφθορά που σπείρατε τριάντα χρόνια τώρα εσείς που μας διοικείτε ήτανε τεράστια, η ηθική διαφθορά κυρίως στο εθνικό αίσθημα του λαού ήταν καταστροφική και τραγική. Με τα αντεθνικά σχολικά βιβλία και τους δασκάλους της παγκοσμιοποίησης, αποκόψατε εντελώς την ελληνική νεολαία από τα ελληνικά ιδανικά. Με νεολαία χωρίς αγάπη προς την πατρίδα, ποιο μπορεί να είναι το μέλλον αυτής της χώρας; Οι υπουργοί Παιδείας που ευθύνονται για τη σύνταξη αυτών των κατάπτυστων ανθελληνικών βιβλίων είναι έτοιμοι να επανέλθουν στην εξουσία για νέα αντεθνικά κατορθώματα. Η κυρία υπουργός που πατρονάρισε προκλητικά το βιβλίο της ΣΤ’ Δημοτικού αμείφθηκε γενναιόδωρα με την πρώτη θέση του ευρωψηφοδελτίου του κόμματός της. Τι κι' αν ο ελληνικός λαός τής απαγόρευσε την είσοδο στη Βουλή καταψηφίζοντάς την. Οι αντιπατριωτικές δυνάμεις σ' αυτήν τη χώρα είναι πραγματικοί νονοί της εξουσίας. Την εξάγνισαν, την επανέφεραν στην πολιτική σκηνή και την προωθούν καταλλήλως. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει ποιος διοικεί και τι συμβαίνει σ' αυτή τη χώρα.

Επίσης, μέσα σε τριάντα χρόνια καταφέρατε να εξουδετερώσετε τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας. Ξεκινώντας από τα κονδύλια των εξοπλισμών και τηρώντας την πολιτική του άκρατου ρουσφετιού και της κομματικοποίησης, καταφέρατε να μην αφήσετε τίποτε όρθιο. Κάνατε στρατολογικό νόμο που ευνοούσε φυγόστρατους και ανυπότακτους. Ακόμη και τη θητεία την υπαγάγατε στα πολιτικά τερτίπια υφαρπαγής της ψήφου των αφελών. Εννεάμηνος θητεία, από έναν στρατό χωρίς στρατιώτες. Από ηγεσίες που πιστεύουν ότι πόλεμος δεν γίνεται αφού υπάρχει και η υποχώρηση. Βαρεθήκαμε ν' ακούμε τους εκάστοτε υπουργούς Άμυνας να μιλάνε περί καθολικής υπηρέτησης στην παραμεθόριο. Ποτέ δεν έγινε και ποτέ δεν θα γίνει.

Τώρα όμως ήρθε η ώρα της αλήθειας. Οι Τούρκοι που έχουν αποθρασυνθεί από τη δική σας υποχωρητικότητα, μας ετοιμάζουν οδυνηρές εκπλήξεις. Τώρα πια έχουν πεισθεί ότι είμαστε ανίκανοι να προβάλουμε αντίσταση. Έχουν πια δοκιμάσει τα πάντα στην πράξη, χωρίς αντίδραση. Η ελληνική κυριαρχία έχει γίνει κυριολεκτικά διάτρητη. Εσείς μιλάτε για γκρίζες ζώνες και οι Τούρκοι σάς απαντούν με επέκταση της κυριαρχίας τους στους Φούρνους, στο Αγαθονήσι και στη Φαρμάκω. Εξαιτίας της ανικανότητας προστασίας του εθνικού μας χώρου, έχουμε καταστεί αναξιόπιστοι σε εχθρούς και φίλους. Κανείς δεν μας υπολογίζει και κανείς δεν μας σέβεται. Ακόμη και ανώτατος αμερικανικός παράγοντας προχθές μας προειδοποίησε με ανησυχία. «Κάντε κάτι να αντιδράσετε στους δόλιους σχεδιασμούς του Ομπάμα κατά της χώρας σας», μας είπε. Πολύ γρήγορα θα δείτε τον Νταβούτογλου να μας κουνά απειλητικά το δάκτυλο, σαν τον Γκιουνές στη Γενεύη, με πλήθος παράλογων εδαφικών και θαλάσσιων απαιτήσεων, για να μην κάνει ό,τι έκανε και ο Ετσεβίτ στην Κύπρο.

Έχουν πολλά κοινά αυτοί οι δύο. Σε πολύ λίγα χρόνια οι Τούρκοι θα απειλήσουν με πόλεμο και δυστυχώς όχι απλώς θα μας βρουν ανέτοιμους, αλλά σε πλήρη οργανωτική - αμυντική παραλυσία. Τον πόλεμο στην Κύπρο έχει σαν πρότυπό του ο Νταβούτογλου και ευθέως ομιλεί περί επανάληψής του. Απλώς περιμένει να βεβαιωθεί ότι δεν θα ρίξουμε ούτε τουφεκιά, όπως τότε στην Αμμόχωστο. Εσείς απλώς συνεχίστε την μπουρδολογία της σκληρής γλώσσας.

26/07/2009

Οι έμποροι και οι ήρωες,
το «κόρτωμαν» τζιαι το «κύρτωμαν»

Την υπεροχή του μη λογοκρατικού, μη ρασιοναλιστικού ρομαντισμού της φιλοπατρίας ως προσήλωσης στο τοπικό «αίμα» και «χώμα» υμνούσαν οι Γερμανοί ρομαντικοί εθνικιστές, με βδελυγμία αποδίδοντες στον Δυτικό ρασιοναλισμό και την εξισωτική, άρα ισοπεδωτική, δημοκρατία την επιβολή της «μετριοκρατίας». Γερμανοί στοχαστές όπως ο οικονομολόγος-κοινωνιολόγος Warner Stombart (1863-1941) διέστειλαν με μεγαλοστομία την τάξη των «ηρώων» (Helden) από αυτή των «εμπόρων» (Händler) ερμηνεύοντας τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο σαν μια ιδεολογική σύγκρουση του έθνους των ηρώων Γερμανών, αφοσιωμένων στα Υψηλά Ιδεώδη κι Έργα και παρακινούμενων από προαιώνια ένστικτα, ενάντια στους Άγγλους μεταπράττες, ενός ταπεινότερου εμπορικού πνεύματος, πρακτικού, ηδονιστικού, υπολογιστικού και εκθηλυστικού. Δίπλα του ο επίσης κοινωνιολόγος Ernst Jünger έβλεπε την Γερμανία να αγωνίζεται με ηρωϊκό πνεύμα και Υψηλά Ιδεώδη ενάντια στη Δύση, την Βρετανία, την Γαλλία και τις ΗΠΑ, τους υλιστικούς, χωρίς ρίζες αυτούς πολιτισμούς της εκφυλιστικής «ανετοκρατίας».

Μια λέξη κράδαινε ενάντια στον Δυτικισμό (occidentalismus) ο ρομαντικός ρομαντικός εθνικιστής, αυτή του φάσματος του «Komfortismus» (ανετοκρατίας) που ήταν συνδεδεμένος με την φιλελεύθερη αστική, μπουρζουάδικη Δυτική κοινωνία, εθισμένη στην άνεση και καλοπέραση, την ασφάλεια και το χρήμα, τον υλικό κόσμο της χλιδής. Μια αναπαυμένη κοινωνία που ελάχιστα ήταν προετοιμασμένοι οι αστοί της να διακινδυνεύσουν την ζωή τους για υψηλά ιδεώδη όπως αυτά που συνεπάγεται το ηρωϊκό πρότυπο, εκφρασμένο από τους Γερμανούς στοχαστές. Πόσα διαβάζει στις κατηγορίες αυτές ενάντια σε παραληρηματικά «κορτώματά» του (εάν και όσον) ο Κύπριος Komfortista, βολλημένος στο όραμα «σούβλα και τούβλα» (κάτω από την διπλή επίθεση σήμερα, από τα μέσα και τα έξω, της καρδιοπάθειας και της κρίσης της πιστωτικής στενότητας);

Είμαστε προσηλωμένοι στον «ειρηνικό αγώνα» είναι η πολιτική μας επωδός. Πόσο από την απόρριψη μιας «ιντιφάντα», που θαυμάζουμε φιλισταϊκά μόνο στους Παλαιστίνιους, είναι εξαιτίας της πολιτικής πρόκρισης του πιο λυσιτελούς δρόμου του συμβιβασμού και της επιβίωσης του έθνους και πόσο είναι έκφραση της κρύφιας Φοινικικής περισσότερον από ό,τι ελληνικής ταυτότητάς μας; Πόσο πιο κοντά είμαστε στους Βρετανούς, το έθνος αυτό των μικρομαγαζατόρων, όπως σχετλιαστικά τους ωνόμασεν ο Ναπολέων, κολλημένοι σαν τα ζωύφια στην ειρήνη και την καλοπέραση, αφού η θέληση για ζωή είναι μεγαλύτερη από την «αριστοκρατική», γιατί με κάθε έννοια «ευγενής», απόφαση για θάνατο, παρότι το τραγουδούμε και κάνουμε καριέρα να το τραγουδούμε το «μεθύσι» των λίγων ηρώων μας με το «αθάνατο πιοτό του ‘21» ή το «πιοτό των αθανάτων»; Το να θυσιάσει κανείς την ζωή του για μια πιο υψηλή ιδέα είναι η έσχατη αντι-μπουρζουάδικη ιδέα.

Στο βιβλίο τους για τον Αντι-Δυτισμό, "Occidentalism", και πόσα δανείστηκαν από τον γερμανικό ρομαντικό ηρωϊσμό και το Ιαπωνικό αριστοκρατικό «σαμουράι» ανάλογό του ο αντι-δυτισμός των Αράβων τρομοκρατών ασασίνων στο Αφγανιστάν ή στην Αλ-Καέντα, οι Ian Buruma και Avishai Margalit αναφέρουν κι ένα παράδειγμα από πιασμένο «τρομοκράτη» στο Αφγανιστάν. Υπερήφανα απείλησε ο «κορτωμένος» αιχμάλωτος στους δεσμώτες, πριν προφανώς «μεταχθεί» στο Γκουαντάναμο, «εμείς στο τέλος θα νικήσουμε, επειδή εσείς οι Aμερικανοί αγαπάτε την Πέπσι Κόλα, κι εμείς αγαπούμε τον θάνατο». Η αναφορά είναι παρμένη από το κεφάλαιο «Έμποροι και Ήρωες» που στάθηκε η αφορμή αυτών  των  σκέψεων.

Αλλά η καθησυχαστική πρόβλεψη των συγγραφέων είναι ότι οι αστικές δυτικές δημοκρατίες πάντα θα νικήσουν, όπως συνέτριψαν το 1945 την Γερμανία στον  ρομαντικό της μοναχικό αντιδυτικό δρόμο που ξεκίνησε με την στέψη  του Κάιζερ στις Βερσαλίες το 1871 και όπως κατέκαψαν την Ιαπωνία παρά τον αρχικό θριαμβικό ενθουσιασμό των  Ιαπώνων πιλότων όταν άκουγαν στο ραδιόφωνο εφησυχασμένους τους Αμερικανούς να ακούνε Γκλέν Μίλερ πριν φτάσουν πάνω από το Περλ Χάρμπορ, και παρά την ηρωϊκή ετοιμότητά τους να «πέσουν σαν ανθισμένα κλαδιά  της κερασιάς» σαν καμικάζι ή «ανθρώπινες τορπίλες» σοκοτάϊ.

Αλλιώς όμως νικούν οι  μεγάλοι νικητές κι αλλιώς βλέπουν την νίκη όσοι προσκολλούνται στο νικητή, σαν τα ζωϋφια, ή κοιτάνε να βολέψουν μια ζήση και μια βολή στον κόσμο, και υπό τους όρους, του νικητή. Ο καπιταλισμός κι η δημοκρατία των εμπόρων είναι η νίκη της πόλης. Της πόλης και της πολιτικής της, με τους συμβιβασμούς της, τις μοιρασιές και την διασφάλιση ενός κάποιου κέρδους για όλους. Η υπερηφάνεια είναι για τα όρη τα βουνά. Και μας την φωνάζει ανέξοδα το φωταγωγημένο σύνθημα των Τούρκων στο κατεχόμενο βουνό μας. Οι νίκες της πόλης, οι νίκες της πολιτικής, είναι πιο ταπεινές, πιο συμβιβασμένες, πιο μοιρασμένες, πιο «win-win».

Η ζωή θα νικά. Ξέρει αυτή. Και ξέρει να ονομάζει την επιβίωση «νίκη» της, όσο κι αν αυτό προϋποθέτει να αφήσουμε στην άκρη κάθε «κόρτωμα» και να κρυφτούμε, με όποιο τρόπο βολεύει, στο πιο άνετο, υπό τας περιστάσεις «κύρτωμα».

Άλλως τε το μήνυμα το δώσαμε. Δεν έχουμε στρατιωτική δύναμη. Ίσως για λίγη όχληση, πριν την υποταγή. Υπάρχει ζωή μετά την ήττα. Είναι κι αυτό μια διπλωματική νίκη – στην γλώσσα της διπλωματίας όλα έχουν μια δική τους σημασία. Ή πάλι, οι σημασίες ίσως πια να μην έχουν σημασία.

Titus Londiniensis

Εξ Άγγλε Τέρας

Η δέσμευση Κλίντον και χαρήκαμε!

Στις 13 Απριλίου 1992 η ‘Ελευθεροτυπία’ της Κύπρου αναφέρθηκε στην πιο κάτω δήλωση του Τούρκου ακαδημαικού Γιαλτζιν Κουτσιούκ:

“Αν εφαρμοστεί η διζωνική ομοσπονδία όπως περιγράφεται στις Ιδέες Γκάλι και ειδικά στην παράγραφο 20, που αναφέρεται στην αναγκαστική και εγγυημένη καθαρή πλειοψηφία και ιδιοκτησία γης στην κάθε περιοχή, αυτό θα οδηγήσει σε οριστική διχοτόμηση της Κύπρου και τουρκοποίηση μεγάλου μέρους της χώρας. Πάντα ήμουν εναντίον της διχοτόμησης και επαναλαμβάνω: Αν εφαρμοστούν οι Ιδέες Γκάλι η Κύπρος θα οδηγηθεί στην διχοτόμηση και στην τουρκοποίηση... ”

Σήμερα, η τουρκοποίηση επισημοποιήθηκε με την συμφωνία Χριστόφια/Ταλάτ της 23ης Μαίου 2008. Για διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με δύο συνιστώντα στέιτ όπως προέβλεπε το χειρότερο από τις Ιδέες Γκάλι, έκτρωμα ‘Ανάν’. Συν και...ότι αυτό συνεπάγεται κατά Δημήτρη Χριστόφια! Δηλαδή τις πλειοψηφίες, τους έποικους, τη μη επιστροφή των Ελληνοκυπρίων προσφύγων κ.α... εκτός, ίσως, τους τρείς κηδεμόνες δικαστές! (΄Εχουμε τον Μίλλετ το ίδιο κάνει).

Με τα πιο πάνω, λοιπόν, υπόψη, (και αφού είδε και τον εκπρόσωπο του Αττίλα στην κατεχόμενη Κύπρο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ) η κα Κλίντον, ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, πήρε και βραβείο από την ΠΣΕΚΑ δια χειρός Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ.Δημητρίου- ο οποίος εξέφρασε και πλήρη εμπιστοσύνη στους χειρισμούς Κλίντον - για την βοήθεια που προσφέρει στην Κύπρο! Ποία είναι αυτή; Mα η δέσμευσή της για επανένωση της Κύπρου με την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία των Τούρκων και των Εγγλέζων που τουρκοποιεί την Κύπρο!

Και χαράν οι παρευρισκόμενοι...Χειροκροτήματα, χειροκροτήματα... Προφανώς ακολούθησε και δεξίωση!

Κύριε Φίλιπ Κρίστοφερ, ρώτησες και τους συμπατριώτες σου Κερυνειώτες αν συμφωνούν με την τουρκοβρετανική διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία προτού καμαρώνεις πίσω της κας Κλίντον για τα επιτεύγματά σας στο Στέιτ Ντεπάρτμεντ και την ΠΣΕΚΑ;

 Φ.Α. 23/05/09

Άλλο το κόμμα, άλλο οι αρχηγοί του…

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ αν πρέπει να το βλέπουμε πια σαν κωμωδία ή αν είναι σοβαρό δείγμα πολιτικής κατάπτωσης, που βλάπτει σοβαρά την ποιότητα της πολιτικής ζωής αλλά και την πορεία του εθνικού προβλήματος. Αυτό που συμβαίνει πάντως με το ΔΗΚΟ, το κόμμα που συγκυβερνά και που κατέχει το δεύτερο ύπατο αξίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι άξιο ιδιαίτερης μελέτης. Κάθε φορά που κάνει μια τοποθέτηση ένα από τα στελέχη του, ακολουθεί ανακοίνωση του κόμματος για να διευκρινίσει αν το στέλεχος εκφράζει τη γραμμή του ΔΗΚΟ ή όχι.

Την Τετάρτη εκδόθηκε ανακοίνωση για να διευκρινίσει ότι το κόμμα διαφωνεί με τον Κοινοβουλευτικό του Εκπρόσωπο, Ανδρέα Αγγελίδη και την ομιλία που έκανε στο επίσημο μνημόσυνο των πεσόντων της τουρκικής εισβολής. Με την ομιλία είχε ενοχληθεί και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο οποίος απάντησε στον κ. Αγγελίδη. Αλλά δεν είναι ξεκάθαρο γιατί ενοχλήθηκε και το ΔΗΚΟ. Και ποιο ΔΗΚΟ; Το θέμα όμως είναι ότι κατά καιρούς το κόμμα έχει εκφράσει τη διαφωνία του με τον αναπληρωτή πρόεδρο Γιώργο Κολοκασίδη, με τον αντιπρόεδρο Νικόλα Παπαδόπουλο, με τον γενικό γραμματέα Κυριάκο Κενεβέζο, με τον βουλευτή Ζαχαρία Κουλία και τώρα με τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο.

«Το Δημοκρατικό Κόμμα δεν υιοθετεί τις προσωπικές απόψεις, εκτιμήσεις, αναλύσεις ή τη ρητορική του κ. Νικόλα Παπαδόπουλου», δήλωνε σε άλλη περίπτωση ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος, σαν να μιλούσε για κάποιον ξένο και όχι για τον αντιπρόεδρό του. Ενώ, άλλη φορά έλεγε για τον αναπληρωτή πρόεδρο: «Οι δηλώσεις του κ. Κολοκασίδη είναι αλαζονικές και αντιδημοκρατικές και αμφισβητούν την πλειοψηφία και πλήττουν την ενότητα του κόμματος».

Είναι λοιπόν άξιον απορίας. Τι είναι εκείνο που ορίζει ένα κόμμα αν όχι τα πιο σημαίνοντα στελέχη του; Μήπως είναι μόνο ο Πρόεδρός του ή οι έμμισθοι υπάλληλοι του κόμματος, που γράφουν τις ανακοινώσεις; Αυτό όμως ας το απαντήσουν εκείνοι που ασχολούνται με την κομματική ιστορία, εμείς πρέπει να ρωτήσουμε τα επώνυμα στελέχη του, που αποκαθηλώνονται κάθε τόσο από το ίδιο το κόμμα τους: Δεν αισθάνονται τον εξευτελισμό τους; Πώς επιτρέπει ο Ανδρέας Αγγελίδης, με τόσο μακρά πολιτική και κομματική ιστορία, να εκπροσωπεί ένα κόμμα που διαχωρίζει τη θέση του από τις απόψεις του, απόψεις που εκφράζει μάλιστα από επίσημο βήμα; Πώς ανέχεται να ακούει από ραδιοφώνου (όπως δήλωσε ο ίδιος) ότι το κόμμα του εξέδωσε ανακοίνωση για να του απαντήσει; Διότι, εδώ δεν μιλάμε πια για δημοκρατική διαφορά απόψεων και τάσεων, αλλά για «κατεδάφιση αξιωματούχων», όπως ο ίδιος ο αναπληρωτής πρόεδρος ανακοίνωσε την Τετάρτη, στηρίζοντας τον κ. Αγγελίδη. «Παρά το γεγονός ότι ο πρόεδρος του κόμματος απουσιάζει στο εξωτερικό δεν είχα καμία γνώση ή ενημέρωση για την ανακοίνωση που εξεδόθη», δήλωσε ο κ. Κολοκασίδης συμπληρώνοντας έτσι με τον πιο παραστατικό τρόπο τη γελοιότητα που παρακολουθούμε από καιρό. Το ερώτημα όμως τώρα πια δεν είναι τι κάνει το αόριστο ΔΗΚΟ, αλλά τι κάνουν αυτοί, που κατά τα άλλα είναι ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες με έντονες απόψεις, αλλά επιτρέπουν να κατεδαφίζονται κάθε τρεις και λίγο από το κόμμα στο οποίο αποτελούν την ηγεσία.

22.07.2010

Η πολιτική πανωλεθριάμβου

Του Ανδρέα Φρυδά

ΟΠΩΣ διά του τυρού στη φάκα, προσπαθούμε συχνάκις να τσακώσουμε τον ενοχλητικό μυν, έτσι και η Προεδρία μας και οι πέριξ αυτής διακηρύττουν hic et ubique (εδώ και παντού), πως είναι έτοιμοι για ένα (περαιτέρω;) δήθεν έντιμο συμβιβασμό, που δήθεν θα απελευθερώνει και θα ενώνει την Κύπρο και θα διασφαλίζει ταυτόχρονα και όλα τα σχετικά νόμιμα δικαιώματα του λαού και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και αυτά θα επιτευχθούν, δήθεν, διά της Διζωνικής - Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, της και μοναδικής στον κόσμο αυτού του τύπου!

Όμως, ακούστε: Όλους τους «έντιμους» συμβιβασμούς, τις αυθαίρετες δεσμεύσεις και προσφορές στον κατακτητή και προς όλους τούς εδώ ασπάλακες Τούρκους πάσης λογής, τους έχουμε ήδη ασκήσει κατά θρησκευτικά υποτελή τρόπο από δεκαετίες. Και πετύχατε δι΄ αυτού του «τυρού» να χάσει ο κυπριακός Ελληνισμός τα πλείστα των εθνικών, ή κοινωνικών του δικαιωμάτων, ταυτόχρονα με την απώλεια μέρους της εθνικής μας ταυτότητας και αξιοπρέπειας. Χωρίς, όμως, να έχετε παγιδεύσει και τον «μύν», ιδιαίτερα την τελευταία διετία!

Καταφέρατε, δηλαδή, να εξασφαλίσετε, δι’ υποθηκών και δωρεών, τη μισή μας πατρίδα στους έποικους και στα κάθε μορφής αλλοδαπά απόβλητα που δρουν ανεξέλεγκτα και χρηματοδοτούμενα από εμάς τους φόρου υποτελείς, εις θεραπαινίδες αυτών μετατραπέντες.

Και ακόμα ακούστε, εσείς οι λάγνοι των συχνάκις εξαγγελλομένων συμβιβασμών: Όταν παραδέχεσαι την ήττα, αλλά εξακολουθείς να αγωνίζεσαι για την ελευθερία σου, μπορείς να κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη. Όταν, όμως, θριαμβολογείς για την ήττα σου και την τροφοδοτείς με όλους τους συμβιβασμούς (που εσείς επαγγέλλεσθε), τότε ούτε και στον καθρέφτη μπορείς να κοιταχτείς. Δεν θα δεις τίποτε, έχεις σκύψει βαθιά το κεφάλι.

Και η τραγωδία είναι πως, διά της πολιτικής πανωλεθριάμβου που ασκείτε, δεν είναι η μισή μας πατρίδα και όλα σχεδόν τα δικαιώματα του κυπριακού Ελληνισμού που έχουν διαχρονικά εκφυλιστεί και υποθηκευτεί. Είναι το σύνολο του Ελληνισμού που αδιάντροπα αναλίσκεται από τα γιουσουφάκια του κράτους της Αττικής.

Ως πού, άραγε, θα φτάσει αυτή η λαγνεία των συμβιβασμών; Μήπως μέχρι της καταστολής της κραυγαλέας αντίδρασης της πλειοψηφίας και της επιβολής των σχεδίων κατάργησης της Κυπριακής Δημοκρατίας; Λίαν πιθανός αυτός ο φόβος, διότι όλα προς τα εκεί συγκλίνουν.

Και τελικά κοιτάχτε (ο λαός): Ένας αριστερός που εφαρμόζει δουλικά μια δεξιά παγκοσμιοποιημένη ιμπεριαλιστικιή πολιτική, στην Κύπρο αποτελεί αποδεδειγμένα εχέγγυο επιτυχίας των μιλιταριστικών περιφερειακών σχεδίων, τουλάχιστον της Άγκυρας. Δι' αριστερών ιεροφαντών κυπριακής κοπής.

Υ.Γ. Το μνημόνιο κ.κ. Χριστόφια - Μπράουν και τα σημερινά φερέφωνα του Άγγλου στον ΟΗΕ―με τα χρονοδιαγράμματά τους―επιβεβαιώνουν των γραπτών το αληθές, δυστυχώς.

8.6.2010

* Πτυχιούχος νομικών και πολιτικών σπουδών

Προς τι η αύξηση βουλευτών στην «κυπριακή μπανανία»; Μια σύγκριση!

Ακούσαμε με έκπληξη το αίτημα για αύξηση των βουλευτών της Κυπριακής Βουλής. Ηδη η Κυπριακή Δημοκρατία διαθέτει 56 βουλευτές σε σύνολο πληθυσμού κάτω του ενός εκατομμυρίου. Επιπλέον διαθέτει 33 Δημαρχεία (9 εκ των οποίων είναι κατεχόμενοι).

Μια σύντομη ματιά στον έξω κόσμο (εκτός Κύπρου!) ίσως εκπλήξει για το τι συμβαίνει στην μικρή και ημικατεχόμενη Κύπρο και το τελευταίο... αίτημα κομμάτων για αύξηση των βουλευτικών εδρών στην κυπριακή μπανανία!

Εδώ στο Λονδίνο όπου κατοικώ εδώ και 4 σχεδόν δεκαετίες, και θα περιοριστώ στην περιοχή του Μπάρνετ βορείου Λονδίνου όπου μένω συγκεκριμένα, επικρατεί η πιο κάτω κατάσταση.

Σε σύνολο πληθυσμού 331,500 η περιοχή διαθέτει 3 βουλευτικές έδρες στην Βουλή των Κοινοτήτων (Theresa Villiers - Chipping Barnet, Mike Freer - Finchley and Golders Green, Matthew James Offord – Hendon).

Το Δημαρχείο της περιοχής διαθέτει 63 Δημοτικούς Σύμβουλους οι οποίοι αντιπροσωπεύουν 21 ενορίες της όλης περιοχής του Μπάρνετ (των 331,500 κατοίκων). Αυτά τα άτομα δουλεύουν εντατικά για τα συμφέροντα της περιοχής και είναι υπεύθυνα για την όλη διαχείριση της περιοχής, την τοπική αυτοδιοίκηση με αυξημένες αρμοδιότητες,  από την Αστυνομία μέχρι την εκπαίδευση, φόρων, καθαριότητας, βοηθημάτων, οικισμού, αδειών ανέγερσης, επιδιόρθωσης σπιτιών και εκατοντάδων άλλων,  και με 24ωρες εξυπηρετήσεις ακόμα για συγκεκριμένα θέματα. Σε τέτοιο επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης που ούτε καν γίνεται στην Κύπρο για να επιχειρηθεί σύγκριση...

Τι γίνεται στην Κύπρο;  Στην Κύπρο λοιπόν, των 870,000 τόσων κατοίκων (σύμφωνα με  στατιστικές) υπάρχουν 56 βουλευτές και 33 Δήμοι (9 εκ των οποίων κατεχόμενοι).

Σε μια σύγκριση, λοιπόν,  με το Μπάρνετ του Λονδίνου υπό κανονικάς συνθήκας υπάρχει ένα καταπληκτικό πλεόνασμα... 45 βουλευτών!

Μια άλλη σύγκριση: Ενώ το Μπάρνετ του Λονδίνου διαθέτει ΕΝΑ Δήμο για 331,500 κατοίκους με 66 Δημοτικούς Σύμβουλους ΟΛΟΚΛΗΡΗ η Κύπρος διαθέτει 33 Δήμους με κάπου 414 Δημοτικούς Σύμβουλους!!!

Επομένως αντί τα δύο κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ ξαφνικά να συνομολογούν κοινές προτάσεις νόμου για αλλαγή του εκλογικού νόμου ώστε να διπλασιαστεί το ποσοστό εισδοχής στη Βουλή θα όφειλαν, και αν είχαν υπόψη το  οικονομικό συμφέρον του τόπου με την σημερινή κατάντια στην οικονομία όπου οι φορολογούμενοι δεν ξέρουν αν θα έχουν σύνταξη (ενώ οι υπερ-προνομοιούχοι πρώτης κατηγορίας πολίτες άνευ υποχρεώσεων Τουρκοκύπριοι έχουν εξασφαλισμένες τις απολαβές τους)―αν το έχουν ως γνώμονα βέβαια―να συνομολογούν κοινές τέτοιες για αλλαγή του εκλογικού νόμου  περι του αντιθέτου! Να ΛΙΓΟΣΤΕΥΣΟΥΝ το ποσοστό εισδοχής στη Βουλή! Για ποίες «σύγχρονες ανάγκες της κυπριακής κοινωνίας» και αρλούμπες μας μιλούν όταν πρωτοστατούν ΜΑΖΙ ΑΚΕΛ/ΔΗΣΥ για αύξηση λοιπόν; Μήπως για να συν-ψηφίσουν και το νέο...σχέδιο λύσης που θέλουν να περάσουν δίχως δημοψήφισμα;

Εξ όσων θυμάμαι ήταν ο ίδιος ο Γλ. Κληρίδης που δήλωσε στο πρόσφατο παρελθόν ότι η Κύπρος είναι μια «Δημοκρατία της Μπανάνας». Σ΄αυτό δεν διαψεύδεται.

Φανούλα Αργυρού

Λονδίνο, 27.6.2010

Η σπιθαμιαία επικράτεια

Μια σπιθαμιαία επικράτεια, τι χρειάζεται τους βουλευτές Επικρατείας, άλλως διορισμένους βουλευτές; Ένα κομμάτι γης είμαστε. Το μισό κατέχουν οι Τούρκοι, άλλο χαρακτηρίζεται «νεκρή ζώνη» και άλλο αποτελεί τις «κυρίαρχες βρετανικές Βάσεις». Πού είδαν ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ την... επικράτεια που χρειάζεται 64 βουλευτές για να τα βγάλουν πέρα;

Κ.Α.

Η «φοβερή κρίση» και το σχέδιο Β'

Ούτως ή άλλως, οι απευθείας συνομιλίες ήταν καταδικασμένες προτού ξεκινήσουν. Δεν υπήρχαν ούτε οι συγκυρίες, ούτε η βούληση από την τουρκική πλευρά, ο διάλογος να αποδώσει. Το τελευταίο πρόβλημα που ήθελε να λύσει η Τουρκία ήταν το Κυπριακό. Δεν την ενοχλούσε η εκκρεμότητά του και δεν ήταν διατεθειμένη να κάνει την όποια παραχώρηση, ενόσω η ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ήταν ξεκρέμαστη.

Πέραν αυτών, και παρά τις ψευδαισθήσεις της Κυβέρνησης, κοινή βάση υπήρχε μόνο στο χαρτί. Όπως οι συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου προέβλεπαν στο χαρτί συγκεκριμένα πράγματα, τα οποία οι Τούρκοι διαστρέβλωναν ή ερμήνευαν σύμφωνα με τις δικές τους επιδιώξεις, και η συμφωνία Χριστόφια-Ταλάτ ήταν συμφωνία για το θεαθήναι. Ουδέποτε οι Τούρκοι κινήθηκαν στη γραμμή εξεύρεσης λύσης στη βάση πραγματικής ομοσπονδίας. Οι προτάσεις τους στόχευαν πάντα σε συνομοσπονδία και λύση δύο κρατών.

Ο Ταλάτ προσπάθησε, και σε μεγάλο βαθμό πέτυχε, να παραπλανήσει και τη διεθνή κοινότητα και τον Πρόεδρο Χριστόφια. Δήλωνε διζωνικός και στις προτάσεις του απεδεικνύετο συνομοσπονδιακός.

Ο Ντερβίς Έρογλου, ήταν πιο ξεκάθαρος. Η όλη πολιτεία του τον κατατάσσει στη «σχολή σκέψης» του Ντενκτάς. Ούτε συμβίωση με τους Ελληνοκυπρίους, ούτε ένα κράτος, ούτε μια κυριαρχία. Δύο κράτη, δύο λαοί, δύο οικονομίες.

Υπό την πίεση της Τουρκίας, και προκειμένου να μην επηρεασθεί η επικοινωνιακή της πολιτική, ο Έρογλου προσποιήθηκε, μετά την «εκλογή» του, ότι έβαλε νερό στο κρασί του. «Συμφώνησε» να συνεχιστούν οι συνομιλίες απ' εκεί που έμειναν και να σεβαστεί τις συγκλίσεις που επιτεύχθηκαν μεταξύ Χριστόφια-Ταλάτ.

Προχθές, όμως, έκανε δηλώσεις με τις οποίες αφαίρεσε το προσωπείο. «Δεν υπάρχει καμιά συμφωνία», είπε. «Δεν με δεσμεύουν οι δηλώσεις του Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών και του ειδικού συμβούλου του, με δεσμεύει μόνο η επιστολή μου προς τον Γενικό Γραμματέα».

Η δήλωση «δεν υπάρχει καμιά συμφωνία» εξυπακούει ότι δεν αναγνωρίζει τα συμφωνηθέντα Χριστόφια-Ταλάτ. Και η επιστολή του προς τον Γ.Γ. σαφώς καθορίζει ως λύση τη λύση των δύο κρατών.

Φαίνεται ότι η υπομονή του Προέδρου Χριστόφια εξαντλήθηκε. Και προέβη στη γνωστή χθεσινή κίνηση. Μίλησε για «εμπλοκή» και «φοβερή κρίση», αν οι συνομιλίες διακοπούν.

Αλλά το ενδεχόμενο να διακοπούν οι συνομιλίες και να ξεσπάσει «φοβερή κρίση» παραπέμπει αυτομάτως στο πώς αντιμετωπίζει τη δραματική κατάσταση που θα δημιουργηθεί η ελληνοκυπριακή πλευρά. Παραπέμπει στο σχέδιο Β', για το οποίο φορτικά αυτή η εφημερίδα καλούσε τον Πρόεδρο Χριστόφια να ετοιμάσει και επίμονα αυτός απαντούσε: «Δεν υπάρχει σχέδιο Β', υπάρχει μόνο σχέδιο Α'».

Αλλά το σχέδιο Α' χρεοκόπησε. Είναι η ώρα που ο Δημήτρης Χριστόφιας καλείται να δει κατάματα την πραγματικότητα και να θωρακίσει την Κυπριακή Δημοκρατία και τον κυπριακό Ελληνισμό, με σχέδιο αντιμετώπισης μιας πολύ «φοβερής κρίσης» που έρχεται.

Για πολλοστή φορά επαναλαμβάνουμε: Ο χρόνος τελειώνει...

Η "ΣΗΜΕΡΙΝΗ" [04/06/2010]

Χέρι – χέρι ο Σουηδός Μπιλντ, ο Βρετανός Ντίσμορ και οι “Φίλοι της Τ.Δ.Β.Κ”!

΄Οταν μάλιστα, ο Ντίσμορ κατέθεσε και ...ψήφισμα στην Βουλή των Κοινοτήτων με τις κατάπτυστες θέσεις του ημέρα της επετείου του πραξικοπήματος, 15 Ιουλίου 2009 και που αδιάντροπα εξισώνει με “παρόμοια γεγονότα του 1963-64 και του 1958” την τουρκική εισβολή του 1974 την οποία ονομάζει ‘γεγονότα του 1974!

Η μόνη εφημερίδα που αναφέρθηκε με κύριο άρθρο στο θέμα και εξέθεσε (για δεύτερη συνεχή εβδομάδα σήμερα 30 Ιουλίου) τον Εργατικό βουλευτή και μέλος της ούτω καλούμενης ομάδας “Φίλοι της Κύπρου” είναι η ομογενειακή ‘Ελευθερία’ www.eleftheria.co.uk .

 Ο διπρόσωπος ΄Αντριου Ντίσμορ [φωτο από την πορεία της ΕΚΟ] επείγεται να εξευρεθεί λύση μέχρι τον Δεκέμβριο για να βοηθηθεί η Τουρκία...

Τόσο άρεσε στους Τουρκοκύπριους το...ψήφισμά Dismore,  που το προβάλουν όπου φτάσουν και το επαινούν γιατί, όπως καυχόνται, είναι το πρώτο το οποίο υποστήριξαν και οι  Βρετανοί Κοινοβουλευτικοί “Φίλοι της Τ.Δ.Β.Κ”!!!

Φ.Α. [30.07.09]

Οι συγκλίσεις ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ και... ΕΔΗ

Του Ακαδημαϊκού ΚΩΣΤΑ ΜΑΥΡΙΔΗ

Πρωί, 11 Μαρτίου 2010, ο Ν. Αναστασιάδης (ΔΗΣΥ) ήταν φιλοξενούμενος στον «Άστρα» (ΑΚΕΛ), όπως συχνά από τότε που ενώθηκαν με τον ομφάλιο λώρο, που φανερώθηκε περίτρανα στο δημοψήφισμα του 2004. Οι ιδεολογικές διαφορές τους -ένας καθαρόαιμος εκπρόσωπος του καπιταλισμού και ο άλλος του κομμουνισμού- δεν τους εμπόδισαν να στρατευτούν υπέρ του σχεδίου Ανάν, ο Ν. Αναστασιάδης να πρωτοστατεί στα δεξιά και ο «Άστρα» [του ΑΚΕΛ] στα αριστερά. Στην εν λόγω εκπομπή, εκτός από χαμόγελα και αφιερώσεις τραγουδιών, ο Ν. Αναστασιάδης επανέλαβε (στο καθιερωμένο ύφος) την ανάγκη για ενότητα, ώστε να βρεθεί λύση και αναφέρθηκε ξανά σε ιδεολογίες που πρέπει να παραμεριστούν, χωρίς να εξηγεί ποιοι σημαίνοντες πολιτικοί παράγοντες στο εσωτερικό μέτωπο εμποδίζουν τη λύση! Αυτήν τη φορά, μάλιστα, αναφέρθηκε σε «αντισυναγερμικά αισθήματα» που προφανώς αισθάνονται οι ακελικοί και σε «αμοιβαία» αντικομμουνιστικά αισθήματα των συναγερμικών. Αλλά, ούτε το 2004 εμπόδισε η κάθετη ιδεολογική αντίθεση τον ίδιο και τον «Άστρα» να συστρατευτούν υπέρ του σχεδίου Ανάν, πόσω μάλλον σήμερα που η ιδεολογική έχθρα επικρατεί μόνο στα μυαλά κάποιων παρωχημένων.

Στην εκπομπή τέθηκε στον Ν. Αναστασιάδη και η εξής ερώτηση: «Είναι δυνατόν να αποδεχόμαστε Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ) χωρίς την εκ περιτροπής προεδρία;». Η ερώτηση προϋποθέτει πως ΔΔΟ σημαίνει αυτόματα αποδοχή και της εκ περιτροπής προεδρίας. Δηλαδή, ΔΔΟ δεν νοείται χωρίς την εκ περιτροπής προεδρίας. Η εν λόγω ερώτηση, και θέση μαζί, επιβεβαιώνει ότι η ΔΔΟ κατάντησε σήμερα μανδύας για όσους θέλουν να μπήξουν στην αποδεκτή λύση τις δικές τους ακραίες και στρεβλωτικές απόψεις. Άλλωστε, μια τέτοια ερμηνεία της ΔΔΟ, μόνο η πολιτική των ΕΔΗ προσεγγίζει. Ωστόσο, στην απάντησή του ο Ν. Αναστασιάδης δεν διαφώνησε επί της ουσίας. Για να επιβεβαιωθεί ξανά ότι, τα κατά καιρούς αντιπολιτευτικά ξεσπάσματά του, δεν πηγάζουν από κάποια ουσιαστική διαφωνία αλλά καταλήγουν στο να διεγείρουν τα κομματικά πάθη που, κατά τα άλλα, θέλει να παραμεριστούν! Στην πραγματικότητα, δύο πράγματα παραμένουν αδιαμφισβήτητα: α) Όποιο κι αν είναι το περιεχόμενο μιας λύσης, ανεξάρτητα αν παραβιάζει τις πλέον βασικές αρχές αποδεκτής λύσης, η ομάδα περί τον Ν. Αναστασιάδη θα είναι υποστηρικτής της όποιας λύσης ή διάλυσης. β) Η μοναδική καθαρή διαφωνία του ώς τώρα, είναι που ο Δ. Χρστόφιας δεν ξεκίνησε τις συνομιλίες γρηγορότερα, για να… γίνουν προφανώς και γρηγορότερα οι παραχωρήσεις.

Προς το τέλος της εκπομπής προέκυψε κάτι αναπάντεχο. Ένας ακροατής, που αυτοπροσδιορίστηκε συναγερμικός, υπέδειξε πως―αν και συναγερμικός―«δεν θα επιτρέψει στον Αναστασιάδη ή στον Χριστόφια να του φορέσουν φέσι». Η υπόδειξη του ακροατή επιβεβαιώνει κάτι απλό. Οι διαφωνίες στο Κυπριακό δεν πηγάζουν από κάποια ιδεολογική έχθρα ανάμεσα σε αντίθετους κομματικούς πόλους. Ούτε η Κύπρος κινδυνεύει από σύγκρουση μεταξύ δεξιόφρονων καπιταλιστών του ΔΗΣΥ και κομμουνιστών του ΑΚΕΛ. Η διαχωριστική γραμμή στο Κυπριακό πηγάζει από τη διαφορετική αντίληψη της πλειοψηφίας των πολιτών σε αντίθεση με το δίδυμο Αναστασιάδη - Χριστόφια. Και, ολοφάνερα, η ιδεολογία δεν έχει ρόλο, αφού οι δυο τους ταυτίζονται στο Κυπριακό, όπως εδώ και χρόνια. Τώρα, απλώς, δεν το κρύβουν τόσο. Κάποια πράγματα είναι απλά και προβλέψιμα. Για παράδειγμα, όποιο κι αν είναι το σχέδιο λύσης, ανεξάρτητα αν το περιεχόμενό του είναι απαράδεκτο, η ηγετική αυτή ομάδα της δεξιάς (με διασυνδέσεις που φτάνουν ώς την ΕΟΚΑ Β, αλλά που τώρα παραμερίστηκαν), θα βρίσκεται στο ίδιο χαράκωμα με τον αυτοπροσδιοριζόμενο ως αριστερό «Άστρα», για στήριξη της όποιας λύσης. Αν τολμούν, ας καλέσουν έναν πολίτη για να τους τα εξηγήσει.

14/03/2010

Ο Πρόεδρος να δώσει εξηγήσεις

Την περασμένη Δευτέρα και ενώ βρισκόταν ακόμη στην Κύπρο ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, ο εκπρόσωπος του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, Χασάν Ερτσακιτζά, ενημερώνοντας τους Τούρκους δημοσιογράφους, έκαμε την ακόλουθη, αξιοπρόσεκτη, λακωνική δήλωση: "Η ελληνοκυπριακή πλευρά έδειξε απρόθυμη να δημοσιοποιηθούν τα σημεία όπου υπήρξε μεγάλη σύγκλιση".

Η δήλωση αυτή πέρασε απαρατήρητη. Ούτε η Κυβέρνηση τη σχολίασε ούτε κανένα από τα πολιτικά κόμματα ενδιαφέρθηκε να την ερμηνεύσει.

Προχθές, ο ίδιος ο Ταλάτ, επανήλθε και έγινε πιο σαφής. Σε συνέντευξή του σε τουρκοκυπριακό ιδιωτικό κανάλι δήλωσε ότι "υπήρξε αρκετή προσέγγιση στις προτάσεις της τουρκικής πλευράς και δεν ανακοινώθηκαν τα σημεία συμφωνίας για να μην προκληθεί θόρυβος στην ελληνοκυπριακή πλευρά".

Αυτές οι δηλώσεις δημιουργούν εύλογες ανησυχίες μέσα στο λαό, ως προς το τι συζητείται στις συνομιλίες και το τι αποτελεί "σημαντική πρόοδο", γι' αυτό και καθίσταται επείγουσα η ανάγκη όπως η Κυβέρνηση δώσει χωρίς άλλην καθυστέρηση εξηγήσεις. Εάν οι δηλώσεις των Τουρκοκυπρίων ηγετών είναι παραπλανητικές, να προβεί αμέσως σε άμεση αποκατάσταση της πραγματικότητας. Διαφορετικά, να εξηγήσει ο Πρόεδρος Χριστόφιας, με εξουσιοδότηση ποίου και με ποια λογική εισήλθε σε διαπραγμάτευση των τουρκικών προτάσεων, οι οποίες απερρίφθησαν από τον ίδιο και ολόκληρη την πολιτική ηγεσία ως απαράδεκτες.

Δεν είναι η πρώτη φορά που μαθαίνουμε από τους Τούρκους την αλήθεια. Να υπενθυμίσουμε ότι από τον Ραούφ Ντενκτάς είχαμε πληροφορηθεί ότι ο Γλαύκος Κληρίδης, το 1975, προχώρησε πρώτος στην επίδοση των ελληνοκυπριακών προτάσεων στο εδαφικό, ενώ η συμφωνία ήταν οι προτάσεις και των δύο πλευρών να επιδοθούν ταυτόχρονα. Ακόμη και άλλες φορές, οι Τούρκοι αποκάλυψαν, πρώτοι, ολισθήματα της δικής μας ηγεσίας, όταν δικοί μας ηγέτες αρνούνταν ότι είχαν προβεί στις ενέργειες που τους αποδίδονταν.

Έχοντας υπόψη αυτή την πικρή προϊστορία, δεν σπεύδουμε να απορρίψουμε εκ των προτέρων τουρκικούς ισχυρισμούς, εφόσον δεν έχουμε τεκμηριωμένη και πειστική απάντηση της ηγεσίας, σε αυτούς τους ισχυρισμούς.

Έχουμε, όμως, υποχρέωση να επισημάνουμε ότι προκαλεί εύλογες υποψίες, το γεγονός ότι εδώ και μία σχεδόν εβδομάδα -από την ανακοίνωση του Αλεξάντερ Ντάουνερ ότι επετεύχθη "σημαντική πρόοδος"στις συνομιλίες- ο Πρόεδρος Χριστόφιας κρατεί το στόμα του κλειστό και αρνείται να ενημερώσει την πολιτική ηγεσία και το λαό για το τι συμφώνησε με τον Ταλάτ. Αρκέστηκε σε μια πρόχειρη και βιαστική ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών την Παρασκευή και έκτοτε... εξαφανίστηκε. Μιλούμε για πρόχειρη και βιαστική τηλεφωνική ενημέρωση, διαρκείας ελάχιστων δευτερολέπτων, και όπως δήλωσαν αργότερα πολιτικοί αρχηγοί, οι μοναδικές συγκλίσεις στις οποίες αναφέρθηκε ο Πρόεδρος ήταν στο Δίκαιο της Θάλασσας και στο θέμα του FIR.

Είναι πρωτοφανές να σημειώνονται τόσο σημαντικές εξελίξεις και ο λαός και η πολιτική ηγεσία να διατηρούνται στο σκοτάδι. Σήμερα, και με παρέλευση μιας εβδομάδας, συνεκλήθη το Εθνικό Συμβούλιο. Θα αναμένουμε να ακούσουμε τις εξηγήσεις του Προέδρου και τις "σημαντικές συγκλίσεις" που επετεύχθησαν...

Η "ΣΗΜΕΡΙΝΗ" 05/02/2010

Η κοινωνία στο απόσπασμα…

ΧΘΕΣ αποχαιρετήσαμε τον Άντη Χατζηκωστή. Τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία τα αστείρευτα δάκρυα και ο αξεπέραστος, ανείπωτος πόνος των γονιών, του αδελφού, της συζύγου και των παιδιών του. Και η απέραντη οδύνη όλων των εργαζομένων στο Συγκρότημα ΔΙΑΣ, των συγγενών, των άπειρων φίλων από την Κύπρο, την Ελλάδα και τον κόσμο. Οι σφαίρες των δολοφόνων, που του αφαίρεσαν τη ζωή τόσο βάναυσα και βίαια, δεν σκότωσαν μόνο τον ίδιο. Έπληξαν ή επιχείρησαν να πλήξουν κατάστηθα τη Δημοκρατία, την κοινωνία, τους θεσμούς, τις αρχές και τις αξίες, που μας καταξιώνουν ως αξιοπρεπείς, νομοταγείς και έντιμους ανθρώπους. Οι σφαίρες των εγκληματιών χτύπησαν και την ελευθερία έκφρασης και έστειλαν απειλητικά μηνύματα προς υπνώττοντες ταγούς και ηγήτορες. Το τέρας της ανωμαλίας και της ανομίας και ο μινώταυρος του εγκλήματος έγιναν πια ασύδοτα.

Για πρώτη, ίσως, φορά η άνανδρη και στυγερή δολοφονία ενός νέου, καταξιωμένου και αξιαγάπητου ανθρώπου επέσυρε τόσο βροντερή και καθολική την απαίτηση του κοινωνικού συνόλου, φορέων, παραγόντων, θεσμών, που κωδικοποιείται σε μια φράση: «Φτάνει πια!». Η απαίτηση των πολιτών διατυπώνεται ως ισχυρή εντολή προς τη συντεταγμένη πολιτεία, την Κυβέρνηση, τη Βουλή, τα κόμματα, τους θεσμούς, τον κάθε πολίτη ξεχωριστά. Να σταματήσει ο κατήφορος. Ν' ανακοπεί η κατάρρευση. Να ισχυροποιηθούν τα ηθικά και αξιακά αναχώματα. Να ανακαλύψουμε την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη, την αγάπη προς τον άλλο. Ν' αποκαθάρουμε τον προσωπικό και κοινωνικό βίο μας από τα πάθη, τα μίση, την αλλοτρίωση και την παραίτηση. Να σηκωθούμε και να στηθούμε ξανά όρθιοι. Για να μπορέσουμε ν' αντιμετωπίσουμε τις ύαινες της ανωμαλίας, του εγκλήματος και της ανομίας που μας απειλούν.

Η κυπριακή κοινωνία έχει κατρακυλήσει στο τελευταίο σκαλί του κακού, της σήψης, της διαφθοράς, της ανεπάρκειας, της αναξιοκρατίας και της ανικανοκρατίας. Θεσμοί προσβάλλονται και εξευτελίζονται. Απαξιώνονται. Αξίες και αρχές γελοιοποιούνται και συνθλίβονται. Πρόσωπα λασπώνονται. Προσβάλλονται. Διασύρονται. Οι κοινωνικοί και προσωπικοί δεσμοί και αρμοί έχουν διαρραγεί. Αποσυντίθενται. Και τώρα, επιφανείς πολίτες, που με το έργο, τη δράση και τη σύνολη προσφορά τους προς τον τόπο, ανοίγουν δρόμους και δημιουργούν προοπτικές ζείδωρης εκτίναξης προς τα εμπρός, δολοφονούνται. Εν μέση οδώ και στην πιο καλά φρουρούμενη, υποτίθεται, περιοχή της Λευκωσίας. Το τέρας του εγκλήματος πυκτεύει αδίστακτα. Προκαλεί όλη την κοινωνία. Επιχειρεί να ενσπείρει το φόβο και να επιβάλει τον τρόμο. Γιατί; Διότι οι αντιστάσεις της κοινωνίας έχουν διαβρωθεί. Οι μηχανισμοί της έχουν αχρηστευθεί. Υπηρεσίες έχουν βραχυκυκλωθεί.

Τώρα είναι η τελευταία ώρα της ανασύνταξης, της συσπείρωσης, της στοίχισης σε πυκνές φάλαγγες αντίστασης και αντιμετώπισης των κινδύνων, που μας απειλούν. Τώρα είναι η ώρα των αποφάσεων και των αποτελεσματικών δράσεων. Χθες και προχθές λέχθηκαν πολλά από πολλούς. Να μη λησμονηθούν σε λίγες ημέρες. Η κοινωνία ήδη πυροβολείται και εκτελείται από αδίστακτα αποβράσματα της ανωμαλίας, της ανομίας και του εγκλήματος. Να εξουδετερωθούν. Πριν να είναι πολύ αργά.

Η "ΣΗΜΕΡΙΝΗ" [14/01/2010]

Διαφώτιση ή παραπλάνηση;

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΣΑΒΒΙΔΗ

Η έντονη, εργολαβική, προσπάθεια του Προέδρου Χριστόφια για να επιτύχει «λύση», έστω και αντισυνάδουσα με τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Ο ισχυρισμός του ότι εμείς επιδιώκουμε το ευκταίο και εκείνος το εφικτό, το κατορθωτό, ευρίσκεται εκτός πραγματικότητας. Το ευκταίο δεν είναι πάντοτε ακατόρθωτο, φτάνει να υπάρχουν και να ασκούνται με επιδεξιότητα οι κατάλληλοι πολιτικοί και διπλωματικοί χειρισμοί στην καθορισμένη στιγμή. Τέτοιες δυνατότητες και προϋποθέσεις υπήρχαν πολλές, άσχετο αν αδεξίως οι συγκυβερνήσαντες τον τόπο επέτρεψαν και εξανεμίσθηκαν μερικές. Η ραχοκοκαλιά, όμως, η Κυπριακή Δημοκρατία, προς θλίψη πολλών ξένων και ντόπιων, υπάρχει. Αυτή είναι το αμυντήριό μας και πάνω σ' αυτήν τη θωρακισμένη έπαλξη πρέπει να στηριζόμαστε ακλόνητοι για να διεκδικούμε την απελευθέρωση των κατεχόμενων εδαφών μας.

Το ανθρώπινο του χαρακτήρα του Προέδρου της ΚΔ, που ειλικρινά εκτιμούμε, δεν μπορεί με κανέναν τρόπο ή σκέψη να επιτρέψει ούτε κατά διάνοια να αντισταθμίσει ή και να εξουδετερώσει την παλλαϊκή θέληση του κυπριακού Ελληνισμού για μια λύση ευρωπαϊκή. Είναι γι' αυτούς τους λόγους που δεν μπορούμε να υιοθετήσουμε την καταστροφική του πολιτική που ακολουθεί και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια, μακροπρόθεσμα, στον ολοκληρωτικό ξεριζωμό το κυπριακού Ελληνισμού από τις προαιώνιες, εδαφικές ελληνικές του καταβολές.

Το προ ετών, άλλοτε εχθρικό προς τη διζωνική ΑΚΕΛ, έγινε με τον τέως Γενικό Γραμματέα του και τώρα Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια, ως ο άκαμπτος σημαιοφόρος της και από κοινού με τον αρχηγό του ΔΗΣΥ διαβουλεύονται πώς θα πείσουν τον αδούλωτο, αδάμαστο λαό του 76% με την επίπλαστη αγγλο-ουρανοβάμονα διζωνική, εν μέρει ωραιοποιημένη και σαγηνευτική για τους αδαείς, «διαφώτιση» να θέσει την κεφαλή του κάτω από την ασιατική σπάθη για να την καρατομήσουν. Στη γιγαντιαία αυτή προσπάθεια, προπαγάνδα του ΑΚΕΛ, προστίθεται και η συναγερμική πρόκληση και πρόσκληση να συνέλθουν και τα υπόλοιπα κόμματα για να προβούν σε κοινή υπόδειξη και διακήρυξη υπερψήφισης του νεο-ανανικού εκτρώματος που θα τελειοποιηθεί στο Κελλάκι. Το ερώτημα είναι τι πράττουμε; Θα υιοθετήσουμε και θα επικροτήσουμε αυτήν τη μεθοδική τακτική, την παρθενογένεση της διζωνικής, που κατάφωρα παραβιάζει και καταστραγγαλίζει το πνεύμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Συνθήκης της Ρώμης αλλά και εκείνης της Βιένης του 1980 που απαγορεύει τις ρατσιστικές διακρίσεις και το φυλετικό διαχωρισμό;

Είναι η εκ περιτροπής προεδρία, η παραμονή χιλιάδων γκρίζων λύκων και εποίκων, η συγκεκαλυμμένη συνομοσπονδία των δύο κρατιδίων ίσου καθεστώτος, η σταθμισμένη ψήφος, η στέρηση της επιστροφής όλων των προσφύγων στα σπίτια τους, σύμφωνη με τα ανθρώπινα δικαιώματα, το ευρωπαϊκό κεκτημένο και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και του Σ.Α.; Εάν όχι, τότε γιατί να αποδεχθούμε μια λύση βραχυκτόνο για τον Κυπριακό Ελληνισμό; Τι μας ζητούν οι διαστρεβλωτές της αλήθειας, να υπογράψουμε την αυτοκτονία μας; Είναι αυτή διεκδικητική πολιτική, κύριε Γ.Γ. του ΑΚΕΛ; Διεκδικητική πολιτική είναι να διεκδικείς και να αξιώνεις ό,τι είναι νόμιμο, δίκαιο και σου ανήκει, χωρίς να γονατίζεις και να απεμπολείς τα δικαιώματά σου στα κελεύσματα και στα σφυρίγματα των σειρήνων των ξένων, που μάχονται να μας καταβροχθίσουν στην εσχατιά αυτή του Ελληνισμού.

Αν η διαφώτιση ήταν ορθή, επανατοποθετείτο το Κυπριακό στις ορθές του διαστάσεις και εδραζόταν πάνω σε αρχές Δικαίου, στο Διεθνές Δίκαιο, το Ευρωπαικό Κεκτημένο, χωρίς να σφαγιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, ασμένως θα την αποδεχόμαστε.

09/01/2010

Μας δουλεύουν αγρίως..!

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΑΡΧΙΣΑΝ οι ταχυδακτυλουργίες πάλι με τα περίεργα συστήματα δημοκρατίας, που ανακαλύπτονται ειδικά για την Κύπρο. Και τα πειραματόζωα βρίσκονται ξανά σε αγωνιώδη αναμονή, περιμένοντας να φωτίσει ο Θεός τους ηγέτες τους να τους γλυτώσουν από τις νέες περιπέτειες. Αυτή τη φορά όμως, η διαφορά είναι ότι οι ταχυδακτυλουργίες δεν προέρχονται (υποτίθεται) από τους συνήθεις ύποπτους, του ξένου παράγοντα, αλλά από τους εκπροσώπους μας, τους μεσολαβητές μας, οι οποίοι αγωνίζονται με όλες τους τις δυνάμεις για να δημιουργήσουν μια δίκαιη κοινωνία. Πρότειναν λοιπόν, το καινούργιο δόγμα, που θα μας απασχολεί από δω και μπρος, τη στάθμιση των ψήφων. Εκεί που μιλούσαμε για την ενοποίηση του λαού μέσω κοινών ψηφοδελτίων για εκλογή προέδρου και αντιπροέδρου, ξαφνικά βρεθήκαμε να προτείνουμε εμείς οι ίδιοι, την... ευφυέστατη στάθμιση:

Κάθε ψήφος Τουρκοκύπριου για εκλογή του Τουρκοκύπριου προέδρου ή αντιπροέδρου θα μετράει τέσσερις φορές παραπάνω από την ψήφο του Ελληνοκύπριου.

«Αυτό σημαίνει κατά τη δική μου αντίληψη, δίκαιη τοποθέτηση σε ό,τι αφορά στο βάρος της ψήφου των πολιτών», εξήγησε ο Πρόεδρος Χριστόφιας και... εύχαρης ανακοίνωσε ότι η πρόταση του για τον τρόπο που θα κυβερνάται η νέα Κύπρος δεν απορρίφθηκε εντελώς, απορρίφθηκε ολίγον, οπότε έχει καλές πιθανότητες να καταλήξει σε αίσιο τέλος. Δηλαδή, πρέπει να είμαστε και χαρούμενοι και να προσευχόμαστε να δεχτεί η τουρκική πλευρά αυτή την πρωτότυπη δημοκρατική αρχή, που γέννησε το ασταμάτητο μυαλό των εκπροσώπων μας. Αλλά, πώς θα είναι δίκαιο το βάρος της ψήφου των πολιτών, αφού το βάρος της ψήφου των Ελληνοκυπρίων θα είναι τέσσερις φορές ελαφρύτερο από το βάρος της ψήφου των Τουρκοκυπρίων;

Έστω, όμως, ότι αυτό είναι αναγκαίο «έτσι ώστε η μεγαλύτερη πληθυσμιακά κοινότητα να μην επιβάλλει τη θέλησή της επί της μικρότερης», όπως είπε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Πρέπει να μας εξηγήσουν οι ηγέτες μας γιατί συνεχίζουν να μας μιλούν για επανένωση, για δημοκρατικές αρχές, για πολιτική ισότητα, για μία και μόνη κοινή ιθαγένεια, για ευρωπαϊκές αρχές… Ή μήπως καταλήξαμε να συμφωνούμε κι εμείς με τον Όλι Ρεν ότι στην Κύπρο θα υπάρξει η μεγαλύτερη ανακάλυψη όλων των εποχών: ο τετραγωνισμός του κύκλου;

Το επικίνδυνο είναι ότι οι συνομιλητές μας δείχνουν να έχουν αποδεχθεί την αρχή του φυλετικού διαχωρισμού και των δυο λαών, αλλά και την αριθμητική ισότητα, που επίμονα προσπαθεί να επιβάλει η τουρκική πλευρά. Και άρχισαν να προβάλλουν στην κοινή γνώμη προτάσεις, που ενισχύουν αυτό ακριβώς το διαχωριστικό πλαίσιο. Δηλαδή, εκτός από την εκ περιτροπής προεδρία, που ούτως ή άλλως παραπέμπει σε συνομοσπονδιακή και φυλετική δομή, τώρα μπαίνουμε και στις λεπτομέρειες αυτής της δομής, που ενισχύουν ακόμα περισσότερο την προσέγγιση.

Το αδιανόητο είναι άλλο: Συνεδριάζει για τέσσερις μέρες το Εθνικό Συμβούλιο αλλά δεν συζητά ένα τόσο σοβαρό ζήτημα και επαφίεται τέτοια κορυφαία απόφαση στον Δημήτρη Χριστόφια, στον Τουμάζο Τσιελεπή και στον Γιώργο Ιακώβου. Και μάλιστα, επειδή είναι τόσο αδιανόητες τέτοιες προσεγγίσεις, για να περάσουν ευκολότερα στον κοσμάκη, διοχετεύεται στους δημοσιογράφους το εξωφρενικό ψέμα ότι η ιδέα βασίζεται στις ομόφωνες αποφάσεις του 89, του Εθνικού Συμβουλίου. «Ουδέν τούτου αναληθέστερο», απάντησε στο ψέμα ο Αβέρωφ Νεοφύτου. Οι αποφάσεις του 89 ούτε εκ περιτροπής προεδρία περιείχαν, ούτε ίχνος των σημερινών εξελίξεων μπορούσαν να προβλέψουν.

Να δούμε τι άλλο θα ακούσουμε!

17/10/09

Εφόσον ο Μακάριος γνώριζε γιατί επέσπευσε τα γεγονότα;

Αναφέρομαι στο σημερινό ειδησιογραφικό της ‘Σημερινής’ σελ. 10 του κ. Άδωνη Παλληκαρίδη με τίτλο ‘ Ο Μακάριος γνώριζε για το πραξικόπημα’ και το οποίο αναφέρεται στον Φάκελο της Κύπρου που άρχισε να μελετά η Βουλή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αναφέρεται σε δηλώσεις που βουλευτή Μαρίνου Σιζόπουλου και σημειώνει ότι αποκαλύπτονται κάποια στοιχεία που ρίχνουν κανούριο φως σε δυσεξιχνίαστες όψεις της κυπριακής τραγωδίας, ενώ άλλα διαφοροποιούν παγιωμένες αντιλήψεις για γεγονότα και καταστάσεις. Γράφει σχετικά:

“…Αυτό που συγκλονίζει σήμερα, ανήμερα της τραγικής επετείου του πραξικοπήματος, είναι η βαθιά πεποίθηση του Μαρίνου Σιζόπουλου, απόρροια των καταθέσεων των 45 πρωταγωνιστών, ότι ο Μακάριος γνώριζε. Είχε τη βεβαιότητα ότι η Χούντα των Αθηνών ετοίμαζε πραξικόπημα και θα το εξεδήλωνε με τη βοήθεια της Εθνικής Φρουράς και της ΕΛΔΥΚ. Η κυρίαρχη άποψη στην Κύπρο, όλα αυτά τα χρόνια, ήταν ότι ο Μακάριος δεν...πίστωνε τη Χούντα με τόση ελαφρότητα, ώστε να προκαλέσει τους Τούρκους με πραξικόπημα και μετά να μην μπορεί να βοηθήσει την Κύπρο, που θα δεχόταν σίγουρα το κύμα της τουρκικής επίθεσης. Ο Μακάριος λοιπόν, γνώριζε με βεβαιότητα ότι η Χούντα είχε αποφασίσει για το πραξικόπημα, αλλά ανέμενε τον κατάλληλο χρόνο για την εκδήλωσή του...Ο Πάτροκλος Σταύρου προειδοποίησε τότε τον Μακάριο να μην πάει στην Αθήνα, γιατί υπήρχε σχέδιο δολοφονίας του. Η κατάθεση καταγράφεται ως άκρως απόρρητη. ΄Ισως, όμως, αν ο Μακάριος πήγαινε στην Αθήνα, τότε, που τα χουντικά νήματα ύφαιναν το πραξικόπημα, τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. ΄Ισως έπειθε μερίδας της Χούντας, και το κακό απετρέπετο. Ιστορική διχογνωμία, που μόνον ο φάκελος Κύπρου μπορεί να φωτίσει...”

Αυτόματα δημιουργούνται δύο τουλάχιστον σοβαρά ερωτήματα. Πρώτον, εφόσον ο Μακάριος είχε τέτοια καλή γνώση των χουντικών προθέσεων εναντίον του, τότε,  γιατί επέσπευσε τα γεγονότα με την αποστολή της επιστολής του προς Στρατηγό Γκιζίκη απαιτώντας εδώ και τώρα την αποχώρηση των Ελλήνων αξιωματικών από την Εθνική Φρουρά; Μια προυπόθεση, για την διευκόλυνση των τουρκικών προθέσεων εισβολής των Βρετανών, από το 1968;

(Η παρουσία Ελλήνων αξιωματικών στην Εθνική Φρουρά συνέχιζε να προκαλεί προβλήματα στους Βρετανούς σε περίπτωση τουρκικής εισβολής, θεωρούνταν εμπόδιο, έπρεπε να φύγουν και εκείνοι μετά την αποχώρηση της Ελληνικής Μεραρχίας. Βλέπε βιβλίο της γράφουσας ‘Top Secret’ σελ.138).

Και δεύτερον,  γιατί δέχθηκε την συμβουλή του Πάτροκλου Σταύρου να μην πάει στην Αθήναόπου και ίσως όντως να ανέτρεπε κάποιες καταστάσεις;

Φανούλα Αργυρού

Ερευνήτρια/συγγραφέας

Oι επιβραβεύσεις του Σερ Στελλάκη!

Διαβάζουμε στην ‘Σημερινή’ 7 Ιουλίου 2009 (‘Σύναξη επιχειρηματιών στην κατοικία του Μίλετ’) τι ο Ελληνοκύπριος επιχειρηματίας που έγινε από την Βασίλισσα Ελισάβετ "Σερ" Στέλιος Χατζηιωάννου, πρωτοστατεί στην βρετανική προσπάθεια να μας επιβάλουν τα δύο συνιστώντα στέιτς μέσω ...τσέπης! Με ένα εκ. ευρώ για βραβεύσεις!!! Μάλιστα, μήνυμα στην εκδήλωση έστειλε και ο εκπρόσωπος του Αττίλα Μ. Αλί Ταλάτ. “Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Σερ Στέλιο που παίρνει αυτή την πρωτοβουλία να βραβεύσει αυτούς που επιδεικνύουν τη θέληση να συνεργαστούν και να δημιουργήσουν επιχειρήσεις μαζί στην Κύπρο, στην κοινή μας πατρίδα”, σημείωσε.

Θα έπρεπε να ήταν πολύ πιο ικανοποιημένος―ο κατά την Βασίλισσα Ελισάβετ Σερ Στέλιος―αν τον ευχαριστούσαν π.χ. οι Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες, ιδιοκτήτες των κλεμμένων από τους Τούρκους και Τουρκοκύπριους περιουσιών, για την βοήθειά του στην προσπάθειά τους να εργάζονται για την απελευθέρωση των κατεχομένων εδαφών και της ημικατεχόμενης μας πατρίδας. Παρά να δέχεται να τον ευχαριστεί ο εκπρόσωπος της Αγκυρας και του στρατού εισβολής και κατοχής για τις βραβεύσεις του για όσους δέχονται να συνεργάζονται―αγνοώντας την τουρκική συνεχιζόμενη κατοχή―για κοινές επιχειρήσεις στα κατεχόμενα! (Βραβείο δικοινοτικής συνεργασίας υπό την ονομασία “Stelios Award”).

Η “διαρκής ειρήνη”, κύριε Χατζηιωάννου, που επιθυμείς, αν πράγματι επιθυμείς να βοηθήσεις την κατάσταση στην Κύπρο, ξεκινά με την από μέρους σου ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΗΣ στην πατρίδα μας και ΤΗΝ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΧΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΓΥΦΤΩΝ ΕΠΟΙΚΩΝ που μας κουβάλησαν για να αλλοιώσουν τον δημογραφικό χαρακτήρα των κατεχομένων. Και την ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ. Αυτά, δεν τα βλέπεις Σέρ Στελλάκη;

Θα μπορούσες ακόμα, να μαζέψεις ακόμα δύο τρείς συναδέλφους σου επιχειρηματίες και να...”βραβεύετε” με τα εκατομμύρια ευρώ σας, όχι τους ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΝΕΧΟΝΤΑΙ, αλλά όλους τους κουβαλητούς έποικους μεταφέροντάς τους πίσω στην Ανατολία απ’ όπου τους κουβάλησαν στα χώματά μας!

Τότε, θα μπορούσες να τύχεις και των ευχαριστιών των ΔΙΚΩΝ σου ανθρώπων, των Ελληνοκυπρίων προσφύγων και όχι του εκπροσώπου του Αττίλα.

Ακόμα θα μπορούσες να βραβεύσεις π.χ. με ένα εκατομμύριο ευρώ όσους θα ανελάμβαναν να απελευθερώσουν τον κατεχόμενο Πενταδάκτυλο από το σοβινιστικό έκτρωμα που τον κατατρώει με εκείνο το ‘Τι ευτυχία να είσαι Τούρκος’!

Κρίμα όμως. Ε, λοιπόν, νομίζετε είναι τυχαία που δίνει τους Τίτλους η Βασίλισσα Ελισάβετ;

Φανούλα Αργυρού

Πρόσφυγας από την κατεχόμενη Νεάπολη Λευκωσίας [Λονδίνο 7.7.2009 ]

Και σημεία και ιστορικά τέρατα...

ΟΣΑ περιγράφονται στα τέσσερα βιβλία που το «Κέντρο για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη» επιχειρεί να προωθήσει στην Κύπρο είναι και σημεία και τέρατα. Το γεγονός και μόνο ότι στο «Κέντρο» αυτό συμμετέχουν ενεργά άτομα με βεβαρημένο ιστορικό παρελθόν τα κάνει αναξιόπιστα εκ προοιμίου. Μιλάμε για τη Χριστίνα Κουλούρη, καθηγήτρια νεότερης ιστορίας, που βάλθηκε να μας αλλάξει τα φώτα της ιστορίας, με την αυτάδελφή της Μαρία Ρεπούση (θυμάστε το περιβόητο βιβλίο της ιστορίας της ΣΤ' Δημοτικού;).

Και αναφερόμαστε στον εφοπλιστή [ΣΗΜ. ΝΕΩΝ: ΚΑΙ αρχαιοκάπηλο] Κώστα Καρρά, γνωστό και μη εξαιρετέο Αναν-ιστή, που με μια συνοπαρτσιά άλλων γνωστών Αναν-ιστών και σεμιναριστών της Οξφόρδης (δρ Ο. Αθανασάκης, δρ Κ. Νικολαΐδου και δρ Giles Bertrand), βάλθηκαν να μας μπήξουν το σχέδιο Ανάν, διά του... φωτισμού γνωστών Κυπρίων.

Ο Κ. Καρράς διατηρεί στενότατες σχέσεις με τους λεγόμενους «Φίλους της Κύπρου» (θυμάστε τον αλήστου μνήμης λόρδο Μπέθελ;), με το γνωστό think tank Ουίλτον Παρκ, και πρωτοστάτησε για επαφές Ελλήνων και Τούρκων επιχειρηματιών. Λοιπόν, και μόνο τα δύο αυτά ονόματα είναι αρκετά για να είναι κανείς όχι μόνο καχύποπτος για τις προθέσεις των αυτόκλητων παραχαρακτών της ιστορίας αλλά και να εξεγείρεται εναντίον τους για όσα ιστορικά τέρατα σερβίρουν.

Πότε θ' αντιδράσουν ακαδημαϊκοί - εκπαιδευτικοί;

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα προσπάθεια, συντονισμένη και μεθοδευμένη, για παραχάραξη της ιστορίας, ισοπέδωση της ιστορικής και πολιτιστικής μας ταυτότητας και, ουσιαστικά, γενοκτονία της ιστορικής μας μνήμης.

Αναφερόμαστε στο «Κέντρο για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη», που εξέδωσε με ελληνική βοήθεια και κυπριακά χρήματα, τέσσερα βιβλία. Αυτά τα βιβλία συνιστούν πρωτοφανή επιχείρηση ξεπλύματος της βάναυσης, τυραννικής, κατοχικής και αιματοβαμμένης οθωμανικής εποχής, και υπαγωγής της ιστορίας των Βαλκανικών λαών―και ημών των Ελλήνων―στην τουρκική, ρετουσαρισμένη, εξευγενισμένη και ωραιοποιημένη νέα ιστορία.

Αίφνης, η αρπαγή των παιδιών από τις μητρικές αγκάλες, που ο επί τέσσερις αιώνες υπόδουλος Ελληνισμός μοιρολογούσε ως παιδομάζωμα, στην ιστορία που επιμελήθηκε η Χριστίνα Κουλούρη και ενίσχυσε ο Έλληνας εφοπλιστής Κ. Καρράς, θεωρείται ως απλή στρατολόγηση. Και ότι τα Ελληνόπουλα, που μετατρέπονταν σε Τούρκους γενιτσάρους, ζούσαν μια... ευτυχισμένη ζωή χάρη στην αγάπη και στη φροντίδα του μεγαλόψυχου σουλτάνου!

Αίφνης, η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης χαρακτηρίζεται από τη Χριστίνα Κουλούρη και τον Καρρά «εισβολή του ελληνικού στρατού»! Οι Έλληνες Κύπριοι ιστορικοί, οι ακαδημαϊκοί, οι εκπαιδευτικοί, που ακόμα ρέει αίμα στις φλέβες τους και όχι κάτι άλλο, δεν κρίνουν ότι πρέπει να εξεγερθούν; Χτες, όχι σήμερα!

Σ.ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ [13.10.08]

Πλαστογραφούν
την ιστορική αλήθεια

Η ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ «ΑΛΛΑΓΗ» ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ:

ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΟΥΣ της ιστορικής αλήθειας και επικίνδυνα για τη διδασκαλία της Ιστορίας χαρακτηρίζει με ανακοίνωσή της η Κίνηση Καθηγητών «ΑΛΛΑΓΗ» τα τέσσερα βιβλία εργασίας που συναπαρτίζουν το «Εναλλακτικό Εκπαιδευτικό Υλικό», που εξέδωσε το Κέντρο για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη (CDRSEE), ως βοήθημα για τους καθηγητές της Ιστορίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Η Οργάνωση επισημαίνει, ταυτόχρονα, την ανάγκη να παραμείνουν εκτός της εκπαιδευτικής διαδικασίας, αφού «τα βιβλία αυτά δεν μπορούν να κριθούν κατάλληλα για τη σχολική διδακτική πράξη».
Η Αλλαγή διερωτάται, επίσης, για τη σκοπιμότητα που υποκρύβει η απόφαση χωρών, όπως οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία, να χρηματοδοτήσουν το έργο της ιστοριογραφικής αναθεώρησης της ιστορίας των Βαλκανίων, αφού «η προσπάθεια αυτή ενισχύθηκε γενναιόδωρα από την Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών για τη Διεθνή Ανάπτυξη… και το Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας του Ηνωμένου Βασιλείου πρώτο στήριξε το Κοινό σχέδιο Ιστορίας, και προετοίμασε το έδαφος για τη δημιουργία αυτών των εγχειριδίων (τομ. 1ος, σελ. 7). Ποιες σκοπιμότητες και ποια συμφέροντα υπηρετούν οι χώρες αυτές;» ερωτά.

Παραχάραξη

«H Κίνηση Καθηγητών 'ΑΛΛΑΓΗ', αφού μελέτησε με προσοχή τα βιβλία Ιστορίας που εξέδωσε το Κέντρο για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη (CDRSEE) και κυκλοφορούν με το τίτλο «Εναλλακτικό Εκπαιδευτικό Υλικό», θεωρεί ότι παραποιούν και πλαστογραφούν την ιστορική αλήθεια και τα ιστορικά γεγονότα. Τα βιβλία αυτά δεν μπορούν να κριθούν κατάλληλα για τη σχολική διδακτική πράξη. Στα βιβλία αυτά περιέχονται στοιχεία που παραχαράσσουν την ιστορική αλήθεια, όπως: H παρουσίαση της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης, το 1912, ως «εισβολή του ελληνικού στρατού στη Θεσσαλονίκη» (τομ. 3ος σελ. 18).

Η παρουσίαση των απελευθερωτικών Βαλκανικών Πολέμων του 1912-1913 ως πολέμων «στη διάρκεια των οποίων η Μακεδονία κατακτήθηκε από τη Βουλγαρία, την Ελλάδα και τη Σερβία» (τομ. 2ος, σελ. 51). Η παρουσίαση «ιστορικών πηγών» που αναφέρονται στις «ιστορικές ρίζες του μακεδονικού έθνους», όπου παρουσιάζεται ο Μέγας Αλέξανδρος ότι «άφησε την αυτοκρατορία του στη Χερσόνησο των Βαλκανίων σ' όλους τους βουνίσιους Σλάβους» (τομ. 2ος, σελ. 113).
Η παρουσίαση δύο απόψεων σχετικά «με το άνοιγμα της Πράσινης Γραμμής ανάμεσα στο ΕΛΛΗΝΙΚΟ και το ΤΟΥΡΚΙΚΟ τμήμα της Κύπρου (23 Απριλίου 2003)». Για τους συντάκτες των εγχειριδίων αυτών οι έννοιες κατοχή και κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου είναι άγνωστες. Η παρουσίαση του παιδομαζώματος ως 'πρακτική που ευνοούσε την κοινωνική ανέλιξη'!! Μάλιστα καλούνται οι μαθητές με σχετική ερώτηση να καταγράψουν 'τα πλεονεκτήματα για τα παιδιά των μη μουσουλμάνων που συμπεριλαμβάνονταν' στο παιδομάζωμα (τομ. 1ος, σελ. 62).

«Τα πιο πάνω είναι μερικές από τις απαράδεκτες ιστορικές αλλοιώσεις που επιχειρούν τα εν λόγω βιβλία» προστίθεται στην ανακοίνωση.
Τέλος, η «Κίνηση» υπογραμμίζει ότι «τα βιβλία αυτά όχι μόνον είναι ακατάλληλα για την εκπαιδευτική μας διαδικασία, αλλά και παραχαράσσουν κατά προκλητικό τρόπο την ιστορία των Βαλκανίων, της Ελλάδας και της Κύπρου και πρέπει να παραμείνουν μακριά από τις σχολικές αίθουσες».

[14.10.08]

Α. ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ: «Απροκάλυπτη επίθεση κατά της παιδείας»

ΝΕΟ μέτωπο πολιτικής αντιπαράθεσης ανοίγει η εισήγηση του Επικεφαλής του Γραφείου Παιδείας του ΑΚΕΛ Γιώργου Λουκαΐδη, για κατάργηση των μαθητικών παρελάσεων κατά τους επίσημους εορτασμούς των εθνικών επετείων.

Στην εισήγηση του κ. Λουκαΐδη, την οποία δεν σχολίασε ακόμη η Κυβέρνηση, αντέδρασε αμέσως ο βουλευτής του Δημοκρατικού Συναγερμού, Ανδρέας Θεμιστοκλέους, ο οποίος, με σχετική τοποθέτησή του, τη χαρακτήρισε ως «μέρος της επίθεσης του ΑΚΕΛ εναντίον της ιστορίας και της παιδείας μας, που εκδηλώθηκε μετά την εκλογή Χριστόφια» και η οποία «κάθε μέρα γίνεται πιο άγρια και απροκάλυπτη». Αντέστρεψε, μάλιστα, τα «πυρά», υποστηρίζοντας ότι αυτό που πρέπει ν' αλλάξει, «δεν είναι οι μαθητικές παρελάσεις, αλλά οι ΑΚΕΛικές επελάσεις εναντίον της ιστορίας και της παιδείας των Ελλήνων της Κύπρου».

«Για μας, οι εθνικές επέτειοι δεν είναι λεπτομέρειες της ιστορίας, που δικαιούμαστε να προσπερνούμε με αδιαφορία. Αντίθετα, είναι τα μεγάλα ορόσημα που όρισαν και πρέπει να ορίζουν την ιστορική μας διαδρομή, την εθνική μας ταυτότητα, το αξιακό μας σύστημα και τον πολιτισμό μας, αλλά και τη θέση και την καταξίωσή μας στην ιστορία των εθνών εναντίον της δουλείας, της αποικιοκρατίας, εναντίον του φασισμού, του ναζισμού και κάθε μορφής ολοκληρωτισμού» προσθέτει ο κ. Θεμιστοκλέους.

Τελευταίο ανάχωμα η ιστορία

Ο βουλευτής του ΔΗΣΥ τονίζει, περαιτέρω, ότι οι επίσημοι εορτασμοί των εθνικών επετείων με δοξολογίες και μαθητικές παρελάσεις δεν είναι μόνον το ελάχιστο χρέος μας απέναντι στους σκληρούς και αιματηρούς αγώνες των Ελλήνων για την πατρίδα και την ελευθερία, «αλλά είναι και πράξεις αναπόσπαστα συνδεδεμένες με την αληθινή παιδεία, που καταξιώνουν τον άνθρωπο εθνικά, ηθικά, πολιτιστικά και συνειδησιακά». Δεν είναι με την υποχώρηση της εθνικής μνήμης και το ξεθώριασμα της εθνικής μας ταυτότητας που θα πετύχουμε τη συμφιλίωση και την ειρηνική συνύπαρξη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, αλλά με τον αμοιβαίο και απόλυτο σεβασμό της μιας κοινότητας προς την εθνική ταυτότητα και τις ιδιαιτερότητες της άλλης, επισημαίνει ακόμα.

«Ως Δημοκρατικός Συναγερμός, θα επαναλάβουμε, για μιαν ακόμα φορά, ότι η γλώσσα, η παιδεία και η ιστορία είναι τα τελευταία αναχώματα όπου διδάσκεται και δίδεται η μάχη της εθνικής μας επιβίωσης. Αυτά τ' αναχώματα θα τα υπερασπιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις, έναντι κάθε επιβουλής από οπουδήποτε και αν προέρχεται!», καταλήγει ο κ. Θεμιστοκλέους.

[14.10.08]

ΤΑΦΟΠΕΤΡΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ!

Αλλαγή βιβλίων Ιστορίας στην Κύπρο

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Παιδείας της κυβέρνησης Χριστόφια, άνευ καμίας συνεννοήσεως με το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ελλάδας, προχωρεί σε αλλαγή των βιβλίων της Ιστορίας της Κύπρου, για «να καταπολεμηθεί έτσι η έχθρα μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων της Κύπρου». Θα γίνονται δε και ειδικά σεμινάρια από «ειδικούς» περί της σύγχρονης Ιστορίας της Κύπρου των τελευταίων 50 χρόνων.

Θέτουμε κάποια ερωτήματα και ζητάμε να ληφθούν σοβαρά υπόψη από όλους:

1. 1)Ποιοι θα συγγράψουν τα νέα σχολικά βιβλία Ιστορίας; Μήπως σε αυτούς τους ειδικούς, όπως τους αποκαλούν, θα περιλαμβάνεται και ο γνωστός ανθέλληνας κ. Καζαμίας, που αποκάλεσε ειρηνική επέμβαση την τουρκική εισβολή;
   

2. 2)Tι θα προσθέσουν και τι θα απαλείψουν από τα βιβλία;
   

3. 3)Είναι αξιόπιστα τα άτομα που θα μετέχουν στις επιτροπές;
   

4. 4)Tα παιδιά αγνοούν όχι μόνο την σύγχρονη κυπριακή Ιστορία αλλά και γενικά όλη την ελληνική Ιστορία.
   

Είναι ένα ζήτημα που πρέπει και αυτό να προβληματίσει όσους ενδιαφέρονται για την Ιστορία. Ας ρωτήσουμε, για παράδειγμα, τα παιδιά πότε εμφανίστηκαν οι Τούρκοι στο ιστορικό προσκήνιο, από ποιους λαούς και με ποιους τρόπους καταλήφθηκε η Κύπρος από τους εκάστοτε κατακτητές της, ποιος ηταν ο Παύλος Μελάς, πότε ενώθηκαν τα Δωδεκάνησα με την Ελλάδα, τι ήταν τα Τάγματα Εργασίας. Οι απαντήσεις θα είναι κωμικοτραγικές.
Είναι αλήθεια ότι τα σχολικά βιβλία της ελληνικής μας Ιστορίας χρειάζονται αναθεώρηση. Προς το καλύτερο, όμως, όχι προς το χειρότερο. Θα μπορούσαν να διδάσκονται τα παιδιά το ήθος των ηρώων της ΕΟΚΑ, τις επιστολές των μελλοθανάτων, τις ηρωικές πράξεις αυτοθυσίας τόσων παλληκαριών που έχυσαν το αίμα τους για ελευθερία και δημοκρατία σε αυτό το νησί. Αναμένουμε με αγωνία να δούμε πώς θα αλλάξει η Ιστορία και από ποιους. Θα είμαστε όλοι σε εγρήγορση.

ΥΓ: Την άφιξη του συντρόφου Ταλάτ από την Τουρκία στην Κύπρο το 1974 με τουρκικό πολεμικό πλοίο, μαζί με άλλους «μαχητές της ΤΜΤ» και τα μετέπειτα.. ανδραγαθηματά τους, όπως το ξεκοίλιασμα έγκυων και οι βιασμοί ελληνίδων κορασίδων, θα περιληφθούν στα νέα βιβλία του... Πολτιπούρο της Λευκωσίας;

Ανασκολόπισαν τον Αθανάσιο Διάκο...

Έτσι, στο βιβλίο της Ιστορίας του Νεότερου και του Σύγχρονου κόσμου της Γ΄ Λυκείου, σελίδα 23, το απεχθές σούβλισμα του Αθανασίου Διάκου από τους Τούρκους περιγράφεται μονολεκτικά και με λέξη―αν και αποδίδουσα το ιστορικό γεγονός―που δεν γίνεται κατανοητή από την πλειοψηφία των μαθητών.

Αναφέρεται συγκεκριμένα στο βιβλίο για το σούβλισμα του Αθανασίου Διάκου:
«Αντιμετώπισε τον θάνατο διά ανασκολοπισμού με γενναιότητα και θάρρος».

Ανασκολοπίζω σημαίνει θανατώνω κάποιον διατρυπώντας τον με πάσσαλο (Λεξικό Μπαμπινιώτη). Στην ουσία, όμως, η λέξη δεν σημαίνει τίποτε για τους μαθητές της Γ΄ Λυκείου, οι οποίοι σπανίως, αν όχι ουδέποτε, έχουν συναντήσει τη λέξη αυτή.
Μπορεί η λέξη να μη σημαίνει τίποτε για τους μαθητές, επειχειρεί, όμως, να ανασκολοπίσει την ιστορική αλήθεια…

ΧΑ.Κ.

Όχι ανιστόρημα ιστορικά βιβλία

Δεν μας φτάνει η γενικότερη κρίση που μαστίζει την κοινωνία μας, δεν μας φτάνει η υποχώρηση των πνευματικών αξιών, αρχών και ερεισμάτων, πάμε να βάλουμε (εμείς οι ίδιοι) χέρι στην Ιστορία μας. Και αυτό το κάνουμε σε μια περίοδο που, όσο ποτέ άλλοτε, είναι απόλυτος εθνική ανάγκη να διατηρήσουμε άσβεστη την εθνική μας αυτοσυνειδησία.

Αυτό το κάνουμε ενώ ξέρουμε πολύ καλά πως κανένας λαός δεν στέκεται όρθιος εάν χάσει την πνευματική και εθνική του ταυτότητα.

Οι ρίζες ενός λαού, οι οποίες προσδιορίζουν και τα στοιχεία του, τρέφονται και ποτίζονται από την Ιστορία του. Μήπως ζει για πολύ ένα φυτό αν στερηθεί το νερό; Μήπως δεν συμβαίνει το ίδιο με τους λαούς; Εάν ένα βιβλίο της Ιστορίας επανεκδοθεί για να διατυπωθεί καλύτερα ή για να προστεθούν σ' αυτό νεότερα γεγονότα, αυτό όχι μόνο δεν αποτελεί πρόβλημα αλλά και επιβάλλεται. Και πιο σίγουρο είναι ότι συνιστά έγκλημα εάν η σχεδιαζόμενη αλλαγή των βιβλίων της Ιστορίας γίνεται μονο και μόνο για την... επαναπροσέγγιση των δυο σύνοικων στοιχείων του κυπριακού λαού ή για τη διατήρηση του «ευνοϊκού» κλίματος που απλώς υποτίθεται ότι εδημιουργήθη με την παρούσα φάση των συνομιλιών Χριστόφια-Ταλάτ.

Ποια, πράγματι, χειρονομία θα βοηθούσε την επαναπροσέγγιση; Η αλλαγή των βιβλίων της Ιστορίας μας ή η απόδοση της πόλεως της Αμμοχώστου στους νομίμους κατοίκους της; Αλλά αν νομίζει το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού ότι η αλλαγή των βιβλίων δεν είναι απλώς μια χειρονομία αλλά μια θυσία για να λυθεί το Κυπριακό, έχω τη γνώμη ότι πλανάται πλάνην οικτράν. Η Ιστορία δεν θυσιάζεται για τίποτε. Και ούτε νοθεύεται ή παραγράφεται, διότι Ιστορία ίσον Αλήθεια.

Ντίνος Κωνσταντίνου

Διαστρέβλωση της Ιστορίας

ΤΟΥ ΒΙΑ ΛΕΙΒΑΔΑ

ΑΚΟΜΑ υπάρχουμε πολλοί αγωνιστές της ΕΟΚΑ που ζήσαμε και αγωνίστηκαμε για την απελευθέρωση τής Κύπρου από τον αποικιακό ζυγό. Ζήσαμε από κοντά με προσωπικές εμπειρίες τα γεγονότα της περιόδου και δεν ξεχάσαμε τι έγινε. Κι όμως έρχεται σήμερα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να μας πει ότι «με κοινούς αγώνες με τούς Τουρκοκυπρίους αποκτήσαμε την ανεξαρτησία μας».

Αυτή είναι, άραγε, η Ιστορία που θα διδάσκονται τα παιδιά στα σχολεία; Για σκοπούς συμφιλίωσης; Για να μην υπάρχει τίποτε στην Ιστορία που να προκαλεί μίσος με το σύνοικο στοιχείο; Μια πλήρης διαστρέβλωση της Ιστορίας, για να ικανοποιήσουμε τούς πιστούς συνεργάτες των αποικιοκρατών, την ώρα που εμείς αγωνιζόμαστε με θυσίες ζωής, για την ελευθερία της πατρίδας μας Κύπρου; Πλήρης διαστρέβλωση της Ιστορίας και της αλήθειας.

Από την ώρα που η Κύπρος μετατράπηκε σε αποικία του βρετανικού στέμματος το 1925 και δημιουργήθηκε το Νομοθετικό Συμβούλιο με έξι Έλληνες, έξι Άγγλους και τρεις μουσουλμάνους (διότι το 70% είναι Έλληνες εξισλαμισθέντες για να επιβιώσουν υπό το οθωμανικό καθεστώς), σε καμία περίπτωση μουσουλμάνος δεν ψήφισε μαζί με τους Έλληνες. Πάντοτε ψήφιζαν μαζί με τους Άγγλους και τους στήριζαν σε όλες τις περιπτώσεις, όσο εχθρικές κι αν ήταν ενάντια στους Έλληνες. Έτσι εξασφάλιζαν την εύνοια των αποικιοκρατών και απολάμβαναν προνομίων.

Κατά τον Αγώνα της ΕΟΚΑ, οι μουσουλμάνοι της Κύπρου υπήρξαν στενοί συνεργάτες των Άγγλων. Απάρτισαν το επικουρικό αστυνομικό σώμα, μαζί με τους Άγγλους στρατιώτες και αστυνομικούς έκαναν έρευνες σε σπίτια Ελλήνων, βασάνισαν συλλαμβανόμενους, έκαναν διαδηλώσεις ενάντια στους Έλληνες με τη βοήθεια των Άγγλων, που επέβαλλαν κέρφιου στους Έλληνες, αφήνοντας ελεύθερους τους μουσουλμάνους να λεηλατούν και να καταστρέφουν οργανωμένα ό,τι ανήκε στους Έλληνες. Να μην ξεχνούμε τη σφαγή στο Κιόνελι, που έγινε με τη βοήθεια των Άγγλων στρατιωτών.

Οι μουσουλμάνοι τής Κύπρου υπήρξαν μια πηγή άντλησης υπηρετών για τους Άγγλους στο διαχωρισμό και στην αντιπαλότητα μεταξύ των δύο εθνικών στοιχείων, προς εφαρμογή του «διαίρει και βασίλευε». Οι Άγγλοι χρησιμοποίησαν τα οικονομικά μέσα για να εξαγοράζουν συμμάχους.

Από την άλλη, υπηρετούσαν και την Τουρκία, την οποία οι Άγγλοι ενέπλεξαν στο πρόβλημα, όταν αντελήφθησαν ότι δεν μπορούσαν να κατανικήσουν την επανάσταση.

Έκτοτε έγιναν οι αμείλικτοι εχθροί των Ελλήνων, για να υπηρετήσουν τους τουρκικούς στόχους της «ανάκτησης» της Κύπρου. Από την ώρα που σταμάτησε ο Αγώνας της ΕΟΚΑ, άρχισαν να εξοπλίζονται και κατάφεραν μέχρι την ανεξαρτησία να κατέχουν 10.000 όπλα, τα οποία έστρεφαν εναντίον μας για να βοηθήσουν στην επίτευξη των στόχων της Τουρκίας, με τη βοήθεια και στήριξη πάντοτε από τούς Άγγλους. Κι όταν ήλθε η εισβολή, μαζί τους κατέφθασε και ο Ταλάτ να «αγωνισθεί» για το διαμελισμό της Κύπρου.

Αυτό που μας ξενίζει είναι η πλήρης διαστρέβλωση των ιστορικών γεγονότων από τον κ. Χριστόφια. Διαστρεβλώνει την Ιστορία, λέγοντας ότι με κοινούς αγώνες Ε/κ και Τ/κ αποκτήσαμε την ελευθερία μας. Τίποτε αναληθέστερο! Ήταν πάντα σύμμαχοι των Άγγλων και απολάμβαναν οικονομικά οφέλη για τη βοήθειά τους αυτή. Τα ιστορικά γεγονότα δεν μπορούν να διαστρεβλώνονται στο όνομα της «συμφιλίωσης» με τα κατοχικά δεδομένα.

Οι αυτόκλητοι παραχαράκτες

Διακόσια και πλέον χρόνια αργότερα, αυτόκλητοι παραχαράκτες έφτασαν εδώ για να μας... μάθουν τη νέα ιστορία και πώς πρέπει να τη διδασκόμαστε. Αναφερόμαστε στο «Κέντρο για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη», που εξέδωσε τέσσερα βιβλία ως δήθεν «εναλλακτικό ιστορικό εκπαιδευτικό υλικό», για όλες τις χώρες της ΝΑ Ευρώπης. Ποιος τους ρώτησε; Ποιος τους το ζήτησε; Κανείς! Το Κέντρο χρηματοδοτείται από τη USAID και εταιρείες, που θεωρούν πως αν οι λαοί της Βαλκανικής αποχρωματισθούν ιστορικά, δεν θα μισούν ο ένας τον άλλο, δεν θα πολεμούν μεταξύ τους και θα... συμφιλιωθούν εν ειρήνη.

Τα τέσσερα βιβλία μεταφράστηκαν και τυπώθηκαν στα ελληνικά (με χρηματοδότηση από γνωστό κυπριακό Ίδρυμα) και στα τουρκικά. Στόχος τους, είπαν οι εμπνευστές της πρωτοβουλίας, είναι η ανάπτυξη της κριτικής σκέψης των μαθητών. Με μονόπλευρη παράθεση ιστορικών πηγών; Διότι αυτό επιχειρείται μέσα από τις σελίδες των βιβλίων. Ο απώτερος στόχος είναι η εξιδανίκευση της οθωμανικής τυραννικής και αιμοσταγούς κατοχής των Βαλκανίων―και της Κύπρου―διά της παρασιώπησης ή ωραιοποίησης γεγονότων. Π.χ. δεν γίνεται καμία αναφορά στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Εξάλλου, το παιδομάζωμα, που ήταν μια από τις μέγιστες εγκληματικές πράξεις των Οθωμανών σε βάρος των υπόδουλων λαών και των Ελλήνων, χαρακτηρίζεται ως... στρατολόγηση!

Ποιοι είναι μεταξύ αυτών που θα μας... αναμορφώσουν ιστορικά; Είναι η Χριστίνα Κουλούρη, καθηγήτρια της νεότερης ιστορίας, που υποβάλλει ανερυθρίαστα πως η οθωμανική κατοχή των λαών δεν ήταν «ζυγός». Προφανώς θα ήταν... παραδεισένια ζωή! Είναι ο εφοπλιστής [ΣΗΜ. ΝΕΩΝ: και αρχαιοκάπηλος] Κ. Καρράς, που εισηγήθηκε την αύξηση των Τ/κ στο 24% και πλέον και τη νομιμοποίηση των παιδιών των εποίκων. Οι ακαδημαϊκοί, οι ιστορικοί, οι οργανώσεις των εκπαιδευτικών και των γονιών καλούνται να αντιδράσουν στη νέα επιχείρηση ξεπλύματος της Τουρκίας, υπό το μανδύα μιας καινοφανούς διδαχής για ισοπέδωση της ιστορικής γνώσης, προς εξυπηρέτηση συγκεκριμένων πολιτικών ξένων κέντρων. Το βιβλίο της ΣΤ' Δημοτικού ήταν ο πρώτος, κακός προάγγελος.

“ΣΗΜΕΡΙΝΗ” [11.10.08]