ΕΛΕΥΘΕΡΟΣΤΟΜΙΕΣ • ΣΑΤΙΡΑ [1]
Ανανέωση σελίδας: 24.04.2010
»»»ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ »»» ΣΑΒΒΑΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ
Πατώνει ο φίλος; Πατώνει!
Τελικά, ο Πρόεδρος Χριστόφιας αναδεικνύεται σε σκέτo… γκαντέμη! Και μη προς κακοφανισμό του. Βγήκε και δημόσια υποστήριξε, ως μη όφειλε, την υποψηφιότητα του κατοχικού Ταλάτ, ιδεολογικού του συντρόφου και ο καημένος ο Μεχμέτ πήγε κατά διαόλου. Προηγουμένως, ο Δ. Χριστόφιας, κάθε φορά που αναφερόταν στο φίλο του Γκόρντον Μπράουν, τον Πρωθυπουργό της Βρετανίας, μέλια και σιρόπια έτρεχαν από το στόμα του.
«Ο φίλος μου ο Δημήτρης» ο ένας, «ο φίλος μου ο Μπράουν» ο άλλος, ο Εγγλέζος έρχεται τρίτος και καταϊδρωμένος στην εκλογική αναμέτρηση με τους συνυποψήφιούς του για τις εκλογές του ερχόμενου μήνα στην Αγγλία. Πάτωσε ο Μπράουν, γράφουν τα βρετανικά φύλλα. Είναι να μη μας κρατούν… άκκαμμαν οι Εγγλέζοι;
[23/04/2010]
Το Μπαϊράμι, η Λαμπρή και ο μιναρές
Όλα εξηγούνται σε τούτη τη ζωή. Θυμάστε που τις προάλλες ο Πρόεδρος Χριστόφιας, σε μια θρησκευτικο-ποιητική έξαρση, ανέμελψε ότι Μπαϊράμι και Λαμπρή είναι αδέλφια δίδυμα; Και πέσαμε όλοι πάνω του να τον φάμε τον άνθρωπο, για τη σύνδεση του Μπαϊραμιού με τη Λαμπρή. Τώρα πρέπει να απολογηθούμε όλοι και να ζητήσουμε συγγνώμη. Κάτι ήξερε περισσότερο ο Πρόεδρος από εμάς τους αδαείς.
Ιδού η εξήγηση: Ο εμίρης του Κατάρ και τα εκατοντάδες εκατομμύριά του! Πώς θα δελέαζε ο κακομοίρης τον εμίρη να έρθει εδώ και να επενδύσει τα πετροδολάριά του; Με τον Σταυράκη; Α, Παναγία μου! Γι’ αυτό ο Πρόεδρος κατέφυγε στον Χριστό και στον Αλλάχ. Σου λέει, αν συνδέσω το Μπαϊράμι με τη Λαμπρή, θα… φέξει και για μας κανένα πετροδολάριο. Έτσι και έγινε. Και ιδού που ο εμίρης του Κατάρ ήρθε και θα επενδύσει μισό δισεκατομμύριο, χώρια οι άλλες επενδύσεις που ιδιώτες Καταρινοί αναμένεται να κάνουν στο νησί.
Είδαμε και θαυμάσαμε τη μακέτα του τεράστιου έργου που θα γίνει απέναντι από το «Χίλτον». Έχουμε μια απορία: Όσο και να ψάξαμε, δεν είδαμε να εξέχει κανένας μιναρές. Πού θα τελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα οι παραλήδες επενδυτές του Κατάρ;
[23/04/2010]
Να τον ξεμασκαρέψουμε!
Α, ρε Έρογλου, μπαγάσα, τι σε περιμένει από τον Δημήτρη! Μην περιμένεις, άθλιε σοβινιστή, εθνικιστή, ότι ο Πρόεδρος θα σου χαριστεί. Με το σύντροφό του, Ταλάτ, τα έκανε πλακάκια, ιδεολογικώ δικαιώματι, αλλά, μαζί σου, θα δεις τι θα σου κάνει. Θα σε ξεμασκαρέψει και θα σε αποκαλύψει, έτσι για να μάθεις να μην το παίζεις μάγκικα.
Μάγκας είναι μόνο ο Δημήτρης που θα σε ξεμασκαρέψει για τον τρόπο που λειτουργείς και απαιτείς, άθλιε, δύο κράτη και δύο λαούς και τουρκικές εγγυήσεις και ξεχωριστές κυριαρχίες. Όσο γι’ αυτά που λες ότι θα αρχίσεις από την αρχή να συζητάς, ξέχασέ το, μασκαρά. Ο Δημήτρης θα σε ξεμασκαρέψει. Αυτά είπε προψές ο ΓΓ του ΑΚΕΛ, Άντρος Κυπριανού, στις πρώτες αντιδράσεις του μετά την ανάδειξη Έρογλου.
«Εμείς θεωρούμε ότι θα πρέπει να επιμείνουμε στο διάλογο και εκεί να ξεμασκαρέψουμε τον τρόπο με τον οποίο ο Έρογλου θα επιδιώξει να λειτουργήσει». Να τον ξεμασκαρέψουμε, λοιπόν, με μπροστάρη τον Δημήτρη. Μόνο που υπάρχει μια μικρή δυσκολία: Σε ποια γλώσσα θα συνεννοούνται;
[20/04/2010]
Ποιο ύψος, ποιων περιστάσεων;
Συχνά, οι πολιτικοί, για ν' αποφύγουν να τοποθετηθούν σε καίρια ζητήματα, καταφεύγουν σε αβρές φιλοφρονήσεις, που ο αποδέκτης τις εκλαμβάνει όχι μόνο ως… θυμίαμα αλλά και ως… υποστήριξη της πολιτικής του. Έτσι και ο Παπανδρέου. Ο άνθρωπος ήρθε στην Κύπρο, άκουσε κάμποσους μονολόγους, αφού ο κάθε κομματάρχης είπε τα δικά του, έδωσε κάποιες ανέξοδες συμβουλές -ενότητα, ρεαλισμός κτλ.- και απήλθε. Έχει πιο μεγάλα… παλούκια ν' αντιμετωπίσει από τις χαζομάρες των Κυπραίων.
Έτσι, μετά τη συνάντησή του με το Άτυπο Συμβούλιο Αρχηγών, ο Παπανδρέου είπε στον Δ. Χριστόφια αυτά που εναγωνίως ανέμενε να ακούσει, για να την… σπάσει στους άλλους πολιτικούς. Ότι, δηλ., ο Πρόεδρος στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Ποιο… ύψος; Δεν προσδιόρισε. Ποιων περιστάσεων; Πάλι ο Παπανδρέου ήταν νεφελώδης. Ύστερα, όμως, κάλεσε την τ/κ ηγεσία και την Τουρκία να αρθούν στο ύψος Χριστόφια και καταλάβαμε: Δηλ. να κάνουν κι εκείνοι γενναιόδωρες προσφορές και υποχωρήσεις προς την πλευρά μας, για να βρεθεί δίκαιη λύση.
Επειδή, όμως, η κατοχική Τουρκία και η εγκάθετη τ/κ ηγεσία δεν καταλαβαίνουν τίποτε από… ύψη και… περιστάσεις, οι γενναιόδωρες προσφορές Χριστόφια θα μείνουν χωρίς αντίδωρο. Και ο Πρόεδρος με «δκυο σιείλη καμένα». Όπως και η δύσμοιρη Κύπρος…
15/04/2010
Όλα έγιναν ίσα και όμοια…
Λιμνίτης/Yerilirmak, Κάτω Πύργος/Asagi Pirgo. Σας λένε τίποτε αυτά τα ονόματα; Είναι από τη μια η ελληνική ονομασία του Λιμνίτη και του Κάτω Πύργου και από την άλλη, για να μην ενοχληθεί ο σύντροφος Ταλάτ, είναι η τουρκική ονομασία τους. Αναγνώστης με οργή επισημαίνει τα πιο πάνω και διερωτάται αν όλα έγιναν ίσα και όμοια.
Μα, φυσικά, αγαπητέ! Ο πρόεδρος Χριστόφιας μεταβαίνει στην οικία Ζεριχούν με το προεδρικό όχημα, που φέρει τη σημαία της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυπριακής Δημοκρατίας. Το ίδιο πράττει και ο «πρόεδρος Ταλάτ», με το αυτοκίνητό του να αναρτά τη σημαία του ψευδοκράτους. Τις προάλλες ήρθε στο νησί ο ΓΓ του ΟΗΕ. Επίσκεψη στο προεδρικό για να συναντήσει τον Δ. Χριστόφια. Επίσκεψη ευθύς αμέσως και στο «προεδρικό» στα κατεχόμενα να δει τον κατοχικό Ταλάτ. Εξοχότατος ο ένας, εξοχότατος και ο άλλος.
Να μην κακοκαρδίσουμε κανέναν. Αλλά, αγαπητέ, γιατί ασχολείστε με… ψύλλους στ’ άχυρα;
Κοιτάξτε τι έκανε ο Δ. Χριστόφιας, Πρόεδρος της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυπριακής Δημοκρατίας: Εύχεται «από καρδιάς» να εκλεγεί ο κατοχικός ηγέτης ενός παράνομου και αποσχιστικού μορφώματος και μιλά για εκλογές (χωρίς εισαγωγικά)ν ως εάν να πρόκειται για ένα γειτονικό κράτος, ισότιμο και αναγνωρισμένο. Τι συζητάμε τώρα… Όταν ο Πρόεδρος εξισώνει τα πάντα, γιατί οι ξένοι να είναι βασιλικότεροι ημών;
02.04.2010
Να μην ξαναπατήσουν σε μνημόσυνα ηρώων!
Απευθυνόμαστε προς τους Συνδέσμους Αγωνιστών και ρωτάμε: Γιατί σε κάθε μνημόσυνο ήρωα της ΕΟΚΑ, πρέπει να καλούνται και να εκφωνούν επιμνημόσυνο λόγο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, υπουργοί, βουλευτές ή Πρόεδροι κομμάτων; Οι περισσότεροι εξ αυτών είναι άκαπνοι. Άλλοι δεν υπηρέτησαν καν ένστολα την πατρίδα. Και οι πιο πολλοί ουδέποτε κατενόησαν και εξ αυτού δεν αντέχουν το μεγαλείο του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ.
Όταν ομιλητές σε μνημόσυνα ηρώων δεν τολμούν να αναφέρουν έστω και τη λέξη ΕΟΚΑ επειδή, προφανώς, βγάζουν… εξανθήματα, γιατί να προσκαλούνται; Μήπως έχει κανείς την εντύπωση ότι η παρουσία οποιουδήποτε επίσημου ή πολιτικάντη προσδίδει… αξία και… τιμή, στον ήρωα; Τον προσβάλλει! Τι σχέση έχουν οι άδολοι αγωνιστές και οι θυσιασθέντες ήρωες με τους σημερινούς εκμεταλλευτές της προσφοράς και της θυσίας τους; Τι σχέση έχει ο αγώνας της ΕΟΚΑ με τις εγκληματικές ανεπάρκειες ηγετών, που οδήγησαν τον τόπο στην καταστροφή;
Και ποια σχέση μπορεί να έχει ο αγώνας της ΕΟΚΑ και του κυπριακού Ελληνισμού με τα πολιτικά κοάσματα για διζωνικές, για εκ περιτροπής προεδρίες, για παραμονή εποίκων και σταθμισμένες ψήφους και παραβίαση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ελλήνων της Κύπρου, ώστε αυτά να εκστομίζονται μπροστά στο κενοτάφιο των ηρώων μας;
Εισήγηση-απαίτηση: Κανένας πολιτικός και κομματικός να μην ξαναπατήσει το πόδι του σε μνημόσυνο ηρώων της ΕΟΚΑ. Μόνο οι συναγωνιστές τους δικαιούνται να μιλούν για τους θυσιασθέντες ήρωές μας. Κανείς άλλος!
4/3/10
Ζητούσαν ή όχι, εγκατάλειψη;
Το ΔΗΚΟ και μερίδα της ηγεσίας του δεν νομιμοποιούνται να εκλαμβάνουν τους οπαδούς τους και τους πολίτες ως εσμό ηλιθίων. Γι’ αυτό προκαλούνται ξανά να απαντήσουν σε ένα απλό ερώτημα: Ζητούσαν και απαιτούσαν, ναι ή όχι, από τον Πρόεδρο Χριστόφια και να εγκαταλείψει και να αποσύρει τις ολέθριες και καταστροφικές μονομερείς παραχωρήσεις του στους Τούρκους;
Ο Μ. Καρογιάν και όλη η ηγετική πυραμίδα του ΔΗΚΟ κάθε μέρα, από πρωίας άχρι βαθυτάτης νυκτός, κανοναρχούσαν δύο πράγματα: Πρώτον, ότι εμμένουν σε αρχές και για χάρη τους ούτε «ταξίματα» θέλουν ούτε άλλα «δώρα». Δεύτερον, απαιτούσαν μονότονα και φορτικά όπως ο Δ. Χριστόφιας εγκαταλείψει και αποσύρει τις μονομερείς παραχωρήσεις του. Και ο Χριστόφιας όχι μόνο τους έγραψε κανονικά -και με την επιστολή προς Καρογιάν και με την άρνησή του να αποσύρει- αλλά και τους κατεξευτέλισε και τους γελοιοποίησε.
Η γνωστή μερίδα της ηγεσίας του ΔΗΚΟ έπαθε επίσης καλπάζουσα αμνησία σοβαράς μορφής. Ούτε θυμάται ούτε ξέρει τι έλεγε μόλις πριν από λίγες ημέρες. Αυτό έπαθε και ο αγαπητός Φωτίου προχθές, όταν τον ρώτησε σχετικά ο Πρ. Προδρόμου. Ζητούσαν ή όχι εγκατάλειψη των υποχωρήσεων Χριστόφια; Και γιατί έπαθαν αίφνης, πάλι, αφλογιστία για την εκ περιτροπής προεδρία; Απορία ψάλτου, βηξ! Και ο λουφές της εξουσίας, να μην τον ξεχνάμε! Ακατάχνωτα!
4/3/10
Ξανασερβίρουν πάλι την πατάτα!
Θυμάστε εκείνη την πρωτοφανή πολιτική πατάτα, που αμόλησε το ΑΚΕΛ περί συντονιστικού κέντρου ή φορέα που, τάχα, συντονίζει τις επικρίσεις κατά του ευέλικτου και ρωμαλέου Προέδρου της Δημοκρατίας; Μετά που όλοι χλεύασαν την πατάτα, το ΑΚΕΛ για κάποιες ημέρες σιώπησε. Αλλ’ ιδού που τη σκυτάλη πήρε η «Χαραυγή».
Με αφορμή την αποχώρηση της ΕΔΕΚ, χθες η «Χ» δημοσίευσε ένα εγκεφαλικό ρεπορτάζ, που επικαλείται μη κατονομαζόμενους ΕΔΕΚίτες που, δήθεν, δυσφορούν και αντιδρούν στην απόφαση για αποχώρηση. Γράφει και τα εξής το εγκεφαλικό κατασκεύασμα της «Χ»: «Στελέχη της ΕΔΕΚ (γιατί δεν κατονομάζει ποια είναι;) καταγγέλλουν ότι πίσω από την εσπευσμένη και χειραγωγημένη απόφαση κρύβονται μεθοδεύσεις για τη σύσταση συντονιστικού κέντρου-πλατφόρμας πάνω σε εθνικιστικές βάσεις, με στόχο την πολεμική ενάντια στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την εδώ και δεκαετίες επιδιωκόμενη μορφή λύσης διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, και με το βλέμμα στραμμένο στις προεδρικές εκλογές του 2013».
Οι άνθρωποι δεν έχουν τον Θεό τους! Ή μάλλον, έχουν! Τη σταλινική και ολοκληρωτική νοοτροπία τους, που δεν αντέχει οι άλλοι να έχουν αξιοπρέπεια, ήθος και πολιτική εντιμότητα. Γι’ αυτό επιδίδονται στο μόνο που ξέρουν να κάνουν πάρα πολύ καλά: Διαβολή, διαστρέβλωση, συκοφαντία και λάσπη.
Σ.Ι. 11/02/2010
Ποιος τολμά όπως ο Μπαγίς;
Ας προσεχθούν όσα και ο Τούρκος υπουργός Επικρατείας και επικεφαλής των διαπραγματεύσεων Τουρκίας-ΕΕ, Εγκεμέν Μπαγίς, δήλωσε προχθές. Αφού ισχυρίστηκε πως όλος ο κόσμος αρχίζει να κατανοεί ότι η Τουρκία και το ψευδοκράτος πάντοτε υποστήριζαν την ειρήνη (ποια… ειρήνη;), ο Μπαγίς κόμπασε:
«Δεν φτάσαμε σε αυτό το σημείο μέσω υποχωρήσεων. Φτάσαμε σε αυτό το σημείο χωρίς να αποκρύνουμε ούτε ένα στρατιώτη από το νησί, χωρίς να παραχωρήσουμε μια σπιθαμή εδάφους, διατηρώντας την εθνική μας υπερηφάνεια και τη φήμη μας, και παραμένοντας όρθιοι στις θέσεις μας».
Ευθεία, δημόσια πρόκληση, προς όλη την πολιτική ηγεσία, αρχής γενομένης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας: Ποιος τολμά να αναμέλψει έστω μέρος όσων ο Μπαγίς και πολλοί Τούρκοι επίσημοι, προηγουμένως από αυτόν, κομπαστικά και χλευαστικά σε βάρος μας, είπαν και εννοούν; Ποιος;
Σ.Ι. [10.02.2010]
Ποιοι να σπεύδουν βραδέως;
Ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ, Μ. Καρογιάν, συμβούλεψε κάποιους να σπεύδουν βραδέως στις εκτιμήσεις τους όσον αφορά προφανώς την έξοδο ή όχι του κόμματος από τη συγκυβέρνηση. Πρώτα-πρώτα, ποιοι είναι αυτοί, που πρέπει να σπεύδουν βραδέως; Ο Νικόλας Παπαδόπουλος; Ο Γ. Κολοκασίδης; Ο Α. Αγγελίδης; Ο Ζ. Κουλίας; Ο Κ. Κενεβέζος; Ποιοι;
Κι ύστερα; Γιατί να σπεύδουν βραδέως; Τι εννοεί ο Μάριος; Ότι αν φύγει η ΕΔΕΚ, δεν σημαίνει ότι θα φύγει και το ΔΗΚΟ; Ότι μπορεί μεν πολλοί αξιωματούχοι και στελέχη του κόμματος να επιμένουν σε αποχώρηση αλλ’ ο ίδιος δεν θέλει να φύγει; Αν έτσι είναι τα πράγματα, τι τον συγκρατεί ακόμα για να παραμένει σε μια συγκυβέρνηση, που κατάντησε σμπαράλια; Τι τον συγκρατεί να συνεργάζεται με έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με τον οποίο διαφωνεί διαγωνίως, οριζοντίως και καθέτως;
Αν άλλοι αξιωματούχοι, στελέχη και απλά μέλη σπεύδουν με βήμα ταχύ για έξοδο, ο Μ. Καρογιάν γιατί βραδυπορεί; Μήπως επειδή έχει την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να ισχύει ακόμα το γνωστό τετράπτυχό του; Ή κάτι άλλο; Θα έχουμε κάποιες εξηγήσεις ή να αρχίσουμε να βγάζουμε τα δικά μας συμπεράσματα;
Σ.Ι. [09.02.2010]
Πότε θα διώξουν τον Ντάουνερ;
Ο Ειδικός Σύμβουλος του ΓΓ του ΟΗΕ, ο Αλεξάντερ Ντάουερ, αποδεικνύεται ξανά το κακό αγκάθι στο Κυπριακό. Ουδείς πιστεύει -πλην ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ, τι αγαστή νέα συμπαιγνία, και «Πολίτη»- ότι ο Ντάουνερ δεν γνώριζε για τα σχέδια των Τούρκων. Και ουδείς πιστεύει ότι ο Ντάουνερ είναι τόσο… αφελής, ώστε να τον ξεγελάσουν οι Τούρκοι και να στρώσουν δύο χαλιά, για να υποχρεώσουν τον δυστυχή Μπαν να περάσει προς το λεγόμενο «προεδρικό» του Ταλάτ.
Οι ευθύνες του για τον εξευτελισμό και την εξίσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας προς το κατοχικό ψευδοκράτος δεν πρέπει να παραγραφούν. Και επειδή δεν είναι η πρώτη φορά που ενεργεί και δρα κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, θεωρούμε ότι το ζήτημα δεν είναι μόνο πολιτικό, αλλά και κρατικής αξιοπρέπειας. Έχει υπερβεί και παραβεί τα καθήκοντά του κατά τρόπον αφόρητο πλέον. Γι’ αυτό ρωτάμε: Πότε η Κυβέρνηση θα απαιτήσει την ανάκλησή του; Προκαλούμε τα κόμματα: Πότε θα αξιώσουν απομάκρυνσή του;
Κι ας μη βγουν οι γνωστοί πουρκουάδες -δημοσιογράφοι και κομματικοί- για να μηρυκάσουν το κωμικό επιχείρημα, ότι δεν πρέπει να δημιουργούμε… εχθρούς. Απλώς να τους θυμίσουμε τι οι Τούρκοι έπραξαν και πέτυχαν να απομακρυνθεί ο Μάικλ Μόλερ, ο προκάτοχος του Ντάουνερ.
Ντάουνερ και φωνασκούντες ηγέτες
Απλά, κατανοητά πράγματα: Αν τα κόμματα εκτιμούν ότι ο Ειδικός Σύμβουλος του ΓΓ του ΟΗΕ Αλ. Ντάουνερ ευθύνεται για την αναβάθμιση του κατοχικού Ταλάτ -εμείς εκτιμούμε, ναι- με εκείνο το περιπαίξιμο της υποδοχής του Μπαν Κι-Μουν, καλούνται να απαιτήσουν δύο πράγματα: Πρώτον, να ζητήσουν την ανάκλησή του και, δεύτερον, να καλέσουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, πέρα από τα διαβήματα που έκανε κατά καιρούς, να διαμαρτυρηθεί και γραπτώς προς τον ΓΓ του ΟΗΕ.
Όλα τα άλλα που ξελαρυγγίζονται να λένε, αρχίζουν να μας εκνευρίζουν, επειδή τα λένε σ’ εμάς αντί στους πραγματικούς αποδέκτες. Δεν θα πείσουν εμάς για τα αυτονόητα. Να τα πουν σ’ εκείνους που υποβάθμισαν την Κυπριακή Δημοκρατία και αναβάθμισαν το κατοχικό ψευδοκράτος. Τολμούν; Απλώς φλυαρούν, όπως έμαθαν να κάνουν πάντα…
Σ.Ι. 05/02/2010
Η επέτειος του Ενωτικού Δημοψηφίσματος
Μέρα ιστορική η σημερινή, αλλά ποιος ακόμα θυμάται ότι στις 15 Ιανουαρίου 1950 ο κυπριακός Ελληνισμός αξίωσε Ένωσιν και μόνον Ένωσιν με τη μητέρα Ελλάδα; Όσοι έζησαν εκείνη την ιστορική μέρα και όσοι ακόμα επιμένουν να θυμούνται την ιστορία του τόπου, σήμερα κλαίμε για το κατάντημα, για τον εξευτελισμό, για την αναξιοπρέπεια, για την παραίτηση ενός κόσμου, που επέζησε εδώ και πέντε χιλιάδες χρόνια αλώβητος, για να καταρρεύσει σε πενήντα χρόνια δήθεν ανεξάρτητου βίου.
Ημέρα Ενωτικού Δημοψηφίσματος σήμερα και θα έπρεπε να συνεγείρει, για να συνεφέρει όλους όσοι ακόμα σκέφτονται, νοιάζονται και πονούν γι’ αυτόν το δύσμοιρο τόπο. Δεν του αξίζουν τέτοια δεινά. Δεν του αξίζει τέτοιο κατάντημα. Δεν του αξίζουν όσοι από ανεπάρκεια, ανικανότητα ή ιδιοτέλεια τον έσυραν στο τελευταίο σκαλί του κακού και του εξευτελισμού.
Αν σήμερα η ιστορική επέτειος στέλνει ένα ηχηρό και ισχυρό μήνυμα, αυτό είναι:
Να σηκωθούμε ξανά και να στηθούμε όρθιοι, με ευθυτενή σπονδυλική στήλη. Να πιστέψουμε στις αρχές και στις αξίες, που μας θεμελίωσαν ως αξιοπρεπείς ανθρώπους, Έλληνες και χριστιανούς. Να Νοιαστούμε για τον τόπο και το μέλλον του. Να αντισταθούμε και να αγωνιστούμε ενωμένοι για τη σωτηρία του. Τόσα λάθη, τόσα πάθη, τόσες συμφορές κάτι, επιτέλους, πρέπει να μας διδάξουν ώστε, έστω και τώρα, να μας αφυπνίσουν.
Σ.Ι. [15/01/2010]
Στήριξη στον σύντροφο Ταλάτ…
Δεν αφίσταται καθόλου της πραγματικότητας η αιχμή του Νικόλα Παπαδόπουλου, ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας επιδιώκει να στηρίξει τον κατοχικό Ταλάτ ενόψει των ψευδοεκλογών του Απρίλη. Άλλωστε ο Πρόεδρος επανειλημμένα διερωτήθηκε με ποιον μπορούμε να βρούμε λύση, αν όχι με αυτόν τον άνθρωπο, τον… καλό Ταλάτ. Διότι αν «εκλεγεί» ο… κακός Έρογλου, αλί και τρις αλί στους δύσμοιρους τους Έλληνες, που θα χάσουν τη χρυσή ευκαιρία να βρουν λύση με τον σύντροφο Ταλάτ…
Ο Πρόεδρος Χριστόφιας έχει εκλεγεί για να υπερασπίζει και να διεκδικεί τα συμφέροντα των Κυπρίων, και όχι να διευκολύνει την προεκλογική εκστρατεία του κατοχικού Ταλάτ, επειδή είναι, τάχα, σύντροφοι ή ιδεολογικά συγγενείς. Αλλ’ ακόμα και αν αυτά ίσχυαν, ο Δ. Χριστόφιας επιμένει να παραγνωρίζει και να υποτιμά το δεδομένο ότι η Τουρκία αποφασίζει και οι εκάστοτε Ταλάτ, Ντενκτάς, Έρογλου ή Κιουτσιούκ, εκτελούν ως εντεταλμένοι φρουροί της τουρκικής κατοχής.
Σ.Ι. [08/01/2010]
Τι μούτρα ήταν εκείνα, Δημήτρη;
Ασφαλώς θα έχετε παρακολουθήσει τις εκδηλώσεις στο Βερολίνο για την πτώση του τείχους του αίσχους. Όλοι οι ξένοι ηγέτες ήταν χαμογελαστοί και χαρούμενοι, εκτός από τον πρόεδρο Χριστόφια. Είχε κάτι μούτρα, ναααααααααα!
Ούτε χαμογέλασε ούτε χειροκρότησε ούτε εκδηλώθηκε, απλώς στεκόταν μεταξύ των ομολόγων του, σύννους και περίφροντις, προφανώς νευριασμένος επειδή υποχρεώθηκε, εκών άκων, να παραστεί στην επίσημη κηδεία εκείνου, που ακόμα θεωρεί ως θεό του και ως καύχημά του, δηλ. του κομμουνισμού. Αλλ’ αν κάποιος δεν έπρεπε, λογικά, να παραστεί, ήταν ο Γκορμπατσόφ. Κι όμως παρέστη. Και ας μην τον στιγματίσει η ολοφυρόμενη ακόμα «Χαραυγή» ως εξωμότη και προδότη του κομμουνισμού.
Ο κόσμος άλλαξε, έθνη και λαοί αλλάζουν συνεχώς αλλ’ οι Κύπριοι κομμουνιστές, εκεί, κολλημένοι στη Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση, που ήδη έσβησε και χάθηκε. Οι Κύπριοι κομμουνιστές ακόμα… πυρπολούνται από τη… φωτιά της, όπως περηφανεύτηκε τις προάλλες ο Άντρος Κυπριανού. Ο καθείς και τα… πυρπολικά του.
Σ.Ι. [12/11/09]
Αδιόρθωτοι Βρετανοί…
Ότι η Βρετανία είναι φίλη της Τουρκίας, το ξέρουμε. Ότι υπάρχει συνεχής αγαστή συνεργασία μεταξύ τους, είναι αναντίλεκτο γεγονός. Ότι θέλουν την Τουρκία ως το δεύτερο δούρειο ίππο στην ΕΕ, αυτό δεν αμφισβητείται. Ότι η Βρετανία πάντοτε συνεργαζόταν με τους Τούρκους σε βάρος των ελληνικών συμφερόντων, αυτό τεκμηριώνεται ιστορικά και διαχρονικά.
Ότι, όμως, η ΕΕ έχει, τάχα, υποχρεώσεις έναντι της Τουρκίας, μόνο ένας Μίλιμπαντ θα μπορούσε να το δηλώσει. Ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών πήγε στην Άγκυρα για να βάλουν τις τελευταίες πινελιές στις επόμενες κινήσεις της Τουρκίας στο Κυπριακό και στην ενταξιακή πορεία της στην Ευρώπη. Και δεν παρέλειψε να ισχυριστεί πως η ΕΕ έχει υποχρεώσεις έναντι της Τουρκίας. Ποιες είναι αυτές;
Η Βρετανία γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι η Τουρκία έχει υποχρεώσεις έναντι της ΕΕ και της Κυπριακής Δημοκρατίας, τις οποίες δεν εκπληρώνει. Όχι το αντίθετο. Αλλ’ είπαμε: Οι κακότροποι Βρετανοί βρίσκουν πάντα ευκαιρία για να υπονομεύουν την ΕΕ και να ενισχύουν τον Αττίλα.
Σ.Ι. 07/11/09
Τα… δάκρυα του Ταλάτ
Η υποκρισία και ο φαρισαϊσμός έχουν τα όριά τους. Ο κατοχικός Ταλάτ ξεπέρασε και την υποκρισία και το φαρισαϊσμό. Σε ένα βιβλίο που αναφέρεται στη ζωή του, ο κατοχικός ηγέτης φέρεται να… έκλαψε, λέγει, την ημέρα που ο κατοχικός Ντενκτάς, κατ’ εντολήν της Τουρκίας, ανακήρυξε (15.11.2009) το ψευδοκράτος.
Φαίνεται πως το κλάμα βγήκε σε καλό. Διορίστηκε ηγέτης των Τ/κ, ποζάρει ως ο δήθεν «πρόεδρος» του κατοχικού μορφώματος, προβάλλει παντού όπου πάει το ψευδοκράτος, απαιτεί από την ελληνική πλευρά όπως το νέο κράτος που θα προκύψει από τις συνομιλίες να είναι συνομοσπονδία δύο κρατών, δέχεται το χαιρετισμό των κατοχικών στρατευμάτων την ημέρα της τουρκικής εισβολής, ομνύει πίστη στην Τουρκία και στην κατοχή της πατρίδας μας.
Αν ο Ταλάτ εννοούσε αυτά που δήθεν ένιωσε τότε, δεν έπρεπε να αναλάβει την υπεράσπιση της τουρκικής κατοχής και της υποδούλωσης της Κύπρου αλλά χέρι με χέρι με τον σύντροφο Δημήτρη να κάνει, επιτέλους, την επανάστασή του κατά του στρατογραφειοκρατικού κατεστημένου της Τουρκίας. Συνεπώς, αλλού το περιπαίξιμο και το δούλεμα, προαγωγέ της τουρκικής κατοχής.
Σ.Ι. 06/11/09
Μικρό νησί, αλλ’ ισχυρό!
Ας προσεχθεί τι παραδέχθηκε στην ευρωβουλευτή Ελένη Θεοχάρους, ο επικεφαλής των ενταξιακών διαπραγματεύσεων Τουρκίας-Ε.Ε., Εγκεμέν Μπαγίς. Όταν ρωτήθηκε από τη Θεοχάρους γιατί η πανίσχυρη Τουρκία να φοβάται ένα μικρό νησί, όπως η Κύπρος, ο Μπαγίς τής απάντησε: «Είναι μικρό μεν νησί αλλά με ψήφο στην Ε.Ε.».
Άρα, λέγει η Θεοχάρους, μας υπολογίζουν. Αυτήν την αναντίλεκτη πραγματικότητα ούτε ο Πρόεδρος Χριστόφιας ούτε άλλοι πολιτικοί ηγέτες δεν θέλουν να κατανοήσουν, δηλ. να αξιοποιήσουν στο έπακρο την ευρωπαϊκή δυναμική μας. Αντίθετα, ο Πρόεδρος, π.χ. αρνείται πεισματικά να υποβάλει αίτηση για ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη και τώρα αρνήθηκε αγενέστατα να παραστεί σε εθνική εκδήλωση των Γερμανών για την επέτειο της πτώσης του τείχους του Βερολίνου.
Ποιος; Ο Πρόεδρος μιας μοιρασμένης και κατεχόμενης νήσου, που όφειλε να αρπάξει την ευκαιρία και να παραστεί από τους πρώτους στις εκδηλώσεις. Και να στείλει το μήνυμα στους Ευρωπαίους εταίρους μας και δη στους Γερμανούς ότι πρέπει να συμπαρασταθούν στην κατεχόμενη Κύπρο. Προφανώς, ο Πρόεδρος δεν θα έχει ανάγκη τη Γερμανία, τον ερχόμενο μήνα. Άμα έχει τους Βρετανούς…
ΣΑΒΒΑΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ 04/11/09
Αλήθεια, μέχρι πότε;
Ο πρόεδρος της Βουλής, προσφωνώντας τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, επισήμανε πως η Τουρκία «αγνοεί, παραγνωρίζει, προκαλεί βάναυσα και καταστρατηγεί κάθε διαδικασία και κάθε κανόνα προσαρμογής προς τις αρχές και τις αξίες της Ε.Ε. και το κοινοτικό κεκτημένο». Και διερωτήθηκε:
«Μέχρι πότε θα γίνεται ανεκτή αυτή η προκλητική τουρκική συμπεριφορά, μέχρι πότε η θετική και εποικοδομητική μας στάση θα εκλαμβάνεται ως αδυναμία, μέχρι πότε θα αφήνεται η Τουρκία να παρουσιάζεται ως μια απαραίτητη περιφερειακή δύναμη, που ασκεί μάλιστα και ειρηνευτικές διαμεσολαβήσεις, την ίδια ώρα που κατάφωρα και κατά συρροή παραβιάζει τη διεθνή νομιμότητα;».
Απάντηση: Μέχρι πού η Ελλάδα και η Κύπρος θα αποκτήσουν ισχύ πολιτική, στρατιωτική, οικονομική, θα καταστούν αξιόπιστες και χρήσιμες και θα αξιοποιήσουν τη γεωπολιτική και άλλη σημασία τους στο πλαίσιο της ΕΕ. Αυτή η προσπάθεια απαιτεί χρόνια συνεπούς, σοβαρής, μακράς πνοής πολιτικής στοχοθεσίας και στρατηγικής, που να αξιοποιούν ακριβώς όλες τις δυνατότητες και δυνάμεις του Ελληνισμού. Δεν… τις βλέπουμε!
Σ.Ι. 22.10.09
Τι έλεγε ο Πάγκαλος για το Γιωργάκη
Έχει ο καιρός γυρίσματα. Και τι γυρίσματα… Το 1999, μετά την έναρξη της λεγόμενης διπλωματίας των σεισμών και τη νέα προσέγγιση Ελλάδας-Τουρκίας, ο Θεόδωρος Πάγκαλος είχε σφόδρα επικρίνει τον τότε υπουργό Εξωτερικών του Σημίτη, Γ. Παπανδρέου, για την αδιέξοδη πολιτική που ακολουθούσε έναντι της Τουρκίας.
Αναφερόμενος στον υπουργό Εξωτερικών, ο Πάγκαλος είπε ότι είναι «σοβαρή έλλειψη φρόνησης να λέει κάποιος, όπως ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, ότι χρειάζονται υποχωρήσεις από Ελλάδα και Τουρκία για να τα βρούμε και ότι άλλαξε το κλίμα». Αυτά είναι αμερικάνικα και επίσημη ανθελληνική προπαγάνδα των Αμερικανών, είπε ο κ. Πάγκαλος και δεν πρέπει να την υιοθετούμε και να την κάνουμε δική μας θέση. Χαρακτήρισε μάλιστα την τακτική του Γιώργου Παπανδρέου απαράδεκτη, ότι κάνει ζημιά στην εξωτερική πολιτική της χώρας και δεν σχετίζεται με την αντικειμενική πραγματικότητα. Σε αντίθεση με τον ίδιο, είπε, ο Γιώργος Παπανδρέου ασκεί πολιτική ίσων αποστάσεων, μια τακτική που είναι αδιέξοδη και που δεν οδηγεί πουθενά στις σχέσεις μας με την Τουρκία («Νέα», 19/10/1999).
Αυτά έλεγε, τότε, ο Πάγκαλος. Βέβαια, άλλοι καιροί τότε, άλλοι σήμερα, όπου Πάγκαλος και Γιωργάκης είναι αυτοκολλητάκια. Θα φανεί πόσο θα αντέξει η… γόμα, που τους ενώνει, ιδιαίτερα έναντι του Ε. Βενιζέλου. Ίδωμεν.
Σ.Ι. 09/10/2009
Η… γιγαντιαία χώρα!
Για να καταλάβετε τι σημαίνει τουρκική αλαζονεία και έπαρση, και προπάντων πόσο υποτιμητικά και χλευαστικά ακόμα και ο κλητήρας Ταλάτ βλέπει τους Έλληνες και τον Πρόεδρο Χριστόφια, διαβάστε τα παρακάτω, από δηλώσεις του κατοχικού ενεργούμενου και συντρόφου του Προέδρου, στην τουρκική «Μιλιέτ»:
«Ο Χριστόφιας είναι αστείος: Δεν μπορεί να υπάρχει σύγκριση μεταξύ Τουρκίας και Κύπρου. Η Τουρκία είναι μια γιγαντιαία χώρα. Είναι λίγο αστείο το γεγονός ότι ο Ε/κ ηγέτης Χριστόφιας απειλεί την Τουρκία. Πάντα προειδοποιώ τον Χριστόφια και του λέω: ''Φτάνει η επίθεση στην Τουρκία. Κάνεις λάθος. Η Τουρκία δεν θα εκλάβει εσένα ως συνομιλητή. Δεν θα σου απαντήσει''».
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο φρουρός της τουρκικής κατοχής υποδεικνύει στο Δ. Χριστόφια να προσγειωθεί και να αντιληφθεί τι πραγματικά είναι η Τουρκία: Μια βαρβαρική ορδή, ένα γενοκτονικό κράτος, που μία γλώσσα κατανοεί, εκείνην της αντίστασης και της δύναμης. Ατυχώς, ο Πρόεδρος πιστεύει μόνο στη… χημεία και στις μικρές επαναστάσεις.
Σ.Ι. 02.09.09
Σκάστε όλοι! Κάντε την αυτοκριτική σας!
Η κυβέρνηση Χριστόφια δεν αντέχει στην παραμικρή κριτική. Δεν δέχεται να κρίνεται. Δεν ανέχεται να επικρίνεται. Προτιμά τη σιωπή του τάφου παρά την ωραιότητα του διαλόγου και της δημοκρατικής αντιπαράθεσης ιδεών. Υπάρχει εξήγηση: Με βάση τη δική τους θεώρηση των πραγμάτων, δεν επιτρέπεται αμφισβήτηση του προέδρου, της πολιτικής και του προγράμματός του, που ενέχει θέση… Ευαγγελίου. Όλοι υποτάσσονται στα κελεύσματα της κυβέρνησης, που ως απόρροια του ΑΚΕΛ, δεν ανέχεται να αμφισβητείται η ορθότητα των αποφάσεων και πράξεών της.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Οξφορδιανός και Χαρβαρδιανός Σταυράκης καλεί όλους να βγάλουμε το σκασμό για το θέμα του Κατάρ και να κάνουμε «μια σιωπηλή αυτοκριτική», όπως ακριβώς έκαναν οι δυστυχείς εκείνοι Σοβιετικοί, που κατηγορούνταν από το καθεστώς ως «εχθροί» του σοσιαλισμού και του λαού. Σε σιωπή καλεί η κυβέρνηση για τα εγκλήματα των Τούρκων εισβολέων, που τώρα τεκμηριώνονται με ατράνταχτα στοιχεία. Ακόμα και ο Γ. Ιακώβου καλεί σε σιωπή για το θέμα του Λιμνίτη, που ο φίλος και αδελφός τους Ταλάτ τούς εξευτελίζει καθημερινά. Σιωπή, λοιπόν, για όλα. Βγάλτε το σκασμό και μη μιλάτε, μην επικρίνετε, μην επιτίθεσθε κατά της κυβέρνησης και της πολιτικής της. Συμπολίτες, συγγνώμη, σύντροφοι, μήπως έγινε σοσιαλιστική επανάσταση και μετασχηματισμός και δεν το πήραμε χαμπάρι;
Σ.Ι. 01/09/09
Το περιπαίξιμο και τα κορόιδα
Δεν θέλει και… Αρχιεπίσκοπο να μας το πει για να καταλάβουν οι πάντες, ακόμα και οι πιο ηλίθιοι των ηλιθίων, ότι με τέτοια ηγεσία που έχουμε, είναι φυσικό και αναμενόμενο ότι οι Τούρκοι βεβαιότατα και θα μας περιπαίζουν και θα μας εξευτελίζουν για το οδόφραγμα του Λιμνίτη. Πού είσαι μ. Τάσσε, που απαιτούσες ταυτόχρονο άνοιγμα Λήδρας και Λιμνίτη… Αλλ’ ήσουν απορριπτικός, για τους αριστερούς και δεξιούς χαζο-χαρούμενους φωστήρες.
Τώρα, και αφού τους αφήσαμε να περάσουν στα Κόκκινα 80 λεωφορεία με 3000 εποίκους και κάποιους Τ/κ, χωρίς ονόματα, χωρίς ταυτότητες, χωρίς έλεγχο στα λεωφορεία, οι Τούρκοι, σε ανταπόδοση και για να μας πουν ένα μεγάλο «ευχαριστώ», απαιτούν βουν τζιαι γάδαρον. Και κάμνουν τέτοια τατσιλλίκια και παρεμβάλλουν τέτοια προσκόμματα, που μάλλον είναι αδύνατο σε Τήλλυρους να επισκεφθούν τον Άγιο Μάμαντα στη Μόρφου μεθαύριο.
Δεν είναι αυτό το ζητούμενο, αλλά το άνοιγμα του οδοφράγματος. Θυμάστε; Μετά τη συμφωνία της 23ης Μαΐου 2008, θα έπρεπε οι Τούρκοι να ανοίξουν και το οδόφραγμα του Λιμνίτη. Καρτεράτε μάνα μου! Μέχρι το 2013, μπορεί να ανοίξει. Γιατί βιάζεστε; Σιγά-σιγά, να λειτουργήσει η χημεία Χριστόφια-Ταλάτ. Και ο σύντροφος Ταλάτ να κάνει τη μικρή του επανάσταση.
Σ.Ι. 01/09/09
Καημένοι, ευκολόπιστοι Τήλλυροι…
Οι Τούρκοι δεν πρόκειται να ανοίξουν τόσο εύκολα το Λιμνίτη. Για να το κάνουν, θα απαιτήσουν από τον Πρόεδρο Χριστόφια περίπου αναγνώριση του ψευδοκράτους. Και θα παρεμβάλουν τέτοια προσκόμματα για προσκύνημα στον Άγιο Μάμαντα, που στο τέλος πιθανή επίσκεψη θα βγει ξινή. Γιατί ισχυριζόμαστε αυτά; Επειδή εδώ και 15 μήνες, όλοι είμαστε αντικείμενο χλεύης, προσβολής, και χυδαιότητας εκ μέρους του Ταλάτ και της Τουρκίας.
Στις 23 Μαΐου 2008, ο Χριστόφιας συμφώνησε με τον Ταλάτ για να προωθηθεί το άνοιγμα του Λιμνίτη, όχι το ταυτόχρονο άνοιγμα Λήδρας και Λιμνίτη. Αυτό ήταν το μνημειώδες λάθος του. Μεταξύ λουκουμάδων, πολύχρωμων μπαλονιών και πολλών ανοησιών, οι μεν Τούρκοι ενθυλάκωσαν το άνοιγμα της Λήδρας, που ευνοεί τους Τούρκους, ο δε Χριστόφιας, αέραν κουπανιστόν. Ο Χριστόφιας, λέγουν ΑΚΕΛ και Κυβ. Εκπρόσωπος, κάθε φορά που συναντάται με τον Ταλάτ, θέτει θέμα Λιμνίτη. Ε, και; Και κάθε φορά ο φίλος του Ταλάτ τον δουλεύει κανονικά!
Και ενώ οι Τούρκοι απαίτησαν ηλεκτροφωτισμό των Κοκκίνων και ελεύθερη διέλευση, χωρίς κανένα έλεγχο ονομάτων, ταυτοτήτων και περιεχομένου των 80 λεωφορείων, που μετέφεραν χιλιάδες εποίκους, κυρίως, στα Κόκκινα, τώρα οι Τούρκοι παρεμβάλλουν χίλια νέα προσκόμματα. Και την πληρώνουν, φυσικά, ο καημένοι οι Τήλλυροι, πρώτα, και όλοι εμείς. Ζήτω το «καλό κλίμα» και η χημεία Χριστόφια-Ταλάτ.
Σ.Ι. 30/08/2009
Να το λέτε πιο έντονα, Μάρκο!
Ο Υπουργός Εξωτερικών, απευθυνόμενος στους αποδήμους, διευκρίνισε πως όταν γίνεται λόγος για «διαδικασία κυπριακής ιδιοκτησίας» για την επίτευξη της λύσης, «αυτό δεν σημαίνει ότι το Κυπριακό παύει να είναι διεθνές πρόβλημα» και υπέδειξε πως το Κυπριακό «είναι διεθνές πρόβλημα και πρόβλημα εισβολής και κατοχής», για το οποίο «έχει άμεση ευθύνη η Τουρκία» και του οποίου η λύση, όμως, «θα επιτευχθεί μέσα από τη διαδικασία των συνομιλιών».
«Αυτό δεν σημαίνει ότι απαλλάσσουμε την Τουρκία από τις ευθύνες της», πρόσθεσε, σημειώνοντας πως, «αντίθετα, σε όλα τα διεθνή βήματα και στις διμερείς επαφές εγείρουμε το θέμα της Τουρκίας» και πως γι' αυτό και στις εκθέσεις της Ε.Ε., για την Τουρκία, περιλαμβάνεται και το θέμα της συμβολής της στην επίλυση του Κυπριακού.
Πολύ σωστά όλα αυτά, Μάρκο, αλλά δεν τα λένε όλοι, ούτε ακόμα και ο Πρόεδρος, που κόλλησε κυριολεκτικά στη λύση για τους Κυπρίους από τους Κυπρίους. Πρώτα η διεθνής πτυχή, επειδή γνωρίζεις ότι είναι η πιο σημαντική, αφού από αυτήν εξαρτάται αν θα επιλυθεί η εσωτερική.
Αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι ξένοι έμειναν μόνο στην… «κυπριακή ιδιοκτησία» και ξέχασαν την τουρκική εισβολή, κατοχή, τον εποικισμό. Γι’ αυτό, ευθύνεστε όλοι όσοι χειρίζεστε το Κυπριακό, που το μετατρέψατε σε μια δήθεν δικοινοτική διαφορά.
Σ.Ι. 27/08/09
Ήταν όλοι Πρόεδροι λύσης…
Ιδού το κατάντημα της κυπριακής πολιτικής ηγεσίας. Αν πιστέψουμε τον Αρχιεπίσκοπο, που μιλούσε στους αποδήμους: «Υπήρξαν Κυβερνήσεις από όλα τα φάσματα του πολιτικού μας κόσμου, από τη Δεξιά, το Κέντρο, την Αριστερά. Όλοι οι Πρόεδροι, από του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου μέχρι και του Προέδρου Χριστόφια, κατέβαλαν το άπαν των δυνάμεών των προκειμένου να εξευρεθεί μια δίκαιη λύση για το λαό μας.
Καταλαβαίνουμε ότι στα πλαίσια αυτών των φιλότιμων προσπαθειών έγιναν και όλες οι υποχωρήσεις, πολλές από τις οποίες ως υποχωρήσεις αρχών θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μας, να είχαν αποφευχθεί. Είναι ξεκάθαρο πως γι' αυτό δεν φταίει η πλευρά μας και κανένας εκ των Προέδρων, ήταν όλοι Πρόεδροι λύσης, δεν βρήκαν όμως ανταπόκριση από τον κατακτητή».
Συγγνώμη, Μακαριότατε, αλλά κάνετε λάθος: Αφού ήταν όλοι Πρόεδροι λύσης αλλά δεν βρήκαν ανταπόκριση από τους Τούρκους, σημαίνει, πρώτον, ότι δεν μπόρεσαν ποτέ να κατανοήσουν τον Τούρκο και τα σχέδιά του σε βάρος μας. Δεύτερον, απεδείχθησαν ανεπαρκείς στο σχεδιασμό μακράς πνοής πολιτικής κατά των τουρκικών μεθοδεύσεων. Τρίτον, το να είναι «Πρόεδροι λύσης» δεν είναι δα και τίτλος… τιμής, όταν ο τόπος έμεινε ο μισός και απειλείται με πλήρη αφανισμό.
Σ.Ι. 27/08/09
Πότε θ' αντιδράσουν φιλόλογοι;
Στις αρχές του μήνα, ο Σύνδεσμος Ελλήνων Φιλολόγων Κύπρου-ΟΕΛΜΕΚ οργάνωσε στη Λεμεσό ένα σεμινάριο, με τίτλο: «Η διδασκαλία της Ιστορίας στη Μέση Εκπαίδευση».
Σε αυτό παρέστη και μίλησε και η Μαρία Ρεπούση, ναι, ναι, αυτή που επιχείρησε να στραβώσει τα παιδιά μας, υποβάλλοντάς τους ότι: Κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή, οι Έλληνες συνωθούνταν στην προκυμαία της Σμύρνης. Προφανώς για να κόψουν εισιτήριο επιστροφής, μετά από... εκδρομή.
Τέτοια παραχάραξη των σφαγών Ελλήνων από τους Τσέτες του Ελληνοκτόνου Ατατούρκ.
Δεν ξέρουμε τι άλλες ιστορικές μπούρδες αράδιασε στο σεμινάριο των φιλολόγων. Επειδή, όμως, οι φιλόλογοι οργάνωσαν εκείνο το σεμινάριο, πάει να πει πως ενδιαφέρονται τα μάλα για την ιστορία και τη διδασκαλία της.
Απορούμε και ερωτούμε την πρόεδρο και όλους τους Έλληνες φιλολόγους της Κύπρου: Τι θα πράξουν έναντι της νέας επιχείρησης παραχάραξης της ιστορίας που συντελείται από το «Κέντρο για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη»; Πότε θ' αντιδράσει η ΟΕΛΜΕΚ;
Μέχρι σήμερα, η εντύπωση μεταξύ γονιών και της κοινής γνώμης ήταν ότι οι εκπαιδευτικοί εξεγείρονται μόνο για το λουφέ. Κακή, απαράδεκτη εντύπωση, αλλ' αυτήν φρόντισαν να δημιουργήσουν. Γι' αυτό ας μη δημιουργήσουν και την εντύπωση του εθελούσιου συνεργού στην παραχάραξη της ιστορίας.
Σ.Ι.
Η ΝΕΔΗΣΥ το κατάλαβε...
Μοναδικό σε ολόκληρη την Ευρώπη, χαρακτηρίζει η ΝΕΔΗΣΥ «το εγχείρημα του ΑΚΕΛ για εισαγωγή των κομμάτων στα σχολεία». Σε ανακοίνωσή της αναφέρει ότι «η κατάθεση εκ νέου στη Βουλή του νομοσχεδίου που οδηγεί στην κομματικοποίηση των σχολείων δεν μπορεί παρά να δημιουργεί προβληματισμό και ανησυχία για τις πραγματικές προθέσεις του ΑΚΕΛ και της Κυβέρνησης».
«Γνωρίζοντας τις αντιδράσεις που υπάρχουν ευρύτερα στην κοινωνία και την απόρριψη της εν λόγω πρότασης δύο φορές μέχρι στιγμής από τα υπόλοιπα κόμματα της Βουλής, η επαναφορά του νομοσχεδίου αυτού υποδηλοί τη στρατηγική σημασία που έχει το θέμα αυτό για τους μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς του κόμματος της Αριστεράς», σημειώνεται. Ακόμα, αναφέρει πως αυτό που επιχειρεί να πράξει το ΑΚΕΛ «είναι μοναδικό σε ολόκληρη την Ευρώπη, όπως μοναδικό στην Ευρώπη είναι και το ΑΚΕΛ, ως κομμουνιστικό κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία».
Η νεολαία του ΔΗΣΥ έχει καταλάβει τους απώτερους και μακροπρόθεσμους στόχους του ΑΚΕΛ. Να τα πει σε μερίδα της ηγεσίας του κόμματος...
Σ.Ι.
Ανεκδιήγητη κακότητα
Ο μόνος βουλευτής, που πρώτος τοποθετήθηκε στο θέμα των συνθημάτων, ήταν ο Σωτήρης Σαμψών του ΔΗΣΥ. Ήταν ορθή η θέση του, ότι η συμπεριφορά και η έκκληση Παπακώστα προς τους νεοσύλλεκτους να καταδίδουν τους εκπαιδευτές τους, ήταν πρωτοφανής και απαράδεκτη.
Οι θέσεις Σαμψών ενόχλησαν βαθύτατα το ΑΚΕΛ, επειδή ο Σωτήρης είπε αυτά που καταλαβαίνουν όλοι οι Έλληνες της Κύπρου. Ότι, δηλαδή, το ΑΚΕΛ γίνεται αλλόφρον με καθετί το ελληνικό, γι’ αυτό και έχει αφιονίσει τα καημένα τα ΕΔΟΝόπουλα με ανθελληνικό μένος.
Αντί, λοιπόν, να απαντήσει επί της ουσίας, το ΑΚΕΛ παρεξετράπη. Επικαλέστηκε το παρελθόν του πατέρα του Σωτήρη, για να του δώσει… μαθήματα πατριωτισμού. Το ΑΚΕΛ μοιάζει της κυπριακής παροιμίας: «Απόν ημπόρει να δέρει το γάδαρο δέρνει το σάμαν». Η αντίδραση του ΑΚΕΛ έναντι του συναγερμικού βουλευτή αποδίδει απίστευτη κακότητα, και πρωτοφανή και ανεκδιήγητη εμπάθεια. Στο πλαίσιο ασφαλώς της «δίκαιης κοινωνίας», που ευαγγελίζονται προς αφελείς ότι θα κτίσουν…
Σ.Ι. [31.07.09]
Ο Ατατούρκ και τα γιουσουφάκια του...
Ο Κεμάλ Ατατούρκ είναι ο γενοκτόνος των Ελλήνων. Οι τουρκικές κατοχικές αρχές έχουν πλημμυρίσει τα κατεχόμενα εδάφη μας με αγάλματα και προτομές του δολοφόνου Ατατούρκ. Πριν από λίγες ημέρες αποκαλύφθηκε ένα τεράστιο άγαλμα, στην παρουσία της τ/κ ηγεσίας, κοντά στο οδόφραγμα Αγίου Δομετίου. Τα μηνύματα είναι προφανή σε όσους διαθέτουν ακόμα κρίση και μνήμη.
Οι γνωστοί επαναπροσεγγιστές θα έπρεπε να θεωρήσουν ότι η τοποθέτηση αγαλμάτων ανατινάζει το κλίμα καλλιέργειας κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης μεταξύ Ε/κ και Τ/κ. Αναμέναμε, λοιπόν, τον υπουργό Παιδείας Α. Δημητρίου, το ΑΚΕΛ, την ΕΔΟΝ, τα λεγόμενα κινήματα ειρήνης, τις μικτές χορωδίες, τη Βαλεντίνα Σοφοκλέους, την Καίτη Κληρίδη, την Προοδευτική, τον «Πολίτη», την «Αλήθεια», τη «Χαραυγή», δηλ. όλους αυτούς τους αδελφούς των Τ/κ, τέλος πάντων, να βγουν και να καταγγείλουν το αγαλμάτινο τερατούργημα, ως πρόκληση προς τα αισθήματά τους.
Τίποτε! Ούτε λέξη! Ούτε μια ανακοίνωση! Ούτε μια διαμαρτυρία. Ενώ αν τοποθετούσαμε εμείς ένα άγαλμα, προς τιμήν των ηρωικών παιδιών μας, που έπεσαν κατά την τουρκική εισβολή, τότε να δείτε διαμαρτυρίες και δημοσιεύματα για την… πρόκληση προς τους «αδελφούς» Τ/κ.
Σ.ΙΑΚ. [29.07.09]
Επανάσταση και απεγκλωβισμός
Θυμάστε που ο Δ. Χριστόφιας διασάλπιζε ότι θα βοηθήσει το σύντροφό του (ουπς, συγγνώμη), «τον κ. Ταλάτ», να κάνει τη μικρή του επανάσταση και να απεγκλωβιστεί από τον εναγκαλισμό της Τουρκίας; Μια καλή πρωία, ο «κ. Ταλάτ» τού διαμήνυσε με οργή, πρώτον, να μην τον αποκαλεί σύντροφο, επειδή δεν είναι σύντροφοι. Και, δεύτερον, ότι δεν πρόκειται να αυτοκτονήσει, επειδή τον στηρίζει η Τουρκία, για να ικανοποιήσει το «φίλο» του Δημήτρη.
Ο Πρόεδρος, όμως, δεν φείδεται προσπαθειών. Τώρα, είπε πρόσφατα στην Παναγιά, «επιλέγουμε να συμπεριφερόμαστε με τρόπο και να ακολουθούμε πολιτική, που στοχεύει να απεγκλωβίσει τους Τ/κ συμπατριώτες μας από τον εναγκαλισμό της Τουρκίας».
Ένα-ένα, Πρόεδρε. Άστε πρώτα να κάνει τη μικρή του επανάσταση ο φρουρός της τουρκικής κατοχής Ταλάτ, και βλέπετε αργότερα για τον… απεγκλωβισμό και των Τ/κυπρίων. Εξάλλου, τους ρωτήσατε αν θέλουν να απεγκλωβιστούν από τη χρυσοφόρα δήθεν απομόνωσή τους;
Σ.Ι. [26/07/2009]
Αν για ένα οδόφραγμα…
Με τους Τούρκους πρέπει να κρατάς μικρό καλάθι και μια… ματσούκα. Έτσι καταλαβαίνουν. Διαφορετικά, αν υποχωρείς συνεχώς στις απαιτήσεις τους, ζητούν «βουν τζαι γάδαρον» και άλλα τόσα. Το οδόφραγμα του Λιμνίτη ελπίζουμε να διδάξει, επιτέλους, κάποια πράγματα στον πρόεδρο Χριστόφια. Συμφώνησε με το σύντροφό του Ταλάτ να ανοίξει ταυτόχρονα με τη Λήδρας. Η Λήδρας άνοιξε, υπό τις γνωστές απαράδεκτες συνθήκες για την πλευρά μας, αλλ’ ο Λιμνίτης ακόμα περιμένει, όπως περιμένουν και οι Τήλλυροι.
Λοιπόν, απορούμε ξανά και δυνατά και παρακαλούμε τον πρόεδρο Χριστόφια να μας εξηγήσει: Αν για το άνοιγμα ενός οδοφράγματος οι Τούρκοι επιβεβαιώνουν πόσο άθλιοι, στρεψόδικοι και ανακόλουθοι είναι, πώς θα καταλήξουμε μαζί τους σε συμφωνία για το Κυπριακό και να είμαστε βέβαιοι ότι θα τηρήσουν το λόγο τους; Εδώ δεν τηρούν την υπογραφή τους για τα ελάχιστα και θα τον τηρήσουν για τα μέγιστα;
Σ.Ι. [04/08/2009]
«Ένα μικρό ηλιόλουστο κράτος…»
Η Τουρκία συνεχίζει τις προκλήσεις κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο επικεφαλής των ενταξιακών διαπραγματεύσεων Τουρκίας-ΕΕ, Εγκεμέν Μπαγίς, μετά τις γνωστές δηλώσεις του για δύο κράτη, δύο λαούς, δύο Προέδρους, δύο δημοκρατίες, επιμένει να προκαλεί και να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα. Με αφορμή τις συζητήσεις για το κεφάλαιο για την Ενέργεια, ο Τούρκος Υπουργός δήλωσε ότι η χώρα του είναι τεχνικά έτοιμη να ξεκινήσει τις σχετικές διαπραγματεύσεις.
Εν μέσω της ενεργειακής κρίσης που αντιμετωπίζει η ΕΕ, είπε, «ένα μικρό ηλιόλουστο κράτος μέλος εμποδίζει το άνοιγμα του εν λόγω κεφαλαίου σε βάρος των αναγκών των 500 εκατ. Ευρωπαίων πολιτών». «Η Τουρκία δεν είναι μέρος, αλλά η λύση του προβλήματος για την ΕΕ», είπε με αλαζονεία ο Μπαγίς. Το μικρό ηλιόλουστο κράτος-μέλος είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που ο Μπαγίς δεν τολμά να αναφέρει με το όνομά της. Το πρόβλημα δεν είναι η Κύπρος, είναι οι εκβιασμοί της Τουρκίας προς την ΕΕ και οι απροκάλυπτες απειλές της κατά της Κύπρου αν προχωρήσει σε αναζήτηση και εξόρυξη πετρελαίων. Αναμένουμε ότι ο Δ. Χριστόφιας θα καταγγείλει στους εταίρους μας τη νέα τουρκική απειλή. Και να την αξιοποιήσει κατάλληλα απαιτώντας την κοινοτική αλληλεγγύη.
Σ.Ι. [04/07/09]
Ποιος… λαός, κύριε Πρόεδρε;
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να προσέχει όταν μιλά και κυρίως όταν απευθύνεται σε Τούρκους. Σε συνάντησή του με Τ/κ στο Λονδίνο, ο Δ. Χριστόφιας είπε τα εξής: «Αφού ο λαός μας περιέβαλε, μαζί με τον κ. Ταλάτ, με την εμπιστοσύνη του, πρέπει να κάμουμε ό,τι μπορούμε για να επανενώσουμε τη χώρα μας - διαφορετικά δεν ξέρω ποιος θα την επανενώσει».
Ποιος… λαός, εξέλεξε τον κατοχικό Ταλάτ; Πρώτον, ένας λαός υπάρχει στην Κύπρο και αυτός αποτελείται από δύο εθνότητες, τους Έλληνες και τους Τούρκους. Δεύτερον, η αναφορά σε «λαό» παραπέμπει στις γνωστές τουρκικές θέσεις περί δύο λαών, άρα και δύο κρατών. Τρίτον, ο υποτελής στην Τουρκία Ταλάτ διορίστηκε στην ηγεσία των Τ/κ στηριζόμενος και αναδειχθείς διά της παράνομης ψήφου των εποίκων. Τέταρτον, οι έποικοι είναι αποτέλεσμα της τουρκικής εισβολής, άρα συνιστούν έγκλημα πολέμου.
Πέμπτον, ο Ταλάτ δεν εξελέγη με νόμιμες εκλογές, δεν υπάρχει τ/κ «λαός» και, άρα, δεν εκπροσωπεί κανένα «λαό». Έκτον, ο Ταλάτ είναι στην υπηρεσία της τουρκικής πολιτικής, που αδίστακτα αποβλέπει στην κατάλυση και εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Έβδομον, κανένας «λαός» δεν εμπιστεύεται τον Ταλάτ ειμή μόνον η Τουρκία. Όγδοον και σπουδαιότερον, ο Δ. Χριστόφιας δεν είναι ίσος ούτε και όμοιος με τον κατοχικό Ταλάτ. Ο Πρόεδρος κατανοεί σε πόσο μεγάλο ολίσθημα (έστω γλώσσας) περιέπεσε;
[21/05/09]
Ακαταλόγιστος Πουργουρίδης
Δεν είναι δυνατόν, μπορεί να αναφωνήσει κάθε νούσιμος και σκεπτόμενος και αγαπών την Ελλάδα, Έλληνας της Κύπρου. Και όμως: Ένας βουλευτής του ΔΗΣΥ, ο γνωστός για τα 20 του νύσια υπέρ του σχεδίου Ανάν, Χρήστος Πουργουρίδης, συντάχθηκε με Ελβετό ομόλογό του και ενέγραψαν θέμα -άκουσον! άκουσον!- τουρκικής μειονότητας στη Ρόδο και στην Κω. Και γιατί; Επειδή ο Αντρέας Γκρος έκανε έρευνα για τους Έλληνες της Ίμβρου και της Τενέδου, οι Τούρκοι απαίτησαν και πέτυχαν ο Γκρος να κάνει και έρευνα για δήθεν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων Τούρκων μειονοτικών στη Ρόδο.
Και γιατί ο πολυπράγμων και… ευαίσθητος Πουργουρίδης συνετάχθη με τον Ελβετό για να καταφέρουν πισώπλατη μαχαιριά στην Ελλάδα; Επειδή, δήλωσε, τον ενδιαφέρουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τι να πει κανείς για τη συμπεριφορά του Πουργουρίδη; Ότι δεν κατανοεί, ότι παίζει το παιγνίδι της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδας; Ότι δεν αντιλαμβάνεται ότι συμβάλλει στο άνοιγμα ενός ανύπαρκτου ζητήματος; Ότι δεν συνειδητοποιεί ότι γίνεται εκούσιο βαποράκι της τουρκικής πολιτικής; Οικτίρουμε με οργή το νέο κατάντημα Πουργουρίδη, του καταλογίζουμε το ακαταλόγιστο και αναφωνούμε με αγανάκτηση: Ερρέτωσαν όσοι κουβαλούν τόσο ανεύθυνα νερό στο μύλο του Αττίλα…
Σ.Ι. [19/05/2009]
Ποιες είναι οι «ακραίες τοποθετήσεις»;
Όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναφέρεται σε σημαντικά γεγονότα, που άπτονται και επηρεάζουν αμεσότατα τη ζωή των πολιτών, δεν μπορεί να κάνει δηλώσεις με υπονοούμενα. Μιλώντας στην παροικία του Λονδίνου, ο Δ. Χριστόφιας είπε πως η απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πρέπει ν’ αξιοποιηθεί αποτελεσματικά και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων χωρίς ακραίες τοποθετήσεις, χαρακτηρίζοντας άγαρμπη την αντίδραση από την τουρκοκυπριακή πλευρά.
Απορούμε: Ποιες είναι αυτές οι «ακραίες τοποθετήσεις»; Ποιος ή ποιοι τις έκαναν; Είναι ακραία τοποθέτηση η αναγνώριση και το τσιμέντωμα (αφού η λέξη αρέσει στον Πρόεδρο) του ατομικού και αναπαλλοτρίωτου δικαιώματος κάθε Έλληνα Κύπριου ιδιοκτήτη περιουσίας στα κατεχόμενα; Είναι «ακραία τοποθέτηση» ότι με την απόφαση του ΔΕΚ ενισχύονται οι διαπραγματευτικές θέσεις μας στο περιουσιακό και σε άλλες κρίσιμες πτυχές του Κυπριακού;
Όταν ο ίδιος υπερασπίζεται το δικαίωμα ιδιοκτησίας στο τραπέζι των συνομιλιών, πώς το κάνει; Με… ευελιξία; Δηλαδή; Ρώτησε τους ιδιοκτήτες αν συμφωνούν; Είναι «ακραία τοποθέτηση» ότι η απόφαση του ΔΕΚ ενέχει και πολιτική σημασία, που τεκμηριώνει την παρανομία και βάζει στη γωνιά την κατοχική Τουρκία. Ουπς, συγγνώμη, να μη λέμε για γωνιάσματα, μήπως και μας θυμώσουν οι εταίροι μας…
Σ.Ι [05/05/09]
Ενότητα; Ποια ενότητα;
Πρόκειται για την πιο γλυκιά καραμέλα των πολιτικών. Από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι τον τελευταίο πολιτικάντη, όλοι πιπιλίζουν τη λέξη «ενότητα». Όπως καλή ώρα τώρα, που για πολλοστή φορά ξανάρχισαν τα όργανα μεταξύ των συγκυβερνώντων και χτυπά ο ένας τον άλλο σαν το χταπόδι.
Τι ζητά ο Πρόεδρος; Ενότητα. Τι απαιτεί το ΑΚΕΛ; Ενότητα, αλλά στη βάση των δικών του θέσεων. Τι υποστηρίζουν ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ; Μα, ενότητα, φυσικά, αλλά στις δικές τους παραμέτρους. Ο καθένας εννοεί την ενότητα όπως τον συμφέρει και όπως τον βολεύει. Να στηριχθεί ο Πρόεδρος, φωνάζει το ΑΚΕΛ. Ναι, αλλά σε ποια βάση, απορούν το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ, που διαφωνούν. Μύλος η υπόθεση και, τελικά, ο μόνος που κινδυνεύει να μην έχει υπόθεση είναι ο κυπριακός λαός.
Σ.Ι. [05/05/09]
Οι Αρμένιοι και οι Έλληνες
Οι Αρμένιοι δεν ξεχνούν τη γενοκτονία που το δολοφονικό τουρκικό κράτος διέπραξε σε βάρος ομοεθνών τους και εξαφάνισε 1,5 εκατομμύριο εξ αυτών, το 1915. Από τότε μέχρι σήμερα οι Αρμένιοι, όπου και αν βρίσκονται, και ιδιαίτερα το αρμενικό λόμπι στην Αμερική μάχεται για τη δικαίωση του 1,5 εκ. σφαγιασθέντων Αρμενίων. Αρμένιοι πατριώτες, αμέσως μετά τη γενοκτονία, κυνήγησαν παντού τους ηγέτες της γενοκτονίας, Τούρκους αξιωματούχους και τους εκτέλεσαν.
Αντιπαραβάλετε τη στάση των Ελλήνων. Ούτε ένας Τούρκος σφαγέας δεν πλήρωσε για τα εγκλήματά του κατά του κυπριακού Ελληνισμού.
Μιλώντας την περ. Πέμπτη ενώπιον της Ολομέλειας της Βουλής, που τήρησε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του 1,5 εκ. σφαγιασθέντων Αρμενίων, ο Βαρτκές Μαχτεσιάν, Αντιπρόσωπος της Θρησκευτικής Ομάδας των Αρμενίων στη Βουλή των Αντιπροσώπων, είπε ότι «τα εγκλήματα της Τουρκίας, εκτός από τη Γενοκτονία των Αρμενίων, περιλαμβάνουν και τις Γενοκτονίες των Ποντίων, Ασσυρίων, Ελλήνων, Κούρδων και άλλων, τη βάρβαρη εισβολή και τη για 35 χρόνια παράνομη κατοχή μεγάλου μέρους του κυπριακού εδάφους και τη συνεχιζόμενη καταπίεση των Αρμενίων, Ελλήνων».
Οι Αρμένιοι θυμούνται. Οι Έλληνες να… ξεχάσουν!
Σ.Ι.[03/05/2009]
Τι πρόβλημα είναι το Κυπριακό;
Εδώ που φθάσαμε, τίποτε δεν ξενίζει. Ιδού:
Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου, μιλώντας στη Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Λονδίνου, άρχισε το λόγο του ως ακολούθως: «Θέλω να υπενθυμίσω πολλούς σε αυτή την αίθουσα, που μπορεί να μην ξέρουν, ότι το Κυπριακό δεν είναι πρόβλημα μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Είναι πρόβλημα εισβολής από μια χώρα, την Τουρκία, εναντίον μιας ανεξάρτητης χώρας, της Κυπριακής Δημοκρατίας».
Μπράβο στους πολιτικούς μας ηγέτες! Αν ύστερα από 35 χρόνια δεν κατάφεραν να ενημερώσουν τον έξω κόσμο ότι το Κυπριακό είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής και χρειάζεται να το διευκρινίζουν σήμερα, τότε δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη της χρεοκοπίας της πολιτικής τους.
Αλλά πώς να εμπεδωθεί στους ξένους η πραγματική υφή του προβλήματος, όταν για τρεις δεκαετίες βομβαρδίζουμε τη διεθνή κοινότητα με «διακοινοτικούς διαλόγους» για τη λύση των «διαφορών» Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων;
Κάτι ήξερε ο μακαρίτης ο Ανδρέας Παπανδρέου που δεν ήθελε ν' ακούσει για διακοινοτικές συνομιλίες και τις αποκαλούσε ψευδεπίγραφο διάλογο...
Κ.Α. [03/05/2009]
Οι Τ/κ επαναστατούν κι εμείς ακούμε στον Μίλετ
Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των κοινοτήτων στην υπόθεση Αποστολίδη κατά Όραμς άλλαξε τα δεδομένα. Πολλοί Τουρκοκύπριοι στα κατεχόμενα άρχισαν να διαμαρτύρονται, όχι για την απόφαση, αλλά για την τακτική που ακολουθεί η ψευδοκυβέρνησή τους στο περιουσιακό.
Ήταν λοιπόν ο ούτω καλούμενος υπουργός εσωτερικών των κατεχομένων σε ραδιοφωνικό σταθμό και αφού τέλειωσε τα παραμύθια που πουλούσε στους ακροατές, άρχισε να απαντά σε ερωτήσεις. Βγήκε λοιπόν ένας Τουρκοκύπριος και τον ρώτησε: «Είναι βλάκες οι Ελληνοκύπριοι που ενοικιάζουν τις περιουσίες μας στην περιοχή τους, δεν τις πούλησαν και δεν μοίρασαν κοτσιάνια; Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση λύσης, δεν θα έχουν πρόβλημα, αφού οι περιουσίες μας θα μας επιστραφούν. Από την άλλη, εμείς δίνουμε από την άκρη κοτσιάνια περιουσιών που δεν είναι δικές μας, με αποτέλεσμα μετά την απόφαση του ΔΕΚ να γίνουμε και διεθνώς ρεζίλι, αφού πουλούμε κάτι που δεν μας ανήκει. Και αφήνουμε εκτεθειμένους τους αγοραστές. Έπειτα, πώς πείθουμε ότι θέλουμε λύση ξεπουλώντας τις περιουσίες των Ελληνοκυπρίων;».
Ο ψευδοϋπουργός έμεινε άφωνος, ξερόβηξε, είπε δύο αοριστολογίες και τέλειωσε. Τώρα το πώς στα κατεχόμενα οι Τουρκοκύπριοι επαναστατούν και η Κυβέρνησή μας εδώ υπακούει στον Ύπατο Αρμοστή της Βρετανίας είναι άλλου παπά ευαγγέλιο…
ΣΙΣ [03/05/2009]
