ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΙΣ-ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ

Ανανέωση σελίδας: 01.09.2010

ΣΑΤΙΡΑ [2] [3] [4] ΑΝΑΛΥΣΙΣ [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] ΑΠΟΨΕΙΣ [2] [3] [4] [5] ΘΕΜΑΤΑ [2] [3] [4] [5] [6] [7]

ΝΕΑ ΚΥΠΡΟΥ [2] [3] ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΟΣ 1 [2] [3] ΔΙΕΘΝΗ [2] [3] ΠΑΡΟΙΚΙΑΚΑ [2] [3] [4] [5] ΔΙΑΣΠΟΡΑ [2] [3] [4] ΦΟΙΤΗΤΙΚΑ

ENGLISH SECTION

AΡXEIO-ARCHIVE

Να ξανακερδίσει την Τουρκία θέλει το Ισραήλ, όχι να την απομακρύνει!
Γράφει ο έγκριτος πολιτικός αναλυτής Γιώργος Δελαστίκ
ΜΠΟΡΕΙ ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου να υπογράμμισε δημοσίως ότι "οι σχέσεις Ελλάδας - Ισραήλ δεν είναι ανταγωνιστικές προς την Τουρκία", αλλά το κύριο επιχείρημα που διακινούν όσοι υποστηρίζουν τον στρατιωτικοπολιτικό εναγκαλισμό της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με εκείνη του ακροδεξιού πρωθυπουργού του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου είναι ακριβώς το αντίθετο: ισχυρίζονται ότι έτσι σφυρηλατείται ένας... "πανίσχυρος αντιτουρκικός άξονας Αθήνας - Τελ Αβίβ - Λευκωσίας"! Με αυτόν τον τρόπο επιχειρείται η πολιτική νομιμοποίηση στη συνείδηση του ελληνικού λαού της στρατηγικής στροφής της κυβέρνησης Παπανδρέου, η οποία συνίσταται στην εγκατάλειψη των Αράβων και ιδίως των Παλαιστινίων και στην προσκόλληση στους Ισραηλινούς.
Τα περί "αντιτουρκικού άξονα" συνιστούν προπαγανδιστικά τεχνάσματα για όσους έχουν επίγνωση του τι γίνεται και αυταπάτες για κάποιους αφελείς "τουρκοφάγους", ιδίως δεξιούς και ακροδεξιούς. Εν πρώτοις ουδείς από τους υποτιθέμενους συμμετέχοντες στον "άξονα" έχει ποτέ εκφράσει πρόθεση χάραξης αντιτουρκικής πολιτικής! Πώς θα συγκροτήσουν, λοιπόν, "αντιτουρκικό άξονα";
Ο Γ. Παπανδρέου κατηγορείται από τους πολιτικούς του αντιπάλους εκτός και εντός ΠΑΣΟΚ όχι για αντιτουρκισμό, αλλά για το εντελώς αντίθετο―για υπερβολική υποχωρητικότητα απέναντι στην Αγκυρα παρά τις κατά συρροήν προκλήσεις εναντίον της χώρας μας και της Κύπρου, στις οποίες προβαίνει συστηματικά η τουρκική ηγεσία. Εδώ ο Γ. Παπανδρέου υποστήριξε δημοσίως μέχρι και το σχέδιο Ανάν, είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι ακολουθεί στρατηγική συγκρότησης "αντιτουρκικού άξονα";
Ούτε ως ανέκδοτο δεν γίνεται πιστευτό κάτι τέτοιο.
Τα ίδια ισχύουν και για την κυπριακή ηγεσία. Εδώ ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν τόλμησαν καν στη σύνοδο της ΕΕ τον Δεκέμβρη να δηλώσουν ότι θα μπλοκάρουν έστω και ένα κεφάλαιο των ενταξιακών διαπραγματεύσεων των "27" με την Τουρκία, παρόλο που η Αγκυρα αδιαφόρησε και για το... τρίτο (!) υποτιθέμενο τελεσίγραφο της ΕΕ για να ανοίξει τα τουρκικά αεροδρόμια και λιμάνια σε κυπριακά αεροπλάνα και πλοία, και θέλουν να μας πουν ότι συγκροτούν "αντιτουρκικό άξονα" με το Ισραήλ; Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά.
Πόσω μάλλον που το ίδιο το Ισραήλ δεν θα ήθελε ούτε στους χειρότερους εφιάλτες του να υποχρεωθεί να συγκροτήσει οποιονδήποτε "αντιτουρκικό άξονα"―και δεν αναφερόμαστε βεβαίως σε άξονα με χώρες ασήμαντου στρατιωτικοπολιτικού βάρους για τα δεδομένα της μεσανατολικής σύγκρουσης, όπως είναι η Ελλάδα και η Κύπρος.
Ο λόγος είναι απλός: η Τουρκία αποτελεί χώρα στρατηγικής σημασίας για την ίδια την επιβίωση του εβραϊκού κράτους. Επί μισόν αιώνα αποτελεί τον μοναδικό πραγματικό σύμμαχο του Ισραήλ, το οποίο βρίσκεται περικυκλωμένο από εχθρούς. Αλίμονο στο Τελ Αβίβ αν χάσει οριστικά τη συμμαχία της Αγκυρας!
Κάνει λάθος όποιος νομίζει ότι η κυβέρνηση Νετανιάχου προσπαθεί να τιμωρήσει ή να εκδικηθεί την Τουρκία, επιχειρώντας να υπηρετήσει αυτήν την πολιτική της και με τη συγκρότηση "αντιτουρκικών αξόνων". Αντιθέτως, το Τελ Αβίβ πασχίζει πάση θυσία να δελεάσει και να πιέσει τον Ερντογάν προκειμένου αυτός να συναινέσει στην αποκατάσταση των στενών τουρκοϊσραηλινών στρατιωτικο-πολιτικών σχέσεων του παρελθόντος. Να ξανακερδίσει την Τουρκία θέλει το Ισραήλ, όχι να την απομακρύνει!
Μόνο όποιος είναι αδαής ή επιδιώκει συνειδητά να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό κάνει λόγο για κατά φαντασίαν "αντιτουρκικούς άξονες" με το Ισραήλ, τη στιγμή που ύψιστα, ζωτικά συμφέροντα του Τελ Αβίβ επιβάλλουν την αέναη προσπάθεια προσέλκυσης της Τουρκίας!
Καμία απολύτως βάση δεν υπάρχει για να συγκροτηθεί ένας τέτοιος άξονας, παρά τις περί του αντιθέτου φλυαρίες.
Γι' αυτό και θα απογοητευτούν όχι μόνο οι Ελληνες "τουρκοφάγοι", αλλά και όσοι αφελείς εκ των συμπατριωτών μας νομίζουν ότι οι απανταχού της οικουμένης Εβραίοι θα... πνίξουν την Ελλάδα με εκατομμύρια δολάρια σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για τον "άξονα" με το Ισραήλ!
Ρεαλισμός και κυνισμός
Χειρότερο είναι το Ισραήλ από την Τουρκία στην ωμή και συστηματική καταπάτηση των θεμελιωδών αρχών του διεθνούς δικαίου. Δεν είναι μόνον ότι οι Ισραηλινοί έχουν εξοντώσει πολύ περισσότερους Παλαιστινίους από όσους Κύπριους έχουν εξοντώσει οι Τούρκοι. Δεν είναι μόνο ότι οι Ισραηλινοί συνεχίζουν ασταμάτητα με τους εποικισμούς να αρπάζουν όλη τη γη των Παλαιστινίων, ενώ οι Τούρκοι σταμάτησαν το 1974. Είναι και οι διαρκείς πόλεμοι και επιθέσεις με χιλιάδες θύματα που εξαπολύουν οι Ισραηλινοί, οι πράξεις πειρατείας σε διεθνή ύδατα κ.λπ. Αν η Ελλάδα προχωρήσει σε συμμαχία με ένα τόσο αιμοσταγές κράτος όπως το Ισραήλ, με πιο ηθικό ανάστημα θα καταγγέλλει τα εγκλήματα των Τούρκων στην Κύπρο;
ΕΘΝΟΣ 19.08.2010
Ο ψεύτικος πόλεμος και κάλπικη λύση
Του Γιάννου Χαραλαμπίδη
Τον ψεύτικο πόλεμο ακολούθησε ένας δεύτερος κάλπικος πόλεμος με πραγματικά αποτελέσματα αναθεωρητικού χαρακτήρα για την εποχή. Ήταν η γερμανική επίθεση εναντίον των κάτω χώρων και της Γαλλίας, που είχε ως αποτέλεσμα, σε χρόνο ρεκόρ να βρεθούν οι πάντες κάτω από τη γερμανική μπότα και τη σβάστικα. Στην ουσία ο πόλεμος αυτός ήταν τόσο γρήγορος και η πτώση της Γαλλίας τόσο εύκολη, που δικαίως θα μπορούσαν οι εξελίξεις αυτές να χαρακτηριστούν ως συνέχεια ή ως ένας δεύτερος ψεύτικος πόλεμος, που έφερε γεωστρατηγικές και θεσμικές αλλαγές στην Ευρώπη απομονώνοντας τη Βρετανία.
Αναθεωρητική πολιτική
Και ο πόλεμος του '74 στην Κύπρο ήταν κάλπικος και ψεύτικος, καθότι ήταν προδομένος. Όμως, επέφερε αλλαγές και είχε ως επιπτώσεις παράνομα αποτελέσματα, που ήταν ενταγμένα στην τουρκική αναθεωρητική πολιτική, η οποία εκτελείτο και εκτελείται επί τη βάσει στρατηγικής. Και αυτά τα αποτελέσματα καταγράφονται ως εξής:
1) Βίαιος πληθυσμιακός, γεωγραφικός και διοικητικός διαχωρισμός της Κύπρου.
2) Προσφυγοποίηση.
3) Στέρηση ατομικών και πάσης φύσεως άλλων δικαιωμάτων.
4) Εποικισμός.
5) Γεωστρατηγικός και γεωπολιτικός έλεγχος της Κύπρου από την Τουρκία.
Οι Τούρκοι θέλουν να μετατρέψουν την περιοχή από τη Μαρμαρίδα ώς την Αλεξανδρέττα σε μια τουρκική λίμνη.
Οι μορφές της διχοτόμησης
Το ερώτημα είναι το εξής: Με την υπό συζήτηση διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού ανατρέπονται ή νομιμοποιούνται όλα αυτά τα τετελεσμένα της εισβολής; Είναι η διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία έντιμος συμβιβασμός ή η νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής; Ιστορικώς, πρακτικώς και άλλως πως η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία συνιστά από το 1956 τη σύνωνυμη πολιτειακή μορφή της διχοτόμησης, την οποία αφόριζαν προ του '74 απαξάπαντες των Ελλαδιτών και Ελληνοκυπρίων πολιτικών. Σήμερα, λοιπόν, υπάρχουν οι εξής επιλογές:
1. Διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.
2. Διζωνική δικοινοτική συνομοσπονδία.
3. Συνδυασμός των προηγούμενων δυο και
4. Διχοτόμηση των δυο κυρίαρχων κρατών. Έχουμε δηλαδή ενώπιόν μας τέσσερις μορφές διχοτόμησης, χωρίς εναλλακτική διέξοδο, η οποία θα μπορούσε να δοθεί στην ακόλουθη βάση:
α. Ν' αλλάξει η μεθοδολογία επίλυσης του Κυπριακού. Αντί, δηλαδή, να ξεκινούμε από πάνω προς τα κάτω, αντί δηλαδή να ξεκινούμε από την εξεύρεση τρόπων για τον ακρωτηριασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για να χωρέσουν όσα θα χωρέσουν σε μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, να ξεκινήσει η διαδικασία από τα κάτω προς τα πάνω. Δηλαδή, να τεθούν οι πυλώνες των αρχών και των αξιών της Ε.Ε. επί των οποίων να οικοδομηθεί το πολιτειακό μόρφωμα της Κύπρου δημοκρατικά και ευρωπαϊκά.
Εν ολίγοις, θα πρέπει να γίνουν σεβαστά τα ελάχιστα δικαιώματα που απολαμβάνουν οι λοιποί Ευρωπαίοι πολίτες, όπως είναι: 1. Οι ελευθερίες διακίνησης, εγκατάστασης και περιουσίας. 2. Οι τέσσερις βασικές ελευθερίες, διακίνησης προσώπων, αγαθών, υπηρεσιών, κεφαλαίων. 3. Η πλήρης ισότητα πολιτών. 4. Η θεμελιώδης αρχή ένας άνθρωπος μία ψήφος. Το σύνολο των δικαιωμάτων αυτών θα πρέπει ν' απολαμβάνεται από τους Κύπριους πολίτες χωρίς φυλετικές και εθνολογικές ή άλλες διακρίσεις. Αναγκαία, ταυτοχρόνως, είναι: α. Η απαλλαγή της Κύπρου από την ξένη κηδεμόνευση, που σημαίνει τον τερματισμό των εγγυητικών και λοιπόν επεμβατικών δικαιωμάτων, που δεν συνάδουν ούτε με το διεθνές δίκαιο ούτε με την εγκαθίδρυση ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους.
β. Η πλήρης εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου, που σημαίνει τον τερματισμό του εποικισμού και της τουρκικής θεωρίας του ξίφους και του εθνικού ξεκληρίσματος.
γ. Η αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων σταδιακά και προ της λύσης, προφανώς στο πλαίσιο μιας διεθνούς διάσκεψης για να διευκολυνθεί, όπως καθορίζουν οι εκθέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για την εξεύρεση λύσης του Κυπριακού.
Ευρωπαϊκή λύση ή συνθηκολόγηση
ΥΠΟ αυτές τις προϋποθέσεις μπορεί να γίνει πράξη η επιστροφή, η απαλλαγή από την κατοχή και από τον γεωστρατηγικό έλεγχο της Τουρκίας σε μια Κύπρο όπου Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι και κάθε άλλος Ευρωπαίος πολίτης θα μπορούν να ζουν μαζί, στις ίδιες πόλεις και στις ίδιες γειτονιές, κάτω από τις εγγυήσεις των νόμων των αρχών και των αξιών της Ε.Ε. Η στρατηγική θέση πρέπει να είναι σαφής: Ευρωπαϊκή, δημοκρατική λύση στο Κυπριακό, ευρωπαϊκή Τουρκία. Εάν η Τουρκία δεν συναινεί στην εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου, σημαίνει ότι δεν συναινεί και στη δική της ένταξη στην Ε.Ε. Δεν σημαίνει δε, ότι εμείς θα πρέπει να συναινέσουμε στην εφαρμογή των νόμων των τουρκικών τανκς. Δεν ενταχθήκαμε στην Ε.Ε. για να νομιμοποιήσουμε τα τετελεσμένα της εισβολής, αλλά για να τα ανατρέψουμε.
Δεν ενταχθήκαμε στην Ε.Ε. για να νομιμοποιήσουμε με τις σφραγίδες των Ην. Εθνών και της Ε.Ε. και με τις δικές μας υπογραφές τα τετελεσμένα της εισβολής και τη φινλανδοποίηση και τη δορυφοροποίησή μας στην Τουρκία. Τριάντα έξι χρόνια της ίδιας πολιτικής δεν είναι αρκετά για να κατανοήσει η πολιτική μας ηγεσία ότι είναι ουτοπική η αρχή ότι με τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία δεν επανενώνεται η Κύπρος και ότι χωρίς να πληρώσει κόστος η Τουρκία δεν πρόκειται να υποχωρήσει στο Κυπριακό; Αντιθέτως, με την πολιτική του καλού παιδιού και του εξευμενισμού, η Τουρκία ζητά τα πάντα. Και ταυτίζει το συμβιβασμό με τη συνθηκολόγηση και την πλήρη υποταγή. Το καυτό φθινόπωρο και η πολιτική της ανάσχεσης
ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ πλησιάζει. Και η Τουρκία επιδιώκει να συνεχίσει την αναθεωρητική της πολιτική, ζητώντας, εφόσον δεν έχει πλέον κόστος στην Ε.Ε. αφού πέρασε αλώβητη από τις συμπληγάδες των Βρυξελλών το Δεκέμβριο του 2009, ανατροπή σκηνικού:
1. Αλλαγή της απόφασης που προνοεί ότι οκτώ ενταξιακά κεφάλαια θα μείνουν παγωμένα έως ότου η Τουρκία εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς την Κυπριακή Δημοκρατία.
2. Την έγκριση του κανονισμού για το «απευθείας εμπόριο», που οδηγεί στην ταϊβανοποίηση της Κύπρου προδικάζοντας τον διχοτομικό χαρακτήρα της λύσης.
Από τώρα, λοιπόν, πρέπει να τεθούν από την κυπριακή Κυβέρνηση κόκκινες γραμμές και στα Ην. Έθνη και στην Ε.Ε. και στην Τουρκία. Ότι, δηλαδή:
1. Δεν θα προχωρήσει η ενταξιακή της πορεία εκτός και αν υποχωρήσει στο Κυπριακό για να εξευρεθεί λύση χθες επί των αρχών και των αξιών της Ε.Ε., όπως καθορίζουν οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
2. Εάν προχωρήσει και δη εκβιαστικά η διαδικασία για την έγκριση του κανονισμού για το απευθείας εμπόριο και την ταϊβανοποίηση, τότε αφενός η Ε.Ε. θα είναι υπεύθυνη για το όποιο ναυάγιο στις συνομιλίες ή για τη διαιώνιση του προβλήματος, αλλά και για το εξής: Η έγκριση του κανονισμού για το απευθείας εμπόριο είναι αντίθετη με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 26ης Απριλίου του 2004. Η εν λόγω απόφαση τονίζει ρητώς ότι η βοήθεια προς τους Τ/κ θα δοθεί με σκοπό την επανένωση και όχι τη διχοτόμηση και την ταϊβανοποίηση. 3. Εάν συνεχίσει ο κ. Ντάουνερ να είναι συνήγορος των τουρκικών θέσεων, θα ζητηθεί η αντικατάστασή του.  Το ρεαλιστικό
Συνεπώς, ο στόχος είναι πολλαπλός. Η ανάσχεση της τουρκικής διχοτομικής πολιτικής σε ΟΗΕ και Ε.Ε. και η κατάθεση μιας πρότασης λύσης δημοκρατικών αρχών και δη ευρωπαϊκών για βιώσιμη λύση, τις οποίες εάν η Τουρκία απορρίψει, θα πληρώσει κόστος σε επίπεδο ενταξιακής πορείας διότι ακόμη η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κράτος μέλος της Ε.Ε. Και, ως εκ τούτου, έχει όλα τα θεσμικά, ηθικά και διπλωματικά δικαιώματα να αμυνθεί των ζωτικών της συμφερόντων και της ίδιας της ύπαρξής της.
Άλλωστε, υπό αυτές τις συνθήκες η Τουρκία τι μπορεί να πει; Ότι από τη μια θέλει μεν να καταστεί κράτος - μέλος της Ε.Ε. και από την άλλη δεν επιθυμεί ευρωπαϊκή λύση στο Κυπριακό; Τότε είναι που είτε θα αποκαλυφθεί είτε θα υποχωρήσει προκειμένου να μην πληρώσει κόστος είτε θα επιλέξει να πληρώσει κόστος! Η Ε.Ε. είναι ο χώρος κοινών συμφερόντων και είναι ο χώρος, στο πλαίσιο του οποίου μπορούμε να διεκδικήσουμε δημοκρατική και βιώσιμη λύση, που θα προσφέρει οφέλη οικονομικά και γεωπολιτικά στην ίδια την Ε.Ε. Δεν μπορεί, όμως, η λύση αυτή να νομιμοποιεί αντί να καταργεί την παράνομη τουρκική αναθεωρητική πολιτική. Η Κύπρος θα έπρεπε να ήταν το μεγάλο τεστ δημοκρατικής για την Τουρκία διαγωγής για να ενταχθεί στην Ε.Ε.
Για να συμβεί αυτό επιβάλλεται νέα στρατηγική για λύση αρχών και αξιών όπως καθορίζει η Ε.Ε. με συμμαχίες εντός και εκτός της Ε.Ε. Επιβάλλεται σχέδιο Β, Γ και Δ. Αυτό είναι στοιχείο της ευέλικτης πολιτικής, η οποία πλέον από τα λόγια θα πρέπει να περάσει στην πράξη. Διαφορετικά, ο ψεύτικος πόλεμος του '74 θα οδηγήσει σε μια κάλπικη λύση επανένωσης και το μόνο ρεαλιστικό, δηλαδή πραγματικό, θα είναι μια μορφή διχοτόμησης, που θα επισφραγίζει τη αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας και τα τετελεσμένα της εισβολής.
Γιάννος Χαραλαμπίδης, Δρ Διεθνών Σχέσεων
25/07/2010
Ύβρις χωρίς τιμωρία
Γράφει ο Τάσος Παππάς
Κάθε φορά που το κράτος του Ισραήλ ξεπερνά όλα τα όρια στις αντιδράσεις του απέναντι στους υπαρκτούς ή κατασκευασμένους εχθρούς του, επανέρχεται στο προσκήνιο το φλέγον ζήτημα της στάσης του πολιτισμένου κόσμου. Οι δυτικές κυβερνήσεις, όταν δεν κρατούν ίσες αποστάσεις από τα θύματα και τους θύτες, εκδίδουν ήπιες αποδοκιμαστικές ανακοινώσεις, ενώ η αμερικανική διοίκηση παγίως συστήνει ψυχραιμία και σύνεση στις αντιμαχόμενες πλευρές και συστηματικά σαμποτάρει όλες τις απόπειρες των διεθνών οργανισμών να καταδικαστεί το Ισραήλ. Η ασυλία που απολαμβάνει το Ισραήλ από το διεθνές σύστημα είναι εξοργιστική. Καμία άλλη χώρα στον κόσμο δεν έχει αυτό το προνόμιο.
Είναι ένα κράτος που κατέχει παράνομα εδάφη κι όμως η ευαισθησία των μεγάλων δυνάμεων είναι είδος εν ανεπαρκεία. Εξαναγκάζει τους Παλαιστίνιους να ζουν κάτω από συνθήκες αθλιότητας και οι κυρίαρχοι του κόσμου τούτου σφυρίζουν αδιάφορα. Αποδεδειγμένα κατέχει πυρηνικά όπλα κι όμως η πίεση των Η.Π.Α ασκείται μόνο προς το Ιράν και τη Β. Κορέα, τα κράτη-παρίες κατά την ανάλυση του αμερικανικού δόγματος εξωτερικής ασφάλειας. Επί αιώνες υπήρξε ένας λαός χωρίς κράτος, ωστόσο την ίδια στιγμή αρνείται το δικαίωμα σ’ έναν άλλο λαό να αποκτήσει τη δική του κρατική υπόσταση.
Υποστηρίζει ότι είναι το μόνο δημοκρατικό κράτος της περιοχής, αλλά αντιμετωπίζει τους Άραβες υπηκόους του σαν πολίτες τρίτης κατηγορίας και χαρακτηρίζει προδοτικές όλες τις φωνές από το εσωτερικό του που το εγκαλούν για αυταρχισμό. Καταγγέλλει για τρομοκρατία τους αντιπάλους του, χρησιμοποιεί όμως τα ίδια μέσα προκειμένου να εξουδετερώσει κάθε αντίσταση (μαζική βία στη λωρίδα της Γάζας, επιλεκτικές δολοφονίες στελεχών του παλαιστινιακού κινήματος).
Από πού αντλεί την ισχύ του;
1) Εκμεταλλεύεται την τεράστια δύναμη του εβραικού λόμπι στην Αμερική. Κανένας πρόεδρος των Η.Π.Α δεν τόλμησε να συγκρουστεί μαζί του. Η εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α από τη δεκαετία του ’60 και μετά κινείται στη βάση της υπεράσπισης των συμφερόντων του Ισραήλ. Όπως αναφέρουν οι καθηγητές Τ. Μίρσχαιμερ και Σ. Ουόλτ στο βιβλίο τους «Το Ισραηλινό λόμπι και η πολιτική των Η.Π.Α» [εκδόσεις ‘Θύραθεν’] που ξεσήκωσε σάλο όταν κυκλοφόρησε, «μολονότι δεν φτάνουν καν το 3% του πληθυσμού, οι Εβραίοι ψηφοφόροι προσφέρουν μεγάλα χρηματικά ποσά για την προεκλογική εκστρατεία των υποψηφίων και των δύο κομμάτων. Το λόμπι προσπαθεί να εξασφαλίσει το ότι σε κάθε δημόσιο λόγο ή διάλογο θα παρουσιάζεται θετική η εικόνα του Ισραήλ… Ο σκοπός του είναι να εμποδίσει να ακουστούν ισότιμα στην πολιτική αρένα τα επικριτικά σχόλια».
2) Αξιοποιεί με δεξιοτεχνία τα ενοχικά αισθήματα της Δύσης, εργαλειοποιώντας την υπόθεση του ολοκαυτώματος. Ποντάρει, και σε αρκετές περιπτώσεις κερδίζει, στο χαρτί του αντισημιτισμού. Όποτε μια ευρωπαική κυβέρνηση διατυπώνει ισχυρές αντιρρήσεις για τις επιλογές της ισραηλινής διοίκησης ενεργοποιείται ένας πανίσχυρος μηχανισμός δαιμονοποίησης, ο οποίος, με δύναμη κρούσης κυρίως τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, εντάσσει κάθε κριτική (ακόμη και την αυτονόητη) στη λογική της χιτλερικής τελικής λύσης. Οι συνειρμοί λειτουργούν αθωωτικά.  3) Διακινεί με επιμονή τη θεωρία της περικύκλωσης από εχθρούς που έχουν ως στρατηγικό στόχο να το αφανίσουν. Το κάνει με κραυγαλέο τρόπο, αλλά πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν είναι χωρίς επιχειρήματα. Και ο ηγέτης του Ιράν Αχμαντινετζάντ και οι οργανώσεις της Χαμάς και της Χεζμπολάχ δηλώνουν με κάθε ευκαιρία ότι το κράτος του Ισραήλ πρέπει να καταστραφεί. Πάνω στο φανατισμό των αντιπάλων του χτίζει τη δική του επιθετική πολιτική, η οποία εισπράττεται από μια μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης ως αγώνας επιβίωσης του κράτους.
Για να καταλάβουμε πώς έχει διαμορφωθεί στην πορεία του χρόνου ο ψυχισμός των Ισραηλινών παραθέτουμε το εξής περιστατικό: «ένας βουλευτής την εποχή του πολέμου των Έξι ημερών απέδωσε με εξαιρετική συμπύκνωση τον ψυχισμό των Ισραηλινών: ‘δεν ήμασταν τόσο λίγοι όσο λένε. Στο πλάι μας πολεμούσαν τα έξι εκατομμύρια [σ.σ τα θύματα του ολοκαυτώματος], που ψιθύριζαν στ’ αυτιά μας την ενδεκάτη εντολή: ου φονευθείς, την εντολή που παραλείφθηκε στο όρος Σινά, αλλά που μας δόθηκε στην πρόσφατη μάχη του Σινά» [από το βιβλίο του Σ. Ζουμπουλάκη «Στη σκηνή του κόσμου» [εκδ. Εστία].  Προφανώς η ενδεκάτη εντολή είναι ισχυρότερη από την έκτη, «ου φονεύσεις». Ο περιούσιος λαός έρχεται να «συμπληρώσει» τα κενά που άφησε ο Θεός του. Ωστόσο και οι άλλοι Θεοί μπορούν να γίνουν εξίσου δολοφονικοί όταν ερμηνευθούν αυθαίρετα από φονταμενταλιστικές γραφίδες. Ο Μπιν Λάντεν είναι η πιο εύγλωττη απόδειξη. Στα χέρια των «καθαρών» οι θρησκείες μπορεί να γίνουν δρεπανηφόρα άρματα.

Η ρεπούσεια λογική ζει και βασιλεύει στα σχολικά βιβλία

Με αφορμή την «εμπνευσμένη απόφαση» της κυρίας Διαμαντοπούλου να βάλει για θέμα στις πανελλήνιες «το σπίτι του Κεμάλ» θα αναφερθούμε σε ένα θέμα το οποίο δεν παύει να είναι πάντα επίκαιρο. Ο λόγος για τα σχολικά βιβλία τα οποία διδάσκονται στην κατώτερη και μέση εκπαίδευση τα παιδιά μας. Είναι ένα θέμα το οποίο θα έπρεπε να το αναδεικνύουμε σχεδόν καθημερινά. Τι ακριβώς διδάσκονται τα παιδία μας στο σχολείο; Είναι ένα θέμα για το οποίο και εμείς έχουμε μερίδιο ευθύνης διότι με την απόσυρση του βιβλίου της Ρεπούση το θέμα δεν έκλεισε. Υπάρχουν και άλλες δεκάδες βιβλία τα οποία έπρεπε να είχαν αποσυρθεί, διότι όταν δεν προσφέρουν γνώση στα παιδιά μας, κάνουν εθνομηδενιστική προπαγάνδα.
Μετά την θύελλα διαμαρτυριών που ξέσπασε από τους Έλληνες πατριώτες, το βιβλίο ιστορίας της Ρεπούση πετάχτηκε εις τις ανά την χώρα χωματερές. Η δε πρώην υπουργός Γιαννάκου [με οικογενειακές επιχειρήσεις στην Τουρκία], η οποία με τόσο πάθος υποστήριξε το βιβλίο της Ρεπούση, μετά τις εκλογές, ο λαός την πέταξε στα αζήτητα της πολιτικής. Από εκεί την ανέσυρε ο Καραμανλής για να την διορίσει ευρωβουλευτή και να βρεθεί ο ίδιος στην θέση της, για την εξαετή κυβερνητική καταστροφική οικονομική και όχι μόνο πολιτική του. Θα πρέπει ο πατριωτικός χώρος και πάλι να δραστηριοποιηθεί, να ξεσηκωθεί, για να αποβληθούν από την Ελληνική εκπαίδευση όλα τα εθνομηδενιστηκά βιβλία με τα οποία εξακολουθούν να διδάσκονται τα Ελληνόπουλα. Ο κ.Γιώργος Δασκαλάκης είχε το θάρρος και την υπομονή να διαβάσει ένα από αυτά τα βιβλία και να μας μεταφέρει τις παρατηρήσεις του.
"Το βιβλίο της Ρεπούση που ορθώς πετάχτηκε στα σκουπίδια φαίνεται πως δεν είναι το μόνο που του άξιζε παρόμοια τύχη. Τα παιδιά μας στην Γ' Γυμνασίου διδάσκονται το βιβλίο «Νεοελληνική Γλώσσα» το οποίο είναι απείρως χειρότερο, και δηλητηριάζει την ψυχή των μαθητών με τρόπο μεθοδευμένο και σατανικό. Για να αντιληφθείτε περί ποιου κακουργήματος πρόκειται σας παραθέτω μερικά παραδείγματα κειμένων που υπάρχουν στο συγκεκριμένο βιβλίο, κείμενα που δεν αναπτύσσουν την εθνική και Θρησκευτική συνείδηση των Ελλήνων, όπως ορίζει το άρθρο 16 παρ.2, το ελληνικό σύνταγμα ως υποχρέωση της παιδείας αλλά δημιουργεί Έλληνες ψοφοδεείς, δειλούς, απάτριδες, άθεους, με συνείδηση πολυεθνική, πολυφυλετική, πολυπολιτισμική, και πολυηλίθια.
ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΕΣ
Απολαύστε λοιπόν κάποια άθλια, εθνοδιαλυτικά κείμενα του εν λόγω ρυπαρογραφήματος: [σελ.10] «Θαύμασα τον Παρθενώνα και στην κάθε του κολώνα βρήκα τον χρυσό κανόνα. Όμως σήμερα το λέω βρήκα το καλό κι ωραίο σε μια σπορ Aifa Romeo» [σελ.11] «Η Ελληνική κοινωνία αλλάζει - Περί μεταναστών και μειονοτήτων», όπου καλούνται οι μαθητές να αναγνωρίζουν και να εκτιμούν την ετερογένεια ως βασικό χαρακτηριστικό των σύγχρονων κοινωνιών. [σελ.12] «Η Ελλάδα σταυροδρόμι των λαών» Εδώ επισημαίνεται πως οι Έλληνες (άκουσον-άκουσον) απλώθηκαν στον μεσογειακό χώρο χάρις στην «επεκτατική πολιτική» των διαφόρων πολιτικών σχηματισμών του Ελληνισμού. [σελ.21] «Γραικοί και Έλληνες» Εδώ επικρατεί και ασχετοσύνη. Δίδουν τον ορισμό του Γραικύλου ως του Έλληνα που είναι ανάξιος του ονόματος του. Ενώ Γραικύλος (Graecculus) είναι όρος που πλάστηκε από τους Ρωμαίους οι οποίοι τον απέδιδαν απαξιωτικά στους Ελληνίζοντες συμπατριώτες τους. [σελ.46] «Ο ρατσισμός όπως τον εξήγησα στην κόρη μου» Συμπέρασμα κειμένου. Όλοι, άσπροι, μαύροι, πράσινοι, κίτρινοι είναι ίδιοι. [σελ.52] «Πολυεθνικές τάξεις στα σχολεία» Εδώ κατηγορείται η εθνική ομοιογένεια των μαθητικών πληθυσμών και θεωρείται ότι η Ελληνική κοινωνία θα γινόταν πλουσιότερη και καλύτερη αν ανεγνώριζε ως δικούς της όλους τους αλλοδαπούς. [σελ.53] «Ο μπαμπάς ο πόλεμος» Ειρηνιστικές, αντιπολεμικές και ευνουχιστικές σαχλαμάρες. [σελ.54] «Ερωτηματολόγιο» Σας ενοχλούν οι πολλοί αλλοδαποί; Τι αισθάνεστε γι' αυτούς; Πιστεύεται ότι δημιουργούν προβλήματα στην Ελλάδα; Θα αφήνατε τα παιδιά σας να κάνουν παρέα με παιδιά αλλοδαπών; [σελ.57] «Η γενετική είναι αντιρατσίστρια» Με ψευτοεπιστημονικές θεωρίες προσπαθεί να πείσει ότι Ευρωπαίοι -Αφρικανοί - Ασιάτες είναι γενετικά ταυτόσημοι. [σελ.58] «Ο διωγμός των Εβραιών της Θεσσαλονίκης» Εβραϊκά κλαψουρίσματα από κάποια Νίνα Νάχμια χωρίς περαιτέρω σχόλια. [σελ.65] «Ευρωπαϊκή Ένωση και Ελληνική ταυτότητα» Κείμενο του [εβραϊκής καταγωγής] Σημίτη (!) όπου κατηγορείται η Ελλάδα διότι επιμένει στην Ελληνιστική και Χριστιανική παράδοση. [σελ.72] «Μετανάστες, οι είλωτες της Ευρώπης» Κείμενο του Αλβανού Καπλάνι όπου ζητείται από την Ευρώπη να μαζέψει όλους τους αλλοδαπούς κάθε προελεύσεως και να τους κάνει Ευρωπαίους πολίτες. [σελ.82] «Η ειρήνη οικοδομείται κάθε στιγμή» [σελ.89] «Η σκληρή πραγματικότητα του πολέμου» [σελ.91] «Όσα φέρνει ο πόλεμος» Εδώ απαξιώνεται και λοιδορείται η γενναιότητα, το καθήκον και η παλικαριά και αποθεώνεται η δειλία και ο ενδοτισμός που ονομάζεται «γνωστική μετριοπάθεια», προνοητικότητα και λογική. [σελ.108-113]
Αφιέρωμα με ύμνους σε διεθνή καφενεία
Γιατροί χωρίς σύνορα, UNISEF, Γράμμα από την Σομαλία, Διεθνής Αμνηστία, Γιατροί του κόσμου, Παρατηρητήριο του Ελσίνκι, Ομάδα προστασίας μειονοτήτων, Action-aid, κ.λ.π. [σελ.148] «Άμα ξυπνήσεις κι έχεις βγάλει ουρά, αν κοιταχτείς κι έχεις βγάλει βυζιά
Don't worry be happy Άμα η κόρη σου σε λέει μπαμπά ενώ ο γιος σου σε φωνάζει μαμά
Don't worry be happy»
Αυτά είναι μερικά από τα σκουπίδια με τα οποία ταΐζουν τα παιδιά μας οι άθλιοι του Υπουργείου Παιδείας και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Ας ευχηθούμε να μην είναι μακριά η ημέρα που βιβλία τέτοιου είδους θα παραδοθούν στην πυρά σε δημόσια τελετή και οι δημιουργοί τους θα τιμωρηθούν όπως τους πρέπει."
Στο μόνο σημείο που διαφωνούμε με τον καλό μας φίλο, είναι ότι τα συγκεκριμένα βιβλία δεν θα πρέπει να καίγονται, αλλά να πετάγονται στις χωματερές. Εκεί να τα βλέπουν οι συγγραφείς τους να σαπίζουν ανάμεσα στα άλλα σκουπίδια και τα τρωκτικά.
Νίκος Παπαγεωργίου
20.05.2010
Ολοκαύτωμα Ντόρας υπέρ του ΔΝΤ!
Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 
Ραγδαίες ήταν χθες [6.5.10] οι πολιτικές εξελίξεις, σαφώς επηρεασμένες και από τη συγκλονιστική προχθεσινή διαδήλωση 150.000 ατόμων εναντίον των μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση Παπανδρέου κατ' εντολήν του ΔΝΤ και της ΕΕ.  Διαπιστώνοντας εμπράκτως την έκταση και τη σφοδρότητα της αντίθεσης του ελληνικού λαού στα σχέδια εξοντωτικής λιτότητας, ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς αντιστάθηκε μέχρι τέλους στις πιέσεις και επέμεινε στην αρχική του θέση: "Ψάχνετε για συνενόχους στην καταστροφή ... Δεν πρόκειται να ψηφίσουμε το νομοσχέδιό σας" δήλωσε στη Βουλή, καταψηφίζοντας τα μέτρα και καταφέροντας καίριο πολιτικό πλήγμα κατά του Γιώργου Παπανδρέου, τον οποίον έτσι απομόνωσε πολιτικά.  Η συμπαράταξη στο Κοινοβούλιο του ΛΑΟΣ με την κυβέρνηση κάθε άλλο παρά βοηθάει τον πρωθυπουργό, ο οποίος μάλλον να κρύψει αυτό το γεγονός θα προτιμούσε παρά να το διαφημίσει.  Η κατάσταση έγινε ακόμη πιο δυσάρεστη για το ΠΑΣΟΚ και τον Γ. Παπανδρέου καθώς τρεις βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος -η Σοφία Σακοράφα, ο Γιάννης Δημαράς και ο Βασίλης Οικονόμου- αρνήθηκαν να υπερψηφίσουν τα μέτρα του ΔΝΤ και της ΕΕ, με αποτέλεσμα ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ να τους καρατομήσει ακαριαία, διαγράφοντάς τους επί τόπου! Οι διαγραφές αυτές, όπως είναι ευνόητο, έριξαν ακόμη πιο κάτω το ηθικό της κυβερνητικής παράταξης, που βρίσκεται ήδη σε πολύ χαμηλό επίπεδο.  Αντιθέτως, μετά βίας κρυπτόμενοι πανηγυρισμοί στους κόλπους της ΝΔ συνόδευσαν την απόφαση της Ντόρας Μπακογιάννη να παραβιάσει την κομματική γραμμή της αξιωματικής αντιπολίτευσης και να ψηφίσει, μόνη αυτή από τη ΝΔ, υπέρ των μέτρων του ΔΝΤ! Παρέσχε έτσι στον Αντώνη Σαμαρά ένα εξαιρετικό πρόσχημα να τη διαγράψει αμέσως από την κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ με αφορμή τη στάση της σε ένα θέμα, όπου η συντριπτική πλειονότητα των μελών, οπαδών και ψηφοφόρων της ΝΔ διαφωνεί ριζικά μαζί της.  Δεν ήταν φυσικά παρορμητική η απόφαση της Ντ. Μπακογιάννη να γίνει... πολιτικό ολοκαύτωμα για χάρη του ΔΝΤ και των μέτρων εξοντωτικής λιτότητας εναντίον του ελληνικού λαού. Αντανακλά όμως το προσωπικό πολιτικό της αδιέξοδο. Μετά την οδυνηρή ήττα της από τον Αντ. Σαμαρά για την αρχηγία της ΝΔ, δεν είχε πια καμιά ελπίδα να γίνει πρωθυπουργός με όχημα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.  Αναγκαστικά, λοιπόν, η Ντόρα επενδύει πολιτικά στην ελπίδα κατάρρευσης της κυβέρνησης Παπανδρέου υπό το βάρος των συνεπειών της εφαρμογής των μέτρων του ΔΝΤ και τον εξαναγκασμό του πρωθυπουργού να σχηματίσει μια ευρύτερη, εντός ή εκτός εισαγωγικών, κυβέρνηση, στην οποία θα μπορούσε να συμπεριλάβει πολιτικούς "παρελθούσης χρήσεως" σαν π.χ. την Ντόρα, τον Μάνο, τον Ανδριανόπουλο, τον Νίκο Κωνσταντόπουλο και άλλους.  Μόνο τέτοιας ποιότητας "ευρύτερη" κυβέρνηση θα μπορούσε πιθανόν να σχηματίσει ο Γ. Παπανδρέου, καθώς η χθεσινή στάση του Αντ. Σαμαρά δείχνει ότι ο πρόεδρος της ΝΔ είναι αποφασισμένος να μην επωμισθεί σε καμιά περίπτωση πολιτικές ευθύνες για την πολιτική του ΔΝΤ και της ΕΕ, συγκυβερνώντας με το ΠΑΣΟΚ κατά άμεσο ή έμμεσο τρόπο, παρέχοντάς του στήριξη. Η Ντόρα, λοιπόν, αναλαμβάνει τον απεχθή ρόλο του "Ηρακλειδέως" του ΔΝΤ, παρά τις βαρύτατες απαξιωτικές συνέπειες για το προφίλ της στα μάτια των Ελλήνων ψηφοφόρων.  Εκτιμά σωστά ότι έτσι αυξάνονται οι πιθανότητές της να επιλεγεί ως εκπρόσωπος της Δεξιάς σε κάποια κυβέρνηση του προαναφερθέντος τύπου, αν η χώρα βρεθεί στη δίνη πολιτικής ανωμαλίας. Ιδωμεν...  ΣΑΜΑΡΑΣ: Μια λύση μέσα από το σύστημα  Υπολογισμένη και με προοπτική προσφοράς στο σύστημα της δυνατότητας εναλλακτικής λύσης μέσα από τους κόλπους του, χωρίς κλυδωνισμούς, ήταν η απόφαση του Αντ. Σαμαρά να μην ψηφίσει τα μέτρα του ΔΝΤ και της ΕΕ. Λέγοντας "Οχι" και εναρμονιζόμενος με τις λαϊκές διαθέσεις, ο Αντ. Σαμαράς διατηρεί τη ΝΔ ως ασφαλή εναλλακτική λύση, αν η κυβέρνηση Παπανδρέου καταρρεύσει.  Ενδεχόμενη συμπαράταξη με το ΠΑΣΟΚ στα μέτρα ίσως εξυπηρετούσε καλύτερα βραχυπρόθεσμα συμφέροντα, θα οδηγούσε όμως αναπότρεπτα σε ταυτόχρονη κατάρρευση και τα δύο κόμματα - πυλώνες του συστήματος σε περίπτωση αποτυχίας, προκαλώντας εκ θεμελίων ανατροπή του πολιτικού σκηνικού.
ΕΘΝΟΣ 07.05.2010

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ
Μαθήματα από την Αρμενία
Του Μιχάλη Ιγνατίου "Φ"
Η υπόθεση της αρμενικής γενοκτονίας και ο τρόπος με τον οποίο πολιτεύεται η κυβέρνηση της Αρμενίας και η Αρμενική Διασπορά έναντι της Τουρκίας, έπρεπε να διδάσκεται στις σχολές διπλωματίας της Ελλάδας και της Κύπρου… Θα υποστηρίξω τη θέση μου παρακάτω:
Ο Ταγίπ Ερντογάν παρουσιάζεται στα ταξίδια του στο εξωτερικό ως νέος αυτοκράτορας, ως ο ηγέτης μίας περιφερειακής δύναμης που δεν είναι αφού στηρίζεται σε πήλινα πόδια, ως ο ατρόμητος προστάτης των φτωχών Αράβων. Το τελευταίο διάστημα η περίπτωση Ερντογάν που εξελίσσεται σε προσωπική τραγωδία―και θα με θυμηθείτε―αντιμετωπίζεται με μειδιάματα και αυστηρή κριτική. Πρόκειται για έναν ηγέτη-φούσκα, που αργά ή γρήγορα θα σκάσει όχι επειδή θα τον αντιμετωπίσουν αποφασιστικά οι στρατοκράτες της Αγκυρας. Οι υποσχέσεις που έδωσε στους Τούρκους πολίτες αλλά και στους λαούς της περιοχής, είναι αδύνατον να υλοποιηθούν. Αυτή είναι η πραγματική εικόνα του σημερινού πρωθυπουργού της Τουρκίας και της χώρας του Αττίλα, η οποία σύμφωνα με απόρρητες αναλύσεις είναι το μόνο κράτος που κινδυνεύει να απολέσει έδαφός του τα επόμενα 25 χρόνια. (Η αναφορά των αναλυτών γίνεται για το ενδεχόμενο αυτοδυναμίας της κουρδικής μειονότητας και στη συνέχεια δημιουργίας κράτους στη νοτιοανατολική Τουρκία).
Ευρισκόμενος πρόσφατα στο Λονδίνο ο κ. Ερντογάν απείλησε ότι θα διώξει από τη χώρα του 100 χιλιάδες Αρμένιους εργάτες. Ακουσε τα εξ αμάξης ιδιαίτερα από φιλικά μέσα ενημέρωσης όπως οι Τimes, αλλά δέχθηκε και ισχυρές διαμαρτυρίες από φιλικούς πολιτικούς που τον ρώτησαν πώς θα αντιμετώπιζε ο ίδιος παρόμοια απειλή για τους Τούρκους εργάτες που εργάζονται σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης. Ηταν μία αψυχολόγητη δήλωση από έναν ηγέτη που προφανώς του έχει πλημμυρίσει την σκέψη η άνευ προηγουμένου αλαζονεία που τον κυριαρχεί. Η εμμονή του εναντίον του Ισραήλ, που προσωπικά δεν με χαλά καθόλου, είναι ένα άλλο θέμα που χρειάζεται ψυχιατρικές γνώσεις για να αναλυθεί. Μετά την εισβολή στην Κύπρο το Ισραήλ ήταν η χώρα που έθεσε τους μηχανισμούς του σε όλο τον κόσμο στην υπηρεσία της Τουρκίας. Το εβραϊκό λόμπι στην Αμερική πάλεψε με πάθος όλες τις ελληνικές και αρμενικές προσπάθειες εναντίον της Αγκυρας. Ακόμα και τώρα, όταν ο κ. Ερντογάν καθυβρίζει το Ισραήλ και την ηγεσία του, λίγοι Εβραιοαμερικανοί λομπίστες συνεχίζουν να στηρίζουν τη χώρα του ελπίζοντας ότι θα συνέλθει. Παρ’ όλα αυτά, ο πρωθυπουργός της Τουρκίας εξαπολύει ύβρεις και τρομακτικούς χαρακτηρισμούς για το Ισραήλ, τη χώρα που τον βοήθησε να δικαιολογήσει το έγκλημα της εισβολής και της κατοχής.
Από την περασμένη εβδομάδα παίζεται ένα πολιτικό παιγνίδι για γερά νεύρα μεταξύ της Αγκυρας, του Ερεβάν, της Ουάσιγκτον και του Αγίου Φραγκίσκου όπου ζουν χιλιάδες Αρμένιοι. Οι απειλές του Ερντογάν εναντίον των Αρμενίων εργαζομένων αφύπνισαν όχι μόνο τους συμπατριώτες τους αλλά και τις δυνάμεις που ενδιαφέρονται για την ειρήνη. Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα αποφάσισε να συναντηθεί στον Λευκό Οίκο με τον ηγέτη της Αρμενίας Σερζ Σαρκισιάν. Την ίδια στιγμή δεν καθορίστηκε συνάντηση με τον κ. Ερντογάν, ενώ εστάλη το μήνυμα ότι ο κ. Ομπάμα σκέφτεται από τώρα το περιεχόμενο του μηνύματός του για την 24η Απριλίου 2010, 95η επέτειο της αρμενικής γενοκτονίας. Αίφνης, ο πρωθυπουργός της Τουρκίας έστειλε προσωπικό απεσταλμένο στο Ερεβάν και ζήτησε συνάντηση με τον κ. Σαρκισιάν στην Ουάσιγκτον όπου θα βρίσκονται και οι δύο από σήμερα και για ένα τριήμερο. Επίσης, πρότεινε στον Λευκό Οίκο τριμερή συνάντηση με τη συμμετοχή και του κ. Ομπάμα, ενώ είναι έτοιμος να στείλει τη συμφωνία με την Αρμενία στην Εθνοσυνέλευση.
Η εμπειρία έδειξε ότι όταν ζορίζεται ο κ. Ερντογάν κάνει βήματα πίσω. Στην περίπτωση της Ελλάδας και της Κύπρου κάνει μόνο βήματα μπροστά επειδή του το επιτρέπουν οι ηγεσίες των δύο χωρών... Πρόκειται για θλιβερή αλλά πέρα για πέρα αληθινή διαπίστωση...
ΣΗΜΕΙΩΣΗ Ι:
Και όμως συνέβη και αυτό... Διπλωμάτης ξένης πρεσβείας [όχι της αμερικανικής] έστειλε σημείωμα στο υπουργείο Εξωτερικών της πατρίδας του, στο οποίο ισχυριζόταν ότι ο κατοχικός ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ συνέχιζε να λαμβάνει επίδομα από το ΑΚΕΛ μέχρι τη νίκη του στην προηγούμενη εκλογική διαδικασία των κατεχομένων. Σύντροφοι απαιτείται ισχυρή διάψευση...
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΙΙ:
Είναι άκρως επικίνδυνη για την Ελλάδα η απόφαση να εισέλθει σε διαπραγματεύσεις με την Τουρκία. Η τραγική οικονομική κατάσταση έχει αποδυναμώσει και την εξωτερική πολιτική της χώρας. Με την ευκαιρία να τονίσουμε ότι το πακέτο των νέων «μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης» διαπραγματεύθηκαν οι Αμερικανοί με την Αθήνα και την Άγκυρα...
11.04.2010

shapeimage_1_link_0

Casus Belli: Προπαγάνδα και Πραγματικότητα
Του Σταύρου Λυγερού
Αρκεσε ένα μη επισήμως επιβεβαιωμένο ρεπορτάζ της τουρκικής εφημερίδας «Σαμπάχ» για να προεξοφλήσουν με θόρυβο τα ελληνικά ΜΜΕ ότι καταργείται το περιβόητο casus belli. Καθόλου τυχαίο, βεβαίως. Το φοβικό σύνδρομο παρεμποδίζει ακόμα και μία στοιχειωδώς νηφάλια προσέγγιση. Υπενθυμίζουμε ότι με ψήφισμα η τουρκική Εθνοσυνέλευση έχει χαρακτηρίσει την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια αιτία πολέμου. Παρότι το Διεθνές Δίκαιο δίνει ρητά στην Αθήνα το δικαίωμα επέκτασης, αυτή αποφεύγει να το ασκήσει λόγω ακριβώς της επίσημης τουρκικής απειλής. Ας σημειωθεί ότι εάν η Ελλάδα αποκτούσε χωρικά ύδατα 12 μιλίων, θα ακυρώνονταν στην πράξη οι περισσότερες τουρκικές διεκδικήσεις στο αρχιπέλαγος.
Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια θα «έπνιγε» την Τουρκία, εμποδίζοντας ακόμα και τη θαλάσσια επαφή μεταξύ των μικρασιατικών ακτών! Πρόκειται για γελοιότητες. Επειδή οι αποστάσεις μεταξύ των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και των μικρασιατικών ακτών είναι κατά κανόνα μικρές και επειδή βεβαίως σε τέτοιες περιπτώσεις ισχύει η αρχή της μέσης γραμμής, η επέκταση στα 12 μίλια ελάχιστα θα διαφοροποιούσε την ελληνοτουρκική θαλάσσια μεθοριακή γραμμή.
Αντιθέτως, θα άλλαζε αποφασιστικά το καθεστώς στο Κεντρικό Αιγαίο, δυτικά της γραμμής Σαμοθράκη-Λήμνος-Λέσβος-Χίος-Σάμος-Δωδεκάνησα. Θα αύξανε σημαντικά τα ελληνικά χωρικά ύδατα, περιορίζοντας αντιστοίχως τα διεθνή ύδατα. Η αλλαγή αυτή δεν θα επηρέαζε τη διεθνή ναυσιπλοΐα, αλλά ούτε και την έξοδο των τουρκικών πολεμικών πλοίων στα διεθνή ύδατα. Το Δίκαιο της Θάλασσας υποχρεώνει την Ελλάδα να δημιουργήσει διαύλους αβλαβούς διέλευσης, όπως ισχύει σήμερα στις Κυκλάδες.
Σύμφωνα με τη «Σαμπάχ», στο πλαίσιο της αναθεώρησης του Εγγράφου για την Πολιτική Εθνικής Ασφαλείας, η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων θα πάψει να θεωρείται casus belli. Η πληροφορία δεν επιβεβαιώθηκε επισήμως. Ακόμα, όμως, κι αν από το Εγγραφο αφαιρεθεί η σχετική αναφορά, δεν θα αλλάξει τίποτα όσο δεν ακυρώνεται το σχετικό ψήφισμα της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης. Είναι προφανές ότι με τη διαρροή, η κυβέρνηση Ερντογάν κάνει ανέξοδα επίδειξη διαλλακτικότητας, προσδοκώντας, μεταξύ άλλων, και τη διευκόλυνση της τουρκικής ενταξιακής διαδικασίας στην Ε.Ε. Οι πιο υποψιασμένοι θεωρούν ότι η Αγκυρα παίζει το χαρτί της κατάργησης του casus belli, επειδή η Ελλάδα εμφανίζεται διατεθειμένη να δεσμευθεί πως δεν θα ασκήσει το νόμιμο δικαίωμά της.
Στο πλαίσιο της διερευνητικών επαφών, οι δύο πλευρές συζητούν την υιοθέτηση ελληνικών χωρικών υδάτων πολλαπλού εύρους. Εκεί που η Τουρκία δεν ενοχλείται (π.χ. Ιόνιο) τα ελληνικά ζωτικά ύδατα θα επεκταθούν στα 12 μίλια. Στο Δυτικό Αιγαίο θα επεκταθούν στα 8-9 μίλια. Τέλος, στο Ανατολικό Αιγαίο, εκεί που η επέκταση ακυρώνει τις τουρκικές διεκδικήσεις, τα ελληνικά χωρικά ύδατα θα παραμείνουν στα έξι. Θα είχε ενδιαφέρον εάν η κυβέρνηση Παπανδρέου ξεκαθάριζε εγκαίρως τη θέση της.
"Κ" 31.08.2010

ΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ ΠΩΣ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ;
ΕΔΑΔ και εκ περιτροπής προεδρία
Του Τουμάζου Τσιελεπή
Η συνεχιζόμενη επιμονή πολιτικών και νομικών κύκλων ότι η απόφαση του ΕΔΑΔ ημ. 22 Δεκεμβρίου 2009 στην υπόθεση Sejdic και Finci εναντίον Βοσνίας και Ερζεγοβίνης θεωρεί την εκ περιτροπής προεδρία ως μη συμβατή και συγκρουόμενη ευθέως με τον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό, μας αναγκάζει να επανέλθουμε. Η προσφυγή ενός μέλους της εβραϊκής κοινότητας και ενός μέλους της κοινότητας των Ρόμα στο ΕΔΑΔ δεν αφορούσε την εκ περιτροπής προεδρία αλλά την πρόνοια του δοτού Συντάγματος της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης που απαγορεύει σε όσους πολίτες της Ομοσπονδίας δεν ανήκουν στους «συνιστώντες λαούς» (Βόσνιους, Κροάτες ή Σέρβους) να διεκδικούν εκλογή στη Γερουσία και την Προεδρία.
Οι «άλλοι», για να μπορέσουν να διεκδικήσουν εκλογή στα προαναφερθέντα αξιώματα, πρέπει προηγουμένως να δηλώσουν σε ποιον από τους «συνιστώντες λαούς» ανήκουν. Οι δύο επηρεαζόμενοι πολίτες αρνήθηκαν να προβούν σε τέτοια δήλωση και ως εκ τούτου στερήθηκαν του δικαιώματος διεκδίκησης εκλογής. Προσέφυγαν στο ΕΔΑΔ και στήριξαν την υπόθεσή τους στο γεγονός ότι δεν μπορούσαν να υποβάλουν υποψηφιότητα για την Προεδρία και την Άνω Βουλή στη βάση εθνοτικής καταγωγής, κάτι που κατά τη γνώμη τους σημαίνει φυλετική διάκριση.
Το ΕΔΑΔ δικαίωσε τους αιτητές, επισημαίνοντας ότι οι όροι που τίθενται για διεκδίκηση των πιο πάνω αξιωμάτων (μόνο όσοι ανήκουν ή δηλώνουν ότι ανήκουν στους «συνιστώντες λαούς» μπορούν να διεκδικήσουν, ενώ οι «άλλοι» αποκλείονται) όντως συνιστούν διάκριση. 
Οbiter dicta
Ενώ, όμως, ούτε η προσφυγή ούτε η απόφαση αφορούν την εκ περιτροπής προεδρία, το Δικαστήριο αναφέρεται σε αυτήν παρεμφερώς (obiter dicta). Πιο συγκεκριμένα, το ΕΔΑΔ επικαλείται σύσταση της Επιτροπής της Βιέννης (πρόκειται για συμβουλευτικό όργανο του Συμβουλίου της Ευρώπης για συνταγματικά θέματα) που αφορά, μεταξύ άλλων, την εκ περιτροπής προεδρία. Λέχθηκε ότι όσοι επικαλούνται την Επιτροπή περιπλανήθηκαν στο κείμενο και πιάστηκαν από κάποιες φράσεις που δεν αποτελούν μέρος της αιτιολογίας της απόφασης.
Πάντως, δεν χρειάστηκε καμία περιπλάνηση και κανένα ψάξιμο, αφού στην απόφαση του ΕΔΑΔ παρατίθενται περίπου πενήντα παράγραφοι της σύστασης της Επιτροπής, που καταλαμβάνουν περίπου το 1/3 της έκτασης του συνολικού κειμένου. Ασφαλώς αυτή η λεπτομερής αναφορά δεν γίνεται για να απορριφθούν τα συμπεράσματα της Επιτροπής. Η Επιτροπή θεωρεί ότι «η συλλογική προεδρία στις συνθήκες της Βοσνίας δικαιολογείται από την ανάγκη διασφάλισης της συμμετοχής εκπροσώπων όλων των συνιστώντων λαών σε όλες τις σημαντικές αποφάσεις» (παρ. 39) και ότι η επιλογή της εκ περιτροπής προεδρίας προκρίνεται «λαμβάνοντας υπόψη τον πολυεθνικό χαρακτήρα της χώρας» (παρ. 40). Ωστόσο, η Επιτροπή εκτιμά ότι η συλλογική προεδρία, όπως ισχύει στη Βοσνία, δεν είναι λειτουργική ούτε αποτελεσματική για λήψη αποφάσεων δεδομένου ότι υπάρχει ήδη ένα συλλογικό όργανο, το Υπουργικό Συμβούλιο.
Από την άλλη, πιστεύει ότι είναι δύσκολο στην προκειμένη περίπτωση να εφαρμοστεί ένα μοντέλο Προέδρου με ισχυρές εξουσίες. Έτσι, πάντα κατά τη γνώμη της Επιτροπής, η καλύτερη λύση θα ήταν ένας εκ περιτροπής Πρόεδρος από τον κάθε «συνιστώντα λαό» με την εκτελεστική εξουσία όχι σε αυτόν αλλά στο Υπουργικό Συμβούλιο ως συλλογικό όργανο, στο οποίο να εκπροσωπούνται «όλοι οι συνιστώντες λαοί». Θεωρεί σχετικά η Επιτροπή ότι η πρόταση που συζητήθηκε για 16μηνη εκ περιτροπής προεδρία είναι λογική, προσθέτοντας απλώς ότι από αυτήν δεν μπορούν να αποκλείονται οι «άλλοι», δηλαδή όσοι αρνούνται να δηλώσουν Βόσνιοι, Κροάτες ή Σέρβοι.
Λάθος αποδέκτες
Η προτροπή προς όσους «προσπάθησαν να παραπλανήσουν την κοινή γνώμη να διαβάσουν πολύ προσεκτικά την παράγραφο 40 της εισήγησης της Επιτροπής της Βενετίας» μάλλον θα απευθύνεται σε λάθος αποδέκτες. Η παράγραφος 40, αφού εισηγείται όσα αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο, καταλήγει με τον εξής χαρακτηριστικό τρόπο που δεν επιδέχεται παρερμηνείες: «Μπορούν να προστεθούν κανόνες για περιτροπή που να προνοούν ότι ένας εκ νέου εκλεγμένος Πρόεδρος μπορεί να μην ανήκει στον ίδιο συνιστώντα λαό».
Ο δε ισχυρισμός ότι τόσο η Επιτροπή όσο και το Δικαστήριο υποδεικνύουν ότι το αποδεκτό ευρωπαϊκό μέτρο είναι ένας Πρόεδρος εκλεγμένος από την πλειοψηφία ανεξαρτήτως της εθνοτικής καταγωγής του, είναι επίσης εντελώς αυθαίρετος. Εκείνο που αναφέρει σχετικά η Επιτροπή είναι ότι η Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης και για αυτό «η χώρα πρέπει να εκτιμάται σύμφωνα με το μέτρο των κοινών ευρωπαϊκών προτύπων(...)παραμένουν οι περιστάσεις που απαιτούν ένα πολιτικό σύστημα που δεν είναι μια απλή αντανάκλαση της αρχής της πλειοψηφίας αλλά που εγγυάται το διαμοιρασμό των εξουσιών και θέσεων ανάμεσα στις εθνικές ομάδες.
Γι’ αυτό είναι δικαιολογημένο το να προσπαθεί κανείς να σχεδιάζει εκλογικούς κανόνες που διασφαλίζουν την κατάλληλη εκπροσώπηση για διάφορες ομάδες (παρ. 75). Το δε Δικαστήριο διευκρινίζει ότι «διάκριση σημαίνει διαφορετική μεταχείριση προσώπων σε παρόμοιες περιπτώσεις, χωρίς αντικειμενική και λογική αιτιολόγηση. «Μη αντικειμενική και λογική αιτιολόγηση» σημαίνει ότι η διάκριση σε ένα ζήτημα δεν εξυπηρετεί ένα νόμιμο σκοπό ή ότι δεν υπάρχει λογική σχέση αναλογικότητας μεταξύ των μέσων που χρησιμοποιούνται και του επιδιωκόμενου στόχου» (παρ.42).
Με απλά λόγια, το Δικαστήριο θεωρεί ότι η διαφορετική μεταχείριση δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη και διάκριση. Και συνεχίζει ότι «το Άρθρο 14 δεν απαγορεύει στα Συμβαλλόμενα Μέρη να μεταχειρίζονται διαφορετικά ομάδες προκειμένου να διορθώνονται «πραγματικές ανισότητες» μεταξύ τους. Πράγματι, σε συγκεκριμένες περιστάσεις η αποτυχία να προσπαθήσουν να διορθώσουν ανισότητες μέσω διαφορετικής μεταχείρισης, χωρίς αντικειμενική και λογική αιτιολόγηση, μπορεί να προκαλέσει παραβίαση αυτού του Άρθρου» (παρ. 44). Δηλαδή, εκεί όπου υπάρχουν πραγματικές ανισότητες μεταξύ ομάδων πληθυσμού, π.χ. ομάδα δεν μπορεί στην πράξη να εκπροσωπηθεί σε όργανα εξουσίας επειδή συνιστά μειοψηφία, διάκριση μπορεί να συνιστά όχι η διαφορετική, αλλά η μη διαφορετική μεταχείριση.
Στη βάση της πιο πάνω αντίληψης για το τι συνιστά διάκριση και τι όχι, το Δικαστήριο συμπεραίνει: «Οι απόψεις της Επιτροπής της Βενετίας καταδεικνύουν ξεκάθαρα ότι υπάρχουν μηχανισμοί διαμοιρασμού της εξουσίας που δεν οδηγούν αυτομάτως σε πλήρη αποκλεισμό αντιπροσώπων των άλλων κοινοτήτων. Σε σχέση με αυτό, επαναβεβαιώνεται ότι η δυνατότητα εναλλακτικών μέσων που επιτυγχάνουν τον ίδιο στόχο είναι σημαντικός παράγοντας σε αυτό τον τομέα» (παρ. 48).
Αίολο επιχείρημα
Είναι ξεκάθαρο ότι το Δικαστήριο, το λιγότερο που μπορεί να λεχθεί, δεν θεωρεί την εκ περιτροπής προεδρία ως διάκριση. Το επιχείρημα ότι η εκ περιτροπής προεδρία όπως έχει προταθεί από την πλευρά μας απορρίπτεται από την απόφαση επειδή απαγορεύει σε Ελληνοκύπριους να διεκδικήσουν την Προεδρία κατά την περίοδο της θητείας του Τουρκοκύπριου εκ περιτροπής Προέδρου και αντιστρόφως, είναι αίολο. Ακόμη και έτσι να είχε η πρόταση και πάλι δεν θα υπήρχε πρόβλημα, έχοντας υπόψη την προαναφερθείσα γνωμοδότηση της Επιτροπής την οποία συμμερίζεται το ΕΔΑΔ και που ξεκάθαρα προτείνει εκ περιτροπής προεδρία.
Πόσο μάλλον που στη δική μας πρόταση κανείς δεν αποκλείεται από τη διεκδίκηση τόσο της Προεδρίας όσο και της Αντιπροεδρίας σε όλες τις φάσεις, αφού η εναλλαγή γίνεται εντός της ίδιας θητείας. Επιπλέον, η πρόταση του Προέδρου δεν αποκλείει κανένα με κριτήρια κοινοτικής καταγωγής, αφού όχι μόνο Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι αλλά όλοι οι πολίτες της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας (Αρμένιοι, Μαρωνίτες, Λατίνοι, Roma κ.α.) θα μπορούν ελεύθερα να διεκδικούν το δικαίωμα διεκδίκησης της Προεδρίας και, συνεπακόλουθα, της Αντιπροεδρίας. Απλώς το κατά πόσο ένας θα είναι Πρόεδρος ή Αντιπρόεδρος κατά τα 2/3 ή κατά το 1/3 της ενιαίας θητείας καθώς και πώς θα τον αφορά η στάθμιση, θα εξαρτάται από το ποιας ομόσπονδης περιοχής θα είναι μόνιμος κάτοικος.
Κανένα πρόβλημα
Συνεπώς, κανένα πρόβλημα δεν δημιουργεί στην πρόταση του Προέδρου η εν λόγω απόφαση του ΕΔΑΔ. Αντίθετα, η σύσταση της Επιτροπής επί της ουσίας συμπίπτει με την πρόταση της ελληνοκυπριακής πλευράς: Εκ περιτροπής προεδρία με τις αποφάσεις να λαμβάνονται από το Υπουργικό Συμβούλιο και όχι από τον Πρόεδρο. Πρόβλημα, και μάλιστα σοβαρό, δημιουργείται με το σημερινό Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας: Στην περίπτωση της Βοσνίας κρίθηκε ως διάκριση η πρόνοια ότι δεν μπορεί να διεκδικήσει Προεδρία ή εκλογή στη Γερουσία όποιος δεν δηλώνει ότι ανήκει σε ένα από τους «συνιστώντες λαούς». Ας αναλογιστούμε τι μπορεί να συμβεί με τις ανάλογες πρόνοιες του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπου κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο απαγορεύεται η διεκδίκηση της Προεδρίας, της Αντιπροεδρίας ή έδρας στη Βουλή σε όσους Κύπριους πολίτες δυνητικά αρνούνται να δηλώσουν ότι ανήκουν στην ελληνοκυπριακή ή την τουρκοκυπριακή κοινότητα.
Τέτοια απόφαση δεν υπάρχει
ΕΙΝΑΙ δικαίωμα του καθενός να διαφωνεί, έστω και ετεροχρονισμένα, με την εκ περιτροπής προεδρία (προβλεπόταν και στα πέντε σχέδια Ανάν και ουδέποτε ζητήθηκε από την πλευρά μας η απάλειψή της, ούτε πριν ούτε μετά τα δημοψηφίσματα, στη γνωστή κωδικοποίηση του Εθνικού Συμβουλίου). Είναι αναφαίρετο δικαίωμά τους να θεωρούν χειροτέρευση και όχι βελτίωση την πρόταση για εκλογή του Προέδρου από το λαό στο σύνολό του και όχι από έξι χωριστά εκλεγμένους Γερουσιαστές (σχέδιο Ανάν).
Όπως και να θεωρούν χειροτέρευση το ότι αντί Τουρκοκύπριου Αντιπροέδρου χωριστά εκλεγμένου και με δικαιώματα βέτο τόσο σε αποφάσεις της Κυβέρνησης όσο και σε αποφάσεις και νόμους της Βουλής (Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας του 1960), η πρόταση προνοεί μεν για εκ περιτροπής Τουρκοκύπριο ή προερχόμενο από την τουρκοκυπριακή ομόσπονδη μονάδα Πρόεδρο κατά το 1/3 της θητείας αλλά εκλεγμένο από όλους τους πολίτες, χωρίς συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων του Υπουργικού και χωρίς δικαιώματα βέτο. Η εισήγηση, ωστόσο, να αποσύρει την πρότασή του ο Πρόεδρος με το επιχείρημα ότι είναι αντίθετη με την απόφαση του ΕΔΑΔ θα έπληττε καίρια την αξιοπιστία της πλευράς μας, επειδή ακριβώς τέτοια απόφαση δεν υπάρχει.
Αρκετά προβλήματα αντιμετωπίζουμε πλέον με αποφάσεις του ΕΔΑΔ -και πρέπει όλοι να προβληματιστούμε πώς και γιατί φθάσαμε ως εδώ- και το τελευταίο που χρειαζόμαστε είναι οι περαιτέρω άστοχες κινήσεις. Είναι γνωστόν, άλλωστε, ότι ο Έρογλου δεν αισθάνεται καθόλου ευτυχής με την πρόταση, αφού αντιτίθεται σφόδρα στη διασταυρούμενη ψήφο.
ΤΟΥΜΑΖΟΣ ΤΣΙΕΛΕΠΗΣ
“Νομικός-διεθνολόγος”, μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας
25/07/2010 [ΣΗΜΕΡΙΝΗ]

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΙΣΣΙΑ  ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟ
Η Κύπρος σκότωσε τους φυσικούς της συμμάχους!
Όλο το παρασκήνιο των συνεννοήσεων με  την κυπριακή κυβέρνηση και το τουρκικό ΙΗΗ.
Οι Ισραηλινοί στρατιώτες ήξεραν ποιος ήταν, Τον ξεχώρισαν και έπεσαν κατά δεκάδες απάνω του. «Τόσο ξύλο και μόνο δύο παίδια μου έσπασαν», λέει τώρα γελώντας και πονώντας ο αιγυπτιώτης Καθηγητής και παράδειγμα οικουμενικού Έλληνα που τείνει προς εξαφάνιση, ο Βαγγέλης Πίεσης, εκ των εμψυχωτών της διεθνούς κίνησης για μια ελεύθερη Γάζα. ‘Αλλωστε τον είχαν προειδοποιήσει από την Αθήνα, με απειλητικά τηλεφωνήματα και σπάζοντας το αυτοκίνητό του.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο Βαγγέλης Πισσίας εξηγεί γιατί η αποστολή στη Γάζα και αποκαλύπτει όλο το παρασκήνιο των συνεννοήσεων με την κυπριακή κυβέρνηση και το τουρκικό ΙΗΗ.
Να σημειώσουμε ότι σοβαρά ερωτηματικά θέτει η συμπεριφορά του Προέδρου Χριστόφια και του Υπουργού Εξωτερικών Κυπριανού. Γιατί δεν περιορίστηκαν στο να μην εμπλέξουν την Κύπρο στην αποστολή, αλλά γιατί έκαναν μεγάλη εξυπηρέτηση στο Ισραήλ, θέτοντας σε κίνδυνο την αποστολή, με το να παγιδεύσουν στην Κύπρο τριάντα Ευρωπαίους βουλευτές, ευρωβουλευτές και διεθνείς δημοσιογράφους. Οι Κύπριοι, που σχεδόν μη αγωνιζόμενοι για την υπόθεσή τους, έχουν την απαίτηση να ενδιαφέρεται όλος ο κόσμος για αυτή, προκάλεσαν διεθνώς αλγεινή εντύπωση για την ιδιοτέλεια της στάσης τους και για το ότι δείχνουν να περιφρονούν τις αρχές που διαρκώς επικαλούνται, εντύπωση που πιθανότατα θα πληρώσουν ακριβά στο άμεσο μέλλον.
ΕΡ. Ακόμη και σήμερα επικρατεί μια ασάφεια ως προς τον αριθμό και την εθνικότητα των θυμάτων. Υπάρχουν άλλες εθνότητες πλην των Τούρκων;
ΑΠ. Δεν είμαι βέβαιος, δεν έχουμε βέβαια στοιχεία. Πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον ένας Ινδονήσιος, ίσως και περισσότεροι μεταξύ των νεκρών. Στο Μαρμαρά δεν ήταν μόνο Τούρκοι. ’Ηταν πολλές εθνότητες, μεταξύ των οποίων δύο ‘Ελληνες, ο εκπρόσωπός μας και ο Χατζηστεφάνου του Σκάι. Εννοώ το ραδιόφωνο. Οι ελληνικές τηλεοράσεις δεν θέλησαν να έρθουν. Είχαμε τηλεοράσεις από όλο τον κόσμο πλην Ελλάδος! Και εκ των υστέρων όμως, διαπιστώσαμε ότι οι τηλεοράσεις θέλουν να μας περιορίσουν να πούμε τι έγινε, το δράμα, δεν θέλουν να πούμε γιατί κάνουμε αυτό που κάνουμε, να εκφέρουμε τον πολιτικό λόγο που εξηγεί την πράξη μας.
ΕΡ. Τι σας οδήγησε στην καμπάνια για τη Γάζα;
ΑΠ. Η Γάζα δεν είναι η Γάζα. Μάλλον δεν είναι μόνο η Γάζα. Η Γάζα συμπυκνώνει το ανθρώπινο δράμα. Είναι η κατοχή, η προσπάθεια να χάσει ένας λαός την ταυτότητά του, να αλλοτριωθεί. Η Γάζα δείχνει πως ο ισχυρός μπορεί να καταπατά το δίκαιο.
ΕΡ. Θα σας πουν ότι στη Γάζα κυβερνά η «τρομοκρατική» Χαμάς, που θέλει την καταστροφή του Ισραήλ.
ΑΠ. Η Χαμάς είναι μικρό σε μέγεθος, μεγάλο σε σημασία πολιτικό υποκείμενο, λόγω της ισχυρής επιρροής της που την κέρδισε, είτε το θέλουμε, είτε όχι, με την προσπάθεια που έκανε στην κατεχόμενη Παλαιστίνη. Εκμεταλλεύτηκε τα κενά ιδεολογίας, πολιτικής, αξιοπιστίας, έντιμης διοίκησης άλλων που προηγήθηκαν. Κατάφερε με πιο χρηστή διοίκηση, πιο αλληλέγγυα διαχείριση και πιο σταθερή πολιτική προάσπισης της παλαιστινιακής υπόθεσης να κερδίσει την εμπιστοσύνη των Παλαιστινίων και τις εκλογές. Και σημειώνω ότι οι Παλαιστίνιοι είναι οι λιγότερο θρησκευόμενοι στον αραβοϊσλαμικό κόσμο. Τώρα η σχέση της Χαμάς με την τρομοκρατία είναι όση και η σχέση όλων των απελευθερωτικών κινημάτων. Τρομοκράτες είπανε τους Ιρλανδούς, τον Μαντέλα, τον Αραφάτ. Και τον Κολοκοτρώνη ακόμα. Εγώ θα χαρακτήριζα τη Χαμάς κίνημα του μετριοπαθούς πολιτικού Ισλάμ. ‘Όταν βέβαια είσαι σε κατοχή, όταν ο αντίπαλος ασκεί καθημερινά άμετρη βία, είναι φυσικό ακόμα και Βουδιστές να ξεσηκώνονται και να παίρνουν τα όπλα.
ΕΡ. Κύριε Πισσία ήταν ένα ελληνικό καίκι που έσπασε το 2008, για πρώτη φορά μετά από 25 χρόνια, τον αποκλεισμό της Γάζας. Πως σας υποδέχθηκαν;
ΑΠ. Δεν μπορώ να το περιγράψω, να βρω τα λόγια που χρειάζομαι. ‘Ητανε σαν να τους είχαμε δώσει τη ζωή. Παραμιλούσαν, έκλαιγαν, γελούσαν, παραληρούσαν. Μετέδωσαν και σε μας τα αισθήματά τους. Η μέρα αυτή, η μέρα της συνάντησης με τους Παλαιστίνιους της Γάζας έγινε η μέρα της πιο μεγάλης χαράς, τραγικής χαράς στη ζωή μας.
ΕΡ. Πώς επηρέασαν αυτά τα γεγονότα την εικόνα της Ελλάδας στην περιοχή;
ΑΠ. Τα τελευταία χρόνια η εικόνα των Παλαιστινίων για την Ελλάδα άλλαξε, αισθάνονται ότι αργά αλλά σταθερά τους αφήνουμε, κλεινόμαστε στον εαυτό μας και το ευρωπαϊκό μας καβούκι, ξεχνάμε τους παληούς φίλους, αποσυνδεόμαστε από την πολύ μεγάλη μεσογειακή, μεσανατολική, αραβική, ανατολική ενδοχώρα μας. Η ιστορική Ελλάδα, έννοια και πραγματικότητα, έχει πελώρια ενδοχώρα. Το ξέρουν όσοι ταξιδεύουν ανατολικά, μέχρι και την Κίνα το νοιώθουν κι ακόμα πιο πέρα, στη Λατινική Αμερική, όσοι φεύγουν από την ευρωπαϊκή δύση.
ΕΡ. Τα λεφτά και η δύναμη όμως; Είναι μαζεμένα στην Ευρώπη, την Βόρειο Αμερική, το Ισραήλ…
ΑΠ. Δεν βλέπω σπουδαίες επιτυχίες αυτού του κόσμου της ισχύος και του χρήματος, ούτε όσων θέλησαν να μας εντάξουν εκεί πέρα. Μάλλον είναι κόσμος σε κρίση και παρακμή. Εμείς όμως, οι άνθρωποι του πλανήτη, θέλουμε να ζήσουμε κι αλλοιώς, σαν άνθρωποι δηλαδή, πέρα από χρήμα και εξουσία, να ζήσουμε καλά με την ψυχή μας, τις ιδέες μας, τα πιστεύω μας…
ΕΡ. Η Ελλάδα έχει μια τεράστια πολιτιστική «ήπια ισχύ», είναι η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία και την ελευθερία…
ΑΠ. Αυτή εκτιμούν. Οι άνθρωποι σκέφτονται, επικοινωνούν, συμπεριφέρονται σε δύο επίπεδα: στο επίπεδο της πολιτικής/οικονομικής ισχύος, σε αυτό του πολιτισμού, των σχέσεων, της γλώσσας, της τέχνης, της επιστήμης, της φιλοσοφίας, του αγγίγματος, του βλέμματος. Εκεί είναι που οι άνθρωποι θα παραμείνουν άνθρωποι ή θα χαθούν.
ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΕΠΙΡΡΟΗ
ΕΡ. Είχατε κάποιες προσωπικές απειλές πριν λίγο καιρό…
ΑΠ. Η αποστολή μας πέρασε από σαράντα κύματα, μεγάλες δυσκολίες και εμπόδια. Το πολιτικό περιβάλλον δεν ήταν ευνοϊκό. Δεν ζητάμε κρατική εύνοια. Εμείς, σαν άνθρωποι που δημιουργούμε μια κίνηση, ένα κίνημα, παίρνουμε μια πρωτοβουλία, όλο κι όλο που ζητάμε είναι να μη μας εμποδίζουν. Το πλοίο «Σοφία» που βαφτίσαμε «Ελεύθερη Μεσόγειος», από τη στιγμή που πέρασε στα χέρια μας, πέρασε τις αυστηρότερες και τακτικότερες επιθεωρήσεις στην ελληνική ιστορία, γιατί βάφαμε τα κρεβάτια στις καμπίνες, γιατί χρησιμοποιούσαμε οξυγονοκόλληση να βάλουμε μια μάπα στο κατάστρωμα. Για αυτά ήρθε πέντε φορές το Λιμεναρχείο, ζήτησε σταμάτημα εργασιών, παύση απόπλου, καλούσαν διαρκώς τον πλοίαρχο. Βέβαια συναντήσαμε και πολύ σπουδαίους ανθρώπους που μας βοήθησαν. Δεν θα τους κατονομάσω γιατί δεν ξέρω αν το επιθυμούν. Η εντύπωσή μας ήταν πάντως ότι τα εμπόδια δεν τα έθετε το τοπικό Λιμεναρχείο.
ΕΡ. Η κυβέρνηση ήταν;
ΑΠ. Κάποιοι με πολιτική ισχύ που χρησιμοποιούσαν τους κρατικούς μηχανισμούς έδιναν εντολές.
ΕΡ. Μα τι λέτε; Είναι δυνατόν να υπάρχει ισραηλινή διείσδυση στο ελληνικό κράτος; Να συμβαίνουν τέτοια πράγματα στη χώρα μας;
ΑΠ. (γέλια). Εγώ θάλεγα ότι υπάρχει ισραηλινή επιρροή. Που τη νοιώθουμε και τώρα. Γίνεται προσπάθεια να παραμείνουμε για την ελληνική κοινή γνώμη συμπαθείς αγωνιστές καλών προθέσεων, ίσως και ολίγον αφελείς, ή παραπλανημένοι, ή με κάποια ερωτηματικά, που κάναμε ένα εγχείρημα, αλλά δεν έχουμε πολιτικό λόγο, σχέδιο, σκέψη.
ΕΡ. Εμείς, θα πουν, είμαστε δυτική χώρα. Τι δουλειά έχουμε με τους Μουσουλμάνους, τους ισλαμιστές, όλους αυτούς τους περίεργους;
ΑΠ. Το συμφέρον μας είναι να μελετάμε τη γεωγραφία και γεωοικονομία της περιοχής μας. Η Ελλάδα είναι χώρα ευρωπαϊκή, αλλά και χώρα βαλκανική, μεσογειακή, μεσανατολική, χώρα με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, με δυνατότητες που της δίνει η ιστορία, η πολιτιστική της παράδοση, που της επιτρέπει να απλώνεται πολύ περισσότερο και από τη γεωγραφική ενότητα που περιέγραψα. Οι παραδόσεις του ελληνικού λαού του επιτρέπουν να επικοινωνεί με άλλες παραδόσεις, έχουμε θρησκεία πιο ανεκτική απέναντι στις άλλες. Από τον Οδυσσέα ταξιδεύουμε, μαθαίνουμε, επικοινωνούμε. Η Μεσόγειος, θάλασσα μεγάλης αλληλεπίδρασης λαών και πολιτισμών, μας έδωσε τη δυνατότητα συνύπαρξης, ανάμειξης, χωνέματος. Η Ελλάδα είναι χώρα με πολύ μεγάλες δυνατότητες αλλά πολύ αδύναμη πολιτική ηγεσία, που κινείται στα πλαίσια των πλουσίων και ισχυρών, σκέφτεται οικονομίστικα. Μόνο με όλες τις διαστάσεις της η Ελλάδα θα πάρει τη θέση που της αξίζει.
ΕΡ. Δεν φοβάστε; Δεν σας πέρασε από το μυαλό ότι μπορεί να μη γυρίσετε ζωντανός από τις αποστολές σας;
ΑΠ. Ο φόβος είναι ανθρώπινος. Όλοι οι άνθρωποι μπορεί να φοβηθούν, λιγότερο ή περισσότερο. Όμως, οι περισσότεροι φόβοι εκδηλώνονται πριν ξεκινήσεις κάτι. Από τη στιγμή που ξεκινήσεις, αν τάχεις βάλει κάτω και τάχεις σκεφτεί, αν ξέρεις ποιός είσαι, τι θέλεις και που πας, στο δρόμο σου τον φόβο δεν θα τον συναντήσεις. Κι αν τον συναντήσεις, θα τα κουβεντιάσεις μαζί του και θα του πεις να περιμένει. Θα προχωρήσεις.
Οι ΜΚΟ δεν είναι και τόσο ΜΚΟ
ΕΡ. Η τουρκική οργάνωση ΙΗΗ κατηγορήθηκε ότι σχετίζεται με το βαθύ κράτος, τον βαθύ ισλαμισμό κλπ.
ΑΠ. Το ΙΗΗ είναι μη κυβερνητική οργάνωση. Γνωρίζουμε ότι, παγκοσμίως, οι ΜΚΟ δεν είναι και τόσο ΜΚΟ, ότι όσες είναι ανθρωπιστικές δεν περιορίζονται μόνο στον ανθρωπισμό. Το ΙΗΗ δεν συνιστά εξαίρεση. Έχει σπουδαία φιλανθρωπική δράση όχι μόνο στον μουσουλμανικό κόσμο αλλά και αλλού, όπως στην Αϊτή, όπου είχε πολύ έντονη παρουσία, πολύ σημαντικότερη της ελληνικής. Το Ισλάμ ευνοεί τέτοιες οργανώσεις. Η Χαμάς κέρδισε την επιρροή στη Γάζα με τη δουλειά στα στρατόπεδα και τους καταυλισμούς.
ΕΡ. Υποκαθιστούν το κράτος πρόνοιας που δεν έχουν…
ΑΠ. Ακριβώς. Κατά τα άλλα το ΙΗΗ είναι μια ΜΚΟ, ο κορμός της οποίας ανήκει στο μετριοπαθές πολιτικό Ισλάμ.
ΕΡ. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι το ισλαμικό ισοδύναμο της Αλληλεγγύης, της ΜΚΟ της Εκκλησίας της Ελλάδας;
ΑΠ. Ναι. Αλλά βέβαια το ΙΗΗ σχετίζεται με την ισχυρότερη τάση του ΑΚΡ. Αλλά συνάντησαν κι αυτοί δυσκολίες από τη γραφειοκρατία.
ΕΡ. Ο Ερντογάν στήριξε την αποστολή;
ΑΠ. Ως ένα σημείο. Περιμέναμε 10 βουλευτές με τα καράβια και δεν ήλθαν.
ΕΡ. Ο Ερντογάν ακυρώνει τη συμμετοχή βουλευτών, ορισμένες πληροφορίες, αν αληθεύουν, φέρουν την ελληνική κυβέρνηση να γνωρίζει αρκετά νωρίτερα τι θα γίνει, μήπως η ισραηλινή επίθεση με τους νεκρούς δεν ήταν ατύχημα, αλλά ήταν επιδίωξη; Στο κάτω-κάτω, το ισραηλινό ναυτικό θα μπορούσε να μπει μπροστά στα πλοία. Γιατί έπρεπε να τα καταλάβει;
Το Ισραήλ θέλησε να δώσει ένα μάθημα στον Ερντογάν
ΑΠ.. Προφανώς. Δεν είμαστε πολεμικός στόλος και δεν είχαμε όπλα. Η κρίση που προκάλεσε το Ισραήλ δεν είναι προς ώφελός του. Αλλά στην πολιτική δεν παίρνονται πάντα οι πιο ορθολογικές αποφάσεις. Είμαστε 300 μέτρα από το Μαρμαρά όταν του επιτέθηκαν. Σκεπτόμενος το θέαμα των ελικοπτέρων και των ανδρών που κατέβαιναν, νομίζω ότι το Ισραήλ θέλησε να δώσει ένα μάθημα στον Ερντογάν, ένα ταπεινωτικό για την Τουρκία θέαμα. Εμείς περιμέναμε ότι θα επιτεθούν πρώτα στα φορτηγά που μετέφεραν τη βοήθεια. Θα μπορούσαν να τα καταλάβουν σε δέκα λεπτά, ακυρώνοντας την αποστολή. Το πρόβλημα ήταν επίσης το δικό μας πλοίο. Το είχαμε περιβάλει με ένα συρματόπλεγμα, απλώσαμε συρματόπλεγμα πάνω στα αμπάρια για να εμποδίσουμε και είχαμε σχεδιάσει και τρόπους ήπιας, άοπλης αντίστασης με πολύ ήπια μέσα. Δεν θα μπορούσαν να πάρουν το πλοίο για πολλές μέρες. Πήραν το πλοίο γιατί απείλησαν χρήση όπλων, έχοντας ήδη στρέψει τα πυροβόλα των τορπιλακάτων επάνω μας και όταν είχαμε μείνει πια το μοναδικό πλοίο που δεν είχε καταληφθεί και έχοντας τεθεί σε επικοινωνιακό αποκλεισμό, που μας εμπόδιζε να στείλουμε εικόνα. Γι’ αυτό και προτιμήσαμε να μην επιχειρήσουμε να τους αποτρέψουμε. Αλλά και μόνο με αυτά πούχαμε βάλει ΄χρειάστηκαν μισή ώρα να ανέβουν, έπεφταν ο ένας πάνω στον άλλο, έπεφταν στη θάλασσα, ξαναπροσπαθούσαν.
ΕΡ. Λένε ότι σας «καπέλωσαν» οι Τούρκοι με το μέγεθος της αποστολής, ότι άρχισε ως ελληνική και έγινε τουρκική πρωτοβουλία;
ΑΠ. Δεν είναι αληθές. Στη Μέση Ανατολή γνωρίζουν τι συμβαίνει. Εμείς πιστεύουμε ότι με αυτό που κάναμε τιμήσαμε τη χώρα μας, βγάλαμε από πάνω μας τη ρετσινιά που θα μπορούσε να μας αποδοθεί, ιδίως μετά την κυπριακή στάση, ότι εξαγοράστηκαν οι Έλληνες ή εξαναγκάστηκαν σε υποταγή στο Ισραήλ. Ο αραβομουσουλμανικός κόσμος γνωρίζει ότι υπήρξαν ‘Ελληνες δίπλα στους Τούρκους, που έκαναν αυτό που μπορούσαν να κάνουν ξεπερνώντας τους εαυτούς τους. Ξέρουν ότι δεν είχαμε στήριξη από πουθενά, ότι κάναμε ότι κάναμε με τη βοήθεια που μας έδωσε ο ελληνικός λαός. Πρέπει να πω ότι οι Τούρκοι συμπλέοντες μας αντιμετώπισαν ισότιμα. Το σχέδιο της αποστολής το εισηγηθήκαμε εμείς και το αποδέχθηκαν αμέσως όλοι. Οι Τούρκοι αναγνώρισαν ότι το ελληνικό τμήμα συμπύκνωνε την πείρα όλων. Είναι φυσικό όμως όταν έχεις 16 νεκρούς να σου αποδώσουν φόρο τιμής. Τον ίδιο φόρο τιμής τους αποδίδουμε κι εμείς, νάμαστε εξηγημένοι.
Συνεργαστήκαμε με τους Τούρκους, όπως και με τους Ισραηλινούς, τους Εβραίους, τους Αμερικανούς και άλλους από χώρες για τις οποίες δεν τρέφουμε αναγκαστικά συμπάθεια. Οι λαοί είναι λαοί, οι εξουσίες εξουσίες. Είναι τιμή μας που συναντηθήκαμε με τους Τούρκους για να σπάσουμε τον αποκλεισμό της Γάζας. Δεν κάναμε εμείς κοινά γυμνάσια με τους Ισραηλινούς, δεν στείλαμε ανθρώπους στο Αφγανιστάν, τη Σομαλία, την Κορέα, δεν βάλαμε τη χώρα να συνεργάζεται με τους δυνάστες του πλανήτη. Αυτοί που τα κάνουν αυτά έχουν ευθύνες και πρέπει να είναι πιο προσεκτικοί. Καταλαβαίνουμε την ανάγκη υποχωρήσεων, ελιγμών, συμβιβασμών. ‘Όχι όμως και να κατηγορούμε όσους επιλέγουν τον αγώνα.
Έπρεπε να ντρέπονται [Χριστόφιας-Μάρκος]
ΕΡ. Οι Κύπριοι σας κατηγορούν ότι δεν σεβαστήκατε την απόφασή τους, ότι μια ομάδα ακτιβιστών πέρασε στα κατεχόμενα, ότι δεν κάνετε αγώνα κατά της τουρκικής κατοχής κλπ.
ΑΠ. Η Κύπρος θάπρεπε να μας ευγνωμονεί κι αυτοί που λένε όσα αναφέρατε να ντρέπονται. Γιατί η Κύπρος έβαλε τα χέρια της και έβγαλε τα μάτια της. Πήγαμε στην Κύπρο 15 μέρες πριν, το κυπριακό Υπουργείο Εξωτερικών εξέφρασε ανησυχία για το ενδεχόμενο ύπαρξης κρυφής τουρκικής ατζέντας, ότι θα επιχειρούσαν ελλιμενισμό στα κατεχόμενα. Τους είπαμε ότι θα θέταμε το ζήτημα στην επόμενη συνεδρίαση του κινήματος και ότι αν οι Τούρκοι έκαναν παρασπονδία και ελλιμενίζονταν στα κατεχόμενα, θα τους καταγγέλλαμε και θα καλούσαμε και τους υπόλοιπους πέντε πυλώνες της Ελεύθερης Γάζας (που αποτελείται, εκτός από την ελληνική και την τουρκική, από πέντε ακόμα κινήσεις) να αποχωρήσουν. Το θέμα αυτό το λύσαμε σε δύο μέρες και πήραμε και τη διαβεβαίωση των πέντε άλλων πυλώνων ότι μας υποστηρίζουν 100%. Ζητήσαμε να αλλάξουν οι ελλιμενισμοί, ζητήσαμε να μην μπει καν το τουρκικό πλοίο στην περιοχή Κύπρου και να μην πάει στην Μερσίνα, να μείνει στην Αντάλεια, για να μην επικαλεσθούν βλάβη, παρόλο που δεν μας είχαν δώσει κανένα δικαίωμα. Δέχθηκαν όλα όσα ζητήσαμε. Ικανοποιήσαμε όλες τις ανησυχίες, ακόμα και τις πιο τραβηγμένες των αδελφών Κυπρίων.
Το σχέδιό μας προέβλεπε όλοι οι διεθνείς θεσμικοί και τα κύρια διεθνή μέσα ενημέρωσης να έρθουν στην Κύπρο και να επιβιβαστούν από κει. Οι άνθρωποι αυτοί έφτασαν όλοι στην Κύπρο και παγιδεύτηκαν. Γιατί η κυπριακή κυβέρνηση δεν τους ενημέρωσε, όπως δεν ενημέρωσε και τους ‘Ελληνες βουλευτές, όταν έφτασαν εκεί, να τους πει αυτή είναι η κατάσταση, φύγετε και βρείτε άλλο τρόπο. Εμείς και η διεθνής Ελεύθερη Γάζα δεχθήκαμε να πάνε οι άνθρωποι αυτοί ως ιδιώτες, να ταλαιπωρηθούν, να ανοιχτούν στη θάλασσα και να επιβιβαστούν στα πλοία εκτός χωρικών υδάτων Κύπρου, ώστε να καθησυχάσουμε τους φόβους της Λευκωσίας.
Κύριε Κωνσταντακόπουλε, είχαμε τριάντα βουλευτές και ευρωβουλευτές που μπορούσαν να πάνε στην Αντάλεια κι αυτό θα ήταν το χαστούκι για την Κύπρο. Τους είπαμε και ήρθαν στην Κύπρο. Τριάντα βουλευτές και ευρωβουλευτές από την Ευρώπη, ευαίσθητοι στο παλαιστινιακό, ευαίσθητοι στα ζητήματα κατοχής.
Η Κύπρος σκότωσε τους φυσικούς της συμμάχους, αυτούς που θα της συμπαραστέκονταν τα επόμενα χρόνια σε όλα τα φόρουμ. Δεν ήταν τυχαίοι άνθρωποι, κι αυτοί μεταφέρουν τώρα την τραγική εμπειρία να πηγαίνουν από χωρίου εις χωρίον, από λιμανάκι σε λιμανάκι καταδιωκόμενοι από τις κυπριακές αρχές και να τους απαγορεύουν να μπουν σε ένα φουσκωτό και να βγούνε στη θάλασσα, δικαίωμα που έχει οποιοσδήποτε επισκέπτης ευρωπαϊκής χώρας. Λες και η Κύπρος δεν είναι ευρωπαϊκή χώρα, αλλά δικτατορία, μπανανία. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ πιο μυωπική και πιο μειοδοτική διαχείριση της κρίσης. Τριάντα ώρες περιμέναμε στα ανοιχτά, ο βουλευτής Κουράκης τους έλεγε έστω να μπούνε σε μια βάρκα να δηλώσουν ότι πάνε Καστελόριζο, ότι πάνε για ψάρεμα. Οι Τούρκοι έδειξαν αξιοπρέπεια και πολιτική ευφυία, και δεν έστειλαν το τουρκικό πλοίο στην Αμμόχωστο να παραλάβει όσους είχαν πάει εκεί σε αναζήτηση μέσου. Και από κει έφυγαν με το Τσάλεντζερ, που είχε προηγουμένως ζητήσει να βγει στη Λεμεσσό, γιατί το είχε σαμποτάρει η Μοσάντ και έβαζε νερά και οι κυπριακές αρχές τους απάντησαν ελάτε, αλλά δεν θα φύγετε. Είναι απάντηση αυτή σε πλοίο που κινδυνεύει; Προσπαθούμε τώρα να μην πάνε την Κύπρο στα δικαστήρια για άνρηση συνδρομής σε πλοίο που βρίσκεται σε κίνδυνο! Γι’ αυτό σας είπα: η Κύπρος έβαλε τα χέρια της και έβγαλε τα μάτια της!
26.06.2010

Χορεύοντας στους ρυθμούς  του Νταβούτογλου
Του Ταγματάρχη ε.α. Σάββα Πέτρου
Βασικός άξονας της πολιτικής του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου είναι να καταστεί η Τουρκία μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και παράλληλα να γίνει η ηγέτιδα χώρα του αραβικού κόσμου.
Στην ενταξιακή της πορεία για να καταστεί πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης τονίζει ότι λόγω της γεωγραφικής της θέσης, έχει το κλειδί της ενέργειας και ότι η Ευρώπη εξαρτάται από την Τουρκία.
Επίσης, θέλει να παρουσιάζεται ότι είναι ο συνδετικός κρίκος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον ισλαμικό αραβικό κόσμο. Για να το πετύχει αυτό ο Νταβούτογλου, ο οποίος είναι ο σχεδιαστής της νέας τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, έπρεπε να δημιουργήσει ρήξη στις σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ, για να την εμπιστευτούν οι Άραβες, πράγμα που φαίνεται ότι πέτυχε.
Αυτός ο σχεδιασμός, για να επιτύχει, έπρεπε να συνάψει φιλικές σχέσεις με τις αραβικές χώρες και με το Ιράν, και να παράσχει ενεργό υποστήριξη προς τους Παλαιστινίους.
Ο Νταβούτογλου, με τη συνεργασία της ΜΙΤ, σχεδίασε την επιχείρηση για δήθεν αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στην αποκλεισμένη από τους Ισραηλινούς Γάζα.
Στο σχεδιασμό της ΜΙΤ, που είχε στόχο την αιματηρή κατάληξη και όχι να φθάσει η ανθρωπιστική βοήθεια στους Παλαιστινίους, κάλεσαν και άλλες ακτιβιστικές οργανώσεις από πολλές χώρες. Δυστυχώς, 31 οργανώσεις έπεσαν θύματα του σχεδιασμού της ΜΙΤ και δίχως να το γνωρίζουν δήλωσαν συμμετοχή στη διοργανώτρια χώρα.
Η ΜΙΤ ανέθεσε την εκτέλεση των σχεδίων της σε μια οργάνωση η οποία είναι κόκκινο πανί για τους Ισραηλινούς και για πολλές άλλες χώρες, την περιβόητη Ι.Η.Η., η οποία είναι ακραία ισλαμική φονταμενταλιστική οργάνωση, που κρύβεται κάτω από το μανδύα της ανθρωπιστικής οργάνωσης INSANI YARDIM VAKFI (Ίδρυμα ανθρωπιστικής βοήθειας). Επικεφαλής αυτής της οργάνωσης είναι ο Μπουλέντ Γιλντιρίμ, ο οποίος έχει διασυνδέσεις με την Αλ Κάιντα, τη Χαμάς και την Τζιχάντ.
Αυτή η οργάνωση ιδρύθηκε με έδρα την Κωσταντινούπολη το 1995. Το Intelligence and Terrorism Information Centre χαρακτηρίζει αυτή την οργάνωση ως ακραία εξτρεμιστική ισλαμική οργάνωση, που έχει για κάλυψη ισλαμική ανθρωπιστική οργάνωση. Οι υπηρεσίες δυτικών χωρών κατηγορούν την Ι.Η.Η. ότι διεξάγει εμπόριο ναρκωτικών προς την Ευρώπη, για ξέπλυμα χρήματος, διακίνηση παράνομου οπλισμού σε ισλαμικές χώρες, ότι χρηματοδοτεί την ίδρυση ισλαμικών σχολείων στην Ευρώπη, την ανέγερση τζαμιών, τη διαπαιδαγώγηση της νεολαίας κυρίως στις ευρωπαϊκές χώρες σε ακραίες ισλαμικές αρχές, ως επίσης ότι καλλιεργεί αντιδυτική κουλτούρα.
Το 1997 η τουρκική αστυνομία ανακάλυψε στα γραφεία της οργάνωσης όπλα, πυρομαχικά, εκρηκτικά, ως επίσης και εγχειρίδια κατασκευής αυτοσχέδιων εκρηκτικών υλών, καθώς και έγγραφα που τη φέρουν να συνεργάζεται με την Αλ Κάιντα, τη Χαμάς και την Τζιχάντ.
Τώρα η οργάνωση Ι.Η.Η. έχει την κάλυψη της ισλαμικής κυβέρνησης του Eρντογάν και είναι το δεξί χέρι της ΜΙΤ. Η οργάνωση αυτή έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν σε κατευθυνόμενες διαδηλώσεις εναντίον της Αμερικανικής Ισραηλινής, Γαλλικής και Κινεζικής Πρεσβείας.
Η ισραηλινή μυστική υπηρεσία Μοσάντ έχει έγγραφο που αποδεικνύει άμεση εμπλοκή της Ι.Η.Η. σε τρομοκρατικές ενέργειες στο Ισραήλ, ως επίσης και το πιο σοβαρό, ότι στρατολογεί ισλαμιστές τρομοκράτες σε Βοσνία, Συρία, Ιράκ, Αφγανιστάν και Τσετσενία.
Από προχθές κυκλοφορεί στο διαδύκτιο στο www.tezzozism-info.org έγγραφο, που αποδεικνύει τις ενέργειες αυτής της οργάνωσης, στην οποία έπεσαν θύματα οι ανθρωπιστικές οργανώσεις, δυστυχώς και ελλαδικές, και τα ελλαδικά κανάλια έγιναν κράχτες της τουρκικής προπαγάνδας και δίχως να το γνωρίζουν εργάστηκαν για την υλοποίηση των τουρκικών σχεδίων.
Οι Ισραηλινοί δεν είναι τυχαία που επιχείρησαν μόνο στο τουρκικό MAVI MARMARA, όπου βρισκόταν το επιτελείο της ΜΙΤ και οι διοργανωτές της όλης επιχείρησης, οι άνθρωποι της Ι.Η.Η., που είχαν και έναν άλλον παράλληλο στόχο, τη δήθεν άρση της απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων, που ενώ δήθεν πήγαιναν στη Γάζα να αποκαταστήσουν το Διεθνές Δίκαιο, ήδη είχαν παραβιάσει το Διεθνές Δίκαιο στην Κύπρο.
Ο Νταβούτογλου κατάφερε, με την προσχεδιασμένη αιματηρή κατάληξη της αποστολής ανθρωπιστικής βοήθειας, να χορεύουν οι πάντες στους ρυθμούς και τους ήχους του, και δυστυχώς πρώτα σέρνουν το χορό τα ελλαδικά και κυπριακά ΜΜΕ.
Η αιματοχυσία ήταν στόχος της ΜΙΤ, για να καταστεί η Τουρκία η χώρα ηγέτιδα του Μουσουλμανικού Κόσμου. Αυτός ήταν ο αντικειμενικός σκοπός της Τουρκίας και γι' αυτό πραγματοποίησε τη συγκεκριμένη οργάνωση ως διοργανώτρια.

Όλοι οι Τουρκολάγνοι ―γιουσουφάκια, τουρκόσποροι και γεννίτσαροι―ήταν στην Πόλη την 1η Μαρτίου για να συναντήσουν το νεοσουλτάνο Ερτογάν και στη συνέχεια να πουλήσουν την πραμάτεια του Αττίλα...

ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΣΥΝΟΜΩΣΙΩΝ!
Τι βρώμικο παιγνίδι παίζει  ο Μακάριος Δρουσιώτης;
13/09/2009
Η αθηναϊκή εφημερίδα το "Πρώτο Θέμα" δημοσιοποιεί ένα κείμενο για την διαρροή χιλιάδων σελίδων με έγγραφα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Πρόκειται για τα πρακτικά των διαπραγματεύσεων. Αυτή την στιγμή διεξάγεται έρευνα σε παγκόσμια κλίμακα για να ανακαλύψουν τους δράστες, οι οποίοι θα πρέπει να τιμηθούν γι’ αυτή τους την ενέργεια, αφού κατόρθωσαν να πανικοβάλουν ολόκληρο το «σύστημα» που προσπαθεί να «λύσει» -σύμφωνα με τα συμφέροντα των ΗΠΑ- την παραβίαση του διεθνούς δικαίου και την κατοχή της μαρτυρική Κύπρο
Μέρος αυτών των εγγράφων έχουν δημοσιευτεί στον “Φιλελεύθερο” και στο “Έθνος” και στα ΝΕΑ [Διαβάστε στη διπλανή στήλη].
Το έγγραφο που απεκάλυψε από την Ουάσινγκτον ο εκλεκτός δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου έκανε τον Χριστόφια να «ξυπνήσει» (;), του άνοιξε τα μάτια, γιατί μέχρι εκείνη τη στιγμή νόμιζε μέχρι τώρα πως οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί ήταν «ερωτευμένοι» μαζί του, πεθαίνουν γι΄ αυτόν από... λατρεία για την πολιτική του!
Πιο κάτω αναδημοσιεύουμε τη σχετική αποκάλυψη όπως αυτή εμφανίζεται στο blog: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2009/09/t_13.html.
Σήμερα, δημοσιοποιούμε ένα e-mail του Jose Diaz, εκπροσώπου Τύπου του ΟΗΕ στην Κύπρο και το οποίο απευθύνεται στον Alexander Downer, ειδικό σύμβουλο του ΟΗΕ, γνωστό ανθέλληνα που τρέφει μίσος για κάθε τι ελληνικό…
Και τί του λέει αυτό το e-mail;
Ότι ο ανταποκριτής της ¨Ελευθεροτυπίας” [και αρθρογράφος του “Πολίτη”] Μακάριος Δρουσιώτης θα μαζέψει στο εξοχικό του στο βουνό Τρόοδος, Ελληνοκύπριους δημοσιογράφους οι οποίοι "υποστηρίζουν την επαναπροσέγγιση" κι όλους αυτούς που υποστήριζαν το σχέδιο Ανάν και τώρα υποστηρίζουν το νέο κείμενο που πιστεύουν θα επιβάλουν με νέο δημοψήφισμα στους Ελληνοκύπριους, τον Ιανουάριο.Οι Αμερικανοί και ο ΟΗΕ ετοιμάζουν την "Ομάδα Κρούσης", όπως και το 2004, για να επηρεάσουν την κοινή γνώμη, όπως με το σχέδιο Ανάν.
Για μια ακόμη φορά «συναντηθήκαμε» με τον κ. Δρουσιώτη. Όποια πέτρα και να σηκώσουμε, όταν πρόκειται για ενδοτισμό και φιλοαμερικανισμό στο Κυπριακό, πέφτουμε πάνω –κυριολεκτικώς- στον κ. Δρουσιώτη.
Τι συμβαίνει;
«Πέσαμε πάνω» στον κ. Δρουσιώτη, στη διοχέτευση μαύρων δολαρίων από τις ΗΠΑ για να υπερψηφιστεί το σχέδιο Ανάν, τον συναντήσαμε να “βραβεύεται” από μια οργάνωση της Cia, για τις «προσπάθειες» να υπάρξει «συμφιλίωση» στη Νήσο, το βρήκαμε να συκοφαντεί με την “γραφίδα” του την μνήμη του νεκρού ήρωα Αλέκου Παναγούλη…
Τίνος «αιχμή του δόρατος» είναι αυτός ο κ. Δρουσιώτης; Δεν νοιώθει την ανάγκη να λύσει την ένοχη σιωπή;
Πηγή: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com

shapeimage_2_link_0